ଅଥ ସପ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ।
ଶ୍ରୀ ଭଗଵାନ୍ ଉଵାଚ ।
ଯତ୍ ଆତ୍ଥ ମାଂ ମହାଭାଗ ତତ୍ ଚିକୀର୍ଷିତଂ ଏଵ ମେ ।
ବ୍ରହ୍ମା ଭଵଃ ଲୋକପାଲାଃ ସ୍ଵର୍ଵାସଂ ମେ ଅଭିକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ ॥ 1॥
ମଯା ନିଷ୍ପାଦିତଂ ହି ଅତ୍ର ଦେଵକାର୍ଯଂ ଅଶେଷତଃ ।
ଯଦର୍ଥଂ ଅଵତୀର୍ଣଃ ଅହଂ ଅଂଶେନ ବ୍ରହ୍ମଣାର୍ଥିତଃ ॥ 2॥
କୁଲଂ ଵୈ ଶାପନିର୍ଦଗ୍ଧଂ ନଙ୍କ୍ଷ୍ଯତି ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଵିଗ୍ରହାତ୍ ।
ସମୁଦ୍ରଃ ସପ୍ତମେ ଅହ୍ନ୍ହ୍ଯେତାଂ ପୁରୀଂ ଚ ପ୍ଲାଵଯିଷ୍ଯତି ॥ 3॥
ଯଃ ହି ଏଵ ଅଯଂ ମଯା ତ୍ଯକ୍ତଃ ଲୋକଃ ଅଯଂ ନଷ୍ଟମଙ୍ଗଲଃ ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ଅଚିରାତ୍ ସାଧୋ କଲିନାଽପି ନିରାକୃତଃ ॥ 4॥
ନ ଵସ୍ତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଏଵ ଇହ ମଯା ତ୍ଯକ୍ତେ ମହୀତଲେ ।
ଜନଃ ଅଧର୍ମରୁଚିଃ ଭଦ୍ରଃ ଭଵିଷ୍ଯତି କଲୌ ଯୁଗେ ॥ 5॥
ତ୍ଵଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ନେହଂ ସ୍ଵଜନବନ୍ଧୁଷୁ ।
ମଯି ଆଵେଶ୍ଯ ମନଃ ସମ୍ଯକ୍ ସମଦୃକ୍ ଵିଚରସ୍ଵ ଗାମ୍ ॥ 6॥
ଯତ୍ ଇଦଂ ମନସା ଵାଚା ଚକ୍ଷୁର୍ଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରଵଣାଦିଭିଃ ।
ନଶ୍ଵରଂ ଗୃହ୍ଯମାଣଂ ଚ ଵିଦ୍ଧି ମାଯାମନୋମଯମ୍ ॥ 7॥
ପୁଂସଃ ଅଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନାନାର୍ଥଃ ଭ୍ରମଃ ସଃ ଗୁଣଦୋଷଭାକ୍ ।
କର୍ମାକର୍ମଵିକର୍ମ ଇତି ଗୁଣଦୋଷଧିଯଃ ଭିଦା ॥ 8॥
ତସ୍ମାତ୍ ଯୁକ୍ତୈନ୍ଦ୍ରିଯଗ୍ରାମଃ ଯୁକ୍ତଚିତ୍ତଃ ଇଦଂ ଜଗତ୍ ।
ଆତ୍ମନି ଈକ୍ଷସ୍ଵ ଵିତତଂ ଆତ୍ମାନଂ ମଯି ଅଧୀଶ୍ଵରେ ॥ 9॥
ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନସଂଯୁକ୍ତଃ ଆତ୍ମଭୂତଃ ଶରୀରିଣାମ୍ ।
ଆତ୍ମାନୁଭଵତୁଷ୍ଟାତ୍ମା ନ ଅନ୍ତରାଯୈଃ ଵିହନ୍ଯସେ ॥ 10॥
ଦୋଷବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଉଭଯାତୀତଃ ନିଷେଧାତ୍ ନ ନିଵର୍ତତେ ।
ଗୁଣବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଚ ଵିହିତଂ ନ କରୋତି ଯଥା ଅର୍ଭକଃ ॥ 11॥
ସର୍ଵଭୂତସୁହୃତ୍ ଶାନ୍ତଃ ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନନିଶ୍ଚଯଃ ।
ପଶ୍ଯନ୍ ମଦାତ୍ମକଂ ଵିଶ୍ଵଂ ନ ଵିପଦ୍ଯେତ ଵୈ ପୁନଃ ॥ 12॥
ଶ୍ରୀ ଶୁକଃ ଉଵାଚ ।
ଇତି ଆଦିଷ୍ଟଃ ଭଗଵତା ମହାଭାଗଵତଃ ନୃପ ।
ଉଦ୍ଧଵଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଆହ ତତ୍ତ୍ଵଜିଜ୍ଞାସୁଃ ଅଚ୍ଯୁତମ୍ ॥ 13॥
ଉଦ୍ଧଵଃ ଉଵାଚ ।
ଯୋଗେଶ ଯୋଗଵିନ୍ନ୍ଯାସ ଯୋଗାତ୍ମ ଯୋଗସମ୍ଭଵ ।
ନିଃଶ୍ରେଯସାଯ ମେ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ତ୍ଯାଗଃ ସନ୍ନ୍ଯାସଲକ୍ଷଣଃ ॥ 14॥
ତ୍ଯାଗଃ ଅଯଂ ଦୁଷ୍କରଃ ଭୂମନ୍ କାମାନାଂ ଵିଷଯାତ୍ମଭିଃ ।
ସୁତରାଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵାତ୍ମନ୍ ନ ଅଭକ୍ତୈଃ ଇତି ମେ ମତିଃ ॥ 15॥
ସଃ ଅହଂ ମମ ଅହଂ ଇତି ମୂଢମତିଃ ଵିଗାଢଃ
ତ୍ଵତ୍ ମାଯଯା ଵିରଚିତ ଆତ୍ମନି ସାନୁବନ୍ଧେ ।
ତତ୍ ତୁ ଅଞ୍ଜସା ନିଗଦିତଂ ଭଵତା ଯଥା ଅହମ୍
ସଂସାଧଯାମି ଭଗଵନ୍ ଅନୁଶାଧି ଭୃତ୍ଯମ୍ ॥ 16॥
ସତ୍ଯସ୍ଯ ତେ ସ୍ଵଦୃଶଃ ଆତ୍ମନଃ ଆତ୍ମନଃ ଅନ୍ଯମ୍
ଵକ୍ତାରଂ ଈଶ ଵିବୁଧେଷୁ ଅପି ନ ଅନୁଚକ୍ଷେ ।
ସର୍ଵେ ଵିମୋହିତଧିଯଃ ତଵ ମାଯଯା ଇମେ
ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ତନୁଭୃତଃ ବହିଃ ଅର୍ଥଭାଵଃ ॥ 17॥
ତସ୍ମାତ୍ ଭଵନ୍ତଂ ଅନଵଦ୍ଯଂ ଅନନ୍ତପାରମ୍
ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଈଶ୍ଵରଂ ଅକୁଣ୍ଠଵିକୁଣ୍ଠଧିଷ୍ଣି ଅଯମ୍ ।
ନିର୍ଵିଣ୍ଣଧୀଃ ଅହଂ ଉ ହ ଵୃଜନାଭିତପ୍ତଃ
ନାରାଯଣଂ ନରସଖଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ॥ 18॥
ଶ୍ରୀ ଭଗଵାନ୍ ଉଵାଚ ।
ପ୍ରାଯେଣ ମନୁଜା ଲୋକେ ଲୋକତତ୍ତ୍ଵଵିଚକ୍ଷଣାଃ ।
ସମୁଦ୍ଧରନ୍ତି ହି ଆତ୍ମାନଂ ଆତ୍ମନା ଏଵ ଅଶୁଭାଶଯାତ୍ ॥ 19॥
ଆତ୍ମନଃ ଗୁରୁଃ ଆତ୍ମା ଏଵ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ ।
ଯତ୍ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ ଅନୁମାନାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରେଯଃ ଅସୌ ଅନୁଵିନ୍ଦତେ ॥ 20॥
ପୁରୁଷତ୍ଵେ ଚ ମାଂ ଧୀରାଃ ସାଙ୍ଖ୍ଯଯୋଗଵିଶାରଦାଃ ।
ଆଵିସ୍ତରାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵଶକ୍ତି ଉପବୃଂହିତମ୍ ॥ 21॥
ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁଷ୍ପାଦଃ ବହୁପାଦଃ ତଥା ଅପଦଃ ।
ବହ୍ଵ୍ଯଃ ସନ୍ତି ପୁରଃ ସୃଷ୍ଟାଃ ତାସାଂ ମେ ପୌରୁଷୀ ପ୍ରିଯା ॥ 22॥
ଅତ୍ର ମାଂ ମାର୍ଗଯନ୍ତ୍ଯଦ୍ଧାଃ ଯୁକ୍ତାଃ ହେତୁଭିଃ ଈଶ୍ଵରମ୍ ।
ଗୃହ୍ଯମାଣୈଃ ଗୁଣୈଃ ଲିଙ୍ଗୈଃ ଅଗ୍ରାହ୍ଯଂ ଅନୁମାନତଃ ॥ 23॥
ଅତ୍ର ଅପି ଉଦାହରନ୍ତି ଇମଂ ଇତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍ ।
ଅଵଧୂତସ୍ଯ ସଂଵାଦଂ ଯଦୋଃ ଅମିତତେଜସଃ ॥ 24॥
(ଅଥ ଅଵଧୂତଗୀତମ୍ ।)
ଅଵଧୂତଂ ଦ୍ଵିଜଂ କଞ୍ଚିତ୍ ଚରନ୍ତଂ ଅକୁତୋଭଯମ୍ ।
କଵିଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ତରୁଣଂ ଯଦୁଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଧର୍ମଵିତ୍ ॥ 25॥
ଯଦୁଃ ଉଵାଚ ।
କୁତଃ ବୁଦ୍ଧିଃ ଇଯଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଅକର୍ତୁଃ ସୁଵିଶାରଦା ।
ଯାଂ ଆସାଦ୍ଯ ଭଵାନ୍ ଲୋକଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଚରତି ବାଲଵତ୍ ॥ 26॥
ପ୍ରାଯଃ ଧର୍ମାର୍ଥକାମେଷୁ ଵିଵିତ୍ସାଯାଂ ଚ ମାନଵାଃ ।
ହେତୁନା ଏଵ ସମୀହନ୍ତେ ଆଯୁଷଃ ଯଶସଃ ଶ୍ରିଯଃ ॥ 27॥
ତ୍ଵଂ ତୁ କଲ୍ପଃ କଵିଃ ଦକ୍ଷଃ ସୁଭଗଃ ଅମୃତଭାଷଣଃ ।
ନ କର୍ତା ନେହସେ କିଞ୍ଚିତ୍ ଜଡୌନ୍ମତ୍ତପିଶାଚଵତ୍ ॥ 28॥
ଜନେଷୁ ଦହ୍ଯମାନେଷୁ କାମଲୋଭଦଵାଗ୍ନିନା ।
ନ ତପ୍ଯସେ ଅଗ୍ନିନା ମୁକ୍ତଃ ଗଙ୍ଗାମ୍ଭସ୍ଥଃ ଇଵ ଦ୍ଵିପଃ ॥ 29॥
ତ୍ଵଂ ହି ନଃ ପୃଚ୍ଛତାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଆତ୍ମନି ଆନନ୍ଦକାରଣମ୍ ।
ବ୍ରୂହି ସ୍ପର୍ଶଵିହୀନସ୍ଯ ଭଵତଃ କେଵଲ ଆତ୍ମନଃ ॥ 30॥
ଶ୍ରୀ ଭଗଵାନ୍ ଉଵାଚ ।
ଯଦୁନା ଏଵଂ ମହାଭାଗଃ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯେନ ସୁମେଧସା ।
ପୃଷ୍ଟଃ ସଭାଜିତଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଶ୍ରଯ ଅଵନତଂ ଦ୍ଵିଜଃ ॥ 31॥
ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଉଵାଚ ।
ସନ୍ତି ମେ ଗୁରଵଃ ରାଜନ୍ ବହଵଃ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଉପାଶ୍ରିତାଃ ।
ଯତଃ ବୁଦ୍ଧିଂ ଉପାଦାଯ ମୁକ୍ତଃ ଅଟାମି ଇହ ତାନ୍ ଶ୍ରୁଣୁ ॥ 32॥
ପୃଥିଵୀ ଵାଯୁଃ ଆକାଶଂ ଆପଃ ଅଗ୍ନିଃ ଚନ୍ଦ୍ରମା ରଵିଃ ।
କପୋତଃ ଅଜଗରଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପତଙ୍ଗଃ ମଧୁକୃଦ୍ ଗଜଃ ॥ 33॥
ମଧୁହା ହରିଣଃ ମୀନଃ ପିଙ୍ଗଲା କୁରରଃ ଅର୍ଭକଃ ।
କୁମାରୀ ଶରକୃତ୍ ସର୍ପଃ ଊର୍ଣନାଭିଃ ସୁପେଶକୃତ୍ ॥ 34॥
ଏତେ ମେ ଗୁରଵଃ ରାଜନ୍ ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଃ ଆଶ୍ରିତାଃ ।
ଶିକ୍ଷା ଵୃତ୍ତିଭିଃ ଏତେଷାଂ ଅନ୍ଵଶିକ୍ଷଂ ଇହ ଆତ୍ମନଃ ॥ 35॥
ଯତଃ ଯତ୍ ଅନୁଶିକ୍ଷାମି ଯଥା ଵା ନାହୁଷାତ୍ମଜ ।
ତତ୍ ତଥା ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ନିବୋଧ କଥଯାମି ତେ ॥ 36॥
ଭୂତୈଃ ଆକ୍ରମାଣଃ ଅପି ଧୀରଃ ଦୈଵଵଶାନୁଗୈଃ ।
ତତ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ନ ଚଲେତ୍ ମାର୍ଗାତ୍ ଅନ୍ଵଶିକ୍ଷଂ କ୍ଷିତେଃ ଵ୍ରତମ୍ ॥ 37॥
ଶଶ୍ଵତ୍ ପରାର୍ଥସର୍ଵେହଃ ପରାର୍ଥ ଏକାନ୍ତସମ୍ଭଵଃ ।
ସାଧୁଃ ଶିକ୍ଷେତ ଭୂଭୃତ୍ତଃ ନଗଶିଷ୍ଯଃ ପରାତ୍ମତାମ୍ ॥
38॥
ପ୍ରାଣଵୃତ୍ତ୍ଯା ଏଵ ସନ୍ତୁଷ୍ଯେତ୍ ମୁନିଃ ନ ଏଵ ଇନ୍ଦ୍ରିଯପ୍ରିଯୈଃ ।
ଜ୍ଞାନଂ ଯଥା ନ ନଶ୍ଯେତ ନ ଅଵକୀର୍ଯେତ ଵାଙ୍ମନଃ ॥ 39॥
ଵିଷଯେଷୁ ଆଵିଶନ୍ ଯୋଗୀ ନାନାଧର୍ମେଷୁ ସର୍ଵତଃ ।
ଗୁଣଦୋଷଵ୍ଯପେତ ଆତ୍ମା ନ ଵିଷଜ୍ଜେତ ଵାଯୁଵତ୍ ॥ 40॥
ପାର୍ଥିଵେଷୁ ଇହ ଦେହେଷୁ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ତତ୍ ଗୁଣାଶ୍ରଯଃ ।
ଗୁଣୈଃ ନ ଯୁଜ୍ଯତେ ଯୋଗୀ ଗନ୍ଧୈଃ ଵାଯୁଃ ଇଵ ଆତ୍ମଦୃକ୍ ॥ 41॥
ଅନ୍ତଃ ହିତଃ ଚ ସ୍ଥିରଜଙ୍ଗମେଷୁ
ବ୍ରହ୍ମ ଆତ୍ମଭାଵେନ ସମନ୍ଵଯେନ ।
ଵ୍ଯାପ୍ତ୍ଯ ଅଵଚ୍ଛେଦଂ ଅସଙ୍ଗଂ ଆତ୍ମନଃ
ମୁନିଃ ନଭଃ ତ୍ଵଂ ଵିତତସ୍ଯ ଭାଵଯେତ୍ ॥ 42॥
ତେଜଃ ଅବନ୍ନମଯୈଃ ଭାଵୈଃ ମେଘ ଆଦ୍ଯୈଃ ଵାଯୁନା ଈରିତୈଃ ।
ନ ସ୍ପୃଶ୍ଯତେ ନଭଃ ତଦ୍ଵତ୍ କାଲସୃଷ୍ଟୈଃ ଗୁଣୈଃ ପୁମାନ୍ ॥
43॥
ସ୍ଵଚ୍ଛଃ ପ୍ରକୃତିତଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଃ ମାଧୁର୍ଯଃ ତୀର୍ଥଭୂଃ ନୃଣାମ୍ ।
ମୁନିଃ ପୁନାତି ଅପାଂ ମିତ୍ରଂ ଈକ୍ଷ ଉପସ୍ପର୍ଶକୀର୍ତନୈଃ ॥ 44॥
ତେଜସ୍ଵୀ ତପସା ଦୀପ୍ତଃ ଦୁର୍ଧର୍ଷୌଦରଭାଜନଃ ।
ସର୍ଵଭକ୍ଷଃ ଅପି ଯୁକ୍ତ ଆତ୍ମା ନ ଆଦତ୍ତେ ମଲଂ ଅଗ୍ନିଵତ୍ ॥ 45॥
କ୍ଵଚିତ୍ ଶନ୍ନଃ କ୍ଵଚିତ୍ ସ୍ପଷ୍ଟଃ ଉପାସ୍ଯଃ ଶ୍ରେଯଃ ଇଚ୍ଛତାମ୍ ।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସର୍ଵତ୍ର ଦାତୄଣାଂ ଦହନ୍ ପ୍ରାକ୍ ଉତ୍ତର ଅଶୁଭମ୍ ॥
46॥
ସ୍ଵମାଯଯା ସୃଷ୍ଟଂ ଇଦଂ ସତ୍ ଅସତ୍ ଲକ୍ଷଣଂ ଵିଭୁଃ ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ଈଯତେ ତତ୍ ତତ୍ ସ୍ଵରୂପଃ ଅଗ୍ନିଃ ଇଵ ଏଧସି ॥ 47॥
ଵିସର୍ଗାଦ୍ଯାଃ ଶ୍ମଶାନାନ୍ତାଃ ଭାଵାଃ ଦେହସ୍ଯ ନ ଆତ୍ମନଃ ।
କଲାନାଂ ଇଵ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାଲେନ ଅଵ୍ଯକ୍ତଵର୍ତ୍ମନା ॥ 48॥
କାଲେନ ହି ଓଘଵେଗେନ ଭୂତାନାଂ ପ୍ରଭଵ ଅପି ଅଯୌ ।
ନିତ୍ଯୌ ଅପି ନ ଦୃଶ୍ଯେତେ ଆତ୍ମନଃ ଅଗ୍ନେଃ ଯଥା ଅର୍ଚିଷାମ୍ ॥ 49॥
ଗୁଣୈଃ ଗୁଣାନ୍ ଉପାଦତ୍ତେ ଯଥାକାଲଂ ଵିମୁଞ୍ଚତି ।
ନ ତେଷୁ ଯୁଜ୍ଯତେ ଯୋଗୀ ଗୋଭିଃ ଗାଃ ଇଵ ଗୋପତିଃ ॥ 50॥
ବୁଧ୍ଯତେ ସ୍ଵେନ ଭେଦେନ ଵ୍ଯକ୍ତିସ୍ଥଃ ଇଵ ତତ୍ ଗତଃ ।
ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ସ୍ଥୂଲମତିଭିଃ ଆତ୍ମା ଚ ଅଵସ୍ଥିତଃ ଅର୍କଵତ୍ ॥ 51॥
ନ ଅତିସ୍ନେହଃ ପ୍ରସଙ୍ଗଃ ଵା କର୍ତଵ୍ଯଃ କ୍ଵ ଅପି କେନଚିତ୍ ।
କୁର୍ଵନ୍ ଵିନ୍ଦେତ ସନ୍ତାପଂ କପୋତଃ ଇଵ ଦୀନଧୀଃ ॥ 52॥
କପୋତଃ କଶ୍ଚନ ଅରଣ୍ଯେ କୃତନୀଡଃ ଵନସ୍ପତୌ ।
କପୋତ୍ଯା ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଧଂ ଉଵାସ କତିଚିତ୍ ସମାଃ ॥ 53॥
କପୋତୌ ସ୍ନେହଗୁଣିତହୃଦଯୌ ଗୃହଧର୍ମିଣୌ ।
ଦୃଷ୍ଟିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯାଙ୍ଗଂ ଅଙ୍ଗେନ ବୁଦ୍ଧିଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ବବନ୍ଧତୁଃ ॥
54॥
ଶଯ୍ଯାସନାଟନସ୍ଥାନଵାର୍ତାକ୍ରୀଡାଶନାଦିକମ୍ ।
ମିଥୁନୀଭୂଯ ଵିସ୍ରବ୍ଧୌ ଚେରତୁଃ ଵନରାଜିଷୁ ॥ 55॥
ଯଂ ଯଂ ଵାଞ୍ଛତି ସା ରାଜନ୍ ତର୍ପଯନ୍ତି ଅନୁକମ୍ପିତା ।
ତଂ ତଂ ସମନଯତ୍ କାମଂ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ଅପି ଅଜିତୈନ୍ଦ୍ରିଯଃ ॥ 56॥
କପୋତୀ ପ୍ରଥମଂ ଗର୍ଭଂ ଗୃହ୍ଣତି କାଲଃ ଆଗତେ ।
ଅଣ୍ଡାନି ସୁଷୁଵେ ନୀଡେ ସ୍ଵପତ୍ଯୁଃ ସନ୍ନିଧୌ ସତୀ ॥ 57॥
ତେଷୂ କାଲେ ଵ୍ଯଜାଯନ୍ତ ରଚିତାଵଯଵା ହରେଃ ।
ଶକ୍ତିଭିଃ ଦୁର୍ଵିଭାଵ୍ଯାଭିଃ କୋମଲାଙ୍ଗତନୂରୁହାଃ ॥ 58॥
ପ୍ରଜାଃ ପୁପୁଷତୁଃ ପ୍ରୀତୌ ଦମ୍ପତୀ ପୁତ୍ରଵତ୍ସଲୌ ।
ଶଋଣ୍ଵନ୍ତୌ କୂଜିତଂ ତାସାଂ ନିର୍ଵୃତୌ କଲଭାଷିତୈଃ ॥ 59॥
ତାସାଂ ପତତ୍ରୈଃ ସୁସ୍ପର୍ଶୈଃ କୂଜିତୈଃ ମୁଗ୍ଧଚେଷ୍ଟିତୈଃ ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଗମୈଃ ଅଦୀନାନାଂ ପିତରୌ ମୁଦଂ ଆପତୁଃ ॥ 60॥
ସ୍ନେହାନୁବଦ୍ଧହୃଦଯୌ ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା ।
ଵିମୋହିତୌ ଦୀନଧିଯୌ ଶିଶୂନ୍ ପୁପୁଷତୁଃ ପ୍ରଜାଃ ॥ 61॥
ଏକଦା ଜଗ୍ମତୁଃ ତାସାଂ ଅନ୍ନାର୍ଥଂ ତୌ କୁଟୁମ୍ବିନୌ ।
ପରିତଃ କାନନେ ତସ୍ମିନ୍ ଅର୍ଥିନୌ ଚେରତୁଃ ଚିରମ୍ ॥ 62॥
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ ଲୁବ୍ଧକଃ କଶ୍ଚିତ୍ ଯଦୃଚ୍ଛ ଅତଃ ଵନେଚରଃ ।
ଜଗୃହେ ଜାଲଂ ଆତତ୍ଯ ଚରତଃ ସ୍ଵାଲଯାନ୍ତିକେ ॥ 63॥
କପୋତଃ ଚ କପୋତୀ ଚ ପ୍ରଜାପୋଷେ ସଦା ଉତ୍ସୁକୌ ।
ଗତୌ ପୋଷଣଂ ଆଦାଯ ସ୍ଵନୀଡଂ ଉପଜଗ୍ମତୁଃ ॥ 64॥
କପୋତୀ ସ୍ଵାତ୍ମଜାନ୍ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ବାଲକାନ୍ ଜାଲସଂଵୃତାନ୍ ।
ତାନ୍ ଅଭ୍ଯଧାଵତ୍ କ୍ରୋଶନ୍ତୀ କ୍ରୋଶତଃ ଭୃଶଦୁଃଖିତା ॥ 65॥
ସା ଅସକୃତ୍ ସ୍ନେହଗୁଣିତା ଦୀନଚିତ୍ତା ଅଜମାଯଯା ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ ଅବଧ୍ଯତ ଶିଚା ବଦ୍ଧାନ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଅପସ୍ମୃତିଃ ॥ 66॥
କପୋତଃ ଚ ଆତ୍ମଜାନ୍ ବଦ୍ଧାନ୍ ଆତ୍ମନଃ ଅପି ଅଧିକାନ୍ ପ୍ରିଯାନ୍ ।
ଭାର୍ଯାଂ ଚ ଆତ୍ମସମାଂ ଦୀନଃ ଵିଲଲାପ ଅତିଦୁଃଖିତଃ ॥ 67॥
ଅହୋ ମେ ପଶ୍ଯତ ଅପାଯଂ ଅଲ୍ପପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ଦୁର୍ମତେଃ ।
ଅତୃପ୍ତସ୍ଯ ଅକୃତାର୍ଥସ୍ଯ ଗୃହଃ ତ୍ରୈଵର୍ଗିକଃ ହତଃ ॥ 68॥
ଅନୁରୂପା ଅନୁକୂଲା ଚ ଯସ୍ଯ ମେ ପତିଦେଵତା ।
ଶୂନ୍ଯେ ଗୃହେ ମାଂ ସନ୍ତ୍ଯଜ୍ଯ ପୁତ୍ରୈଃ ସ୍ଵର୍ଯାତି ସାଧୁଭିଃ ॥ 69॥
ସଃ ଅହଂ ଶୂନ୍ଯେ ଗୃହେ ଦୀନଃ ମୃତଦାରଃ ମୃତପ୍ରଜଃ ।
ଜିଜୀଵିଷେ କିମର୍ଥଂ ଵା ଵିଧୁରଃ ଦୁଃଖଜୀଵିତଃ ॥ 70॥
ତାନ୍ ତଥା ଏଵ ଆଵୃତାନ୍ ଶିଗ୍ଭିଃ ମୃତ୍ଯୁଗ୍ରସ୍ତାନ୍ ଵିଚେଷ୍ଟତଃ ।
ସ୍ଵଯଂ ଚ କୃପଣଃ ଶିକ୍ଷୁ ପଶ୍ଯନ୍ ଅପି ଅବୁଧଃ ଅପତତ୍ ॥ 71॥
ତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଲୁବ୍ଧକଃ କ୍ରୂରଃ କପୋତଂ ଗୃହମେଧିନମ୍ ।
କପୋତକାନ୍ କପୋତୀଂ ଚ ସିଦ୍ଧାର୍ଥଃ ପ୍ରଯଯୌ ଗୃହମ୍ ॥ 72॥
ଏଵଂ କୁଟୁମ୍ବୀ ଅଶାନ୍ତ ଆତ୍ମା ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵ ଆରାମଃ ପତତ୍ ତ୍ରିଵତ୍ ।
ପୁଷ୍ଣନ୍ କୁଟୁମ୍ବଂ କୃପଣଃ ସାନୁବନ୍ଧଃ ଅଵସୀଦତି ॥ 73॥
ଯଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ମାନୁଷଂ ଲୋକଂ ମୁକ୍ତିଦ୍ଵାରଂ ଅପାଵୃତମ୍ ।
ଗୃହେଷୁ ଖଗଵତ୍ ସକ୍ତଃ ତଂ ଆରୂଢଚ୍ଯୁତଂ ଵିଦୁଃ ॥ 74॥
ଇତି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତେ ମହାପୁରାଣେ ପାରମହଂସ୍ଯାଂ
ସଂହିତାଯାମେକାଦଶସ୍କନ୍ଧେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋଦ୍ଧଵସଂଵାଦେ
ଯଦ୍ଵଧୂତେତିହାସେ ସପ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
atha saptamo'dhyāyaḥ |
śrī bhagavān uvāca |
yat āttha māṃ mahābhāga tat cikīrṣitaṃ eva me |
brahmā bhavaḥ lokapālāḥ svarvāsaṃ me abhikāṅkṣiṇaḥ || 1||
mayā niṣpāditaṃ hi atra devakāryaṃ aśeṣataḥ |
yadarthaṃ avatīrṇaḥ ahaṃ aṃśena brahmaṇārthitaḥ || 2||
kulaṃ vai śāpanirdagdhaṃ naṅkṣyati anyonyavigrahāt |
samudraḥ saptame ahnhyetāṃ purīṃ ca plāvayiṣyati || 3||
yaḥ hi eva ayaṃ mayā tyaktaḥ lokaḥ ayaṃ naṣṭamaṅgalaḥ |
bhaviṣyati acirāt sādho kalinā'pi nirākṛtaḥ || 4||
na vastavyaṃ tvayā eva iha mayā tyakte mahītale |
janaḥ adharmaruciḥ bhadraḥ bhaviṣyati kalau yuge || 5||
tvaṃ tu sarvaṃ parityajya snehaṃ svajanabandhuṣu |
mayi āveśya manaḥ samyak samadṛk vicarasva gām || 6||
yat idaṃ manasā vācā cakṣurbhyāṃ śravaṇādibhiḥ |
naśvaraṃ gṛhyamāṇaṃ ca viddhi māyāmanomayam || 7||
puṃsaḥ ayuktasya nānārthaḥ bhramaḥ saḥ guṇadoṣabhāk |
karmākarmavikarma iti guṇadoṣadhiyaḥ bhidā || 8||
tasmāt yuktaindriyagrāmaḥ yuktacittaḥ idaṃ jagat |
ātmani īkṣasva vitataṃ ātmānaṃ mayi adhīśvare || 9||
jñānavijñānasaṃyuktaḥ ātmabhūtaḥ śarīriṇām |
ātmānubhavatuṣṭātmā na antarāyaiḥ vihanyase || 10||
doṣabuddhyā ubhayātītaḥ niṣedhāt na nivartate |
guṇabuddhyā ca vihitaṃ na karoti yathā arbhakaḥ || 11||
sarvabhūtasuhṛt śāntaḥ jñānavijñānaniścayaḥ |
paśyan madātmakaṃ viśvaṃ na vipadyeta vai punaḥ || 12||
śrī śukaḥ uvāca |
iti ādiṣṭaḥ bhagavatā mahābhāgavataḥ nṛpa |
uddhavaḥ praṇipatya āha tattvajijñāsuḥ acyutam || 13||
uddhavaḥ uvāca |
yogeśa yogavinnyāsa yogātma yogasambhava |
niḥśreyasāya me proktaḥ tyāgaḥ sannyāsalakṣaṇaḥ || 14||
tyāgaḥ ayaṃ duṣkaraḥ bhūman kāmānāṃ viṣayātmabhiḥ |
sutarāṃ tvayi sarvātman na abhaktaiḥ iti me matiḥ || 15||
saḥ ahaṃ mama ahaṃ iti mūḍhamatiḥ vigāḍhaḥ
tvat māyayā viracita ātmani sānubandhe |
tat tu añjasā nigaditaṃ bhavatā yathā aham
saṃsādhayāmi bhagavan anuśādhi bhṛtyam || 16||
satyasya te svadṛśaḥ ātmanaḥ ātmanaḥ anyam
vaktāraṃ īśa vibudheṣu api na anucakṣe |
sarve vimohitadhiyaḥ tava māyayā ime
brahmādayaḥ tanubhṛtaḥ bahiḥ arthabhāvaḥ || 17||
tasmāt bhavantaṃ anavadyaṃ anantapāram
sarvajñaṃ īśvaraṃ akuṇṭhavikuṇṭhadhiṣṇi ayam |
nirviṇṇadhīḥ ahaṃ u ha vṛjanābhitaptaḥ
nārāyaṇaṃ narasakhaṃ śaraṇaṃ prapadye || 18||
śrī bhagavān uvāca |
prāyeṇa manujā loke lokatattvavicakṣaṇāḥ |
samuddharanti hi ātmānaṃ ātmanā eva aśubhāśayāt || 19||
ātmanaḥ guruḥ ātmā eva puruṣasya viśeṣataḥ |
yat pratyakṣa anumānābhyāṃ śreyaḥ asau anuvindate || 20||
puruṣatve ca māṃ dhīrāḥ sāṅkhyayogaviśāradāḥ |
āvistarāṃ prapaśyanti sarvaśakti upabṛṃhitam || 21||
ekadvitricatuṣpādaḥ bahupādaḥ tathā apadaḥ |
bahvyaḥ santi puraḥ sṛṣṭāḥ tāsāṃ me pauruṣī priyā || 22||
atra māṃ mārgayantyaddhāḥ yuktāḥ hetubhiḥ īśvaram |
gṛhyamāṇaiḥ guṇaiḥ liṅgaiḥ agrāhyaṃ anumānataḥ || 23||
atra api udāharanti imaṃ itihāsaṃ purātanam |
avadhūtasya saṃvādaṃ yadoḥ amitatejasaḥ || 24||
(atha avadhūtagītam |)
avadhūtaṃ dvijaṃ kañcit carantaṃ akutobhayam |
kaviṃ nirīkṣya taruṇaṃ yaduḥ papraccha dharmavit || 25||
yaduḥ uvāca |
kutaḥ buddhiḥ iyaṃ brahman akartuḥ suviśāradā |
yāṃ āsādya bhavān lokaṃ vidvān carati bālavat || 26||
prāyaḥ dharmārthakāmeṣu vivitsāyāṃ ca mānavāḥ |
hetunā eva samīhante āyuṣaḥ yaśasaḥ śriyaḥ || 27||
tvaṃ tu kalpaḥ kaviḥ dakṣaḥ subhagaḥ amṛtabhāṣaṇaḥ |
na kartā nehase kiñcit jaḍaunmattapiśācavat || 28||
janeṣu dahyamāneṣu kāmalobhadavāgninā |
na tapyase agninā muktaḥ gaṅgāmbhasthaḥ iva dvipaḥ || 29||
tvaṃ hi naḥ pṛcchatāṃ brahman ātmani ānandakāraṇam |
brūhi sparśavihīnasya bhavataḥ kevala ātmanaḥ || 30||
śrī bhagavān uvāca |
yadunā evaṃ mahābhāgaḥ brahmaṇyena sumedhasā |
pṛṣṭaḥ sabhājitaḥ prāha praśraya avanataṃ dvijaḥ || 31||
brāhmaṇaḥ uvāca |
santi me guravaḥ rājan bahavaḥ buddhyā upāśritāḥ |
yataḥ buddhiṃ upādāya muktaḥ aṭāmi iha tān śruṇu || 32||
pṛthivī vāyuḥ ākāśaṃ āpaḥ agniḥ candramā raviḥ |
kapotaḥ ajagaraḥ sindhuḥ pataṅgaḥ madhukṛd gajaḥ || 33||
madhuhā hariṇaḥ mīnaḥ piṅgalā kuraraḥ arbhakaḥ |
kumārī śarakṛt sarpaḥ ūrṇanābhiḥ supeśakṛt || 34||
ete me guravaḥ rājan caturviṃśatiḥ āśritāḥ |
śikṣā vṛttibhiḥ eteṣāṃ anvaśikṣaṃ iha ātmanaḥ || 35||
yataḥ yat anuśikṣāmi yathā vā nāhuṣātmaja |
tat tathā puruṣavyāghra nibodha kathayāmi te || 36||
bhūtaiḥ ākramāṇaḥ api dhīraḥ daivavaśānugaiḥ |
tat vidvān na calet mārgāt anvaśikṣaṃ kṣiteḥ vratam || 37||
śaśvat parārthasarvehaḥ parārtha ekāntasambhavaḥ |
sādhuḥ śikṣeta bhūbhṛttaḥ nagaśiṣyaḥ parātmatām ||
38||
prāṇavṛttyā eva santuṣyet muniḥ na eva indriyapriyaiḥ |
jñānaṃ yathā na naśyeta na avakīryeta vāṅmanaḥ || 39||
viṣayeṣu āviśan yogī nānādharmeṣu sarvataḥ |
guṇadoṣavyapeta ātmā na viṣajjeta vāyuvat || 40||
pārthiveṣu iha deheṣu praviṣṭaḥ tat guṇāśrayaḥ |
guṇaiḥ na yujyate yogī gandhaiḥ vāyuḥ iva ātmadṛk || 41||
antaḥ hitaḥ ca sthirajaṅgameṣu
brahma ātmabhāvena samanvayena |
vyāptya avacchedaṃ asaṅgaṃ ātmanaḥ
muniḥ nabhaḥ tvaṃ vitatasya bhāvayet || 42||
tejaḥ abannamayaiḥ bhāvaiḥ megha ādyaiḥ vāyunā īritaiḥ |
na spṛśyate nabhaḥ tadvat kālasṛṣṭaiḥ guṇaiḥ pumān ||
43||
svacchaḥ prakṛtitaḥ snigdhaḥ mādhuryaḥ tīrthabhūḥ nṛṇām |
muniḥ punāti apāṃ mitraṃ īkṣa upasparśakīrtanaiḥ || 44||
tejasvī tapasā dīptaḥ durdharṣaudarabhājanaḥ |
sarvabhakṣaḥ api yukta ātmā na ādatte malaṃ agnivat || 45||
kvacit śannaḥ kvacit spaṣṭaḥ upāsyaḥ śreyaḥ icchatām |
bhuṅkte sarvatra dātṝṇāṃ dahan prāk uttara aśubham ||
46||
svamāyayā sṛṣṭaṃ idaṃ sat asat lakṣaṇaṃ vibhuḥ |
praviṣṭaḥ īyate tat tat svarūpaḥ agniḥ iva edhasi || 47||
visargādyāḥ śmaśānāntāḥ bhāvāḥ dehasya na ātmanaḥ |
kalānāṃ iva candrasya kālena avyaktavartmanā || 48||
kālena hi oghavegena bhūtānāṃ prabhava api ayau |
nityau api na dṛśyete ātmanaḥ agneḥ yathā arciṣām || 49||
guṇaiḥ guṇān upādatte yathākālaṃ vimuñcati |
na teṣu yujyate yogī gobhiḥ gāḥ iva gopatiḥ || 50||
budhyate svena bhedena vyaktisthaḥ iva tat gataḥ |
lakṣyate sthūlamatibhiḥ ātmā ca avasthitaḥ arkavat || 51||
na atisnehaḥ prasaṅgaḥ vā kartavyaḥ kva api kenacit |
kurvan vindeta santāpaṃ kapotaḥ iva dīnadhīḥ || 52||
kapotaḥ kaścana araṇye kṛtanīḍaḥ vanaspatau |
kapotyā bhāryayā sārdhaṃ uvāsa katicit samāḥ || 53||
kapotau snehaguṇitahṛdayau gṛhadharmiṇau |
dṛṣṭiṃ dṛṣṭyāṅgaṃ aṅgena buddhiṃ buddhyā babandhatuḥ ||
54||
śayyāsanāṭanasthānavārtākrīḍāśanādikam |
mithunībhūya visrabdhau ceratuḥ vanarājiṣu || 55||
yaṃ yaṃ vāñchati sā rājan tarpayanti anukampitā |
taṃ taṃ samanayat kāmaṃ kṛcchreṇa api ajitaindriyaḥ || 56||
kapotī prathamaṃ garbhaṃ gṛhṇati kālaḥ āgate |
aṇḍāni suṣuve nīḍe svapatyuḥ sannidhau satī || 57||
teṣū kāle vyajāyanta racitāvayavā hareḥ |
śaktibhiḥ durvibhāvyābhiḥ komalāṅgatanūruhāḥ || 58||
prajāḥ pupuṣatuḥ prītau dampatī putravatsalau |
śaṛṇvantau kūjitaṃ tāsāṃ nirvṛtau kalabhāṣitaiḥ || 59||
tāsāṃ patatraiḥ susparśaiḥ kūjitaiḥ mugdhaceṣṭitaiḥ |
pratyudgamaiḥ adīnānāṃ pitarau mudaṃ āpatuḥ || 60||
snehānubaddhahṛdayau anyonyaṃ viṣṇumāyayā |
vimohitau dīnadhiyau śiśūn pupuṣatuḥ prajāḥ || 61||
ekadā jagmatuḥ tāsāṃ annārthaṃ tau kuṭumbinau |
paritaḥ kānane tasmin arthinau ceratuḥ ciram || 62||
dṛṣṭvā tān lubdhakaḥ kaścit yadṛccha ataḥ vanecaraḥ |
jagṛhe jālaṃ ātatya carataḥ svālayāntike || 63||
kapotaḥ ca kapotī ca prajāpoṣe sadā utsukau |
gatau poṣaṇaṃ ādāya svanīḍaṃ upajagmatuḥ || 64||
kapotī svātmajān vīkṣya bālakān jālasaṃvṛtān |
tān abhyadhāvat krośantī krośataḥ bhṛśaduḥkhitā || 65||
sā asakṛt snehaguṇitā dīnacittā ajamāyayā |
svayaṃ ca abadhyata śicā baddhān paśyanti apasmṛtiḥ || 66||
kapotaḥ ca ātmajān baddhān ātmanaḥ api adhikān priyān |
bhāryāṃ ca ātmasamāṃ dīnaḥ vilalāpa atiduḥkhitaḥ || 67||
aho me paśyata apāyaṃ alpapuṇyasya durmateḥ |
atṛptasya akṛtārthasya gṛhaḥ traivargikaḥ hataḥ || 68||
anurūpā anukūlā ca yasya me patidevatā |
śūnye gṛhe māṃ santyajya putraiḥ svaryāti sādhubhiḥ || 69||
saḥ ahaṃ śūnye gṛhe dīnaḥ mṛtadāraḥ mṛtaprajaḥ |
jijīviṣe kimarthaṃ vā vidhuraḥ duḥkhajīvitaḥ || 70||
tān tathā eva āvṛtān śigbhiḥ mṛtyugrastān viceṣṭataḥ |
svayaṃ ca kṛpaṇaḥ śikṣu paśyan api abudhaḥ apatat || 71||
taṃ labdhvā lubdhakaḥ krūraḥ kapotaṃ gṛhamedhinam |
kapotakān kapotīṃ ca siddhārthaḥ prayayau gṛham || 72||
evaṃ kuṭumbī aśānta ātmā dvandva ārāmaḥ patat trivat |
puṣṇan kuṭumbaṃ kṛpaṇaḥ sānubandhaḥ avasīdati || 73||
yaḥ prāpya mānuṣaṃ lokaṃ muktidvāraṃ apāvṛtam |
gṛheṣu khagavat saktaḥ taṃ ārūḍhacyutaṃ viduḥ || 74||
iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ
saṃhitāyāmekādaśaskandhe śrīkṛṣṇoddhavasaṃvāde
yadvadhūtetihāse saptamo'dhyāyaḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
अथ सप्तमोऽध्यायः ।
श्री भगवान् उवाच ।
यत् आत्थ मां महाभाग तत् चिकीर्षितं एव मे ।
ब्रह्मा भवः लोकपालाः स्वर्वासं मे अभिकाङ्क्षिणः ॥ 1॥
मया निष्पादितं हि अत्र देवकार्यं अशेषतः ।
यदर्थं अवतीर्णः अहं अंशेन ब्रह्मणार्थितः ॥ 2॥
कुलं वै शापनिर्दग्धं नङ्क्ष्यति अन्योन्यविग्रहात् ।
समुद्रः सप्तमे अह्न्ह्येतां पुरीं च प्लावयिष्यति ॥ 3॥
यः हि एव अयं मया त्यक्तः लोकः अयं नष्टमङ्गलः ।
भविष्यति अचिरात् साधो कलिनाऽपि निराकृतः ॥ 4॥
न वस्तव्यं त्वया एव इह मया त्यक्ते महीतले ।
जनः अधर्मरुचिः भद्रः भविष्यति कलौ युगे ॥ 5॥
त्वं तु सर्वं परित्यज्य स्नेहं स्वजनबन्धुषु ।
मयि आवेश्य मनः सम्यक् समदृक् विचरस्व गाम् ॥ 6॥
यत् इदं मनसा वाचा चक्षुर्भ्यां श्रवणादिभिः ।
नश्वरं गृह्यमाणं च विद्धि मायामनोमयम् ॥ 7॥
पुंसः अयुक्तस्य नानार्थः भ्रमः सः गुणदोषभाक् ।
कर्माकर्मविकर्म इति गुणदोषधियः भिदा ॥ 8॥
तस्मात् युक्तैन्द्रियग्रामः युक्तचित्तः इदं जगत् ।
आत्मनि ईक्षस्व विततं आत्मानं मयि अधीश्वरे ॥ 9॥
ज्ञानविज्ञानसंयुक्तः आत्मभूतः शरीरिणाम् ।
आत्मानुभवतुष्टात्मा न अन्तरायैः विहन्यसे ॥ 10॥
दोषबुद्ध्या उभयातीतः निषेधात् न निवर्तते ।
गुणबुद्ध्या च विहितं न करोति यथा अर्भकः ॥ 11॥
सर्वभूतसुहृत् शान्तः ज्ञानविज्ञाननिश्चयः ।
पश्यन् मदात्मकं विश्वं न विपद्येत वै पुनः ॥ 12॥
श्री शुकः उवाच ।
इति आदिष्टः भगवता महाभागवतः नृप ।
उद्धवः प्रणिपत्य आह तत्त्वजिज्ञासुः अच्युतम् ॥ 13॥
उद्धवः उवाच ।
योगेश योगविन्न्यास योगात्म योगसम्भव ।
निःश्रेयसाय मे प्रोक्तः त्यागः सन्न्यासलक्षणः ॥ 14॥
त्यागः अयं दुष्करः भूमन् कामानां विषयात्मभिः ।
सुतरां त्वयि सर्वात्मन् न अभक्तैः इति मे मतिः ॥ 15॥
सः अहं मम अहं इति मूढमतिः विगाढः
त्वत् मायया विरचित आत्मनि सानुबन्धे ।
तत् तु अञ्जसा निगदितं भवता यथा अहम्
संसाधयामि भगवन् अनुशाधि भृत्यम् ॥ 16॥
सत्यस्य ते स्वदृशः आत्मनः आत्मनः अन्यम्
वक्तारं ईश विबुधेषु अपि न अनुचक्षे ।
सर्वे विमोहितधियः तव मायया इमे
ब्रह्मादयः तनुभृतः बहिः अर्थभावः ॥ 17॥
तस्मात् भवन्तं अनवद्यं अनन्तपारम्
सर्वज्ञं ईश्वरं अकुण्ठविकुण्ठधिष्णि अयम् ।
निर्विण्णधीः अहं उ ह वृजनाभितप्तः
नारायणं नरसखं शरणं प्रपद्ये ॥ 18॥
श्री भगवान् उवाच ।
प्रायेण मनुजा लोके लोकतत्त्वविचक्षणाः ।
समुद्धरन्ति हि आत्मानं आत्मना एव अशुभाशयात् ॥ 19॥
आत्मनः गुरुः आत्मा एव पुरुषस्य विशेषतः ।
यत् प्रत्यक्ष अनुमानाभ्यां श्रेयः असौ अनुविन्दते ॥ 20॥
पुरुषत्वे च मां धीराः साङ्ख्ययोगविशारदाः ।
आविस्तरां प्रपश्यन्ति सर्वशक्ति उपबृंहितम् ॥ 21॥
एकद्वित्रिचतुष्पादः बहुपादः तथा अपदः ।
बह्व्यः सन्ति पुरः सृष्टाः तासां मे पौरुषी प्रिया ॥ 22॥
अत्र मां मार्गयन्त्यद्धाः युक्ताः हेतुभिः ईश्वरम् ।
गृह्यमाणैः गुणैः लिङ्गैः अग्राह्यं अनुमानतः ॥ 23॥
अत्र अपि उदाहरन्ति इमं इतिहासं पुरातनम् ।
अवधूतस्य संवादं यदोः अमिततेजसः ॥ 24॥
(अथ अवधूतगीतम् ।)
अवधूतं द्विजं कञ्चित् चरन्तं अकुतोभयम् ।
कविं निरीक्ष्य तरुणं यदुः पप्रच्छ धर्मवित् ॥ 25॥
यदुः उवाच ।
कुतः बुद्धिः इयं ब्रह्मन् अकर्तुः सुविशारदा ।
यां आसाद्य भवान् लोकं विद्वान् चरति बालवत् ॥ 26॥
प्रायः धर्मार्थकामेषु विवित्सायां च मानवाः ।
हेतुना एव समीहन्ते आयुषः यशसः श्रियः ॥ 27॥
त्वं तु कल्पः कविः दक्षः सुभगः अमृतभाषणः ।
न कर्ता नेहसे किञ्चित् जडौन्मत्तपिशाचवत् ॥ 28॥
जनेषु दह्यमानेषु कामलोभदवाग्निना ।
न तप्यसे अग्निना मुक्तः गङ्गाम्भस्थः इव द्विपः ॥ 29॥
त्वं हि नः पृच्छतां ब्रह्मन् आत्मनि आनन्दकारणम् ।
ब्रूहि स्पर्शविहीनस्य भवतः केवल आत्मनः ॥ 30॥
श्री भगवान् उवाच ।
यदुना एवं महाभागः ब्रह्मण्येन सुमेधसा ।
पृष्टः सभाजितः प्राह प्रश्रय अवनतं द्विजः ॥ 31॥
ब्राह्मणः उवाच ।
सन्ति मे गुरवः राजन् बहवः बुद्ध्या उपाश्रिताः ।
यतः बुद्धिं उपादाय मुक्तः अटामि इह तान् श्रुणु ॥ 32॥
पृथिवी वायुः आकाशं आपः अग्निः चन्द्रमा रविः ।
कपोतः अजगरः सिन्धुः पतङ्गः मधुकृद् गजः ॥ 33॥
मधुहा हरिणः मीनः पिङ्गला कुररः अर्भकः ।
कुमारी शरकृत् सर्पः ऊर्णनाभिः सुपेशकृत् ॥ 34॥
एते मे गुरवः राजन् चतुर्विंशतिः आश्रिताः ।
शिक्षा वृत्तिभिः एतेषां अन्वशिक्षं इह आत्मनः ॥ 35॥
यतः यत् अनुशिक्षामि यथा वा नाहुषात्मज ।
तत् तथा पुरुषव्याघ्र निबोध कथयामि ते ॥ 36॥
भूतैः आक्रमाणः अपि धीरः दैववशानुगैः ।
तत् विद्वान् न चलेत् मार्गात् अन्वशिक्षं क्षितेः व्रतम् ॥ 37॥
शश्वत् परार्थसर्वेहः परार्थ एकान्तसम्भवः ।
साधुः शिक्षेत भूभृत्तः नगशिष्यः परात्मताम् ॥
38॥
प्राणवृत्त्या एव सन्तुष्येत् मुनिः न एव इन्द्रियप्रियैः ।
ज्ञानं यथा न नश्येत न अवकीर्येत वाङ्मनः ॥ 39॥
विषयेषु आविशन् योगी नानाधर्मेषु सर्वतः ।
गुणदोषव्यपेत आत्मा न विषज्जेत वायुवत् ॥ 40॥
पार्थिवेषु इह देहेषु प्रविष्टः तत् गुणाश्रयः ।
गुणैः न युज्यते योगी गन्धैः वायुः इव आत्मदृक् ॥ 41॥
अन्तः हितः च स्थिरजङ्गमेषु
ब्रह्म आत्मभावेन समन्वयेन ।
व्याप्त्य अवच्छेदं असङ्गं आत्मनः
मुनिः नभः त्वं विततस्य भावयेत् ॥ 42॥
तेजः अबन्नमयैः भावैः मेघ आद्यैः वायुना ईरितैः ।
न स्पृश्यते नभः तद्वत् कालसृष्टैः गुणैः पुमान् ॥
43॥
स्वच्छः प्रकृतितः स्निग्धः माधुर्यः तीर्थभूः नृणाम् ।
मुनिः पुनाति अपां मित्रं ईक्ष उपस्पर्शकीर्तनैः ॥ 44॥
तेजस्वी तपसा दीप्तः दुर्धर्षौदरभाजनः ।
सर्वभक्षः अपि युक्त आत्मा न आदत्ते मलं अग्निवत् ॥ 45॥
क्वचित् शन्नः क्वचित् स्पष्टः उपास्यः श्रेयः इच्छताम् ।
भुङ्क्ते सर्वत्र दातॄणां दहन् प्राक् उत्तर अशुभम् ॥
46॥
स्वमायया सृष्टं इदं सत् असत् लक्षणं विभुः ।
प्रविष्टः ईयते तत् तत् स्वरूपः अग्निः इव एधसि ॥ 47॥
विसर्गाद्याः श्मशानान्ताः भावाः देहस्य न आत्मनः ।
कलानां इव चन्द्रस्य कालेन अव्यक्तवर्त्मना ॥ 48॥
कालेन हि ओघवेगेन भूतानां प्रभव अपि अयौ ।
नित्यौ अपि न दृश्येते आत्मनः अग्नेः यथा अर्चिषाम् ॥ 49॥
गुणैः गुणान् उपादत्ते यथाकालं विमुञ्चति ।
न तेषु युज्यते योगी गोभिः गाः इव गोपतिः ॥ 50॥
बुध्यते स्वेन भेदेन व्यक्तिस्थः इव तत् गतः ।
लक्ष्यते स्थूलमतिभिः आत्मा च अवस्थितः अर्कवत् ॥ 51॥
न अतिस्नेहः प्रसङ्गः वा कर्तव्यः क्व अपि केनचित् ।
कुर्वन् विन्देत सन्तापं कपोतः इव दीनधीः ॥ 52॥
कपोतः कश्चन अरण्ये कृतनीडः वनस्पतौ ।
कपोत्या भार्यया सार्धं उवास कतिचित् समाः ॥ 53॥
कपोतौ स्नेहगुणितहृदयौ गृहधर्मिणौ ।
दृष्टिं दृष्ट्याङ्गं अङ्गेन बुद्धिं बुद्ध्या बबन्धतुः ॥
54॥
शय्यासनाटनस्थानवार्ताक्रीडाशनादिकम् ।
मिथुनीभूय विस्रब्धौ चेरतुः वनराजिषु ॥ 55॥
यं यं वाञ्छति सा राजन् तर्पयन्ति अनुकम्पिता ।
तं तं समनयत् कामं कृच्छ्रेण अपि अजितैन्द्रियः ॥ 56॥
कपोती प्रथमं गर्भं गृह्णति कालः आगते ।
अण्डानि सुषुवे नीडे स्वपत्युः सन्निधौ सती ॥ 57॥
तेषू काले व्यजायन्त रचितावयवा हरेः ।
शक्तिभिः दुर्विभाव्याभिः कोमलाङ्गतनूरुहाः ॥ 58॥
प्रजाः पुपुषतुः प्रीतौ दम्पती पुत्रवत्सलौ ।
शऋण्वन्तौ कूजितं तासां निर्वृतौ कलभाषितैः ॥ 59॥
तासां पतत्रैः सुस्पर्शैः कूजितैः मुग्धचेष्टितैः ।
प्रत्युद्गमैः अदीनानां पितरौ मुदं आपतुः ॥ 60॥
स्नेहानुबद्धहृदयौ अन्योन्यं विष्णुमायया ।
विमोहितौ दीनधियौ शिशून् पुपुषतुः प्रजाः ॥ 61॥
एकदा जग्मतुः तासां अन्नार्थं तौ कुटुम्बिनौ ।
परितः कानने तस्मिन् अर्थिनौ चेरतुः चिरम् ॥ 62॥
दृष्ट्वा तान् लुब्धकः कश्चित् यदृच्छ अतः वनेचरः ।
जगृहे जालं आतत्य चरतः स्वालयान्तिके ॥ 63॥
कपोतः च कपोती च प्रजापोषे सदा उत्सुकौ ।
गतौ पोषणं आदाय स्वनीडं उपजग्मतुः ॥ 64॥
कपोती स्वात्मजान् वीक्ष्य बालकान् जालसंवृतान् ।
तान् अभ्यधावत् क्रोशन्ती क्रोशतः भृशदुःखिता ॥ 65॥
सा असकृत् स्नेहगुणिता दीनचित्ता अजमायया ।
स्वयं च अबध्यत शिचा बद्धान् पश्यन्ति अपस्मृतिः ॥ 66॥
कपोतः च आत्मजान् बद्धान् आत्मनः अपि अधिकान् प्रियान् ।
भार्यां च आत्मसमां दीनः विललाप अतिदुःखितः ॥ 67॥
अहो मे पश्यत अपायं अल्पपुण्यस्य दुर्मतेः ।
अतृप्तस्य अकृतार्थस्य गृहः त्रैवर्गिकः हतः ॥ 68॥
अनुरूपा अनुकूला च यस्य मे पतिदेवता ।
शून्ये गृहे मां सन्त्यज्य पुत्रैः स्वर्याति साधुभिः ॥ 69॥
सः अहं शून्ये गृहे दीनः मृतदारः मृतप्रजः ।
जिजीविषे किमर्थं वा विधुरः दुःखजीवितः ॥ 70॥
तान् तथा एव आवृतान् शिग्भिः मृत्युग्रस्तान् विचेष्टतः ।
स्वयं च कृपणः शिक्षु पश्यन् अपि अबुधः अपतत् ॥ 71॥
तं लब्ध्वा लुब्धकः क्रूरः कपोतं गृहमेधिनम् ।
कपोतकान् कपोतीं च सिद्धार्थः प्रययौ गृहम् ॥ 72॥
एवं कुटुम्बी अशान्त आत्मा द्वन्द्व आरामः पतत् त्रिवत् ।
पुष्णन् कुटुम्बं कृपणः सानुबन्धः अवसीदति ॥ 73॥
यः प्राप्य मानुषं लोकं मुक्तिद्वारं अपावृतम् ।
गृहेषु खगवत् सक्तः तं आरूढच्युतं विदुः ॥ 74॥
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां
संहितायामेकादशस्कन्धे श्रीकृष्णोद्धवसंवादे
यद्वधूतेतिहासे सप्तमोऽध्यायः ॥
atha saptamo'dhyāyaḥ |
śrī bhagavān uvāca |
yat āttha māṃ mahābhāga tat cikīrṣitaṃ eva me |
brahmā bhavaḥ lokapālāḥ svarvāsaṃ me abhikāṅkṣiṇaḥ || 1||
mayā niṣpāditaṃ hi atra devakāryaṃ aśeṣataḥ |
yadarthaṃ avatīrṇaḥ ahaṃ aṃśena brahmaṇārthitaḥ || 2||
kulaṃ vai śāpanirdagdhaṃ naṅkṣyati anyonyavigrahāt |
samudraḥ saptame ahnhyetāṃ purīṃ ca plāvayiṣyati || 3||
yaḥ hi eva ayaṃ mayā tyaktaḥ lokaḥ ayaṃ naṣṭamaṅgalaḥ |
bhaviṣyati acirāt sādho kalinā'pi nirākṛtaḥ || 4||
na vastavyaṃ tvayā eva iha mayā tyakte mahītale |
janaḥ adharmaruciḥ bhadraḥ bhaviṣyati kalau yuge || 5||
tvaṃ tu sarvaṃ parityajya snehaṃ svajanabandhuṣu |
mayi āveśya manaḥ samyak samadṛk vicarasva gām || 6||
yat idaṃ manasā vācā cakṣurbhyāṃ śravaṇādibhiḥ |
naśvaraṃ gṛhyamāṇaṃ ca viddhi māyāmanomayam || 7||
puṃsaḥ ayuktasya nānārthaḥ bhramaḥ saḥ guṇadoṣabhāk |
karmākarmavikarma iti guṇadoṣadhiyaḥ bhidā || 8||
tasmāt yuktaindriyagrāmaḥ yuktacittaḥ idaṃ jagat |
ātmani īkṣasva vitataṃ ātmānaṃ mayi adhīśvare || 9||
jñānavijñānasaṃyuktaḥ ātmabhūtaḥ śarīriṇām |
ātmānubhavatuṣṭātmā na antarāyaiḥ vihanyase || 10||
doṣabuddhyā ubhayātītaḥ niṣedhāt na nivartate |
guṇabuddhyā ca vihitaṃ na karoti yathā arbhakaḥ || 11||
sarvabhūtasuhṛt śāntaḥ jñānavijñānaniścayaḥ |
paśyan madātmakaṃ viśvaṃ na vipadyeta vai punaḥ || 12||
śrī śukaḥ uvāca |
iti ādiṣṭaḥ bhagavatā mahābhāgavataḥ nṛpa |
uddhavaḥ praṇipatya āha tattvajijñāsuḥ acyutam || 13||
uddhavaḥ uvāca |
yogeśa yogavinnyāsa yogātma yogasambhava |
niḥśreyasāya me proktaḥ tyāgaḥ sannyāsalakṣaṇaḥ || 14||
tyāgaḥ ayaṃ duṣkaraḥ bhūman kāmānāṃ viṣayātmabhiḥ |
sutarāṃ tvayi sarvātman na abhaktaiḥ iti me matiḥ || 15||
saḥ ahaṃ mama ahaṃ iti mūḍhamatiḥ vigāḍhaḥ
tvat māyayā viracita ātmani sānubandhe |
tat tu añjasā nigaditaṃ bhavatā yathā aham
saṃsādhayāmi bhagavan anuśādhi bhṛtyam || 16||
satyasya te svadṛśaḥ ātmanaḥ ātmanaḥ anyam
vaktāraṃ īśa vibudheṣu api na anucakṣe |
sarve vimohitadhiyaḥ tava māyayā ime
brahmādayaḥ tanubhṛtaḥ bahiḥ arthabhāvaḥ || 17||
tasmāt bhavantaṃ anavadyaṃ anantapāram
sarvajñaṃ īśvaraṃ akuṇṭhavikuṇṭhadhiṣṇi ayam |
nirviṇṇadhīḥ ahaṃ u ha vṛjanābhitaptaḥ
nārāyaṇaṃ narasakhaṃ śaraṇaṃ prapadye || 18||
śrī bhagavān uvāca |
prāyeṇa manujā loke lokatattvavicakṣaṇāḥ |
samuddharanti hi ātmānaṃ ātmanā eva aśubhāśayāt || 19||
ātmanaḥ guruḥ ātmā eva puruṣasya viśeṣataḥ |
yat pratyakṣa anumānābhyāṃ śreyaḥ asau anuvindate || 20||
puruṣatve ca māṃ dhīrāḥ sāṅkhyayogaviśāradāḥ |
āvistarāṃ prapaśyanti sarvaśakti upabṛṃhitam || 21||
ekadvitricatuṣpādaḥ bahupādaḥ tathā apadaḥ |
bahvyaḥ santi puraḥ sṛṣṭāḥ tāsāṃ me pauruṣī priyā || 22||
atra māṃ mārgayantyaddhāḥ yuktāḥ hetubhiḥ īśvaram |
gṛhyamāṇaiḥ guṇaiḥ liṅgaiḥ agrāhyaṃ anumānataḥ || 23||
atra api udāharanti imaṃ itihāsaṃ purātanam |
avadhūtasya saṃvādaṃ yadoḥ amitatejasaḥ || 24||
(atha avadhūtagītam |)
avadhūtaṃ dvijaṃ kañcit carantaṃ akutobhayam |
kaviṃ nirīkṣya taruṇaṃ yaduḥ papraccha dharmavit || 25||
yaduḥ uvāca |
kutaḥ buddhiḥ iyaṃ brahman akartuḥ suviśāradā |
yāṃ āsādya bhavān lokaṃ vidvān carati bālavat || 26||
prāyaḥ dharmārthakāmeṣu vivitsāyāṃ ca mānavāḥ |
hetunā eva samīhante āyuṣaḥ yaśasaḥ śriyaḥ || 27||
tvaṃ tu kalpaḥ kaviḥ dakṣaḥ subhagaḥ amṛtabhāṣaṇaḥ |
na kartā nehase kiñcit jaḍaunmattapiśācavat || 28||
janeṣu dahyamāneṣu kāmalobhadavāgninā |
na tapyase agninā muktaḥ gaṅgāmbhasthaḥ iva dvipaḥ || 29||
tvaṃ hi naḥ pṛcchatāṃ brahman ātmani ānandakāraṇam |
brūhi sparśavihīnasya bhavataḥ kevala ātmanaḥ || 30||
śrī bhagavān uvāca |
yadunā evaṃ mahābhāgaḥ brahmaṇyena sumedhasā |
pṛṣṭaḥ sabhājitaḥ prāha praśraya avanataṃ dvijaḥ || 31||
brāhmaṇaḥ uvāca |
santi me guravaḥ rājan bahavaḥ buddhyā upāśritāḥ |
yataḥ buddhiṃ upādāya muktaḥ aṭāmi iha tān śruṇu || 32||
pṛthivī vāyuḥ ākāśaṃ āpaḥ agniḥ candramā raviḥ |
kapotaḥ ajagaraḥ sindhuḥ pataṅgaḥ madhukṛd gajaḥ || 33||
madhuhā hariṇaḥ mīnaḥ piṅgalā kuraraḥ arbhakaḥ |
kumārī śarakṛt sarpaḥ ūrṇanābhiḥ supeśakṛt || 34||
ete me guravaḥ rājan caturviṃśatiḥ āśritāḥ |
śikṣā vṛttibhiḥ eteṣāṃ anvaśikṣaṃ iha ātmanaḥ || 35||
yataḥ yat anuśikṣāmi yathā vā nāhuṣātmaja |
tat tathā puruṣavyāghra nibodha kathayāmi te || 36||
bhūtaiḥ ākramāṇaḥ api dhīraḥ daivavaśānugaiḥ |
tat vidvān na calet mārgāt anvaśikṣaṃ kṣiteḥ vratam || 37||
śaśvat parārthasarvehaḥ parārtha ekāntasambhavaḥ |
sādhuḥ śikṣeta bhūbhṛttaḥ nagaśiṣyaḥ parātmatām ||
38||
prāṇavṛttyā eva santuṣyet muniḥ na eva indriyapriyaiḥ |
jñānaṃ yathā na naśyeta na avakīryeta vāṅmanaḥ || 39||
viṣayeṣu āviśan yogī nānādharmeṣu sarvataḥ |
guṇadoṣavyapeta ātmā na viṣajjeta vāyuvat || 40||
pārthiveṣu iha deheṣu praviṣṭaḥ tat guṇāśrayaḥ |
guṇaiḥ na yujyate yogī gandhaiḥ vāyuḥ iva ātmadṛk || 41||
antaḥ hitaḥ ca sthirajaṅgameṣu
brahma ātmabhāvena samanvayena |
vyāptya avacchedaṃ asaṅgaṃ ātmanaḥ
muniḥ nabhaḥ tvaṃ vitatasya bhāvayet || 42||
tejaḥ abannamayaiḥ bhāvaiḥ megha ādyaiḥ vāyunā īritaiḥ |
na spṛśyate nabhaḥ tadvat kālasṛṣṭaiḥ guṇaiḥ pumān ||
43||
svacchaḥ prakṛtitaḥ snigdhaḥ mādhuryaḥ tīrthabhūḥ nṛṇām |
muniḥ punāti apāṃ mitraṃ īkṣa upasparśakīrtanaiḥ || 44||
tejasvī tapasā dīptaḥ durdharṣaudarabhājanaḥ |
sarvabhakṣaḥ api yukta ātmā na ādatte malaṃ agnivat || 45||
kvacit śannaḥ kvacit spaṣṭaḥ upāsyaḥ śreyaḥ icchatām |
bhuṅkte sarvatra dātṝṇāṃ dahan prāk uttara aśubham ||
46||
svamāyayā sṛṣṭaṃ idaṃ sat asat lakṣaṇaṃ vibhuḥ |
praviṣṭaḥ īyate tat tat svarūpaḥ agniḥ iva edhasi || 47||
visargādyāḥ śmaśānāntāḥ bhāvāḥ dehasya na ātmanaḥ |
kalānāṃ iva candrasya kālena avyaktavartmanā || 48||
kālena hi oghavegena bhūtānāṃ prabhava api ayau |
nityau api na dṛśyete ātmanaḥ agneḥ yathā arciṣām || 49||
guṇaiḥ guṇān upādatte yathākālaṃ vimuñcati |
na teṣu yujyate yogī gobhiḥ gāḥ iva gopatiḥ || 50||
budhyate svena bhedena vyaktisthaḥ iva tat gataḥ |
lakṣyate sthūlamatibhiḥ ātmā ca avasthitaḥ arkavat || 51||
na atisnehaḥ prasaṅgaḥ vā kartavyaḥ kva api kenacit |
kurvan vindeta santāpaṃ kapotaḥ iva dīnadhīḥ || 52||
kapotaḥ kaścana araṇye kṛtanīḍaḥ vanaspatau |
kapotyā bhāryayā sārdhaṃ uvāsa katicit samāḥ || 53||
kapotau snehaguṇitahṛdayau gṛhadharmiṇau |
dṛṣṭiṃ dṛṣṭyāṅgaṃ aṅgena buddhiṃ buddhyā babandhatuḥ ||
54||
śayyāsanāṭanasthānavārtākrīḍāśanādikam |
mithunībhūya visrabdhau ceratuḥ vanarājiṣu || 55||
yaṃ yaṃ vāñchati sā rājan tarpayanti anukampitā |
taṃ taṃ samanayat kāmaṃ kṛcchreṇa api ajitaindriyaḥ || 56||
kapotī prathamaṃ garbhaṃ gṛhṇati kālaḥ āgate |
aṇḍāni suṣuve nīḍe svapatyuḥ sannidhau satī || 57||
teṣū kāle vyajāyanta racitāvayavā hareḥ |
śaktibhiḥ durvibhāvyābhiḥ komalāṅgatanūruhāḥ || 58||
prajāḥ pupuṣatuḥ prītau dampatī putravatsalau |
śaṛṇvantau kūjitaṃ tāsāṃ nirvṛtau kalabhāṣitaiḥ || 59||
tāsāṃ patatraiḥ susparśaiḥ kūjitaiḥ mugdhaceṣṭitaiḥ |
pratyudgamaiḥ adīnānāṃ pitarau mudaṃ āpatuḥ || 60||
snehānubaddhahṛdayau anyonyaṃ viṣṇumāyayā |
vimohitau dīnadhiyau śiśūn pupuṣatuḥ prajāḥ || 61||
ekadā jagmatuḥ tāsāṃ annārthaṃ tau kuṭumbinau |
paritaḥ kānane tasmin arthinau ceratuḥ ciram || 62||
dṛṣṭvā tān lubdhakaḥ kaścit yadṛccha ataḥ vanecaraḥ |
jagṛhe jālaṃ ātatya carataḥ svālayāntike || 63||
kapotaḥ ca kapotī ca prajāpoṣe sadā utsukau |
gatau poṣaṇaṃ ādāya svanīḍaṃ upajagmatuḥ || 64||
kapotī svātmajān vīkṣya bālakān jālasaṃvṛtān |
tān abhyadhāvat krośantī krośataḥ bhṛśaduḥkhitā || 65||
sā asakṛt snehaguṇitā dīnacittā ajamāyayā |
svayaṃ ca abadhyata śicā baddhān paśyanti apasmṛtiḥ || 66||
kapotaḥ ca ātmajān baddhān ātmanaḥ api adhikān priyān |
bhāryāṃ ca ātmasamāṃ dīnaḥ vilalāpa atiduḥkhitaḥ || 67||
aho me paśyata apāyaṃ alpapuṇyasya durmateḥ |
atṛptasya akṛtārthasya gṛhaḥ traivargikaḥ hataḥ || 68||
anurūpā anukūlā ca yasya me patidevatā |
śūnye gṛhe māṃ santyajya putraiḥ svaryāti sādhubhiḥ || 69||
saḥ ahaṃ śūnye gṛhe dīnaḥ mṛtadāraḥ mṛtaprajaḥ |
jijīviṣe kimarthaṃ vā vidhuraḥ duḥkhajīvitaḥ || 70||
tān tathā eva āvṛtān śigbhiḥ mṛtyugrastān viceṣṭataḥ |
svayaṃ ca kṛpaṇaḥ śikṣu paśyan api abudhaḥ apatat || 71||
taṃ labdhvā lubdhakaḥ krūraḥ kapotaṃ gṛhamedhinam |
kapotakān kapotīṃ ca siddhārthaḥ prayayau gṛham || 72||
evaṃ kuṭumbī aśānta ātmā dvandva ārāmaḥ patat trivat |
puṣṇan kuṭumbaṃ kṛpaṇaḥ sānubandhaḥ avasīdati || 73||
yaḥ prāpya mānuṣaṃ lokaṃ muktidvāraṃ apāvṛtam |
gṛheṣu khagavat saktaḥ taṃ ārūḍhacyutaṃ viduḥ || 74||
iti śrīmadbhāgavate mahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ
saṃhitāyāmekādaśaskandhe śrīkṛṣṇoddhavasaṃvāde
yadvadhūtetihāse saptamo'dhyāyaḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.