ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാണ്ഡമ് ।
അഥ ഏകസപ്തതിതമസ്സര്ഗഃ ।
ഏവം ബ്രുവാണം ജനകഃ പ്രത്യുവാച കൃതാഞ്ജലിഃ ।
ശ്രോതുമര്ഹസി ഭദ്രം തേ കുലം നഃ പരികീര്തിതമ് ॥ 1 ॥
പ്രദാനേ ഹി മുനിശ്രേഷ്ഠ കുലം നിരവശേഷതഃ ।
വക്തവ്യം കുലജാതേന തന്നിബോധ മഹാമുനേ ॥ 2 ॥
രാജാഽഭൂത് ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുത സ്സ്വേന കര്മണാ ।
നിമിഃ പരമധര്മാത്മാ സര്വസത്ത്വവതാം വരഃ ॥ 3 ॥
തസ്യ പുത്രോമിഥിര്നാമ മിഥിലാ യേന നിര്മിതാ ।
പ്രഥമോ ജനകോ നാമ ജനകാദപ്യുദാവസുഃ ॥ 4 ॥
ഉദാവസോസ്തു ധര്മാത്മാ ജാതോ വൈ നന്ദിവര്ധനഃ ।
നന്ദിവര്ധനപുത്രസ്തു സുകേതുര്നാമ നാമതഃ ॥ 5 ॥
സുകേതോരപി ധര്മാത്മാ ദേവരാതോ മഹാബലഃ ।
ദേവരാതസ്യ രാജര്ഷേര്ബൃഹദ്രഥ ഇതി സ്മൃതഃ ॥ 6 ॥
ബൃഹദ്രഥസ്യ ശൂരോഽഭൂന്മഹാവീരഃ പ്രതാപവാന് ।
മഹാവീരസ്യ ധൃതിമാന് സുധൃതിസ്സത്യവിക്രമഃ ॥ 7 ॥
സുധൃതേരപി ധര്മാത്മാ ദൃഷ്ടകേതുസ്സുധാര്മികഃ ।
ദൃഷ്ടകേതോസ്തു രാജര്ഷേര്ഹര്യശ്വ ഇതി വിശ്രുതഃ ॥ 8 ॥
ഹര്യശ്വസ്യ മരുഃ പുത്രോ മരോഃ പുത്രഃ പ്രതിന്ധകഃ ।
പ്രതിന്ധകസ്യ ധര്മാത്മാ രാജാ കീര്തിരഥസ്സുതഃ ॥ 9 ॥
പുത്രഃ കീര്തിരഥസ്യാപി ദേവമീഢ ഇതി സ്മൃതഃ ।
ദേവമീഢസ്യ വിബുധോ വിബുധസ്യ മഹീധ്രകഃ ॥ 10 ॥
മഹീധ്രകസുതോ രാജാ കീര്തിരാതോ മഹാബലഃ ।
കീര്തിരാതസ്യ രാജര്ഷേര്മഹാരോമാ വ്യജായത ॥ 11 ॥
മഹാരോമ്ണസ്തു ധര്മാത്മാ സ്വര്ണരോമാ വ്യജായത ।
സ്വര്ണരോമ്ണസ്തു രാജര്ഷേര്ഹ്രസ്വരോമാ വ്യജായത ॥ 12 ॥
തസ്യ പുത്രദ്വയം ജജ്ഞേ ധര്മജ്ഞസ്യ മഹാത്മനഃ ।
ജ്യേഷ്ഠോഽഹമനുജോ ഭ്രാതാ മമ വീരഃ കുശധ്വജഃ ॥ 13 ॥
മാം തു ജ്യേഷ്ഠം പിതാ രാജ്യേ സോഽഭിഷിച്യ നരാധിപഃ ।
കുശധ്വജം സമാവേശ്യ ഭാരം മയി വനം ഗതഃ ॥ 14 ॥
വൃദ്ധേ പിതരി സ്വര്യാതേ ധര്മേണ ധുരമാവഹമ് ।
ഭ്രാതരം ദേവസങ്കാശം സ്നേഹാത്പശ്യന് കുശധ്വജമ് ॥ 15 ॥
കസ്യ ചിത്ത്വഥകാലസ്യ സാങ്കാശ്യാദഗമത്പുരാത് ।
സുധന്വാ വീര്യവാന്രാജാ മിഥിലാമവരോധകഃ ॥ 16 ॥
സ ച മേ പ്രേഷയാമാസ ശൈവം ധനുരനുത്തമമ് ।
സീതാ കന്യാ ച പദ്മാക്ഷീ മഹ്യം വൈ ദീയതാമിതി ॥ 17 ॥
തസ്യാപ്രദാനാദ്ബ്രഹ്മര്ഷേ യുദ്ധമാസീന്മയാ സഹ ।
സ ഹതോഽഭിമുഖോ രാജാ സുധന്വാ തു മയാ രണേ ॥ 18 ॥
നിഹത്യ തം മുനിശ്രേഷ്ഠ സുധന്വാനം നരാധിപമ് ।
സാങ്കാശ്യേ ഭ്രാതരം വീരമഭ്യഷിഞ്ചം കുശധ്വജമ് ॥ 19 ॥
കനീയാനേഷ മേ ഭ്രാതാ അഹം ജ്യേഷ്ഠോ മഹാമുനേ ।
ദദാമി പരമപ്രീതോ വധ്വൌ തേ മുനിപുങ്ഗവ ॥ 20 ॥
സീതാം രാമായ ഭദ്രം തേ ഊര്മിലാ ലക്ഷ്മണായ ച ।
വീര്യശുല്കാം മമ സുതാം സീതാം സുരസുതോപമാമ് ॥ 21 ॥
ദ്വിതീയാമൂര്മിലാം ചൈവ ത്രിര്ദദാമി ന സംശയഃ ।
ദദാമി പരമപ്രീതോ വധ്വൌ തേ രഘുനന്ദന ॥ 22 ॥
രാമലക്ഷ്മണയോ രാജന് ഗോദാനം കാരയസ്വ ഹ ।
പിതൃകാര്യം ച ഭദ്രം തേ തതോ വൈവാഹികം കുരു ॥ 23 ॥
മഖാ ഹ്യദ്യ മഹാബാഹോ തൃതീയേ ദിവസേ പ്രഭോ ।
ഫല്ഗുന്യാമുത്തരേ രാജംസ്തസ്മിന്വൈവാഹികം കുരു ॥ 24 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകസപ്തതിതമസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ekasaptatitamassargaḥ |
evaṃ bruvāṇaṃ janakaḥ pratyuvāca kṛtāñjaliḥ |
śrotumarhasi bhadraṃ te kulaṃ naḥ parikīrtitam || 1 ||
pradāne hi muniśreṣṭha kulaṃ niravaśeṣataḥ |
vaktavyaṃ kulajātena tannibodha mahāmune || 2 ||
rājā'bhūt triṣu lokeṣu viśruta ssvena karmaṇā |
nimiḥ paramadharmātmā sarvasattvavatāṃ varaḥ || 3 ||
tasya putromithirnāma mithilā yena nirmitā |
prathamo janako nāma janakādapyudāvasuḥ || 4 ||
udāvasostu dharmātmā jāto vai nandivardhanaḥ |
nandivardhanaputrastu suketurnāma nāmataḥ || 5 ||
suketorapi dharmātmā devarāto mahābalaḥ |
devarātasya rājarṣerbṛhadratha iti smṛtaḥ || 6 ||
bṛhadrathasya śūro'bhūnmahāvīraḥ pratāpavān |
mahāvīrasya dhṛtimān sudhṛtissatyavikramaḥ || 7 ||
sudhṛterapi dharmātmā dṛṣṭaketussudhārmikaḥ |
dṛṣṭaketostu rājarṣerharyaśva iti viśrutaḥ || 8 ||
haryaśvasya maruḥ putro maroḥ putraḥ pratindhakaḥ |
pratindhakasya dharmātmā rājā kīrtirathassutaḥ || 9 ||
putraḥ kīrtirathasyāpi devamīḍha iti smṛtaḥ |
devamīḍhasya vibudho vibudhasya mahīdhrakaḥ || 10 ||
mahīdhrakasuto rājā kīrtirāto mahābalaḥ |
kīrtirātasya rājarṣermahāromā vyajāyata || 11 ||
mahāromṇastu dharmātmā svarṇaromā vyajāyata |
svarṇaromṇastu rājarṣerhrasvaromā vyajāyata || 12 ||
tasya putradvayaṃ jajñe dharmajñasya mahātmanaḥ |
jyeṣṭho'hamanujo bhrātā mama vīraḥ kuśadhvajaḥ || 13 ||
māṃ tu jyeṣṭhaṃ pitā rājye so'bhiṣicya narādhipaḥ |
kuśadhvajaṃ samāveśya bhāraṃ mayi vanaṃ gataḥ || 14 ||
vṛddhe pitari svaryāte dharmeṇa dhuramāvaham |
bhrātaraṃ devasaṅkāśaṃ snehātpaśyan kuśadhvajam || 15 ||
kasya cittvathakālasya sāṅkāśyādagamatpurāt |
sudhanvā vīryavānrājā mithilāmavarodhakaḥ || 16 ||
sa ca me preṣayāmāsa śaivaṃ dhanuranuttamam |
sītā kanyā ca padmākṣī mahyaṃ vai dīyatāmiti || 17 ||
tasyāpradānādbrahmarṣe yuddhamāsīnmayā saha |
sa hato'bhimukho rājā sudhanvā tu mayā raṇe || 18 ||
nihatya taṃ muniśreṣṭha sudhanvānaṃ narādhipam |
sāṅkāśye bhrātaraṃ vīramabhyaṣiñcaṃ kuśadhvajam || 19 ||
kanīyāneṣa me bhrātā ahaṃ jyeṣṭho mahāmune |
dadāmi paramaprīto vadhvau te munipuṅgava || 20 ||
sītāṃ rāmāya bhadraṃ te ūrmilā lakṣmaṇāya ca |
vīryaśulkāṃ mama sutāṃ sītāṃ surasutopamām || 21 ||
dvitīyāmūrmilāṃ caiva trirdadāmi na saṃśayaḥ |
dadāmi paramaprīto vadhvau te raghunandana || 22 ||
rāmalakṣmaṇayo rājan godānaṃ kārayasva ha |
pitṛkāryaṃ ca bhadraṃ te tato vaivāhikaṃ kuru || 23 ||
makhā hyadya mahābāho tṛtīye divase prabho |
phalgunyāmuttare rājaṃstasminvaivāhikaṃ kuru || 24 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ekasaptatitamassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।
अथ एकसप्ततितमस्सर्गः ।
एवं ब्रुवाणं जनकः प्रत्युवाच कृताञ्जलिः ।
श्रोतुमर्हसि भद्रं ते कुलं नः परिकीर्तितम् ॥ 1 ॥
प्रदाने हि मुनिश्रेष्ठ कुलं निरवशेषतः ।
वक्तव्यं कुलजातेन तन्निबोध महामुने ॥ 2 ॥
राजाऽभूत् त्रिषु लोकेषु विश्रुत स्स्वेन कर्मणा ।
निमिः परमधर्मात्मा सर्वसत्त्ववतां वरः ॥ 3 ॥
तस्य पुत्रोमिथिर्नाम मिथिला येन निर्मिता ।
प्रथमो जनको नाम जनकादप्युदावसुः ॥ 4 ॥
उदावसोस्तु धर्मात्मा जातो वै नन्दिवर्धनः ।
नन्दिवर्धनपुत्रस्तु सुकेतुर्नाम नामतः ॥ 5 ॥
सुकेतोरपि धर्मात्मा देवरातो महाबलः ।
देवरातस्य राजर्षेर्बृहद्रथ इति स्मृतः ॥ 6 ॥
बृहद्रथस्य शूरोऽभून्महावीरः प्रतापवान् ।
महावीरस्य धृतिमान् सुधृतिस्सत्यविक्रमः ॥ 7 ॥
सुधृतेरपि धर्मात्मा दृष्टकेतुस्सुधार्मिकः ।
दृष्टकेतोस्तु राजर्षेर्हर्यश्व इति विश्रुतः ॥ 8 ॥
हर्यश्वस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रतिन्धकः ।
प्रतिन्धकस्य धर्मात्मा राजा कीर्तिरथस्सुतः ॥ 9 ॥
पुत्रः कीर्तिरथस्यापि देवमीढ इति स्मृतः ।
देवमीढस्य विबुधो विबुधस्य महीध्रकः ॥ 10 ॥
महीध्रकसुतो राजा कीर्तिरातो महाबलः ।
कीर्तिरातस्य राजर्षेर्महारोमा व्यजायत ॥ 11 ॥
महारोम्णस्तु धर्मात्मा स्वर्णरोमा व्यजायत ।
स्वर्णरोम्णस्तु राजर्षेर्ह्रस्वरोमा व्यजायत ॥ 12 ॥
तस्य पुत्रद्वयं जज्ञे धर्मज्ञस्य महात्मनः ।
ज्येष्ठोऽहमनुजो भ्राता मम वीरः कुशध्वजः ॥ 13 ॥
मां तु ज्येष्ठं पिता राज्ये सोऽभिषिच्य नराधिपः ।
कुशध्वजं समावेश्य भारं मयि वनं गतः ॥ 14 ॥
वृद्धे पितरि स्वर्याते धर्मेण धुरमावहम् ।
भ्रातरं देवसङ्काशं स्नेहात्पश्यन् कुशध्वजम् ॥ 15 ॥
कस्य चित्त्वथकालस्य साङ्काश्यादगमत्पुरात् ।
सुधन्वा वीर्यवान्राजा मिथिलामवरोधकः ॥ 16 ॥
स च मे प्रेषयामास शैवं धनुरनुत्तमम् ।
सीता कन्या च पद्माक्षी मह्यं वै दीयतामिति ॥ 17 ॥
तस्याप्रदानाद्ब्रह्मर्षे युद्धमासीन्मया सह ।
स हतोऽभिमुखो राजा सुधन्वा तु मया रणे ॥ 18 ॥
निहत्य तं मुनिश्रेष्ठ सुधन्वानं नराधिपम् ।
साङ्काश्ये भ्रातरं वीरमभ्यषिञ्चं कुशध्वजम् ॥ 19 ॥
कनीयानेष मे भ्राता अहं ज्येष्ठो महामुने ।
ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते मुनिपुङ्गव ॥ 20 ॥
सीतां रामाय भद्रं ते ऊर्मिला लक्ष्मणाय च ।
वीर्यशुल्कां मम सुतां सीतां सुरसुतोपमाम् ॥ 21 ॥
द्वितीयामूर्मिलां चैव त्रिर्ददामि न संशयः ।
ददामि परमप्रीतो वध्वौ ते रघुनन्दन ॥ 22 ॥
रामलक्ष्मणयो राजन् गोदानं कारयस्व ह ।
पितृकार्यं च भद्रं ते ततो वैवाहिकं कुरु ॥ 23 ॥
मखा ह्यद्य महाबाहो तृतीये दिवसे प्रभो ।
फल्गुन्यामुत्तरे राजंस्तस्मिन्वैवाहिकं कुरु ॥ 24 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे एकसप्ततितमस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ekasaptatitamassargaḥ |
evaṃ bruvāṇaṃ janakaḥ pratyuvāca kṛtāñjaliḥ |
śrotumarhasi bhadraṃ te kulaṃ naḥ parikīrtitam || 1 ||
pradāne hi muniśreṣṭha kulaṃ niravaśeṣataḥ |
vaktavyaṃ kulajātena tannibodha mahāmune || 2 ||
rājā'bhūt triṣu lokeṣu viśruta ssvena karmaṇā |
nimiḥ paramadharmātmā sarvasattvavatāṃ varaḥ || 3 ||
tasya putromithirnāma mithilā yena nirmitā |
prathamo janako nāma janakādapyudāvasuḥ || 4 ||
udāvasostu dharmātmā jāto vai nandivardhanaḥ |
nandivardhanaputrastu suketurnāma nāmataḥ || 5 ||
suketorapi dharmātmā devarāto mahābalaḥ |
devarātasya rājarṣerbṛhadratha iti smṛtaḥ || 6 ||
bṛhadrathasya śūro'bhūnmahāvīraḥ pratāpavān |
mahāvīrasya dhṛtimān sudhṛtissatyavikramaḥ || 7 ||
sudhṛterapi dharmātmā dṛṣṭaketussudhārmikaḥ |
dṛṣṭaketostu rājarṣerharyaśva iti viśrutaḥ || 8 ||
haryaśvasya maruḥ putro maroḥ putraḥ pratindhakaḥ |
pratindhakasya dharmātmā rājā kīrtirathassutaḥ || 9 ||
putraḥ kīrtirathasyāpi devamīḍha iti smṛtaḥ |
devamīḍhasya vibudho vibudhasya mahīdhrakaḥ || 10 ||
mahīdhrakasuto rājā kīrtirāto mahābalaḥ |
kīrtirātasya rājarṣermahāromā vyajāyata || 11 ||
mahāromṇastu dharmātmā svarṇaromā vyajāyata |
svarṇaromṇastu rājarṣerhrasvaromā vyajāyata || 12 ||
tasya putradvayaṃ jajñe dharmajñasya mahātmanaḥ |
jyeṣṭho'hamanujo bhrātā mama vīraḥ kuśadhvajaḥ || 13 ||
māṃ tu jyeṣṭhaṃ pitā rājye so'bhiṣicya narādhipaḥ |
kuśadhvajaṃ samāveśya bhāraṃ mayi vanaṃ gataḥ || 14 ||
vṛddhe pitari svaryāte dharmeṇa dhuramāvaham |
bhrātaraṃ devasaṅkāśaṃ snehātpaśyan kuśadhvajam || 15 ||
kasya cittvathakālasya sāṅkāśyādagamatpurāt |
sudhanvā vīryavānrājā mithilāmavarodhakaḥ || 16 ||
sa ca me preṣayāmāsa śaivaṃ dhanuranuttamam |
sītā kanyā ca padmākṣī mahyaṃ vai dīyatāmiti || 17 ||
tasyāpradānādbrahmarṣe yuddhamāsīnmayā saha |
sa hato'bhimukho rājā sudhanvā tu mayā raṇe || 18 ||
nihatya taṃ muniśreṣṭha sudhanvānaṃ narādhipam |
sāṅkāśye bhrātaraṃ vīramabhyaṣiñcaṃ kuśadhvajam || 19 ||
kanīyāneṣa me bhrātā ahaṃ jyeṣṭho mahāmune |
dadāmi paramaprīto vadhvau te munipuṅgava || 20 ||
sītāṃ rāmāya bhadraṃ te ūrmilā lakṣmaṇāya ca |
vīryaśulkāṃ mama sutāṃ sītāṃ surasutopamām || 21 ||
dvitīyāmūrmilāṃ caiva trirdadāmi na saṃśayaḥ |
dadāmi paramaprīto vadhvau te raghunandana || 22 ||
rāmalakṣmaṇayo rājan godānaṃ kārayasva ha |
pitṛkāryaṃ ca bhadraṃ te tato vaivāhikaṃ kuru || 23 ||
makhā hyadya mahābāho tṛtīye divase prabho |
phalgunyāmuttare rājaṃstasminvaivāhikaṃ kuru || 24 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ekasaptatitamassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.