Narayaniyam Dashakam 99 — Telugu Script

Meaning —

విష్ణోర్వీర్యాణి కో వా కథయతు ధరణేః కశ్చ రేణూన్మిమీతే
యస్యైవాఙ్ఘ్రిత్రయేణ త్రిజగదభిమితం మోదతే పూర్ణసమ్పత్
యోసౌ విశ్వాని ధత్తే ప్రియమిహ పరమం ధామ తస్యాభియాయాం
త్వద్భక్తా యత్ర మాద్యన్త్యమృతరసమరన్దస్య యత్ర ప్రవాహః ॥1॥

viṣṇorvīryāṇi ko vā kathayatu dharaṇeḥ kaśca reṇūnmimīte
yasyaivāṅghritrayeṇa trijagadabhimitaṃ modate pūrṇasampat
yosau viśvāni dhatte priyamiha paramaṃ dhāma tasyābhiyāyāṃ
tvadbhaktā yatra mādyantyamṛtarasamarandasya yatra pravāhaḥ ||1||

Verse 2

ఆద్యాయాశేషకర్త్రే ప్రతినిమిషనవీనాయ భర్త్రే విభూతే-
ర్భక్తాత్మా విష్ణవే యః ప్రదిశతి హవిరాదీని యజ్ఞార్చనాదౌ ।
కృష్ణాద్యం జన్మ యో వా మహదిహ మహతో వర్ణయేత్సోఽయమేవ
ప్రీతః పూర్ణో యశోభిస్త్వరితమభిసరేత్ ప్రాప్యమన్తే పదం తే ॥2॥

ādyāyāśeṣakartre pratinimiṣanavīnāya bhartre vibhūte-
rbhaktātmā viṣṇave yaḥ pradiśati havirādīni yajñārcanādau |
kṛṣṇādyaṃ janma yo vā mahadiha mahato varṇayetso'yameva
prītaḥ pūrṇo yaśobhistvaritamabhisaret prāpyamante padaṃ te ||2||

Verse 3

హే స్తోతారః కవీన్ద్రాస్తమిహ ఖలు యథా చేతయధ్వే తథైవ
వ్యక్తం వేదస్య సారం ప్రణువత జననోపాత్తలీలాకథాభిః ।
జానన్తశ్చాస్య నామాన్యఖిలసుఖకరాణీతి సఙ్కీర్తయధ్వం
హే విష్ణో కీర్తనాద్యైస్తవ ఖలు మహతస్తత్త్వబోధం భజేయమ్ ॥3॥

he stotāraḥ kavīndrāstamiha khalu yathā cetayadhve tathaiva
vyaktaṃ vedasya sāraṃ praṇuvata jananopāttalīlākathābhiḥ |
jānantaścāsya nāmānyakhilasukhakarāṇīti saṅkīrtayadhvaṃ
he viṣṇo kīrtanādyaistava khalu mahatastattvabodhaṃ bhajeyam ||3||

Verse 4

విష్ణోః కర్మాణి సమ్పశ్యత మనసి సదా యైః స ధర్మానబధ్నాద్
యానీన్ద్రస్యైష భృత్యః ప్రియసఖ ఇవ చ వ్యాతనోత్ క్షేమకారీ ।
వీక్షన్తే యోగసిద్ధాః పరపదమనిశం యస్య సమ్యక్ప్రకాశం
విప్రేన్ద్రా జాగరూకాః కృతబహునుతయో యచ్చ నిర్భాసయన్తే ॥4॥

viṣṇoḥ karmāṇi sampaśyata manasi sadā yaiḥ sa dharmānabadhnād
yānīndrasyaiṣa bhṛtyaḥ priyasakha iva ca vyātanot kṣemakārī |
vīkṣante yogasiddhāḥ parapadamaniśaṃ yasya samyakprakāśaṃ
viprendrā jāgarūkāḥ kṛtabahunutayo yacca nirbhāsayante ||4||

Verse 5

నో జాతో జాయమానోఽపి చ సమధిగతస్త్వన్మహిమ్నోఽవసానం
దేవ శ్రేయాంసి విద్వాన్ ప్రతిముహురపి తే నామ శంసామి విష్ణో ।
తం త్వాం సంస్తౌమి నానావిధనుతివచనైరస్య లోకత్రయస్యా-
ప్యూర్ధ్వం విభ్రాజమానే విరచితవసతిం తత్ర వైకుణ్ఠలోకే ॥5॥

no jāto jāyamāno'pi ca samadhigatastvanmahimno'vasānaṃ
deva śreyāṃsi vidvān pratimuhurapi te nāma śaṃsāmi viṣṇo |
taṃ tvāṃ saṃstaumi nānāvidhanutivacanairasya lokatrayasyā-
pyūrdhvaṃ vibhrājamāne viracitavasatiṃ tatra vaikuṇṭhaloke ||5||

Verse 6

ఆపః సృష్ట్యాదిజన్యాః ప్రథమమయి విభో గర్భదేశే దధుస్త్వాం
యత్ర త్వయ్యేవ జీవా జలశయన హరే సఙ్గతా ఐక్యమాపన్ ।
తస్యాజస్య ప్రభో తే వినిహితమభవత్ పద్మమేకం హి నాభౌ
దిక్పత్రం యత్ కిలాహుః కనకధరణిభృత్ కర్ణికం లోకరూపమ్ ॥6॥

āpaḥ sṛṣṭyādijanyāḥ prathamamayi vibho garbhadeśe dadhustvāṃ
yatra tvayyeva jīvā jalaśayana hare saṅgatā aikyamāpan |
tasyājasya prabho te vinihitamabhavat padmamekaṃ hi nābhau
dikpatraṃ yat kilāhuḥ kanakadharaṇibhṛt karṇikaṃ lokarūpam ||6||

Verse 7

హే లోకా విష్ణురేతద్భువనమజనయత్తన్న జానీథ యూయం
యుష్మాకం హ్యన్తరస్థం కిమపి తదపరం విద్యతే విష్ణురూపమ్ ।
నీహారప్రఖ్యమాయాపరివృతమనసో మోహితా నామరూపైః
ప్రాణప్రీత్యేకతృప్తాశ్చరథ మఖపరా హన్త నేచ్ఛా ముకున్దే ॥7॥

he lokā viṣṇuretadbhuvanamajanayattanna jānītha yūyaṃ
yuṣmākaṃ hyantarasthaṃ kimapi tadaparaṃ vidyate viṣṇurūpam |
nīhāraprakhyamāyāparivṛtamanaso mohitā nāmarūpaiḥ
prāṇaprītyekatṛptāścaratha makhaparā hanta necchā mukunde ||7||

Verse 8

మూర్ధ్నామక్ష్ణాం పదానాం వహసి ఖలు సహస్రాణి సమ్పూర్య విశ్వం
తత్ప్రోత్క్రమ్యాపి తిష్ఠన్ పరిమితవివరే భాసి చిత్తాన్తరేఽపి ।
భూతం భవ్యం చ సర్వం పరపురుష భవాన్ కిఞ్చ దేహేన్ద్రియాది-
ష్వావిష్టోఽప్యుద్గతత్వాదమృతసుఖరసం చానుభుఙ్క్షే త్వమేవ ॥8॥

mūrdhnāmakṣṇāṃ padānāṃ vahasi khalu sahasrāṇi sampūrya viśvaṃ
tatprotkramyāpi tiṣṭhan parimitavivare bhāsi cittāntare'pi |
bhūtaṃ bhavyaṃ ca sarvaṃ parapuruṣa bhavān kiñca dehendriyādi-
ṣvāviṣṭo'pyudgatatvādamṛtasukharasaṃ cānubhuṅkṣe tvameva ||8||

Verse 9

యత్తు త్రైలోక్యరూపం దధదపి చ తతో నిర్గతోఽనన్తశుద్ధ-
జ్ఞానాత్మా వర్తసే త్వం తవ ఖలు మహిమా సోఽపి తావాన్ కిమన్యత్ ।
స్తోకస్తే భాగ ఏవాఖిలభువనతయా దృశ్యతే త్ర్యంశకల్పం
భూయిష్ఠం సాన్ద్రమోదాత్మకముపరి తతో భాతి తస్మై నమస్తే ॥9॥

yattu trailokyarūpaṃ dadhadapi ca tato nirgato'nantaśuddha-
jñānātmā vartase tvaṃ tava khalu mahimā so'pi tāvān kimanyat |
stokaste bhāga evākhilabhuvanatayā dṛśyate tryaṃśakalpaṃ
bhūyiṣṭhaṃ sāndramodātmakamupari tato bhāti tasmai namaste ||9||

Verse 10

అవ్యక్తం తే స్వరూపం దురధిగమతమం తత్తు శుద్ధైకసత్త్వం
వ్యక్తం చాప్యేతదేవ స్ఫుటమమృతరసామ్భోధికల్లోలతుల్యమ్ ।
సర్వోత్కృష్టామభీష్టాం తదిహ గుణరసేనైవ చిత్తం హరన్తీం
మూర్తిం తే సంశ్రయేఽహం పవనపురపతే పాహి మాం కృష్ణ రోగాత్ ॥10॥

avyaktaṃ te svarūpaṃ duradhigamatamaṃ tattu śuddhaikasattvaṃ
vyaktaṃ cāpyetadeva sphuṭamamṛtarasāmbhodhikallolatulyam |
sarvotkṛṣṭāmabhīṣṭāṃ tadiha guṇarasenaiva cittaṃ harantīṃ
mūrtiṃ te saṃśraye'haṃ pavanapurapate pāhi māṃ kṛṣṇa rogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

विष्णोर्वीर्याणि को वा कथयतु धरणेः कश्च रेणून्मिमीते

यस्यैवाङ्घ्रित्रयेण त्रिजगदभिमितं मोदते पूर्णसम्पत्

योसौ विश्वानि धत्ते प्रियमिह परमं धाम तस्याभियायां

त्वद्भक्ता यत्र माद्यन्त्यमृतरसमरन्दस्य यत्र प्रवाहः ॥1॥

आद्यायाशेषकर्त्रे प्रतिनिमिषनवीनाय भर्त्रे विभूते-

र्भक्तात्मा विष्णवे यः प्रदिशति हविरादीनि यज्ञार्चनादौ ।

कृष्णाद्यं जन्म यो वा महदिह महतो वर्णयेत्सोऽयमेव

प्रीतः पूर्णो यशोभिस्त्वरितमभिसरेत् प्राप्यमन्ते पदं ते ॥2॥

हे स्तोतारः कवीन्द्रास्तमिह खलु यथा चेतयध्वे तथैव

व्यक्तं वेदस्य सारं प्रणुवत जननोपात्तलीलाकथाभिः ।

जानन्तश्चास्य नामान्यखिलसुखकराणीति सङ्कीर्तयध्वं

हे विष्णो कीर्तनाद्यैस्तव खलु महतस्तत्त्वबोधं भजेयम् ॥3॥

विष्णोः कर्माणि सम्पश्यत मनसि सदा यैः स धर्मानबध्नाद्

यानीन्द्रस्यैष भृत्यः प्रियसख इव च व्यातनोत् क्षेमकारी ।

वीक्षन्ते योगसिद्धाः परपदमनिशं यस्य सम्यक्प्रकाशं

विप्रेन्द्रा जागरूकाः कृतबहुनुतयो यच्च निर्भासयन्ते ॥4॥

नो जातो जायमानोऽपि च समधिगतस्त्वन्महिम्नोऽवसानं

देव श्रेयांसि विद्वान् प्रतिमुहुरपि ते नाम शंसामि विष्णो ।

तं त्वां संस्तौमि नानाविधनुतिवचनैरस्य लोकत्रयस्या-

प्यूर्ध्वं विभ्राजमाने विरचितवसतिं तत्र वैकुण्ठलोके ॥5॥

आपः सृष्ट्यादिजन्याः प्रथममयि विभो गर्भदेशे दधुस्त्वां

यत्र त्वय्येव जीवा जलशयन हरे सङ्गता ऐक्यमापन् ।

तस्याजस्य प्रभो ते विनिहितमभवत् पद्ममेकं हि नाभौ

दिक्पत्रं यत् किलाहुः कनकधरणिभृत् कर्णिकं लोकरूपम् ॥6॥

हे लोका विष्णुरेतद्भुवनमजनयत्तन्न जानीथ यूयं

युष्माकं ह्यन्तरस्थं किमपि तदपरं विद्यते विष्णुरूपम् ।

नीहारप्रख्यमायापरिवृतमनसो मोहिता नामरूपैः

प्राणप्रीत्येकतृप्ताश्चरथ मखपरा हन्त नेच्छा मुकुन्दे ॥7॥

मूर्ध्नामक्ष्णां पदानां वहसि खलु सहस्राणि सम्पूर्य विश्वं

तत्प्रोत्क्रम्यापि तिष्ठन् परिमितविवरे भासि चित्तान्तरेऽपि ।

भूतं भव्यं च सर्वं परपुरुष भवान् किञ्च देहेन्द्रियादि-

ष्वाविष्टोऽप्युद्गतत्वादमृतसुखरसं चानुभुङ्क्षे त्वमेव ॥8॥

यत्तु त्रैलोक्यरूपं दधदपि च ततो निर्गतोऽनन्तशुद्ध-

ज्ञानात्मा वर्तसे त्वं तव खलु महिमा सोऽपि तावान् किमन्यत् ।

स्तोकस्ते भाग एवाखिलभुवनतया दृश्यते त्र्यंशकल्पं

भूयिष्ठं सान्द्रमोदात्मकमुपरि ततो भाति तस्मै नमस्ते ॥9॥

अव्यक्तं ते स्वरूपं दुरधिगमतमं तत्तु शुद्धैकसत्त्वं

व्यक्तं चाप्येतदेव स्फुटममृतरसाम्भोधिकल्लोलतुल्यम् ।

सर्वोत्कृष्टामभीष्टां तदिह गुणरसेनैव चित्तं हरन्तीं

मूर्तिं ते संश्रयेऽहं पवनपुरपते पाहि मां कृष्ण रोगात् ॥10॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

నారాయణీయం దశక 99 - వేదమన్త్రమూలాత్మకా విష్ణుస్తుతిః