Valmiki Ramayana Yuddha Kanda Sarga 18 — Telugu Script

Meaning —

శ్రీమద్వాల్మీకీయ రామాయణే యుద్ధకాణ్డమ్ ।

అథ అష్టాదశస్సర్గః ।

Shloka 1

అథరామఃప్రసన్నాత్మాశృత్వావాయుసుతస్యహ ।
ప్రత్యభాషతదుర్ధషశ్రుతవానాత్మనిస్థితమ్ ॥ 1 ॥

atharāmaḥprasannātmāśṛtvāvāyusutasyaha |
pratyabhāṣatadurdhaṣaśrutavānātmanisthitam || 1 ||

Shloka 2

మమాపితువివక్షాఽస్తికాచిత్ప్రతివిభీషణమ్ ।
శ్రోతుమిచ్ఛామితత్సర్వమ్భవద్భిశ్శ్రేయసిస్థితైః ॥ 2 ॥

mamāpituvivakṣā'stikācitprativibhīṣaṇam |
śrotumicchāmitatsarvambhavadbhiśśreyasisthitaiḥ || 2 ||

Shloka 3

మిత్రభావేనసమ్ప్రాప్తన్నత్యజేయఙ్కథఞ్చన ।
దోషోయద్యపితస్యస్యాత్సతామేతదగర్హితమ్ ॥ 3 ॥

mitrabhāvenasamprāptannatyajeyaṅkathañcana |
doṣoyadyapitasyasyātsatāmetadagarhitam || 3 ||

Shloka 4

సుగ్రీస్త్వథతద్వాక్యమాభాష్యచవిమృశ్యచ ।
తతశ్శుభతరంవాక్యమువాచహరిపుఙ్గవః ॥ 4 ॥

sugrīstvathatadvākyamābhāṣyacavimṛśyaca |
tataśśubhataraṃvākyamuvācaharipuṅgavaḥ || 4 ||

Shloka 5

సుదుష్టోవాప్యదుష్టోవాకిమేషరజనీచరః ।
ఈదృశంవ్యసనమ్ప్రాప్తమ్భ్రాతరంయఃపరిత్యజేత్ ॥ 5 ॥

suduṣṭovāpyaduṣṭovākimeṣarajanīcaraḥ |
īdṛśaṃvyasanamprāptambhrātaraṃyaḥparityajet || 5 ||

Shloka 6

కోనామసభవేత్తస్యయమేషనపరిత్యజేత్ ।
వానరాధిపతేర్వాక్యంశ్రుత్వాసర్వానుదీక్ష్యచ ॥ 6 ॥

konāmasabhavettasyayameṣanaparityajet |
vānarādhipatervākyaṃśrutvāsarvānudīkṣyaca || 6 ||

Shloka 7

ఈషదుత్స్మయమానస్తులక్ష్మణమ్పుణ్యలక్షణమ్ ।
ఇతిహోవాచకాకుత్స్థోవాక్యంసత్యపరాక్రమః ॥ 7 ॥

īṣadutsmayamānastulakṣmaṇampuṇyalakṣaṇam |
itihovācakākutsthovākyaṃsatyaparākramaḥ || 7 ||

Shloka 8

అనధీత్యచశాస్త్రాణివృద్ధాననుపసేవ్యచ ।
నశక్యమీదృశంవక్తుంయదువాచహరీశ్వరః ॥ 8 ॥

anadhītyacaśāstrāṇivṛddhānanupasevyaca |
naśakyamīdṛśaṃvaktuṃyaduvācaharīśvaraḥ || 8 ||

Shloka 9

అస్తిసూక్ష్మతరఙ్కిఞ్చిద్యదత్రప్రతిభాతిమే ।
ప్రత్యక్షంలౌకికఞ్చాపివిద్యతేసర్వరాజసు ॥ 9 ॥

astisūkṣmataraṅkiñcidyadatrapratibhātime |
pratyakṣaṃlaukikañcāpividyatesarvarājasu || 9 ||

Shloka 10

అమిత్రాస్తత్కులీనాశ్చప్రాతిదేశ్యాశ్చకీర్తితాః ।
వ్యసనేషుప్రహర్తారస్తస్మాదయమిహాగతః ॥ 10 ॥

amitrāstatkulīnāścaprātideśyāścakīrtitāḥ |
vyasaneṣuprahartārastasmādayamihāgataḥ || 10 ||

Shloka 11

అపాపాస్తత్కులీనాశ్చమానయన్తిస్వకాన్హితాన్ ।
ఏషప్రాయోనరేన్ద్రాణాంశఙ్కనీయస్తుశోభనః ॥ 11 ॥

apāpāstatkulīnāścamānayantisvakānhitān |
eṣaprāyonarendrāṇāṃśaṅkanīyastuśobhanaḥ || 11 ||

Shloka 12

యస్తుదోషస్త్వయాప్రోక్తోహ్యాదానేఽరిబలస్యచ ।
తత్రతేకీర్తయిష్యామియథాశాస్త్రమిదంశృణు ॥ 12 ॥

yastudoṣastvayāproktohyādāne'ribalasyaca |
tatratekīrtayiṣyāmiyathāśāstramidaṃśṛṇu || 12 ||

Shloka 13

నవయన్తత్కులీనాశ్చరాజ్యకాఙ్ క్షీచరాక్షసః ।
పణ్డితాహిభవిష్యన్తితస్మాద్గ్రాహ్యోవిభీషణః ॥ 13 ॥

navayantatkulīnāścarājyakāṅ kṣīcarākṣasaḥ |
paṇḍitāhibhaviṣyantitasmādgrāhyovibhīṣaṇaḥ || 13 ||

Shloka 14

అవ్యగ్రాశ్చప్రహృష్టాశ్చనభవిష్యన్తిసఙ్గతా ।
ప్రణాదశ్చమహానేషతతోఽస్యభయమాగతమ్ ॥ 14 ॥

avyagrāścaprahṛṣṭāścanabhaviṣyantisaṅgatā |
praṇādaścamahāneṣatato'syabhayamāgatam || 14 ||

Shloka 15

ఇతిభేదఙ్గమిష్యన్తితస్మాగ్రాహ్యోవిభీషణః ।
నసర్వేభ్రాతరస్తాతభవన్తిభరతోపమాః ।
మద్విథావాపితుఃపుత్రాస్సుహృదోనాభవద్విథాః ॥ 15 ॥

itibhedaṅgamiṣyantitasmāgrāhyovibhīṣaṇaḥ |
nasarvebhrātarastātabhavantibharatopamāḥ |
madvithāvāpituḥputrāssuhṛdonābhavadvithāḥ || 15 ||

Shloka 16

ఏవముక్తస్తురామేణసుగ్రీవస్సహలక్ష్మణః ।
ఉత్థాయేదమ్మహాప్రాజ్ఞఃప్రణతోవాక్యమబ్రవీత్ ॥ 16 ॥

evamuktasturāmeṇasugrīvassahalakṣmaṇaḥ |
utthāyedammahāprājñaḥpraṇatovākyamabravīt || 16 ||

Shloka 17

రావణేనప్రణిహితన్తమవేహివిభీషణమ్ ।
తస్యాహన్నిగ్రహమ్మన్యేక్షమఙ్క్షమవతాంవర ॥ 17 ॥

rāvaṇenapraṇihitantamavehivibhīṣaṇam |
tasyāhannigrahammanyekṣamaṅkṣamavatāṃvara || 17 ||

Shloka 18

రాక్షసోజిహ్మయాబుధ్యాసన్దిష్టోఽయమిహాగతః ।
ప్రహర్తున్త్వయివిశ్వస్తేప్రచ్ఛన్నోమయివానఘ ॥ 18 ॥

rākṣasojihmayābudhyāsandiṣṭo'yamihāgataḥ |
prahartuntvayiviśvastepracchannomayivānagha || 18 ||

Shloka 19

లక్ష్మణేవామహాబాహో సవధ్యస్సచివైస్సహా ।
రావణస్యనృశంసస్యభ్రాతాహ్యేషవిభీషణః ।
ఏవముక్త్వారఘుశ్రేష్ఠంసుగ్రీవోవాహినీపతిః ।
వాక్యజ్ఞోవాక్యకుశలన్తతోమౌనముపాగమత్ ॥ 19 ॥

lakṣmaṇevāmahābāho savadhyassacivaissahā |
rāvaṇasyanṛśaṃsasyabhrātāhyeṣavibhīṣaṇaḥ |
evamuktvāraghuśreṣṭhaṃsugrīvovāhinīpatiḥ |
vākyajñovākyakuśalantatomaunamupāgamat || 19 ||

Shloka 20

సుగ్రీవస్యతుతద్వాక్యంరామశ్రుత్వావిమృశ్యచ ।
తతశ్శుభతరంవాక్యమువాచహరిపుఙ్గవమ్ ॥ 20 ॥

sugrīvasyatutadvākyaṃrāmaśrutvāvimṛśyaca |
tataśśubhataraṃvākyamuvācaharipuṅgavam || 20 ||

Shloka 21

సుదుష్టోవాప్యదుష్టోవాకిమేషరజనీచరః ।
సూక్ష్మమప్యహితఙ్కర్తుమ్మమాశక్తఃకథఞ్చన ॥ 21 ॥

suduṣṭovāpyaduṣṭovākimeṣarajanīcaraḥ |
sūkṣmamapyahitaṅkartummamāśaktaḥkathañcana || 21 ||

Shloka 22

తతః శుభతరం వాక్యం ఉవాచ హరి పుమ్గవమ్ ।
సుదుష్టో వా అపి అదుష్టో వా కిం ఏష రజనీ చరః ॥ 22 ॥

tataḥ śubhataraṃ vākyaṃ uvāca hari pumgavam |
suduṣṭo vā api aduṣṭo vā kiṃ eṣa rajanī caraḥ || 22 ||

Shloka 23

శ్రూయతేహికపోతేనశత్రుశ్శరణమాగతః ।
అర్చితశ్చయథాన్యాయంస్వైశ్చమాంసైర్నిమన్త్రితః ॥ 23 ॥

śrūyatehikapotenaśatruśśaraṇamāgataḥ |
arcitaścayathānyāyaṃsvaiścamāṃsairnimantritaḥ || 23 ||

Shloka 24

సహితమ్ప్రతిజగ్రాహభార్యాహర్తారమాగతః ।
కపోతోవానరశ్రేష్ఠః కిమ్పునర్మద్విధోజనః ॥ 24 ॥

sahitampratijagrāhabhāryāhartāramāgataḥ |
kapotovānaraśreṣṭhaḥ kimpunarmadvidhojanaḥ || 24 ||

Shloka 25

ఋషేఃకణ్వస్యపుత్రేణకణ్డునాపరమర్షిణా ।
శృణుగాథామ్పురాగీతాన్ధర్మిష్ఠాసత్యవాదినా ॥ 25 ॥

ṛṣeḥkaṇvasyaputreṇakaṇḍunāparamarṣiṇā |
śṛṇugāthāmpurāgītāndharmiṣṭhāsatyavādinā || 25 ||

Shloka 26

బద్ధాఞ్జలిపుటన్దీనంయాచన్తంశరణాగతమ్ ।
నహన్యదానృశంస్యార్థమపిశత్రుమ్పరన్తప ॥ 26 ॥

baddhāñjalipuṭandīnaṃyācantaṃśaraṇāgatam |
nahanyadānṛśaṃsyārthamapiśatrumparantapa || 26 ||

Shloka 27

ఆర్తోవాయదివాదృప్తఃపరేషాంశరణాఙ్గతః ।
అరిఃప్రాణాన్పరిత్యజ్యరక్షితవ్యఃకృతాత్మనా ॥ 27 ॥

ārtovāyadivādṛptaḥpareṣāṃśaraṇāṅgataḥ |
ariḥprāṇānparityajyarakṣitavyaḥkṛtātmanā || 27 ||

Shloka 28

సచేద్భయాద్వామోహాద్వాకామాద్వాపినరక్షతి ।
స్వయాశక్త్యాయథాసత్త్వన్తత్పాపంలోకగర్హితమ్ ॥ 28 ॥

sacedbhayādvāmohādvākāmādvāpinarakṣati |
svayāśaktyāyathāsattvantatpāpaṃlokagarhitam || 28 ||

Shloka 29

వినష్టఃపశ్యతస్తస్యారక్షిణశ్శరణాగతః ।
ఆదాయసుకృతన్తస్యసర్వఙ్గచ్ఛేదరక్షితః ॥ 29 ॥

vinaṣṭaḥpaśyatastasyārakṣiṇaśśaraṇāgataḥ |
ādāyasukṛtantasyasarvaṅgacchedarakṣitaḥ || 29 ||

Shloka 30

ఏవన్దోషోమహానత్రప్రపన్నానామరక్షణే ।
అస్వర్గ్యఞ్చాయశస్యఞ్చబలవీర్యవినాశనమ్ ॥ 30 ॥

evandoṣomahānatraprapannānāmarakṣaṇe |
asvargyañcāyaśasyañcabalavīryavināśanam || 30 ||

Shloka 31

కరిష్యామియథార్థన్తుకణ్డోర్వచనముత్తమమ్ ।
ధర్మిష్ఠఞ్చయశస్యఞ్చస్వర్గ్యంస్యాత్తుఫలోదయే ॥ 31 ॥

kariṣyāmiyathārthantukaṇḍorvacanamuttamam |
dharmiṣṭhañcayaśasyañcasvargyaṃsyāttuphalodaye || 31 ||

Shloka 32

సకృదేవప్రపన్నాయతవాస్మీతిచయాచతే ।
అభయంసర్వభూతేభ్యోదదామ్యేతద్వ్రతమ్మమ ॥ 32 ॥

sakṛdevaprapannāyatavāsmīticayācate |
abhayaṃsarvabhūtebhyodadāmyetadvratammama || 32 ||

Shloka 33

అనయైనంహరిశ్రేష్ఠః దత్తమస్యాభయమ్మయా ।
విభీషణోవాసుగ్రీవః యదివారావణస్స్వయమ్ ॥ 33 ॥

anayainaṃhariśreṣṭhaḥ dattamasyābhayammayā |
vibhīṣaṇovāsugrīvaḥ yadivārāvaṇassvayam || 33 ||

Shloka 34

రామస్యతువచ్శుత్వాసుగ్రీవఃప్లవగేశ్వరః ।
ప్రత్యభాషతకాకుత్స్థంసౌహార్దేనప్రచోదితః ॥ 34 ॥

rāmasyatuvacśutvāsugrīvaḥplavageśvaraḥ |
pratyabhāṣatakākutsthaṃsauhārdenapracoditaḥ || 34 ||

Shloka 35

కిమత్రచిత్రన్ధర్మజ్ఞః లోకనాథః సుఖావహాః ।
యత్త్వమార్యమ్ప్రభాషేథాస్సత్త్వవాన్ సత్పథేస్థితః ॥ 35 ॥

kimatracitrandharmajñaḥ lokanāthaḥ sukhāvahāḥ |
yattvamāryamprabhāṣethāssattvavān satpathesthitaḥ || 35 ||

Shloka 36

మమచాప్యన్తరాత్మాయంశుద్ధంవేత్తివిభీషణమ్ ।
అనుమానాచ్చభావాచ్చసర్వతస్సుపరీక్షితః ॥ 36 ॥

mamacāpyantarātmāyaṃśuddhaṃvettivibhīṣaṇam |
anumānāccabhāvāccasarvatassuparīkṣitaḥ || 36 ||

Shloka 37

తస్మాత్ క్షిప్రంసహాస్మాభిస్తుల్యోభవతరాఘవః ।
విభీషణోమహాప్రాజ్ఞస్సఖిత్వఞ్చాభ్యుపైతునః ॥ 37 ॥

tasmāt kṣipraṃsahāsmābhistulyobhavatarāghavaḥ |
vibhīṣaṇomahāprājñassakhitvañcābhyupaitunaḥ || 37 ||

Shloka 38

తతస్తుసుగ్రీవవచోనిశమ్యతద్దరీశ్వరేణాభిహితన్నరేశ్వరః ।
విభీషణేనాశుజగామసఙ్గమమ్పతత్త్రిరాజేనయథాపురన్దరః ॥ 38 ॥

tatastusugrīvavaconiśamyataddarīśvareṇābhihitannareśvaraḥ |
vibhīṣaṇenāśujagāmasaṅgamampatattrirājenayathāpurandaraḥ || 38 ||

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే యుద్ధకాణ్డే అష్టాదశస్సర్గః ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकाण्डम् ।

अथ अष्टादशस्सर्गः ।

अथरामःप्रसन्नात्माशृत्वावायुसुतस्यह ।

प्रत्यभाषतदुर्धषश्रुतवानात्मनिस्थितम् ॥ 1 ॥

ममापितुविवक्षाऽस्तिकाचित्प्रतिविभीषणम् ।

श्रोतुमिच्छामितत्सर्वम्भवद्भिश्श्रेयसिस्थितैः ॥ 2 ॥

मित्रभावेनसम्प्राप्तन्नत्यजेयङ्कथञ्चन ।

दोषोयद्यपितस्यस्यात्सतामेतदगर्हितम् ॥ 3 ॥

सुग्रीस्त्वथतद्वाक्यमाभाष्यचविमृश्यच ।

ततश्शुभतरंवाक्यमुवाचहरिपुङ्गवः ॥ 4 ॥

सुदुष्टोवाप्यदुष्टोवाकिमेषरजनीचरः ।

ईदृशंव्यसनम्प्राप्तम्भ्रातरंयःपरित्यजेत् ॥ 5 ॥

कोनामसभवेत्तस्ययमेषनपरित्यजेत् ।

वानराधिपतेर्वाक्यंश्रुत्वासर्वानुदीक्ष्यच ॥ 6 ॥

ईषदुत्स्मयमानस्तुलक्ष्मणम्पुण्यलक्षणम् ।

इतिहोवाचकाकुत्स्थोवाक्यंसत्यपराक्रमः ॥ 7 ॥

अनधीत्यचशास्त्राणिवृद्धाननुपसेव्यच ।

नशक्यमीदृशंवक्तुंयदुवाचहरीश्वरः ॥ 8 ॥

अस्तिसूक्ष्मतरङ्किञ्चिद्यदत्रप्रतिभातिमे ।

प्रत्यक्षंलौकिकञ्चापिविद्यतेसर्वराजसु ॥ 9 ॥

अमित्रास्तत्कुलीनाश्चप्रातिदेश्याश्चकीर्तिताः ।

व्यसनेषुप्रहर्तारस्तस्मादयमिहागतः ॥ 10 ॥

अपापास्तत्कुलीनाश्चमानयन्तिस्वकान्हितान् ।

एषप्रायोनरेन्द्राणांशङ्कनीयस्तुशोभनः ॥ 11 ॥

यस्तुदोषस्त्वयाप्रोक्तोह्यादानेऽरिबलस्यच ।

तत्रतेकीर्तयिष्यामियथाशास्त्रमिदंशृणु ॥ 12 ॥

नवयन्तत्कुलीनाश्चराज्यकाङ् क्षीचराक्षसः ।

पण्डिताहिभविष्यन्तितस्माद्ग्राह्योविभीषणः ॥ 13 ॥

अव्यग्राश्चप्रहृष्टाश्चनभविष्यन्तिसङ्गता ।

प्रणादश्चमहानेषततोऽस्यभयमागतम् ॥ 14 ॥

इतिभेदङ्गमिष्यन्तितस्माग्राह्योविभीषणः ।

नसर्वेभ्रातरस्तातभवन्तिभरतोपमाः ।

मद्विथावापितुःपुत्रास्सुहृदोनाभवद्विथाः ॥ 15 ॥

एवमुक्तस्तुरामेणसुग्रीवस्सहलक्ष्मणः ।

उत्थायेदम्महाप्राज्ञःप्रणतोवाक्यमब्रवीत् ॥ 16 ॥

रावणेनप्रणिहितन्तमवेहिविभीषणम् ।

तस्याहन्निग्रहम्मन्येक्षमङ्क्षमवतांवर ॥ 17 ॥

राक्षसोजिह्मयाबुध्यासन्दिष्टोऽयमिहागतः ।

प्रहर्तुन्त्वयिविश्वस्तेप्रच्छन्नोमयिवानघ ॥ 18 ॥

लक्ष्मणेवामहाबाहो सवध्यस्सचिवैस्सहा ।

रावणस्यनृशंसस्यभ्राताह्येषविभीषणः ।

एवमुक्त्वारघुश्रेष्ठंसुग्रीवोवाहिनीपतिः ।

वाक्यज्ञोवाक्यकुशलन्ततोमौनमुपागमत् ॥ 19 ॥

सुग्रीवस्यतुतद्वाक्यंरामश्रुत्वाविमृश्यच ।

ततश्शुभतरंवाक्यमुवाचहरिपुङ्गवम् ॥ 20 ॥

सुदुष्टोवाप्यदुष्टोवाकिमेषरजनीचरः ।

सूक्ष्ममप्यहितङ्कर्तुम्ममाशक्तःकथञ्चन ॥ 21 ॥

ततः शुभतरं वाक्यं उवाच हरि पुम्गवम् ।

सुदुष्टो वा अपि अदुष्टो वा किं एष रजनी चरः ॥ 22 ॥

श्रूयतेहिकपोतेनशत्रुश्शरणमागतः ।

अर्चितश्चयथान्यायंस्वैश्चमांसैर्निमन्त्रितः ॥ 23 ॥

सहितम्प्रतिजग्राहभार्याहर्तारमागतः ।

कपोतोवानरश्रेष्ठः किम्पुनर्मद्विधोजनः ॥ 24 ॥

ऋषेःकण्वस्यपुत्रेणकण्डुनापरमर्षिणा ।

शृणुगाथाम्पुरागीतान्धर्मिष्ठासत्यवादिना ॥ 25 ॥

बद्धाञ्जलिपुटन्दीनंयाचन्तंशरणागतम् ।

नहन्यदानृशंस्यार्थमपिशत्रुम्परन्तप ॥ 26 ॥

आर्तोवायदिवादृप्तःपरेषांशरणाङ्गतः ।

अरिःप्राणान्परित्यज्यरक्षितव्यःकृतात्मना ॥ 27 ॥

सचेद्भयाद्वामोहाद्वाकामाद्वापिनरक्षति ।

स्वयाशक्त्यायथासत्त्वन्तत्पापंलोकगर्हितम् ॥ 28 ॥

विनष्टःपश्यतस्तस्यारक्षिणश्शरणागतः ।

आदायसुकृतन्तस्यसर्वङ्गच्छेदरक्षितः ॥ 29 ॥

एवन्दोषोमहानत्रप्रपन्नानामरक्षणे ।

अस्वर्ग्यञ्चायशस्यञ्चबलवीर्यविनाशनम् ॥ 30 ॥

करिष्यामियथार्थन्तुकण्डोर्वचनमुत्तमम् ।

धर्मिष्ठञ्चयशस्यञ्चस्वर्ग्यंस्यात्तुफलोदये ॥ 31 ॥

सकृदेवप्रपन्नायतवास्मीतिचयाचते ।

अभयंसर्वभूतेभ्योददाम्येतद्व्रतम्मम ॥ 32 ॥

अनयैनंहरिश्रेष्ठः दत्तमस्याभयम्मया ।

विभीषणोवासुग्रीवः यदिवारावणस्स्वयम् ॥ 33 ॥

रामस्यतुवच्शुत्वासुग्रीवःप्लवगेश्वरः ।

प्रत्यभाषतकाकुत्स्थंसौहार्देनप्रचोदितः ॥ 34 ॥

किमत्रचित्रन्धर्मज्ञः लोकनाथः सुखावहाः ।

यत्त्वमार्यम्प्रभाषेथास्सत्त्ववान् सत्पथेस्थितः ॥ 35 ॥

ममचाप्यन्तरात्मायंशुद्धंवेत्तिविभीषणम् ।

अनुमानाच्चभावाच्चसर्वतस्सुपरीक्षितः ॥ 36 ॥

तस्मात् क्षिप्रंसहास्माभिस्तुल्योभवतराघवः ।

विभीषणोमहाप्राज्ञस्सखित्वञ्चाभ्युपैतुनः ॥ 37 ॥

ततस्तुसुग्रीववचोनिशम्यतद्दरीश्वरेणाभिहितन्नरेश्वरः ।

विभीषणेनाशुजगामसङ्गमम्पतत्त्रिराजेनयथापुरन्दरः ॥ 38 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टादशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

6.18 యుద్ధకాణ్డ - అష్టాదశ సర్గః