ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാണ്ഡമ് ।
അഥ ചതുഃപഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ।
ഹ്രിയമാണാ തു വൈദേഹീ കഞ്ചിന്നാഥമപശ്യതീ ।
ദദര്ശ ഗിരിശൃങ്ഗസ്ഥാന്പഞ്ച വാനരപുങ്ഗവാന് ॥ 1 ॥
തേഷാം മധ്യേ വിശാലാക്ഷീ കൌശേയം കനകപ്രഭമ് ।
ഉത്തരീയം വരാരോഹാ ശുഭാന്യാഭരണാനി ച ॥ 2 ॥
മുമോച യദി രാമായ ശംസേയുരിതി മൈഥിലീ ।
വസ്ത്രമുത്സൃജ്യ തന്മധ്യേ നിക്ഷിപ്തം സഹഭൂഷണമ് ॥ 3 ॥
സമ്ഭ്രമാത്തു ദശഗ്രീവസ്തത്കര്മ ന സ ബുദ്ധവാന് ।
പിങ്ഗാക്ഷാസ്താം വിശാലാക്ഷീം നേത്രൈരനിമിഷൈരിവ ॥ 4 ॥
വിക്രോശന്തീം തഥാ സീതാം ദദൃശുര്വാനരര്ഷഭാഃ ।
സ ച പമ്പാമതിക്രമ്യ ലങ്കാമഭിമുഖഃ പുരീമ് ॥ 5 ॥
ജഗാമ രുദതീം ഗൃഹ്യ വൈദേഹീം രാക്ഷസേശ്വരഃ ।
താം ജഹാര സുസംഹൃഷ്ടോ രാവണോ മൃത്യുമാത്മനഃ ॥ 6 ॥
ഉത്സങ്ഗേനേവ ഭുജഗീം തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാം മഹാവിഷാമ് ।
വനാനി സരിതശ്ശൈലാന്ത്സരാംസി ച വിഹായസാ ॥ 7 ॥
സ ക്ഷിപ്രം സമതീയായ ശരശ്ചാപാദിവ ച്യുതഃ ।
തിമിനക്രനികേതം തു വരുണാലയമക്ഷയമ് ॥ 8 ॥
സരിതാം ശരണം ഗത്വാ സമതീയായ സാഗരമ് ।
സമ്ഭ്രമാത്പരിവൃത്തോര്മീ രുദ്ധമീനമഹോരഗഃ ॥ 9 ॥
വൈദേഹ്യാം ഹ്രിയമാണായാം ബഭൂവ വരുണാലയഃ ।
അന്തരിക്ഷഗതാ വാചസ്സസൃജുശ്ചാരണാസ്തദാ ॥ 10 ॥
ഏതദന്തോ ദശഗ്രീവ ഇതി സിദ്ധാസ്തദാബ്രുവന് ।
സ തു സീതാം വിവേഷ്ടന്തീമങ്കേനാദായ രാവണഃ ॥ 11 ॥
പ്രവിവേശ പുരീം ലങ്കാം രൂപിണീം മൃത്യുമാത്മനഃ ।
സോഽഭിഗമ്യ പുരീം ലങ്കാം സുവിഭക്തമഹാപഥാമ് ॥ 12 ॥
സംരൂഢകക്ഷ്യാബഹുലം സ്വമന്തഃപുരമാവിശത് ।
തത്ര താമസിതാപാങ്ഗാം ശോകമോഹപരായണാമ് ॥ 13 ॥
നിദധേ രാവണസ്സീതാം മയോ മായാമിവസ്ത്രിയമ് ।
അബ്രവീച്ച ദശഗ്രീവഃ പിശാചീര്ഘോരദര്ശനാഃ ॥ 14 ॥
യഥാ നേമാം പുമാന് സ്ത്രീ വാ സീതാം പശ്യത്യസമ്മതഃ ।
മുക്താമണിസുവര്ണാനി വസ്ത്രാണ്യാഭരണാനി ച ॥ 15 ॥
യദ്യദിച്ഛേത്തദേവാസ്യാ ദേയം മച്ഛന്ദതോ യഥാ ।
യാ ച വക്ഷ്യതി വൈദേഹീം വചനം കിഞ്ചിദപ്രിയമ് ॥ 16 ॥
അജ്ഞാനാദ്യദി വാ ജ്ഞാനാന്ന തസ്യാ ജീവിതം പ്രിയമ് ।
തഥോക്ത്വാ രാക്ഷസീസ്താസ്തു രാക്ഷസേന്ദ്രഃ പ്രതാപവാന് ॥ 17 ॥
നിഷ്ക്രമ്യാന്തഃ പുരാത്തസ്മാത്കിങ്കൃത്യമിതി ചിന്തയന് ।
ദദര്ശാഷ്ടൌ മഹാവീര്യാന്രാക്ഷസാന്പിശിതാശനാന് ॥ 18 ॥
സ താന്ദൃഷ്ട്വാ മഹാവീര്യോ വരദാനേന മോഹിതഃ ।
ഉവാചൈതാനിദം വാക്യം പ്രശസ്യ ബലവീര്യതഃ ॥ 19 ॥
നാനാപ്രഹരണാഃ ക്ഷിപ്രമിതോ ഗച്ഛത സത്വരാഃ ।
ജനസ്ഥാനം ഹതസ്ഥാനം ഭൂതപൂര്വം ഖരാലയമ് ॥ 20 ॥
തത്രോഷ്യതാം ജനസ്ഥാനേ ശൂന്യേ നിഹതരാക്ഷസേ ।
പൌരുഷം ബലമാശ്രിത്യ ത്രാസമുത്സൃജ്യ ദൂരതഃ ॥ 21 ॥
ബലം ഹി സുമഹദ്യന്മേ ജനസ്ഥാനേ നിവേശിതമ് ।
സദൂഷണഖരം യുദ്ധേ ഹതം രാമേണ സായകൈഃ ॥ 22 ॥
തത ക്രോധോ മമാമര്ഷാദ്ധൈര്യസ്യോപരി വര്തതേ ।
വൈരം ച സുമഹജ്ജാതം രാമം പ്രതി സുദാരുണമ് ॥ 23 ॥
നിര്യാതയിതുമിച്ഛാമി തച്ച വൈരമഹം രിപോഃ ।
ന ഹി ലപ്സ്യാമ്യഹം നിദ്രാമഹത്വാ സംയുഗേ രിപുമ് ॥ 24 ॥
തം ത്വിദാനീമഹം ഹത്വാ ഖരദൂഷണഘാതിനമ് ।
രാമം ശര്മോപലപ്സ്യാമി ധനം ലബ്ധ്വേവ നിര്ധനഃ ॥ 25 ॥
ജനസ്ഥാനേ വസദ്ഭിസ്തു ഭവദ്ഭീരാമമാശ്രിതാ ।
പ്രവൃത്തിരുപനേതവ്യാ കിഞ്കരോതീതി തത്ത്വതഃ ॥ 26 ॥
അപ്രമാദാച്ച ഗന്തവ്യം സര്വൈരപി നിശാചരൈഃ ।
കര്തവ്യശ്ച സദാ യത്നോ രാഘവസ്യ വധം പ്രതി ॥ 27 ॥
യുഷ്മാകം ച ബലജ്ഞോഽഹം ബഹുശോ രണമൂര്ധനി ।
അതശ്ചാസ്മിന് ജനസ്ഥാനേ മയാ യൂയം നിയോജിതാഃ ॥ 28 ॥
തതഃ പ്രിയം വാക്യമുപേത്യ രാക്ഷസാ മഹാര്ഥമഷ്ടാവഭിവാദ്യ രാവണമ് ।
വിഹായ ലങ്കാം സഹിതാഃ പ്രതസ്ഥിരേ യതോ ജനസ്ഥാനമലക്ഷ്യദര്ശനാഃ ॥ 29 ॥
തതസ്തു സീതാമുപലഭ്യ രാവണഃ സുസമ്പ്രഹൃഷ്ടഃ പരിഗൃഹ്യ മൈഥിലീമ് ।
പ്രസജ്യ രാമേണ ച വൈരമുത്തമം ബഭൂവ മോഹാന്മുദിതസ്സരാക്ഷസഃ ॥ 30 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാണ്ഡേ ചതുഃപഞ്ചാശസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha catuḥpañcāśassargaḥ |
hriyamāṇā tu vaidehī kañcinnāthamapaśyatī |
dadarśa giriśṛṅgasthānpañca vānarapuṅgavān || 1 ||
teṣāṃ madhye viśālākṣī kauśeyaṃ kanakaprabham |
uttarīyaṃ varārohā śubhānyābharaṇāni ca || 2 ||
mumoca yadi rāmāya śaṃseyuriti maithilī |
vastramutsṛjya tanmadhye nikṣiptaṃ sahabhūṣaṇam || 3 ||
sambhramāttu daśagrīvastatkarma na sa buddhavān |
piṅgākṣāstāṃ viśālākṣīṃ netrairanimiṣairiva || 4 ||
vikrośantīṃ tathā sītāṃ dadṛśurvānararṣabhāḥ |
sa ca pampāmatikramya laṅkāmabhimukhaḥ purīm || 5 ||
jagāma rudatīṃ gṛhya vaidehīṃ rākṣaseśvaraḥ |
tāṃ jahāra susaṃhṛṣṭo rāvaṇo mṛtyumātmanaḥ || 6 ||
utsaṅgeneva bhujagīṃ tīkṣṇadaṃṣṭrāṃ mahāviṣām |
vanāni saritaśśailāntsarāṃsi ca vihāyasā || 7 ||
sa kṣipraṃ samatīyāya śaraścāpādiva cyutaḥ |
timinakraniketaṃ tu varuṇālayamakṣayam || 8 ||
saritāṃ śaraṇaṃ gatvā samatīyāya sāgaram |
sambhramātparivṛttormī ruddhamīnamahoragaḥ || 9 ||
vaidehyāṃ hriyamāṇāyāṃ babhūva varuṇālayaḥ |
antarikṣagatā vācassasṛjuścāraṇāstadā || 10 ||
etadanto daśagrīva iti siddhāstadābruvan |
sa tu sītāṃ viveṣṭantīmaṅkenādāya rāvaṇaḥ || 11 ||
praviveśa purīṃ laṅkāṃ rūpiṇīṃ mṛtyumātmanaḥ |
so'bhigamya purīṃ laṅkāṃ suvibhaktamahāpathām || 12 ||
saṃrūḍhakakṣyābahulaṃ svamantaḥpuramāviśat |
tatra tāmasitāpāṅgāṃ śokamohaparāyaṇām || 13 ||
nidadhe rāvaṇassītāṃ mayo māyāmivastriyam |
abravīcca daśagrīvaḥ piśācīrghoradarśanāḥ || 14 ||
yathā nemāṃ pumān strī vā sītāṃ paśyatyasammataḥ |
muktāmaṇisuvarṇāni vastrāṇyābharaṇāni ca || 15 ||
yadyadicchettadevāsyā deyaṃ macchandato yathā |
yā ca vakṣyati vaidehīṃ vacanaṃ kiñcidapriyam || 16 ||
ajñānādyadi vā jñānānna tasyā jīvitaṃ priyam |
tathoktvā rākṣasīstāstu rākṣasendraḥ pratāpavān || 17 ||
niṣkramyāntaḥ purāttasmātkiṅkṛtyamiti cintayan |
dadarśāṣṭau mahāvīryānrākṣasānpiśitāśanān || 18 ||
sa tāndṛṣṭvā mahāvīryo varadānena mohitaḥ |
uvācaitānidaṃ vākyaṃ praśasya balavīryataḥ || 19 ||
nānāpraharaṇāḥ kṣipramito gacchata satvarāḥ |
janasthānaṃ hatasthānaṃ bhūtapūrvaṃ kharālayam || 20 ||
tatroṣyatāṃ janasthāne śūnye nihatarākṣase |
pauruṣaṃ balamāśritya trāsamutsṛjya dūrataḥ || 21 ||
balaṃ hi sumahadyanme janasthāne niveśitam |
sadūṣaṇakharaṃ yuddhe hataṃ rāmeṇa sāyakaiḥ || 22 ||
tata krodho mamāmarṣāddhairyasyopari vartate |
vairaṃ ca sumahajjātaṃ rāmaṃ prati sudāruṇam || 23 ||
niryātayitumicchāmi tacca vairamahaṃ ripoḥ |
na hi lapsyāmyahaṃ nidrāmahatvā saṃyuge ripum || 24 ||
taṃ tvidānīmahaṃ hatvā kharadūṣaṇaghātinam |
rāmaṃ śarmopalapsyāmi dhanaṃ labdhveva nirdhanaḥ || 25 ||
janasthāne vasadbhistu bhavadbhīrāmamāśritā |
pravṛttirupanetavyā kiñkarotīti tattvataḥ || 26 ||
apramādācca gantavyaṃ sarvairapi niśācaraiḥ |
kartavyaśca sadā yatno rāghavasya vadhaṃ prati || 27 ||
yuṣmākaṃ ca balajño'haṃ bahuśo raṇamūrdhani |
ataścāsmin janasthāne mayā yūyaṃ niyojitāḥ || 28 ||
tataḥ priyaṃ vākyamupetya rākṣasā mahārthamaṣṭāvabhivādya rāvaṇam |
vihāya laṅkāṃ sahitāḥ pratasthire yato janasthānamalakṣyadarśanāḥ || 29 ||
tatastu sītāmupalabhya rāvaṇaḥ susamprahṛṣṭaḥ parigṛhya maithilīm |
prasajya rāmeṇa ca vairamuttamaṃ babhūva mohānmuditassarākṣasaḥ || 30 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe catuḥpañcāśassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अरण्यकाण्डम् ।
अथ चतुःपञ्चाशस्सर्गः ।
ह्रियमाणा तु वैदेही कञ्चिन्नाथमपश्यती ।
ददर्श गिरिशृङ्गस्थान्पञ्च वानरपुङ्गवान् ॥ 1 ॥
तेषां मध्ये विशालाक्षी कौशेयं कनकप्रभम् ।
उत्तरीयं वरारोहा शुभान्याभरणानि च ॥ 2 ॥
मुमोच यदि रामाय शंसेयुरिति मैथिली ।
वस्त्रमुत्सृज्य तन्मध्ये निक्षिप्तं सहभूषणम् ॥ 3 ॥
सम्भ्रमात्तु दशग्रीवस्तत्कर्म न स बुद्धवान् ।
पिङ्गाक्षास्तां विशालाक्षीं नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ 4 ॥
विक्रोशन्तीं तथा सीतां ददृशुर्वानरर्षभाः ।
स च पम्पामतिक्रम्य लङ्कामभिमुखः पुरीम् ॥ 5 ॥
जगाम रुदतीं गृह्य वैदेहीं राक्षसेश्वरः ।
तां जहार सुसंहृष्टो रावणो मृत्युमात्मनः ॥ 6 ॥
उत्सङ्गेनेव भुजगीं तीक्ष्णदंष्ट्रां महाविषाम् ।
वनानि सरितश्शैलान्त्सरांसि च विहायसा ॥ 7 ॥
स क्षिप्रं समतीयाय शरश्चापादिव च्युतः ।
तिमिनक्रनिकेतं तु वरुणालयमक्षयम् ॥ 8 ॥
सरितां शरणं गत्वा समतीयाय सागरम् ।
सम्भ्रमात्परिवृत्तोर्मी रुद्धमीनमहोरगः ॥ 9 ॥
वैदेह्यां ह्रियमाणायां बभूव वरुणालयः ।
अन्तरिक्षगता वाचस्ससृजुश्चारणास्तदा ॥ 10 ॥
एतदन्तो दशग्रीव इति सिद्धास्तदाब्रुवन् ।
स तु सीतां विवेष्टन्तीमङ्केनादाय रावणः ॥ 11 ॥
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रूपिणीं मृत्युमात्मनः ।
सोऽभिगम्य पुरीं लङ्कां सुविभक्तमहापथाम् ॥ 12 ॥
संरूढकक्ष्याबहुलं स्वमन्तःपुरमाविशत् ।
तत्र तामसितापाङ्गां शोकमोहपरायणाम् ॥ 13 ॥
निदधे रावणस्सीतां मयो मायामिवस्त्रियम् ।
अब्रवीच्च दशग्रीवः पिशाचीर्घोरदर्शनाः ॥ 14 ॥
यथा नेमां पुमान् स्त्री वा सीतां पश्यत्यसम्मतः ।
मुक्तामणिसुवर्णानि वस्त्राण्याभरणानि च ॥ 15 ॥
यद्यदिच्छेत्तदेवास्या देयं मच्छन्दतो यथा ।
या च वक्ष्यति वैदेहीं वचनं किञ्चिदप्रियम् ॥ 16 ॥
अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानान्न तस्या जीवितं प्रियम् ।
तथोक्त्वा राक्षसीस्तास्तु राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ 17 ॥
निष्क्रम्यान्तः पुरात्तस्मात्किङ्कृत्यमिति चिन्तयन् ।
ददर्शाष्टौ महावीर्यान्राक्षसान्पिशिताशनान् ॥ 18 ॥
स तान्दृष्ट्वा महावीर्यो वरदानेन मोहितः ।
उवाचैतानिदं वाक्यं प्रशस्य बलवीर्यतः ॥ 19 ॥
नानाप्रहरणाः क्षिप्रमितो गच्छत सत्वराः ।
जनस्थानं हतस्थानं भूतपूर्वं खरालयम् ॥ 20 ॥
तत्रोष्यतां जनस्थाने शून्ये निहतराक्षसे ।
पौरुषं बलमाश्रित्य त्रासमुत्सृज्य दूरतः ॥ 21 ॥
बलं हि सुमहद्यन्मे जनस्थाने निवेशितम् ।
सदूषणखरं युद्धे हतं रामेण सायकैः ॥ 22 ॥
तत क्रोधो ममामर्षाद्धैर्यस्योपरि वर्तते ।
वैरं च सुमहज्जातं रामं प्रति सुदारुणम् ॥ 23 ॥
निर्यातयितुमिच्छामि तच्च वैरमहं रिपोः ।
न हि लप्स्याम्यहं निद्रामहत्वा संयुगे रिपुम् ॥ 24 ॥
तं त्विदानीमहं हत्वा खरदूषणघातिनम् ।
रामं शर्मोपलप्स्यामि धनं लब्ध्वेव निर्धनः ॥ 25 ॥
जनस्थाने वसद्भिस्तु भवद्भीराममाश्रिता ।
प्रवृत्तिरुपनेतव्या किञ्करोतीति तत्त्वतः ॥ 26 ॥
अप्रमादाच्च गन्तव्यं सर्वैरपि निशाचरैः ।
कर्तव्यश्च सदा यत्नो राघवस्य वधं प्रति ॥ 27 ॥
युष्माकं च बलज्ञोऽहं बहुशो रणमूर्धनि ।
अतश्चास्मिन् जनस्थाने मया यूयं नियोजिताः ॥ 28 ॥
ततः प्रियं वाक्यमुपेत्य राक्षसा महार्थमष्टावभिवाद्य रावणम् ।
विहाय लङ्कां सहिताः प्रतस्थिरे यतो जनस्थानमलक्ष्यदर्शनाः ॥ 29 ॥
ततस्तु सीतामुपलभ्य रावणः सुसम्प्रहृष्टः परिगृह्य मैथिलीम् ।
प्रसज्य रामेण च वैरमुत्तमं बभूव मोहान्मुदितस्सराक्षसः ॥ 30 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे चतुःपञ्चाशस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe araṇyakāṇḍam |
atha catuḥpañcāśassargaḥ |
hriyamāṇā tu vaidehī kañcinnāthamapaśyatī |
dadarśa giriśṛṅgasthānpañca vānarapuṅgavān || 1 ||
teṣāṃ madhye viśālākṣī kauśeyaṃ kanakaprabham |
uttarīyaṃ varārohā śubhānyābharaṇāni ca || 2 ||
mumoca yadi rāmāya śaṃseyuriti maithilī |
vastramutsṛjya tanmadhye nikṣiptaṃ sahabhūṣaṇam || 3 ||
sambhramāttu daśagrīvastatkarma na sa buddhavān |
piṅgākṣāstāṃ viśālākṣīṃ netrairanimiṣairiva || 4 ||
vikrośantīṃ tathā sītāṃ dadṛśurvānararṣabhāḥ |
sa ca pampāmatikramya laṅkāmabhimukhaḥ purīm || 5 ||
jagāma rudatīṃ gṛhya vaidehīṃ rākṣaseśvaraḥ |
tāṃ jahāra susaṃhṛṣṭo rāvaṇo mṛtyumātmanaḥ || 6 ||
utsaṅgeneva bhujagīṃ tīkṣṇadaṃṣṭrāṃ mahāviṣām |
vanāni saritaśśailāntsarāṃsi ca vihāyasā || 7 ||
sa kṣipraṃ samatīyāya śaraścāpādiva cyutaḥ |
timinakraniketaṃ tu varuṇālayamakṣayam || 8 ||
saritāṃ śaraṇaṃ gatvā samatīyāya sāgaram |
sambhramātparivṛttormī ruddhamīnamahoragaḥ || 9 ||
vaidehyāṃ hriyamāṇāyāṃ babhūva varuṇālayaḥ |
antarikṣagatā vācassasṛjuścāraṇāstadā || 10 ||
etadanto daśagrīva iti siddhāstadābruvan |
sa tu sītāṃ viveṣṭantīmaṅkenādāya rāvaṇaḥ || 11 ||
praviveśa purīṃ laṅkāṃ rūpiṇīṃ mṛtyumātmanaḥ |
so'bhigamya purīṃ laṅkāṃ suvibhaktamahāpathām || 12 ||
saṃrūḍhakakṣyābahulaṃ svamantaḥpuramāviśat |
tatra tāmasitāpāṅgāṃ śokamohaparāyaṇām || 13 ||
nidadhe rāvaṇassītāṃ mayo māyāmivastriyam |
abravīcca daśagrīvaḥ piśācīrghoradarśanāḥ || 14 ||
yathā nemāṃ pumān strī vā sītāṃ paśyatyasammataḥ |
muktāmaṇisuvarṇāni vastrāṇyābharaṇāni ca || 15 ||
yadyadicchettadevāsyā deyaṃ macchandato yathā |
yā ca vakṣyati vaidehīṃ vacanaṃ kiñcidapriyam || 16 ||
ajñānādyadi vā jñānānna tasyā jīvitaṃ priyam |
tathoktvā rākṣasīstāstu rākṣasendraḥ pratāpavān || 17 ||
niṣkramyāntaḥ purāttasmātkiṅkṛtyamiti cintayan |
dadarśāṣṭau mahāvīryānrākṣasānpiśitāśanān || 18 ||
sa tāndṛṣṭvā mahāvīryo varadānena mohitaḥ |
uvācaitānidaṃ vākyaṃ praśasya balavīryataḥ || 19 ||
nānāpraharaṇāḥ kṣipramito gacchata satvarāḥ |
janasthānaṃ hatasthānaṃ bhūtapūrvaṃ kharālayam || 20 ||
tatroṣyatāṃ janasthāne śūnye nihatarākṣase |
pauruṣaṃ balamāśritya trāsamutsṛjya dūrataḥ || 21 ||
balaṃ hi sumahadyanme janasthāne niveśitam |
sadūṣaṇakharaṃ yuddhe hataṃ rāmeṇa sāyakaiḥ || 22 ||
tata krodho mamāmarṣāddhairyasyopari vartate |
vairaṃ ca sumahajjātaṃ rāmaṃ prati sudāruṇam || 23 ||
niryātayitumicchāmi tacca vairamahaṃ ripoḥ |
na hi lapsyāmyahaṃ nidrāmahatvā saṃyuge ripum || 24 ||
taṃ tvidānīmahaṃ hatvā kharadūṣaṇaghātinam |
rāmaṃ śarmopalapsyāmi dhanaṃ labdhveva nirdhanaḥ || 25 ||
janasthāne vasadbhistu bhavadbhīrāmamāśritā |
pravṛttirupanetavyā kiñkarotīti tattvataḥ || 26 ||
apramādācca gantavyaṃ sarvairapi niśācaraiḥ |
kartavyaśca sadā yatno rāghavasya vadhaṃ prati || 27 ||
yuṣmākaṃ ca balajño'haṃ bahuśo raṇamūrdhani |
ataścāsmin janasthāne mayā yūyaṃ niyojitāḥ || 28 ||
tataḥ priyaṃ vākyamupetya rākṣasā mahārthamaṣṭāvabhivādya rāvaṇam |
vihāya laṅkāṃ sahitāḥ pratasthire yato janasthānamalakṣyadarśanāḥ || 29 ||
tatastu sītāmupalabhya rāvaṇaḥ susamprahṛṣṭaḥ parigṛhya maithilīm |
prasajya rāmeṇa ca vairamuttamaṃ babhūva mohānmuditassarākṣasaḥ || 30 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye araṇyakāṇḍe catuḥpañcāśassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.