1.29 ബാലകാണ്ഡ - ഏകോനത്രിംശ സര്ഗഃ

1.29 Balakanda - Ekonatrimsha Sargah

✍️ Valmiki 🖋️ Malayalam script
📄 Download PDF
ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാണ്ഡമ് ।
അഥ ഏകോനത്രിംശസ്സര്ഗഃ ।
അഥ തസ്യാപ്രമേയസ്യ തദ്വനം പരിപൃച്ഛതഃ ।
വിശ്വാമിത്രോ മഹാതേജാ വ്യാഖ്യാതുമുപചക്രമേ ॥ 1 ॥
ഇഹ രാമ മഹാബാഹോ വിഷ്ണുര്ദേവവരഃ പ്രഭുഃ ।
വര്ഷാണി സുബഹൂനീഹ തഥാ യുഗശതാനി ച ॥ 2 ॥
തപശ്ചരണയോഗാര്ഥമുവാസ സുമഹാതപാഃ ।
ഏഷ പൂര്വാശ്രമോ രാമ വാമനസ്യ മഹാത്മനഃ ॥ 3 ॥
സിദ്ധാശ്രമ ഇതി ഖ്യാതസ്സിദ്ധോ ഹ്യത്ര മഹാതപാഃ ।
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു രാജാ വൈരോചനിര്ബലിഃ ॥ 4 ॥
നിര്ജിത്യ ദൈവതഗണാന് സേന്ദ്രാംശ്ച സമരുദ്ഗണാന് ।
കാരയാമാസ തദ്രാജ്യം ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ ॥ 5 ॥
ബലേസ്തു യജമാനസ്യ ദേവാസ്സാഗ്നിപുരോഗമാഃ ।
സമാഗമ്യ സ്വയം ചൈവ വിഷ്ണുമൂചുരിഹാശ്രമേ ॥ 6 ॥
ബലിര്വൈരോചനിര്വിഷ്ണോ യജതേ യജ്ഞമുത്തമമ് ।
അസമാപ്തേ ക്രതൌ തസ്മിന് സ്വകാര്യമഭിപദ്യതാമ് ॥ 7 ॥
യേ ചൈനമഭിവര്തന്തേ യാചിതാര ഇതസ്തതഃ ।
യച്ച യത്ര യഥാവച്ച സര്വം തേഭ്യഃ പ്രയച്ഛതി ॥ 8 ॥
സ ത്വം സുരഹിതാര്ഥായ മായായോഗമുപാഗതഃ ।
വാമനത്വം ഗതോ വിഷ്ണോ കുരു കല്യാണമുത്തമമ് ॥ 9 ॥
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാമ കശ്യപോഽഗ്നിസമപ്രഭഃ ।
അദിത്യാ സഹിതോ രാമ ദീപ്യമാന ഇവൌജസാ ॥ 10 ॥
ദേവീസഹായോ ഭഗവാന് ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രകമ് ।
വ്രതം സമാപ്യ വരദം തുഷ്ടാവ മധുസൂദനമ് ॥ 11 ॥
തപോമയം തപോരാശിം തപോമൂര്തിം തപാത്മകമ് ।
തപസാ ത്വാം സുതപ്തേന പശ്യാമി പുരുഷോത്തമമ് ॥ 12 ॥
ശരീരേ തവ പശ്യാമി ജഗത്സര്വമിദം പ്രഭോ ।
ത്വമനാദിരനിര്ദേശ്യസ്ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ ॥ 13 ॥
തമുവാച ഹരിഃ പ്രീതഃ കശ്യപം ധൂതകല്മഷമ് ।
വരം വരയ ഭദ്രം തേ വരാര്ഹോഽസി മതോ മമ ॥ 14 ॥
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ മാരീചഃ കശ്യപോഽബ്രവീത് ।
അദിത്യാ ദേവതാനാം ച മമ ചൈവാനുയാചതഃ ॥ 15 ॥
വരം വരദ സുപ്രീതോ ദാതുമര്ഹസി സുവ്രത ।
പുത്രത്വം ഗച്ഛ ഭഗവന്നദിത്യാ മമ ചാനഘ ॥ 16 ॥
ഭ്രാതാ ഭവ യവീയാംസ്ത്വം ശക്രസ്യാസുരസൂദന ।
ശോകാര്താനാം തു ദേവാനാം സാഹായ്യം കര്തുമര്ഹസി ॥ 17 ॥
അയം സിദ്ധാശ്രമോ നാമ പ്രസാദാ ത്തേ ഭവിഷ്യതി ।
സിദ്ധേ കര്മണി ദേവേശ ഉത്തിഷ്ഠ ഭഗവന്നിതഃ ॥ 18 ॥
അഥ വിഷ്ണുര്മഹാതേജാ അദിത്യാം സമജായത ।
വാമനം രൂപമാസ്ഥായ വൈരോചനിമുപാഗമത് ॥ 19 ॥
ത്രീന് ക്രമാനഥ ഭിക്ഷിത്വാ പ്രതിഗൃഹ്യ ച മാനദഃ ।
ആക്രമ്യ ലോകാന് ലോകാത്മാ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ ॥ 20 ॥
മഹേന്ദ്രായ പുനഃ പ്രാദാന്നിയമ്യ ബലിമോജസാ ।
ത്രൈലോക്യം സ മഹാതേജാശ്ചക്രേ ശക്രവശം പുനഃ ॥ 21 ॥
തേനൈഷ പൂര്വമാക്രാന്ത ആശ്രമശ്ശ്രമനാശനഃ ।
മയാപി ഭക്തയ തസ്യൈഷ വാമനസ്യോപഭുജ്യതേ ॥ 22 ॥
ഏതമാശ്രമമായാന്തി രാക്ഷസാ വിഘ്നകാരിണഃ ।
അത്രൈവ പുരുഷവ്യാഘ്ര ഹന്തവ്യാ ദുഷ്ടചാരിണഃ ॥ 23 ॥
അദ്യ ഗച്ഛാമഹേ രാമ സിദ്ധാശ്രമമനുത്തമമ് ।
തദാശ്രമപദം താത തവാപ്യേതദ്യഥാ മമ ॥ 24 ॥
പ്രവിശന്നാശ്രമപദം വ്യരോചത മഹാമുനിഃ ।
ശശീവ ഗതനീഹാരഃ പുനര്വസുസമന്വിതഃ ॥ 25 ॥
തം ദൃഷ്ട്വാ മുനയസ്സര്വേ സിദ്ധാശ്രമനിവാസിനഃ ।
ഉത്പത്ത്യോത്പത്ത്യ സഹസാ വിശ്വാമിത്രമപൂജയന് ॥ 26 ॥
യഥാര്ഹം ചക്രിരേ പൂജാം വിശ്വാമിത്രായ ധീമതേ ।
തഥൈവ രാജപുത്രാഭ്യാമകുര്വന്നതിഥിക്രിയാമ് ॥ 27 ॥
മുഹൂര്തമഥ വിശ്രാന്തൌ രാജപുത്രാവരിന്ദമൌ ।
പ്രാഞ്ജലീ മുനിശാര്ദൂലമൂചതൂ രഘുനന്ദനൌ ॥ 28 ॥
അദ്യൈവ ദീക്ഷാം പ്രവിശ ഭദ്രം തേ മുനിപുങ്ഗവ ।
സിദ്ധാശ്രമോഽയം സിദ്ധസ്സ്യാത് സത്യമസ്തു വചസ്തവ ॥ 29 ॥
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാന് ഋഷിഃ ।
പ്രവിവേശ തദാ ദീക്ഷാം നിയതോ നിയതേന്ദ്രിയഃ ॥ 30 ॥
കുമാരാവപി താം രാത്രിമുഷിത്വാ സുസമാഹിതൌ ।
പ്രഭാതകാലേ ചോത്ഥായ പൂര്വാം സന്ധ്യാമുപാസ്യ ച ॥ 31 ॥
സ്പൃഷ്ടോദകൌ ശുചീ ജപ്യം സമാപ്യ നിയമേന ച ।
ഹുതാഗ്നിഹോത്രമാസീനം വിശ്വാമിത്രമവന്ദതാമ് ॥ 32 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ ഏകോനത്രിംശസ്സര്ഗഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ekonatriṃśassargaḥ |
atha tasyāprameyasya tadvanaṃ paripṛcchataḥ |
viśvāmitro mahātejā vyākhyātumupacakrame || 1 ||
iha rāma mahābāho viṣṇurdevavaraḥ prabhuḥ |
varṣāṇi subahūnīha tathā yugaśatāni ca || 2 ||
tapaścaraṇayogārthamuvāsa sumahātapāḥ |
eṣa pūrvāśramo rāma vāmanasya mahātmanaḥ || 3 ||
siddhāśrama iti khyātassiddho hyatra mahātapāḥ |
etasminneva kāle tu rājā vairocanirbaliḥ || 4 ||
nirjitya daivatagaṇān sendrāṃśca samarudgaṇān |
kārayāmāsa tadrājyaṃ triṣu lokeṣu viśrutaḥ || 5 ||
balestu yajamānasya devāssāgnipurogamāḥ |
samāgamya svayaṃ caiva viṣṇumūcurihāśrame || 6 ||
balirvairocanirviṣṇo yajate yajñamuttamam |
asamāpte kratau tasmin svakāryamabhipadyatām || 7 ||
ye cainamabhivartante yācitāra itastataḥ |
yacca yatra yathāvacca sarvaṃ tebhyaḥ prayacchati || 8 ||
sa tvaṃ surahitārthāya māyāyogamupāgataḥ |
vāmanatvaṃ gato viṣṇo kuru kalyāṇamuttamam || 9 ||
etasminnantare rāma kaśyapo'gnisamaprabhaḥ |
adityā sahito rāma dīpyamāna ivaujasā || 10 ||
devīsahāyo bhagavān divyaṃ varṣasahasrakam |
vrataṃ samāpya varadaṃ tuṣṭāva madhusūdanam || 11 ||
tapomayaṃ taporāśiṃ tapomūrtiṃ tapātmakam |
tapasā tvāṃ sutaptena paśyāmi puruṣottamam || 12 ||
śarīre tava paśyāmi jagatsarvamidaṃ prabho |
tvamanādiranirdeśyastvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ || 13 ||
tamuvāca hariḥ prītaḥ kaśyapaṃ dhūtakalmaṣam |
varaṃ varaya bhadraṃ te varārho'si mato mama || 14 ||
tacchrutvā vacanaṃ tasya mārīcaḥ kaśyapo'bravīt |
adityā devatānāṃ ca mama caivānuyācataḥ || 15 ||
varaṃ varada suprīto dātumarhasi suvrata |
putratvaṃ gaccha bhagavannadityā mama cānagha || 16 ||
bhrātā bhava yavīyāṃstvaṃ śakrasyāsurasūdana |
śokārtānāṃ tu devānāṃ sāhāyyaṃ kartumarhasi || 17 ||
ayaṃ siddhāśramo nāma prasādā tte bhaviṣyati |
siddhe karmaṇi deveśa uttiṣṭha bhagavannitaḥ || 18 ||
atha viṣṇurmahātejā adityāṃ samajāyata |
vāmanaṃ rūpamāsthāya vairocanimupāgamat || 19 ||
trīn kramānatha bhikṣitvā pratigṛhya ca mānadaḥ |
ākramya lokān lokātmā sarvabhūtahite rataḥ || 20 ||
mahendrāya punaḥ prādānniyamya balimojasā |
trailokyaṃ sa mahātejāścakre śakravaśaṃ punaḥ || 21 ||
tenaiṣa pūrvamākrānta āśramaśśramanāśanaḥ |
mayāpi bhaktaya tasyaiṣa vāmanasyopabhujyate || 22 ||
etamāśramamāyānti rākṣasā vighnakāriṇaḥ |
atraiva puruṣavyāghra hantavyā duṣṭacāriṇaḥ || 23 ||
adya gacchāmahe rāma siddhāśramamanuttamam |
tadāśramapadaṃ tāta tavāpyetadyathā mama || 24 ||
praviśannāśramapadaṃ vyarocata mahāmuniḥ |
śaśīva gatanīhāraḥ punarvasusamanvitaḥ || 25 ||
taṃ dṛṣṭvā munayassarve siddhāśramanivāsinaḥ |
utpattyotpattya sahasā viśvāmitramapūjayan || 26 ||
yathārhaṃ cakrire pūjāṃ viśvāmitrāya dhīmate |
tathaiva rājaputrābhyāmakurvannatithikriyām || 27 ||
muhūrtamatha viśrāntau rājaputrāvarindamau |
prāñjalī muniśārdūlamūcatū raghunandanau || 28 ||
adyaiva dīkṣāṃ praviśa bhadraṃ te munipuṅgava |
siddhāśramo'yaṃ siddhassyāt satyamastu vacastava || 29 ||
evamukto mahātejā viśvāmitro mahān ṛṣiḥ |
praviveśa tadā dīkṣāṃ niyato niyatendriyaḥ || 30 ||
kumārāvapi tāṃ rātrimuṣitvā susamāhitau |
prabhātakāle cotthāya pūrvāṃ sandhyāmupāsya ca || 31 ||
spṛṣṭodakau śucī japyaṃ samāpya niyamena ca |
hutāgnihotramāsīnaṃ viśvāmitramavandatām || 32 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ekonatriṃśassargaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे बालकाण्डम् ।
अथ एकोनत्रिंशस्सर्गः ।
अथ तस्याप्रमेयस्य तद्वनं परिपृच्छतः ।
विश्वामित्रो महातेजा व्याख्यातुमुपचक्रमे ॥ 1 ॥
इह राम महाबाहो विष्णुर्देववरः प्रभुः ।
वर्षाणि सुबहूनीह तथा युगशतानि च ॥ 2 ॥
तपश्चरणयोगार्थमुवास सुमहातपाः ।
एष पूर्वाश्रमो राम वामनस्य महात्मनः ॥ 3 ॥
सिद्धाश्रम इति ख्यातस्सिद्धो ह्यत्र महातपाः ।
एतस्मिन्नेव काले तु राजा वैरोचनिर्बलिः ॥ 4 ॥
निर्जित्य दैवतगणान् सेन्द्रांश्च समरुद्गणान् ।
कारयामास तद्राज्यं त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ 5 ॥
बलेस्तु यजमानस्य देवास्साग्निपुरोगमाः ।
समागम्य स्वयं चैव विष्णुमूचुरिहाश्रमे ॥ 6 ॥
बलिर्वैरोचनिर्विष्णो यजते यज्ञमुत्तमम् ।
असमाप्ते क्रतौ तस्मिन् स्वकार्यमभिपद्यताम् ॥ 7 ॥
ये चैनमभिवर्तन्ते याचितार इतस्ततः ।
यच्च यत्र यथावच्च सर्वं तेभ्यः प्रयच्छति ॥ 8 ॥
स त्वं सुरहितार्थाय मायायोगमुपागतः ।
वामनत्वं गतो विष्णो कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ 9 ॥
एतस्मिन्नन्तरे राम कश्यपोऽग्निसमप्रभः ।
अदित्या सहितो राम दीप्यमान इवौजसा ॥ 10 ॥
देवीसहायो भगवान् दिव्यं वर्षसहस्रकम् ।
व्रतं समाप्य वरदं तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ 11 ॥
तपोमयं तपोराशिं तपोमूर्तिं तपात्मकम् ।
तपसा त्वां सुतप्तेन पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ 12 ॥
शरीरे तव पश्यामि जगत्सर्वमिदं प्रभो ।
त्वमनादिरनिर्देश्यस्त्वामहं शरणं गतः ॥ 13 ॥
तमुवाच हरिः प्रीतः कश्यपं धूतकल्मषम् ।
वरं वरय भद्रं ते वरार्होऽसि मतो मम ॥ 14 ॥
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मारीचः कश्यपोऽब्रवीत् ।
अदित्या देवतानां च मम चैवानुयाचतः ॥ 15 ॥
वरं वरद सुप्रीतो दातुमर्हसि सुव्रत ।
पुत्रत्वं गच्छ भगवन्नदित्या मम चानघ ॥ 16 ॥
भ्राता भव यवीयांस्त्वं शक्रस्यासुरसूदन ।
शोकार्तानां तु देवानां साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ 17 ॥
अयं सिद्धाश्रमो नाम प्रसादा त्ते भविष्यति ।
सिद्धे कर्मणि देवेश उत्तिष्ठ भगवन्नितः ॥ 18 ॥
अथ विष्णुर्महातेजा अदित्यां समजायत ।
वामनं रूपमास्थाय वैरोचनिमुपागमत् ॥ 19 ॥
त्रीन् क्रमानथ भिक्षित्वा प्रतिगृह्य च मानदः ।
आक्रम्य लोकान् लोकात्मा सर्वभूतहिते रतः ॥ 20 ॥
महेन्द्राय पुनः प्रादान्नियम्य बलिमोजसा ।
त्रैलोक्यं स महातेजाश्चक्रे शक्रवशं पुनः ॥ 21 ॥
तेनैष पूर्वमाक्रान्त आश्रमश्श्रमनाशनः ।
मयापि भक्तय तस्यैष वामनस्योपभुज्यते ॥ 22 ॥
एतमाश्रममायान्ति राक्षसा विघ्नकारिणः ।
अत्रैव पुरुषव्याघ्र हन्तव्या दुष्टचारिणः ॥ 23 ॥
अद्य गच्छामहे राम सिद्धाश्रममनुत्तमम् ।
तदाश्रमपदं तात तवाप्येतद्यथा मम ॥ 24 ॥
प्रविशन्नाश्रमपदं व्यरोचत महामुनिः ।
शशीव गतनीहारः पुनर्वसुसमन्वितः ॥ 25 ॥
तं दृष्ट्वा मुनयस्सर्वे सिद्धाश्रमनिवासिनः ।
उत्पत्त्योत्पत्त्य सहसा विश्वामित्रमपूजयन् ॥ 26 ॥
यथार्हं चक्रिरे पूजां विश्वामित्राय धीमते ।
तथैव राजपुत्राभ्यामकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ 27 ॥
मुहूर्तमथ विश्रान्तौ राजपुत्रावरिन्दमौ ।
प्राञ्जली मुनिशार्दूलमूचतू रघुनन्दनौ ॥ 28 ॥
अद्यैव दीक्षां प्रविश भद्रं ते मुनिपुङ्गव ।
सिद्धाश्रमोऽयं सिद्धस्स्यात् सत्यमस्तु वचस्तव ॥ 29 ॥
एवमुक्तो महातेजा विश्वामित्रो महान् ऋषिः ।
प्रविवेश तदा दीक्षां नियतो नियतेन्द्रियः ॥ 30 ॥
कुमारावपि तां रात्रिमुषित्वा सुसमाहितौ ।
प्रभातकाले चोत्थाय पूर्वां सन्ध्यामुपास्य च ॥ 31 ॥
स्पृष्टोदकौ शुची जप्यं समाप्य नियमेन च ।
हुताग्निहोत्रमासीनं विश्वामित्रमवन्दताम् ॥ 32 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये बालकाण्डे एकोनत्रिंशस्सर्गः ॥
śrīmadvālmīkīya rāmāyaṇe bālakāṇḍam |
atha ekonatriṃśassargaḥ |
atha tasyāprameyasya tadvanaṃ paripṛcchataḥ |
viśvāmitro mahātejā vyākhyātumupacakrame || 1 ||
iha rāma mahābāho viṣṇurdevavaraḥ prabhuḥ |
varṣāṇi subahūnīha tathā yugaśatāni ca || 2 ||
tapaścaraṇayogārthamuvāsa sumahātapāḥ |
eṣa pūrvāśramo rāma vāmanasya mahātmanaḥ || 3 ||
siddhāśrama iti khyātassiddho hyatra mahātapāḥ |
etasminneva kāle tu rājā vairocanirbaliḥ || 4 ||
nirjitya daivatagaṇān sendrāṃśca samarudgaṇān |
kārayāmāsa tadrājyaṃ triṣu lokeṣu viśrutaḥ || 5 ||
balestu yajamānasya devāssāgnipurogamāḥ |
samāgamya svayaṃ caiva viṣṇumūcurihāśrame || 6 ||
balirvairocanirviṣṇo yajate yajñamuttamam |
asamāpte kratau tasmin svakāryamabhipadyatām || 7 ||
ye cainamabhivartante yācitāra itastataḥ |
yacca yatra yathāvacca sarvaṃ tebhyaḥ prayacchati || 8 ||
sa tvaṃ surahitārthāya māyāyogamupāgataḥ |
vāmanatvaṃ gato viṣṇo kuru kalyāṇamuttamam || 9 ||
etasminnantare rāma kaśyapo'gnisamaprabhaḥ |
adityā sahito rāma dīpyamāna ivaujasā || 10 ||
devīsahāyo bhagavān divyaṃ varṣasahasrakam |
vrataṃ samāpya varadaṃ tuṣṭāva madhusūdanam || 11 ||
tapomayaṃ taporāśiṃ tapomūrtiṃ tapātmakam |
tapasā tvāṃ sutaptena paśyāmi puruṣottamam || 12 ||
śarīre tava paśyāmi jagatsarvamidaṃ prabho |
tvamanādiranirdeśyastvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ || 13 ||
tamuvāca hariḥ prītaḥ kaśyapaṃ dhūtakalmaṣam |
varaṃ varaya bhadraṃ te varārho'si mato mama || 14 ||
tacchrutvā vacanaṃ tasya mārīcaḥ kaśyapo'bravīt |
adityā devatānāṃ ca mama caivānuyācataḥ || 15 ||
varaṃ varada suprīto dātumarhasi suvrata |
putratvaṃ gaccha bhagavannadityā mama cānagha || 16 ||
bhrātā bhava yavīyāṃstvaṃ śakrasyāsurasūdana |
śokārtānāṃ tu devānāṃ sāhāyyaṃ kartumarhasi || 17 ||
ayaṃ siddhāśramo nāma prasādā tte bhaviṣyati |
siddhe karmaṇi deveśa uttiṣṭha bhagavannitaḥ || 18 ||
atha viṣṇurmahātejā adityāṃ samajāyata |
vāmanaṃ rūpamāsthāya vairocanimupāgamat || 19 ||
trīn kramānatha bhikṣitvā pratigṛhya ca mānadaḥ |
ākramya lokān lokātmā sarvabhūtahite rataḥ || 20 ||
mahendrāya punaḥ prādānniyamya balimojasā |
trailokyaṃ sa mahātejāścakre śakravaśaṃ punaḥ || 21 ||
tenaiṣa pūrvamākrānta āśramaśśramanāśanaḥ |
mayāpi bhaktaya tasyaiṣa vāmanasyopabhujyate || 22 ||
etamāśramamāyānti rākṣasā vighnakāriṇaḥ |
atraiva puruṣavyāghra hantavyā duṣṭacāriṇaḥ || 23 ||
adya gacchāmahe rāma siddhāśramamanuttamam |
tadāśramapadaṃ tāta tavāpyetadyathā mama || 24 ||
praviśannāśramapadaṃ vyarocata mahāmuniḥ |
śaśīva gatanīhāraḥ punarvasusamanvitaḥ || 25 ||
taṃ dṛṣṭvā munayassarve siddhāśramanivāsinaḥ |
utpattyotpattya sahasā viśvāmitramapūjayan || 26 ||
yathārhaṃ cakrire pūjāṃ viśvāmitrāya dhīmate |
tathaiva rājaputrābhyāmakurvannatithikriyām || 27 ||
muhūrtamatha viśrāntau rājaputrāvarindamau |
prāñjalī muniśārdūlamūcatū raghunandanau || 28 ||
adyaiva dīkṣāṃ praviśa bhadraṃ te munipuṅgava |
siddhāśramo'yaṃ siddhassyāt satyamastu vacastava || 29 ||
evamukto mahātejā viśvāmitro mahān ṛṣiḥ |
praviveśa tadā dīkṣāṃ niyato niyatendriyaḥ || 30 ||
kumārāvapi tāṃ rātrimuṣitvā susamāhitau |
prabhātakāle cotthāya pūrvāṃ sandhyāmupāsya ca || 31 ||
spṛṣṭodakau śucī japyaṃ samāpya niyamena ca |
hutāgnihotramāsīnaṃ viśvāmitramavandatām || 32 ||
ityārṣe śrīmadrāmāyaṇe vālmīkīya ādikāvye bālakāṇḍe ekonatriṃśassargaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.
🕉 InfoLyter.in