Valmiki Ramayana Sundara Kanda Sarga 39 — Telugu Script

Meaning —

శ్రీమద్వాల్మీకీయ రామాయణే సున్దరకాణ్డమ్ ।

అథ ఏకోనచత్వారింశస్సర్గః ।

Shloka 1

మణిం దత్త్వా తతః సీతా హనూమన్తమథాబ్రవీత్ ।
అభిజ్ఞానమభిజ్ఞాతమేతద్రామస్య తత్త్వతః ॥ 1 ॥

maṇiṃ dattvā tataḥ sītā hanūmantamathābravīt |
abhijñānamabhijñātametadrāmasya tattvataḥ || 1 ||

Shloka 2

మణిం తు దృష్ట్వా రామో వై త్రయాణాం సంస్మరిష్యతి ।
వీరో జనన్యా మమ చ రాజ్ఞో దశరథస్య చ ॥ 2 ॥

maṇiṃ tu dṛṣṭvā rāmo vai trayāṇāṃ saṃsmariṣyati |
vīro jananyā mama ca rājño daśarathasya ca || 2 ||

Shloka 3

స భూయస్త్వం సముత్సాహే చోదితో హరిసత్తమ ।
అస్మిన్కార్యసమారమ్భే ప్రచిన్తయ యదుత్తరమ్ ॥ 3 ॥

sa bhūyastvaṃ samutsāhe codito harisattama |
asminkāryasamārambhe pracintaya yaduttaram || 3 ||

Shloka 4

త్వమస్మిన్కార్యనిర్యోగే ప్రమాణం హరిసత్తమ ।
హనుమన్యత్నమాస్థాయ దుఃఖక్షయకరో భవ ॥ 4 ॥

tvamasminkāryaniryoge pramāṇaṃ harisattama |
hanumanyatnamāsthāya duḥkhakṣayakaro bhava || 4 ||

Shloka 5

తస్య చిన్తయతో యత్నో దుఃఖక్షయకరో భవేత్ ।
స తథేతి ప్రతిజ్ఞాయ మారుతిర్భీమవిక్రమః ॥ 5 ॥

tasya cintayato yatno duḥkhakṣayakaro bhavet |
sa tatheti pratijñāya mārutirbhīmavikramaḥ || 5 ||

Shloka 6

శిరసా వన్ధ్య వైదేహీం గమనాయోపచక్రమే ।
జ్ఞాత్వా సమ్ప్రస్థితం దేవీ వానరం మారుతాత్మజమ్ ॥ 6 ॥

śirasā vandhya vaidehīṃ gamanāyopacakrame |
jñātvā samprasthitaṃ devī vānaraṃ mārutātmajam || 6 ||

Shloka 7

బాష్పగద్గదయా వాచా మైథిలీ వాక్యమబ్రవీత్ ।
కుశలం హనుమన్బ్రూయాః సహితౌ రామలక్ష్మణౌ ॥ 7 ॥

bāṣpagadgadayā vācā maithilī vākyamabravīt |
kuśalaṃ hanumanbrūyāḥ sahitau rāmalakṣmaṇau || 7 ||

Shloka 8

సుగ్రీవం చ సహామాత్యం వృద్ధాన్ సర్వాంశ్చ వానరాన్ ।
బ్రూయాస్త్వం వానరశ్రేష్ఠ కుశలం ధర్మసంహితమ్ ॥ 8 ॥

sugrīvaṃ ca sahāmātyaṃ vṛddhān sarvāṃśca vānarān |
brūyāstvaṃ vānaraśreṣṭha kuśalaṃ dharmasaṃhitam || 8 ||

Shloka 9

యథా స చ మహాబాహుర్మాం తారయతి రాఘవః ।
అస్మాద్ధుఃఖామ్బుసంరోధాత్త్వం సమాధాతుమర్హసి ॥ 9 ॥

yathā sa ca mahābāhurmāṃ tārayati rāghavaḥ |
asmāddhuḥkhāmbusaṃrodhāttvaṃ samādhātumarhasi || 9 ||

Shloka 10

జీవన్తీం మాం యథా రామః సమ్భావయతి కీర్తిమాన్ ।
తత్తథా హనుమన్వాచ్యం వాచా ధర్మమవాప్నుహి ॥ 10 ॥

jīvantīṃ māṃ yathā rāmaḥ sambhāvayati kīrtimān |
tattathā hanumanvācyaṃ vācā dharmamavāpnuhi || 10 ||

Shloka 11

నిత్యముత్సాహయుక్తాశ్చ వాచశ్రుత్వా త్వయేరితాః ।
వర్ధిష్యతే దాశరథేః పౌరుషం మదవాప్తయే ॥ 11 ॥

nityamutsāhayuktāśca vācaśrutvā tvayeritāḥ |
vardhiṣyate dāśaratheḥ pauruṣaṃ madavāptaye || 11 ||

Shloka 12

మత్సన్దేశయుతా వాచస్త్వత్తశ్శ్రుత్వా చ రాఘవః ।
పరాక్రమవిధిం వీరో విధివత్సంవిధాస్యతి ॥ 12 ॥

matsandeśayutā vācastvattaśśrutvā ca rāghavaḥ |
parākramavidhiṃ vīro vidhivatsaṃvidhāsyati || 12 ||

Shloka 13

సీతాయా వచనం శ్రుత్వా హనుమాన్మారుతాత్మజః ।
శిరస్యఞ్జలిమాధాయ వాక్యముత్తరమబ్రవీత్ ॥ 13 ॥

sītāyā vacanaṃ śrutvā hanumānmārutātmajaḥ |
śirasyañjalimādhāya vākyamuttaramabravīt || 13 ||

Shloka 14

క్షిప్రమేష్యతి కాకుత్స్థో హార్యృక్షప్రవరైర్వృతః ।
యస్తే యుధి విజిత్యారీన్శోకం వ్యపనయిష్యతి ॥ 14 ॥

kṣiprameṣyati kākutstho hāryṛkṣapravarairvṛtaḥ |
yaste yudhi vijityārīnśokaṃ vyapanayiṣyati || 14 ||

Shloka 15

న హి పశ్యామి మర్త్యేషు నాసురేషు సురేషు వా ।
యస్తస్య క్షిపతో బాణాన్స్థాతుముత్సహతేఽగ్రతః ॥ 15 ॥

na hi paśyāmi martyeṣu nāsureṣu sureṣu vā |
yastasya kṣipato bāṇānsthātumutsahate'grataḥ || 15 ||

Shloka 16

అప్యర్కమపి పర్జన్యమపి వైవస్వతం యమమ్ ।
స హి సోఢుం రణే శక్తస్తవ హేతోర్విశేషతః ॥ 16 ॥

apyarkamapi parjanyamapi vaivasvataṃ yamam |
sa hi soḍhuṃ raṇe śaktastava hetorviśeṣataḥ || 16 ||

Shloka 17

స హి సాగరపర్యన్తాం మహీం శాసితుమీహతి ।
త్వన్నిమిత్తో హి రామస్య జయో జనకనన్దిని ॥ 17 ॥

sa hi sāgaraparyantāṃ mahīṃ śāsitumīhati |
tvannimitto hi rāmasya jayo janakanandini || 17 ||

Shloka 18

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా సమ్యక్సత్యం సుభాషితమ్ ।
జానకీ బహుమేనేఽథ వచనం చేదమబ్రవీత్ ॥ 18 ॥

tasya tadvacanaṃ śrutvā samyaksatyaṃ subhāṣitam |
jānakī bahumene'tha vacanaṃ cedamabravīt || 18 ||

Shloka 19

తతస్తం ప్రస్థితం సీతా వీక్షమాణా పునః పునః ।
భర్తృస్నేహాన్వితం వాక్యం సౌహార్దాదనుమానయత్ ॥ 19 ॥

tatastaṃ prasthitaṃ sītā vīkṣamāṇā punaḥ punaḥ |
bhartṛsnehānvitaṃ vākyaṃ sauhārdādanumānayat || 19 ||

Shloka 20

యది వా మన్యసే వీర వసైకాహమరిన్దమ ।
కస్మింశ్చిత్సంవృతే దేశే విశ్రాన్తఃశ్వో గమిష్యసి ॥ 20 ॥

yadi vā manyase vīra vasaikāhamarindama |
kasmiṃścitsaṃvṛte deśe viśrāntaḥśvo gamiṣyasi || 20 ||

Shloka 21

మమ చేదల్పభాగ్యాయా సాన్నిధ్యాత్తవ వానర ।
అస్య శోకస్య మహతో ముహూర్తం మోక్షణం భవేత్ ॥ 21 ॥

mama cedalpabhāgyāyā sānnidhyāttava vānara |
asya śokasya mahato muhūrtaṃ mokṣaṇaṃ bhavet || 21 ||

Shloka 22

గతే హి హరిశార్దూల పునరాగమనాయ తు ।
ప్రాణానామపి సన్దేహో మమ స్యాన్నాత్ర సంశయః ॥ 22 ॥

gate hi hariśārdūla punarāgamanāya tu |
prāṇānāmapi sandeho mama syānnātra saṃśayaḥ || 22 ||

Shloka 23

తవాదర్శనజః శోకో భూయో మాం పరితాపయేత్ ।
దుఃఖాద్ధుఃఖపరామృష్టాం దీపయన్నివ వానర ॥ 23 ॥

tavādarśanajaḥ śoko bhūyo māṃ paritāpayet |
duḥkhāddhuḥkhaparāmṛṣṭāṃ dīpayanniva vānara || 23 ||

Shloka 24

అయం చ వీర సన్దేహస్తిష్ఠతీవ మమాగ్రతః ।
సుమహాంస్త్వత్సహాయేషు హర్యృక్షేషు హరీశ్వరః ॥ 24 ॥

ayaṃ ca vīra sandehastiṣṭhatīva mamāgrataḥ |
sumahāṃstvatsahāyeṣu haryṛkṣeṣu harīśvaraḥ || 24 ||

Shloka 25

కథం ను ఖలు దుష్పారం తరిష్యన్తి మహోదధిమ్ ।
తాని హర్యృక్షసైన్యాని తౌ వా నరవరాత్మజౌ ॥ 25 ॥

kathaṃ nu khalu duṣpāraṃ tariṣyanti mahodadhim |
tāni haryṛkṣasainyāni tau vā naravarātmajau || 25 ||

Shloka 26

త్రయాణామేవ భూతానాం సాగరస్యాస్య లఙ్ఘనే ।
శక్తిస్స్యాద్వైనతేయస్య తవ వా మారుతస్య వా ॥ 26 ॥

trayāṇāmeva bhūtānāṃ sāgarasyāsya laṅghane |
śaktissyādvainateyasya tava vā mārutasya vā || 26 ||

Shloka 27

తదస్మిన్కార్యనిర్యోగే వీరైవం దురతిక్రమే ।
కిం పశ్యసి సమాధానం త్వం హి కార్యవిదాం వరః ॥ 27 ॥

tadasminkāryaniryoge vīraivaṃ duratikrame |
kiṃ paśyasi samādhānaṃ tvaṃ hi kāryavidāṃ varaḥ || 27 ||

Shloka 28

కామమస్య త్వమేవైకః కార్యస్య పరిసాధనే ।
పర్యాప్తః పరవీరఘ్న యశస్యస్తే ఫలోదయః ॥ 28 ॥

kāmamasya tvamevaikaḥ kāryasya parisādhane |
paryāptaḥ paravīraghna yaśasyaste phalodayaḥ || 28 ||

Shloka 29

బలైస్సమగ్రైర్యది మాం రావణం జిత్య సంయుగే ।
విజయీ స్వపురం యాయాత్తత్తస్య సదృశం భవేత్ ॥ 29 ॥

balaissamagrairyadi māṃ rāvaṇaṃ jitya saṃyuge |
vijayī svapuraṃ yāyāttattasya sadṛśaṃ bhavet || 29 ||

Shloka 30

శరైస్తు సఙ్కులాం కృత్వా లఙ్కాం పరబలార్దనః ।
మాం నయేద్యది కాకుత్స్థః తత్తస్య సదృశం భవేత్ ॥ 30 ॥

śaraistu saṅkulāṃ kṛtvā laṅkāṃ parabalārdanaḥ |
māṃ nayedyadi kākutsthaḥ tattasya sadṛśaṃ bhavet || 30 ||

Shloka 31

తద్యథా తస్య విక్రాన్తమనురూపం మహాత్మనః ।
భవేదాహవశూరస్య తథా త్వముపపాదయ ॥ 31 ॥

tadyathā tasya vikrāntamanurūpaṃ mahātmanaḥ |
bhavedāhavaśūrasya tathā tvamupapādaya || 31 ||

Shloka 32

తదర్థోపహితం వాక్యం ప్రశ్రితం హేతుసంహితమ్ ।
నిశమ్య హనుమాన్శేషం వాక్యముత్తరమబ్రవీత్ ॥ 32 ॥

tadarthopahitaṃ vākyaṃ praśritaṃ hetusaṃhitam |
niśamya hanumānśeṣaṃ vākyamuttaramabravīt || 32 ||

Shloka 33

దేవి హర్యృక్షసైన్యానామీశ్వరః ప్లవతాం వరః ।
సుగ్రీవస్సత్త్వసమ్పన్నస్తవార్థే కృతనిశ్చయః ॥ 33 ॥

devi haryṛkṣasainyānāmīśvaraḥ plavatāṃ varaḥ |
sugrīvassattvasampannastavārthe kṛtaniścayaḥ || 33 ||

Shloka 34

స వానరసహస్రాణాం కోటీభిరభిసంవృతః ।
క్షిప్రమేష్యతి వైదేహి రాక్షసానాం నిబర్హణః ॥ 34 ॥

sa vānarasahasrāṇāṃ koṭībhirabhisaṃvṛtaḥ |
kṣiprameṣyati vaidehi rākṣasānāṃ nibarhaṇaḥ || 34 ||

Shloka 35

తస్య విక్రమసమ్పన్నాస్సత్త్వవన్తో మహాబలాః ।
మనస్సఙ్కల్పసమ్పాతా నిదేశే హరయః స్థితాః ॥ 35 ॥

tasya vikramasampannāssattvavanto mahābalāḥ |
manassaṅkalpasampātā nideśe harayaḥ sthitāḥ || 35 ||

Shloka 36

యేషాం నోపరి నాధస్తాన్న తిర్యక్సజ్జతే గతిః ।
న చ కర్మసు సీదన్తి మహత్స్వమితతేజసః ॥ 36 ॥

yeṣāṃ nopari nādhastānna tiryaksajjate gatiḥ |
na ca karmasu sīdanti mahatsvamitatejasaḥ || 36 ||

Shloka 37

అసకృత్తైర్మహోత్సాహైస్ససాగరధరాధరా ।
ప్రదక్షిణీకృతా భూమిర్వాయుమార్గానుసారిభిః ॥ 37 ॥

asakṛttairmahotsāhaissasāgaradharādharā |
pradakṣiṇīkṛtā bhūmirvāyumārgānusāribhiḥ || 37 ||

Shloka 38

మద్విశిష్టాశ్చ తుల్యాశ్చ సన్తి తత్ర వనౌకసః ।
మత్తః ప్రత్యవరః కశ్చిన్నాస్తి సుగ్రీవసన్నిధౌ ॥ 38 ॥

madviśiṣṭāśca tulyāśca santi tatra vanaukasaḥ |
mattaḥ pratyavaraḥ kaścinnāsti sugrīvasannidhau || 38 ||

Shloka 39

అహం తావదిహ ప్రాప్తః కిం పునస్తే మహాబలాః ।
న హి ప్రకృష్టాః ప్రేష్యన్తే ప్రేష్యన్తే హీతరే జనాః ॥ 39 ॥

ahaṃ tāvadiha prāptaḥ kiṃ punaste mahābalāḥ |
na hi prakṛṣṭāḥ preṣyante preṣyante hītare janāḥ || 39 ||

Shloka 40

తదలం పరితాపేన దేవి శోకో వ్యపైతు తే ।
ఏకోత్పాతేన తే లఙ్కామేష్యన్తి హరియూథపాః ॥ 40 ॥

tadalaṃ paritāpena devi śoko vyapaitu te |
ekotpātena te laṅkāmeṣyanti hariyūthapāḥ || 40 ||

Shloka 41

మమ పృష్ఠగతౌ తౌ చ చన్ద్రసూర్యావివోదితౌ ।
త్వత్సకాశం మహాసత్త్వౌ నృసింహావాగమిష్యతః ॥ 41 ॥

mama pṛṣṭhagatau tau ca candrasūryāvivoditau |
tvatsakāśaṃ mahāsattvau nṛsiṃhāvāgamiṣyataḥ || 41 ||

Shloka 42

తతో వీరౌ నరవరౌ సహితౌ రామలక్ష్మణౌ ।
ఆగమ్య నగరీం లఙ్కాం సాయకైర్విధమిష్యతః ॥ 42 ॥

tato vīrau naravarau sahitau rāmalakṣmaṇau |
āgamya nagarīṃ laṅkāṃ sāyakairvidhamiṣyataḥ || 42 ||

Shloka 43

సగణం రావణం హత్త్వా రాఘవో రఘునన్దనః ।
త్వామాదాయ వరారోహే స్వపురీం ప్రతియాస్యతి ॥ 43 ॥

sagaṇaṃ rāvaṇaṃ hattvā rāghavo raghunandanaḥ |
tvāmādāya varārohe svapurīṃ pratiyāsyati || 43 ||

Shloka 44

తదాశ్వసిహి భద్రం తే భవ త్వం కాలకాఙ్క్షిణీ ।
నచిరాద్ద్రక్ష్యసే రామం ప్రజ్వలన్తమివానలమ్ ॥ 44 ॥

tadāśvasihi bhadraṃ te bhava tvaṃ kālakāṅkṣiṇī |
nacirāddrakṣyase rāmaṃ prajvalantamivānalam || 44 ||

Shloka 45

నిహతే రాక్షసేన్ద్రేఽస్మిన్సపుత్రామాత్యబాన్ధవే ।
త్వం సమేష్వసి రామేణ శశాఙ్కేనేవ రోహిణీ ॥ 45 ॥

nihate rākṣasendre'sminsaputrāmātyabāndhave |
tvaṃ sameṣvasi rāmeṇa śaśāṅkeneva rohiṇī || 45 ||

Shloka 46

క్షిప్రం త్వం దేవి శోకస్య పారం యాస్యసి మైథిలి ।
రావణం చైవ రామేణ నిహతం ద్రక్ష్యసేఽచిరాత్ ॥ 46 ॥

kṣipraṃ tvaṃ devi śokasya pāraṃ yāsyasi maithili |
rāvaṇaṃ caiva rāmeṇa nihataṃ drakṣyase'cirāt || 46 ||

Shloka 47

ఏవమాశ్వాస్య వైదేహీం హనుమాన్మారుతాత్మజః ।
గమనాయ మతిం కృత్వా వైదేహీం పునరబ్రవీత్ ॥ 47 ॥

evamāśvāsya vaidehīṃ hanumānmārutātmajaḥ |
gamanāya matiṃ kṛtvā vaidehīṃ punarabravīt || 47 ||

Shloka 48

తమరిఘ్నం కృతాత్మానం క్షిప్రం ద్రక్ష్యసి రాఘవమ్ ।
లక్ష్మణం చ ధనుష్పాణిం లఙ్కాద్వారముపాగతమ్ ॥ 48 ॥

tamarighnaṃ kṛtātmānaṃ kṣipraṃ drakṣyasi rāghavam |
lakṣmaṇaṃ ca dhanuṣpāṇiṃ laṅkādvāramupāgatam || 48 ||

Shloka 49

నఖదంష్ట్రాయుధాన్వీరాన్సిమ్హశార్దూలవిక్రమాన్ ।
వానరాన్వారణేన్ద్రాభాన్క్షిప్రం ద్రక్ష్యసి సఙ్గతాన్ ॥ 49 ॥

nakhadaṃṣṭrāyudhānvīrānsimhaśārdūlavikramān |
vānarānvāraṇendrābhānkṣipraṃ drakṣyasi saṅgatān || 49 ||

Shloka 50

శైలామ్బుదనికాశానాం లఙ్కామలయసానుషు ।
నర్దతాం కపిముఖ్యానామార్యే యూధాన్యనేకశః ॥ 50 ॥

śailāmbudanikāśānāṃ laṅkāmalayasānuṣu |
nardatāṃ kapimukhyānāmārye yūdhānyanekaśaḥ || 50 ||

Shloka 51

స తు మర్మణి ఘోరేణ తాడితో మన్మథేషుణా ।
న శర్మ లభతే రామస్సింహార్ధిత ఇవ ద్విపః ॥ 51 ॥

sa tu marmaṇi ghoreṇa tāḍito manmatheṣuṇā |
na śarma labhate rāmassiṃhārdhita iva dvipaḥ || 51 ||

Shloka 52

మా రుదో దేవి శోకేన మాభూత్తే మనసోఽప్రియమ్ ।
శచీవ పత్యా శక్రేణ భర్త్రా నాథవతీ హ్యసి ॥ 52 ॥

mā rudo devi śokena mābhūtte manaso'priyam |
śacīva patyā śakreṇa bhartrā nāthavatī hyasi || 52 ||

Shloka 53

రామాద్విశిష్టః కోఽన్యోఽస్తి కశ్చిత్సౌమిత్రిణా సమః ।
అగ్నిమారుతకల్పౌ తౌ భ్రాతరౌ తవ సంశ్రయౌ ॥ 53 ॥

rāmādviśiṣṭaḥ ko'nyo'sti kaścitsaumitriṇā samaḥ |
agnimārutakalpau tau bhrātarau tava saṃśrayau || 53 ||

Shloka 54

నాస్మింశ్చిరం వత్స్యసి దేవి దేశే రక్షోగణైరధ్యుషితేఽతిరౌద్రే ।
న తే చిరాదామగమనం ప్రియస్య క్షమస్వ మత్సఙ్గమకాలమాత్రమ్ ॥ 54 ॥

nāsmiṃściraṃ vatsyasi devi deśe rakṣogaṇairadhyuṣite'tiraudre |
na te cirādāmagamanaṃ priyasya kṣamasva matsaṅgamakālamātram || 54 ||

ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే సున్దరకాణ్డే ఏకోనచత్వారింశస్సర్గః ॥

Sanskrit — Devanagari (original)

श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे सुन्दरकाण्डम् ।

अथ एकोनचत्वारिंशस्सर्गः ।

मणिं दत्त्वा ततः सीता हनूमन्तमथाब्रवीत् ।

अभिज्ञानमभिज्ञातमेतद्रामस्य तत्त्वतः ॥ 1 ॥

मणिं तु दृष्ट्वा रामो वै त्रयाणां संस्मरिष्यति ।

वीरो जनन्या मम च राज्ञो दशरथस्य च ॥ 2 ॥

स भूयस्त्वं समुत्साहे चोदितो हरिसत्तम ।

अस्मिन्कार्यसमारम्भे प्रचिन्तय यदुत्तरम् ॥ 3 ॥

त्वमस्मिन्कार्यनिर्योगे प्रमाणं हरिसत्तम ।

हनुमन्यत्नमास्थाय दुःखक्षयकरो भव ॥ 4 ॥

तस्य चिन्तयतो यत्नो दुःखक्षयकरो भवेत् ।

स तथेति प्रतिज्ञाय मारुतिर्भीमविक्रमः ॥ 5 ॥

शिरसा वन्ध्य वैदेहीं गमनायोपचक्रमे ।

ज्ञात्वा सम्प्रस्थितं देवी वानरं मारुतात्मजम् ॥ 6 ॥

बाष्पगद्गदया वाचा मैथिली वाक्यमब्रवीत् ।

कुशलं हनुमन्ब्रूयाः सहितौ रामलक्ष्मणौ ॥ 7 ॥

सुग्रीवं च सहामात्यं वृद्धान् सर्वांश्च वानरान् ।

ब्रूयास्त्वं वानरश्रेष्ठ कुशलं धर्मसंहितम् ॥ 8 ॥

यथा स च महाबाहुर्मां तारयति राघवः ।

अस्माद्धुःखाम्बुसंरोधात्त्वं समाधातुमर्हसि ॥ 9 ॥

जीवन्तीं मां यथा रामः सम्भावयति कीर्तिमान् ।

तत्तथा हनुमन्वाच्यं वाचा धर्ममवाप्नुहि ॥ 10 ॥

नित्यमुत्साहयुक्ताश्च वाचश्रुत्वा त्वयेरिताः ।

वर्धिष्यते दाशरथेः पौरुषं मदवाप्तये ॥ 11 ॥

मत्सन्देशयुता वाचस्त्वत्तश्श्रुत्वा च राघवः ।

पराक्रमविधिं वीरो विधिवत्संविधास्यति ॥ 12 ॥

सीताया वचनं श्रुत्वा हनुमान्मारुतात्मजः ।

शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ 13 ॥

क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हार्यृक्षप्रवरैर्वृतः ।

यस्ते युधि विजित्यारीन्शोकं व्यपनयिष्यति ॥ 14 ॥

न हि पश्यामि मर्त्येषु नासुरेषु सुरेषु वा ।

यस्तस्य क्षिपतो बाणान्स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ॥ 15 ॥

अप्यर्कमपि पर्जन्यमपि वैवस्वतं यमम् ।

स हि सोढुं रणे शक्तस्तव हेतोर्विशेषतः ॥ 16 ॥

स हि सागरपर्यन्तां महीं शासितुमीहति ।

त्वन्निमित्तो हि रामस्य जयो जनकनन्दिनि ॥ 17 ॥

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सम्यक्सत्यं सुभाषितम् ।

जानकी बहुमेनेऽथ वचनं चेदमब्रवीत् ॥ 18 ॥

ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः ।

भर्तृस्नेहान्वितं वाक्यं सौहार्दादनुमानयत् ॥ 19 ॥

यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिन्दम ।

कस्मिंश्चित्संवृते देशे विश्रान्तःश्वो गमिष्यसि ॥ 20 ॥

मम चेदल्पभाग्याया सान्निध्यात्तव वानर ।

अस्य शोकस्य महतो मुहूर्तं मोक्षणं भवेत् ॥ 21 ॥

गते हि हरिशार्दूल पुनरागमनाय तु ।

प्राणानामपि सन्देहो मम स्यान्नात्र संशयः ॥ 22 ॥

तवादर्शनजः शोको भूयो मां परितापयेत् ।

दुःखाद्धुःखपरामृष्टां दीपयन्निव वानर ॥ 23 ॥

अयं च वीर सन्देहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः ।

सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वरः ॥ 24 ॥

कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम् ।

तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ 25 ॥

त्रयाणामेव भूतानां सागरस्यास्य लङ्घने ।

शक्तिस्स्याद्वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ 26 ॥

तदस्मिन्कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे ।

किं पश्यसि समाधानं त्वं हि कार्यविदां वरः ॥ 27 ॥

काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने ।

पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः ॥ 28 ॥

बलैस्समग्रैर्यदि मां रावणं जित्य संयुगे ।

विजयी स्वपुरं यायात्तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ 29 ॥

शरैस्तु सङ्कुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः ।

मां नयेद्यदि काकुत्स्थः तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ 30 ॥

तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः ।

भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ 31 ॥

तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम् ।

निशम्य हनुमान्शेषं वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ 32 ॥

देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः ।

सुग्रीवस्सत्त्वसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ 33 ॥

स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः ।

क्षिप्रमेष्यति वैदेहि राक्षसानां निबर्हणः ॥ 34 ॥

तस्य विक्रमसम्पन्नास्सत्त्ववन्तो महाबलाः ।

मनस्सङ्कल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः ॥ 35 ॥

येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक्सज्जते गतिः ।

न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः ॥ 36 ॥

असकृत्तैर्महोत्साहैस्ससागरधराधरा ।

प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः ॥ 37 ॥

मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः ।

मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसन्निधौ ॥ 38 ॥

अहं तावदिह प्राप्तः किं पुनस्ते महाबलाः ।

न हि प्रकृष्टाः प्रेष्यन्ते प्रेष्यन्ते हीतरे जनाः ॥ 39 ॥

तदलं परितापेन देवि शोको व्यपैतु ते ।

एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः ॥ 40 ॥

मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ ।

त्वत्सकाशं महासत्त्वौ नृसिंहावागमिष्यतः ॥ 41 ॥

ततो वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ ।

आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः ॥ 42 ॥

सगणं रावणं हत्त्वा राघवो रघुनन्दनः ।

त्वामादाय वरारोहे स्वपुरीं प्रतियास्यति ॥ 43 ॥

तदाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी ।

नचिराद्द्रक्ष्यसे रामं प्रज्वलन्तमिवानलम् ॥ 44 ॥

निहते राक्षसेन्द्रेऽस्मिन्सपुत्रामात्यबान्धवे ।

त्वं समेष्वसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ 45 ॥

क्षिप्रं त्वं देवि शोकस्य पारं यास्यसि मैथिलि ।

रावणं चैव रामेण निहतं द्रक्ष्यसेऽचिरात् ॥ 46 ॥

एवमाश्वास्य वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः ।

गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीं पुनरब्रवीत् ॥ 47 ॥

तमरिघ्नं कृतात्मानं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम् ।

लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपागतम् ॥ 48 ॥

नखदंष्ट्रायुधान्वीरान्सिम्हशार्दूलविक्रमान् ।

वानरान्वारणेन्द्राभान्क्षिप्रं द्रक्ष्यसि सङ्गतान् ॥ 49 ॥

शैलाम्बुदनिकाशानां लङ्कामलयसानुषु ।

नर्दतां कपिमुख्यानामार्ये यूधान्यनेकशः ॥ 50 ॥

स तु मर्मणि घोरेण ताडितो मन्मथेषुणा ।

न शर्म लभते रामस्सिंहार्धित इव द्विपः ॥ 51 ॥

मा रुदो देवि शोकेन माभूत्ते मनसोऽप्रियम् ।

शचीव पत्या शक्रेण भर्त्रा नाथवती ह्यसि ॥ 52 ॥

रामाद्विशिष्टः कोऽन्योऽस्ति कश्चित्सौमित्रिणा समः ।

अग्निमारुतकल्पौ तौ भ्रातरौ तव संश्रयौ ॥ 53 ॥

नास्मिंश्चिरं वत्स्यसि देवि देशे रक्षोगणैरध्युषितेऽतिरौद्रे ।

न ते चिरादामगमनं प्रियस्य क्षमस्व मत्सङ्गमकालमात्रम् ॥ 54 ॥

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे एकोनचत्वारिंशस्सर्गः ॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

5.39 సున్దరకాణ్డ - ఏకోనచత్వారింశ సర్గః