ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡമ് ।
അഥ സപ്തവിംശസ്സര്ഗഃ ।
ഖരം തു രാമാഭിമുഖം പ്രയാന്തം വാഹിനീപതിഃ ।
രാക്ഷസസ്ത്രിശിരാ നാമ സന്നിപത്യേദമബ്രവീത് ॥ 1 ॥
മാം നിയോജയ വിക്രാന്ത സന്നിവര്തസ്വ സാഹസാത് ।
പശ്യ രാമം മഹാബാഹും സംയുഗേ വിനിപാതിതമ് ॥ 2 ॥
പ്രതിജാനാമി തേ സത്യമായുധം ചാഹമാലഭേ ।
യഥാ രാമം വധിഷ്യാമി വധാര്ഹം സര്വരക്ഷസാമ് ॥ 3 ॥
അഹം വാസ്യ രണേ മൃത്യുരേഷ വാ സമരേ മമ ।
വിനിവൃത്യ രണോത്സാഹാന്മുഹൂര്തം പ്രാശ്നികോ ഭവ ॥ 4 ॥
പ്രഹൃഷ്ടോ വാ ഹതേ രാമേ ജനസ്ഥാനം പ്രയാസ്യസി ।
മയി വാ നിഹതേ രാമം സംയുഗായോപയാസ്യസി ॥ 5 ॥
ഖരസ്ത്രിശിരസാ തേന മൃത്യുലോഭാത്പ്രസാദിതഃ ।
ഗച്ഛ യുധ്യേത്യനുജ്ഞാതോ രാഘവാഭിമുഖോ യയൌ ॥ 6 ॥
ത്രിശിരാശ്ച രഥേനൈവ വാജിയുക്തേന ഭാസ്വതാ ।
അഭ്യദ്രവദ്രണേ രാമം ത്രിശൃങ്ഗ ഇവ പര്വതഃ ॥ 7 ॥
ശരധാരാസമൂഹാന്സ മഹാമേഘ ഇവോത്സൃജന് ।
വ്യസൃജത്സദൃശം നാദം ജലാര്ദ്രസ്യ തു ദുന്ദുഭേഃ ॥ 8 ॥
ആഗച്ഛന്തം ത്രിശിരസം രാക്ഷസം പ്രേക്ഷ്യ രാഘവഃ ।
ധനുഷാ പ്രതിജഗ്രാഹ വിധുന്വന്സായകാന് ശിതാന് ॥ 9 ॥
സ സമ്പ്രഹാരസ്തുമുലോ രാമത്രിശിരസോര്മഹാന് ।
ബഭൂവാതീവ ബലിനോസ്സിംഹകുഞ്ജരയോരിവ ॥ 10 ॥
തതസ്ത്രിശിരസാ ബാണൈര്ലലാടേ താഡിതസ്ത്രിഭിഃ ।
അമര്ഷീ കുപിതോരാമസ്സംരബ്ധമിദമബ്രവീത് ॥ 11 ॥
അഹോ വിക്രമശൂരസ്യ രാക്ഷസസ്യേദൃശം ബലമ് ।
പുഷ്പൈരിവ ശരൈര്യസ്യ ലലാടേഽസ്മിന്പരിക്ഷതഃ ॥ 12 ॥
മമാപി പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ ശരാംശ്ചാപഗുണാച്ച്യുതാന് ।
ഏവമുക്ത്വാ തു സംരബ്ധശ്ശരാനാശീവിഷോപമാന് ॥ 13 ॥
ത്രിശിരോവക്ഷസി ക്രുദ്ധോ നിജഘാന ചതുര്ദശ ।
ചതുര്ഭിസ്തുരഗാനസ്യ ശരൈഃ സന്നതപര്വഭിഃ ॥ 14 ॥
ന്യപാതയത തേജസ്വീ ചതുരസ്തസ്യ വാജിനഃ ।
അഷ്ടഭിസ്സായകൈസ്സൂതം രഥോപസ്ഥാന്ന്യപാതയത് ॥ 15 ॥
രാമശ്ചിച്ഛേദ ബാണേന ധ്വജം ചാസ്യ സമുച്ഛ്രിതമ് ।
തതോ ഹതരഥാത്തസ്മാദുത്പതന്തം നിശാചരമ് ॥ 16 ॥
ബിഭേദ രാമസ്തം ബാണൈര്ഹൃദയേ സോഽഭവജ്ജഡഃ ।
സായകൈശ്ചാപ്രമേയാത്മാ സാമര്ഷസ്തസ്യ രക്ഷസഃ ॥ 17 ॥
ശിരാംസ്യപാതയദ്രാമോ വേഗവദ്ഭിസ്ത്രിഭിശ്ശിതൈഃ ।
സ ഭൂമൌ രുധിരോദ്ഗാരീ രാമബാണാഭിപീഡിതഃ ॥ 18 ॥
ന്യപതത്പതിതൈഃ പൂര്വം സ്വശിരോഭിര്നിശാചരഃ ।
ഹതശേഷാസ്തതോ ഭഗ്നാ രാക്ഷസാഃ ഖരസംശ്രയാ ॥ 19 ॥
ദ്രവന്തി സ്മ ന തിഷ്ഠന്തി വ്യാഘ്രത്രസ്താ മൃഗാ ഇവ ।
താന്ഖരോ ദ്രവതോ ദൃഷ്ട്വാ നിവര്ത്യ രുഷിതസ്സ്വയമ് ॥ 20 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാണ്ഡേ സപ്തവിംശസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha saptaviṃśassargaḥ |
kharaṃ tu rāmābhimukhaṃ prayāntaṃ vāhinīpatiḥ |
rākṣasastriśirā nāma sannipatyedamabravīt || 1 ||
māṃ niyojaya vikrānta sannivartasva sāhasāt |
paśya rāmaṃ mahābāhuṃ saṃyuge vinipātitam || 2 ||
pratijānāmi te satyamāyudhaṃ cāhamālabhe |
yathā rāmaṃ vadhiṣyāmi vadhārhaṃ sarvarakṣasām || 3 ||
ahaṃ vāsya raṇe mṛtyureṣa vā samare mama |
vinivṛtya raṇotsāhānmuhūrtaṃ prāśniko bhava || 4 ||
prahṛṣṭo vā hate rāme janasthānaṃ prayāsyasi |
mayi vā nihate rāmaṃ saṃyugāyopayāsyasi || 5 ||
kharastriśirasā tena mṛtyulobhātprasāditaḥ |
gaccha yudhyetyanujñāto rāghavābhimukho yayau || 6 ||
triśirāśca rathenaiva vājiyuktena bhāsvatā |
abhyadravadraṇe rāmaṃ triśṛṅga iva parvataḥ || 7 ||
śaradhārāsamūhānsa mahāmegha ivotsṛjan |
vyasṛjatsadṛśaṃ nādaṃ jalārdrasya tu dundubheḥ || 8 ||
āgacchantaṃ triśirasaṃ rākṣasaṃ prekṣya rāghavaḥ |
dhanuṣā pratijagrāha vidhunvansāyakān śitān || 9 ||
sa samprahārastumulo rāmatriśirasormahān |
babhūvātīva balinossiṃhakuñjarayoriva || 10 ||
tatastriśirasā bāṇairlalāṭe tāḍitastribhiḥ |
amarṣī kupitorāmassaṃrabdhamidamabravīt || 11 ||
aho vikramaśūrasya rākṣasasyedṛśaṃ balam |
puṣpairiva śarairyasya lalāṭe'sminparikṣataḥ || 12 ||
mamāpi pratigṛhṇīṣva śarāṃścāpaguṇāccyutān |
evamuktvā tu saṃrabdhaśśarānāśīviṣopamān || 13 ||
triśirovakṣasi kruddho nijaghāna caturdaśa |
caturbhisturagānasya śaraiḥ sannataparvabhiḥ || 14 ||
nyapātayata tejasvī caturastasya vājinaḥ |
aṣṭabhissāyakaissūtaṃ rathopasthānnyapātayat || 15 ||
rāmaściccheda bāṇena dhvajaṃ cāsya samucchritam |
tato hatarathāttasmādutpatantaṃ niśācaram || 16 ||
bibheda rāmastaṃ bāṇairhṛdaye so'bhavajjaḍaḥ |
sāyakaiścāprameyātmā sāmarṣastasya rakṣasaḥ || 17 ||
śirāṃsyapātayadrāmo vegavadbhistribhiśśitaiḥ |
sa bhūmau rudhirodgārī rāmabāṇābhipīḍitaḥ || 18 ||
nyapatatpatitaiḥ pūrvaṃ svaśirobhirniśācaraḥ |
hataśeṣāstato bhagnā rākṣasāḥ kharasaṃśrayā || 19 ||
dravanti sma na tiṣṭhanti vyāghratrastā mṛgā iva |
tānkharo dravato dṛṣṭvā nivartya ruṣitassvayam || 20 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe saptaviṃśassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अरण्यकाण्डम् ।
अथ सप्तविंशस्सर्गः ।
खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः ।
राक्षसस्त्रिशिरा नाम सन्निपत्येदमब्रवीत् ॥ 1 ॥
मां नियोजय विक्रान्त सन्निवर्तस्व साहसात् ।
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् ॥ 2 ॥
प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे ।
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम् ॥ 3 ॥
अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम ।
विनिवृत्य रणोत्साहान्मुहूर्तं प्राश्निको भव ॥ 4 ॥
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि ।
मयि वा निहते रामं संयुगायोपयास्यसि ॥ 5 ॥
खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात्प्रसादितः ।
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ ॥ 6 ॥
त्रिशिराश्च रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता ।
अभ्यद्रवद्रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ 7 ॥
शरधारासमूहान्स महामेघ इवोत्सृजन् ।
व्यसृजत्सदृशं नादं जलार्द्रस्य तु दुन्दुभेः ॥ 8 ॥
आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः ।
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन्सायकान् शितान् ॥ 9 ॥
स सम्प्रहारस्तुमुलो रामत्रिशिरसोर्महान् ।
बभूवातीव बलिनोस्सिंहकुञ्जरयोरिव ॥ 10 ॥
ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः ।
अमर्षी कुपितोरामस्संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ 11 ॥
अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम् ।
पुष्पैरिव शरैर्यस्य ललाटेऽस्मिन्परिक्षतः ॥ 12 ॥
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणाच्च्युतान् ।
एवमुक्त्वा तु संरब्धश्शरानाशीविषोपमान् ॥ 13 ॥
त्रिशिरोवक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश ।
चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ 14 ॥
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः ।
अष्टभिस्सायकैस्सूतं रथोपस्थान्न्यपातयत् ॥ 15 ॥
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम् ।
ततो हतरथात्तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम् ॥ 16 ॥
बिभेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः ।
सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः ॥ 17 ॥
शिरांस्यपातयद्रामो वेगवद्भिस्त्रिभिश्शितैः ।
स भूमौ रुधिरोद्गारी रामबाणाभिपीडितः ॥ 18 ॥
न्यपतत्पतितैः पूर्वं स्वशिरोभिर्निशाचरः ।
हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रया ॥ 19 ॥
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव ।
तान्खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितस्स्वयम् ॥ 20 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे सप्तविंशस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha saptaviṃśassargaḥ |
kharaṃ tu rāmābhimukhaṃ prayāntaṃ vāhinīpatiḥ |
rākṣasastriśirā nāma sannipatyedamabravīt || 1 ||
māṃ niyojaya vikrānta sannivartasva sāhasāt |
paśya rāmaṃ mahābāhuṃ saṃyuge vinipātitam || 2 ||
pratijānāmi te satyamāyudhaṃ cāhamālabhe |
yathā rāmaṃ vadhiṣyāmi vadhārhaṃ sarvarakṣasām || 3 ||
ahaṃ vāsya raṇe mṛtyureṣa vā samare mama |
vinivṛtya raṇotsāhānmuhūrtaṃ prāśniko bhava || 4 ||
prahṛṣṭo vā hate rāme janasthānaṃ prayāsyasi |
mayi vā nihate rāmaṃ saṃyugāyopayāsyasi || 5 ||
kharastriśirasā tena mṛtyulobhātprasāditaḥ |
gaccha yudhyetyanujñāto rāghavābhimukho yayau || 6 ||
triśirāśca rathenaiva vājiyuktena bhāsvatā |
abhyadravadraṇe rāmaṃ triśṛṅga iva parvataḥ || 7 ||
śaradhārāsamūhānsa mahāmegha ivotsṛjan |
vyasṛjatsadṛśaṃ nādaṃ jalārdrasya tu dundubheḥ || 8 ||
āgacchantaṃ triśirasaṃ rākṣasaṃ prekṣya rāghavaḥ |
dhanuṣā pratijagrāha vidhunvansāyakān śitān || 9 ||
sa samprahārastumulo rāmatriśirasormahān |
babhūvātīva balinossiṃhakuñjarayoriva || 10 ||
tatastriśirasā bāṇairlalāṭe tāḍitastribhiḥ |
amarṣī kupitorāmassaṃrabdhamidamabravīt || 11 ||
aho vikramaśūrasya rākṣasasyedṛśaṃ balam |
puṣpairiva śarairyasya lalāṭe'sminparikṣataḥ || 12 ||
mamāpi pratigṛhṇīṣva śarāṃścāpaguṇāccyutān |
evamuktvā tu saṃrabdhaśśarānāśīviṣopamān || 13 ||
triśirovakṣasi kruddho nijaghāna caturdaśa |
caturbhisturagānasya śaraiḥ sannataparvabhiḥ || 14 ||
nyapātayata tejasvī caturastasya vājinaḥ |
aṣṭabhissāyakaissūtaṃ rathopasthānnyapātayat || 15 ||
rāmaściccheda bāṇena dhvajaṃ cāsya samucchritam |
tato hatarathāttasmādutpatantaṃ niśācaram || 16 ||
bibheda rāmastaṃ bāṇairhṛdaye so'bhavajjaḍaḥ |
sāyakaiścāprameyātmā sāmarṣastasya rakṣasaḥ || 17 ||
śirāṃsyapātayadrāmo vegavadbhistribhiśśitaiḥ |
sa bhūmau rudhirodgārī rāmabāṇābhipīḍitaḥ || 18 ||
nyapatatpatitaiḥ pūrvaṃ svaśirobhirniśācaraḥ |
hataśeṣāstato bhagnā rākṣasāḥ kharasaṃśrayā || 19 ||
dravanti sma na tiṣṭhanti vyāghratrastā mṛgā iva |
tānkharo dravato dṛṣṭvā nivartya ruṣitassvayam || 20 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe saptaviṃśassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.