Summary — Tamil
AI-generated · not yet verified
The Tamil meaning of each verse is shown below the verse.
-கும்போச்சாத்ரிவிபாடநாதிகபடு ப்ரத்யேக வஜ்ராயிதாஃ ।
ஶ்ரீமத்கண்டீரவாஸ்யப்ரததஸுநகரா தாரிதாராதிதூர-
-ப்ரத்வஸ்தத்வாந்தஶாந்தப்ரவிததமநஸா பாவிதா பூரிபாகைஃ ॥ 1 ॥
-kumbhoccādrivipāṭanādhikapaṭu pratyeka vajrāyitāḥ |
śrīmatkaṇṭhīravāsyapratatasunakharā dāritārātidūra-
-pradhvastadhvāntaśāntapravitatamanasā bhāvitā bhūribhāgaiḥ || 1 ||
பெரிய இந்திரனின் பகைவர்களின் பலம் பொருந்திய யானைகள் மதம் பிடித்த கூட்டங்களின் கும்பங்களாகிய உயர்ந்த மலைகளைப் பிளக்கும் திறமையில் மிகுந்த, ஒவ்வொன்றும் வஜ்ராயுதம் போன்றவையும், அழகிய சிங்கத்தின் முகத்தை உடையவற்றின் பரந்த நகங்களால் கிழிக்கப்பட்ட எதிரிகளை தூர விலக்கி, அழிந்த இருளை அமைதிப்படுத்திய, விரிந்த மனத்தால் பெரும் பாக்கியங்களை உடையவர்களால் தியானிக்கப்பட்டவையுமான [அவ்வாயுதங்கள்] எங்களைக் காப்பாற்றட்டும். AI
பஶ்யாம்யுத்தமவஸ்து தூரதரதோபாஸ்தம் ரஸோ யோऽஷ்டமஃ ।
யத்ரோஷோத்கர தக்ஷ நேத்ர குடில ப்ராந்தோத்திதாக்நி ஸ்புரத்
கத்யோதோபம விஸ்புலிங்கபஸிதா ப்ரஹ்மேஶஶக்ரோத்கராஃ ॥ 2 ॥
paśyāmyuttamavastu dūrataratopāstaṃ raso yo'ṣṭamaḥ |
yadroṣotkara dakṣa netra kuṭila prāntotthitāgni sphurat
khadyotopama visphuliṅgabhasitā brahmeśaśakrotkarāḥ || 2 ||
லக்ஷ்மியின் கணவனே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஆராய்ந்தும் உன்னுடைய ஈசுவரனுக்கு நிகரான உயர்ந்த பொருளை நான் காணவில்லை; எட்டாவது ரசமானது மிகத் தொலைவில் வணங்கப்படுகிறது. எவனுடைய கோபத்தின் குவியலால் திறமையுள்ள கண்களின் வளைந்த ஓரங்களில் தோன்றும் நெருப்புப் பொறிகள் மின்மினிப் பூச்சிகள் போல பிரமன், ஈசன், இந்திரன் ஆகியோரின் கூட்டங்களைச் சாம்பலாக்குகின்றனவோ [அந்த உன்னுடைய]. AI
ஶ்ரீமத்விஷ்ண்வங்க்ரிநிஷ்டாதிகுணகுருதமஶ்ரீமதாநந்ததீர்த-
-த்ரைலோக்யாசார்யபாதோஜ்ஜ்வலஜலஜலஸத்பாம்ஸவோऽஸ்மாந் புநந்து ।
வாசாம் யத்ர ப்ரணேத்ரீ த்ரிபுவநமஹிதா ஶாரதா ஶாரதேந்து-
-ஜ்யோத்ஸ்நாபத்ரஸ்மிதஶ்ரீதவலிதககுபா ப்ரேமபாரம் பபார ॥ 1 ॥
śrīmadviṣṇvaṅghriniṣṭhātiguṇagurutamaśrīmadānandatīrtha-
-trailokyācāryapādojjvalajalajalasatpāṃsavo'smān punantu |
vācāṃ yatra praṇetrī tribhuvanamahitā śāradā śāradendu-
-jyotsnābhadrasmitaśrīdhavalitakakubhā premabhāraṃ babhāra || 1 ||
அடுத்து வாயு ஸ்துதி. அழகிய விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் நிலைத்த, மிக உயர்ந்த குணங்களை உடைய, அழகிய ஆனந்த தீர்த்தராகிய மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆசாரியரின் திருவடிகளில் தோன்றி, நீரில் விளங்கும் அழகிய தூசிகள் எங்களைப் புனிதப்படுத்தட்டும். எங்கு பேச்சுக்குத் தலைவியாகி, மூன்று உலகங்களாலும் போற்றப்பட்ட சாரதா தேவி, சரத்காலச் சந்திரனின் ஒளிபோன்ற அழகிய புன்னகையின் செல்வத்தால் திசைகளை வெண்மையாக்கி, அன்பின் பாரத்தைத் தாங்கினாளோ [அங்கு]. AI
-ப்ராஜ்ஞாத்மஜ்ஞாநதூதாந்ததமஸஸுமநோமௌலிரத்நாவலீநாம் ।
பக்த்யுத்ரேகாவகாடப்ரகடநஸதடாத்காரஸங்க்ரு'ஷ்யமாண-
ப்ராந்தப்ராக்ர்யாங்க்ரிபீடோத்திதகநகரஜஃபிஞ்ஜராரஞ்ஜிதாஶாஃ ॥ 2 ॥
-prājñātmajñānadhūtāndhatamasasumanomauliratnāvalīnām |
bhaktyudrekāvagāḍhapraghaṭanasadhaṭātkārasaṅghṛṣyamāṇa-
prāntaprāgryāṅghripīṭhotthitakanakarajaḥpiñjarārañjitāśāḥ || 2 ||
ஆவலால் துடிக்கும் கூச்சலின் வேகத்தால் வெல்லப்பட்ட, இடைவிடாத சேவையால் வளர்ந்த, அறிவுடைய ஆத்மஞானத்தால் அகற்றப்பட்ட அறியாமையாகிய இருளை உடைய, மனம் எனும் மகுடத்தில் உள்ள ரத்தினங்களின் வரிசைகளை உடைய [பக்தர்களின்], பக்தியின் மிகுதியில் மூழ்கி நெருங்கி, நன்கு பொருந்தும் ஒலியால் உராயப்பட்ட, முன்னே உயர்ந்த திருவடிப் பீடத்தில் தோன்றும் பொன்னின் தூசியால் மஞ்சள் நிறமாக்கப்பட்ட திசைகளை உடைய [வாயுவின்]. AI
அக்ர்யாணாமர்பகாணாம் சிரமுதிதசிதாநந்தஸந்தோஹதாநாம் ।
ஏதேஷாமேஷ தோஷப்ரமுஷிதமநஸாம் த்வேஷிணாம் தூஷகாணாம்
தைத்யாநாமார்திமந்தே தமஸி விதததாம் ஸம்ஸ்தவே நாஸ்மி ஶக்தஃ ॥ 3 ॥
agryāṇāmarpakāṇāṃ ciramuditacidānandasandohadānām |
eteṣāmeṣa doṣapramuṣitamanasāṃ dveṣiṇāṃ dūṣakāṇāṃ
daityānāmārtimandhe tamasi vidadhatāṃ saṃstave nāsmi śaktaḥ || 3 ||
பிறப்பு, நோய், மனக்கவலை ஆகியவற்றின் அழிவைத் தரும், விலகலைத் தராத, உயர்ந்த குணங்களை அளிக்கும், நெடுங்காலமாக மகிழ்ச்சியையும் அறிவையும் இன்பத்தையும் திரளாகத் தரும் [குணங்களை உடையவன்], இவர்களுடைய குறைகளால் அழிக்கப்பட்ட மனத்தை உடைய, வெறுப்பவர்களான, குறை கூறுபவர்களான, அசுரர்களின் துன்பத்தை அறியாமையாகிய இருளில் செய்பவனுடைய [வாயுவின்] துதியில் நான் வல்லவன் அல்ல. AI
வந்த்யம் சந்த்ரேந்த்ரருத்ரத்யுமணிபணிவயோநாயகாத்யைரிஹாத்ய ।
மத்வாக்யம் மந்த்ரஸித்தம் கிமுத க்ரு'தவதோ மாருதஸ்யாவதாரம்
பாதாரம் பாரமேஷ்ட்யம் பதமபவிபதஃ ப்ராப்துராபந்நபும்ஸாம் ॥ 4 ॥
vandyaṃ candrendrarudradyumaṇiphaṇivayonāyakādyairihādya |
madhvākhyaṃ mantrasiddhaṃ kimuta kṛtavato mārutasyāvatāraṃ
pātāraṃ pārameṣṭyaṃ padamapavipadaḥ prāpturāpannapuṃsām || 4 ||
கலியுகத்தின் மாசால் களங்கப்பட்ட இந்த மக்களிடையே ஞான மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்த விரும்பி, சந்திரன், இந்திரன், ருத்திரன், சூரியன், பாம்பு, பறவை, தலைவன் முதலியோரால் இங்கு இன்று வணங்கத்தக்க, மத்வன் எனும் பெயருடைய, மந்திரத்தால் சித்தி பெற்ற, மாருதனின் அவதாரத்தைச் செய்தவனுடைய, பரமபதத்தை அளிப்பவனுடைய, துன்புற்ற மக்களைத் தீவினைகளிலிருந்து காப்பவனுடைய [புகழை]. AI
பிப்ரத்பீமோ புஜே யோऽப்யுதிததிநகராபாங்கதாட்ய ப்ரகாண்டே ।
வீர்யோத்தார்யாம் கதாக்ர்யாமயமிஹ ஸுமதிம் வாயுதேவோ விதத்யாத்
அத்யாத்மஜ்ஞாநநேதா யதிவரமஹிதோ பூமிபூஷாமணிர்மே ॥ 5 ॥
bibhradbhīmo bhuje yo'bhyuditadinakarābhāṅgadāḍhya prakāṇḍe |
vīryoddhāryāṃ gadāgryāmayamiha sumatiṃ vāyudevo vidadhyāt
adhyātmajñānanetā yativaramahito bhūmibhūṣāmaṇirme || 5 ||
எழுகின்ற மின்னலைப் போன்று மிகக் கொடிய, தன் சொந்த ஒளிக்குவியலால் உலகங்களின் இடத்தை நிரப்பும், பயங்கரமான, உதய சூரியனின் பிரகாசத்தை உடைய வலிமையான தோள் வளையங்களை அணிந்த, வீரியத்தால் உயர்த்தப்படும் சிறந்த கதாயுதத்தைத் தாங்கும், இங்கு நல்ல அறிவைத் தருபவனும், அத்யாத்ம ஞானத்திற்கு வழிகாட்டுபவனும், சிறந்த யதிகளால் போற்றப்பட்டவனும், பூமிக்கு அணிகலனான [வாயு தேவன்] எனக்கு [நல்ல அறிவை] அருளட்டும். AI
-ப்ரோத்யத்வித்யாநவத்யத்யுதிமணிகிரணஶ்ரேணிஸம்பூரிதாஶஃ ।
ஶ்ரீவத்ஸாங்காதிவாஸோசிததரஸரலஶ்ரீமதாநந்ததீர்த-
-க்ஷீராம்போதிர்விபிந்த்யாத்பவதநபிமதம் பூரி மே பூதிஹேதுஃ ॥ 6 ॥
-prodyadvidyānavadyadyutimaṇikiraṇaśreṇisampūritāśaḥ |
śrīvatsāṅkādhivāsocitatarasaralaśrīmadānandatīrtha-
-kṣīrāmbhodhirvibhindyādbhavadanabhimataṃ bhūri me bhūtihetuḥ || 6 ||
உலக வாழ்க்கையின் தாபத்தை நித்தியமாக அமைதிப்படுத்தும், அருளுடன் கூடிய பாசத்தையும் புன்னகையையும் உடைய அமுதப் பெருக்கைப் போன்றவர்; விளங்கும் அறிவின் குறையற்ற ஒளியாகிய மணியின் கிரணத் தொகுதியால் வானத்தை நிரப்புபவர்; திருவத்சம் பொறிக்கப்பட்ட மார்பில் வீற்றிருக்கும் தகுதியுடைய, மிக நேர்மையான, செல்வம் பொருந்திய ஆனந்த தீர்த்தர் என்னும் பாற்கடல்; என் பெரும் செல்வத்திற்குக் காரணமான அவர், உம்முடைய மனதிற்கு விரும்பத்தகாததைப் போக்குவாராக. AI
-ச்சேத்ரே தாத்ரே ஸுகாநாம் பஜதி புவி பவிஷ்யத்விதாத்ரே த்யுபர்த்ரே ।
அத்யந்தம் ஸந்ததம் த்வம் ப்ரதிஶ பதயுகே ஹந்த ஸந்தாபபாஜா-
-மஸ்மாகம் பக்திமேகாம் பகவத உத தே மாதவஸ்யாத வாயோஃ ॥ 7 ॥
-cchetre dātre sukhānāṃ bhajati bhuvi bhaviṣyadvidhātre dyubhartre |
atyantaṃ santataṃ tvaṃ pradiśa padayuge hanta santāpabhājā-
-masmākaṃ bhaktimekāṃ bhagavata uta te mādhavasyātha vāyoḥ || 7 ||
உமக்கு இதோ என் அஞ்சலி, தலையில் வைக்கப்படுகிறது; பந்த பாசத்தை அறுப்பவர், இன்பங்களை அளிப்பவர், பூமியில் எதிர்காலத்தைப் படைப்பவர், வானத்தைத் தாங்குபவர் ஆகிய உமக்கு இது வலுவாகக் கட்டப்படுகிறது. ஐயோ, எப்போதும் மிகவும் துன்பப்படும் எங்களுக்கு, உமது இரு திருவடிகளில் ஒரே பக்தியை அளிப்பீராக; அது பகவானாகிய மாதவனுடையதோ அல்லது வாயுவினுடையதோ. AI
-ப்ராஜிஷ்ணுர்பூர்ரு'பூணாம் பவநமபி விபோऽபேதி பப்ரே பபூவே ।
யேந ப்ரூவிப்ரமஸ்தே ப்ரமயது ஸுப்ரு'ஶம் பப்ருவத்துர்ப்ரு'தாஶாந்
ப்ராந்திர்பேதாவபாஸஸ்த்விதி பயமபிபூர்போக்ஷ்யதோ மாயிபிக்ஷூந் ॥ 8 ॥
-bhrājiṣṇurbhūrṛbhūṇāṃ bhavanamapi vibho'bhedi babhre babhūve |
yena bhrūvibhramaste bhramayatu subhṛśaṃ babhruvaddurbhṛtāśān
bhrāntirbhedāvabhāsastviti bhayamabhibhūrbhokṣyato māyibhikṣūn || 8 ||
மேகங்களுடன் கூடிய வெப்பமான, மிக வெண்மையான ஒளியை உடைய, அபயனே, வானமே, பெரும் மலைகளின் விபூதியால் விளங்குபவரே, பெரிய ரிபுக்களின் இல்லமும் ஆனவரே, விபுவே, நீர் பிரிக்கப்பட்டீர், தாங்கினீர், ஆனீர். எவரால் உமது புருவத்தின் அசைவு உண்டாகிறதோ, அது மிகவும் சுழற்றட்டும்; பப்ரு என்பவனைப் போல தீயவாறு தாங்கப்பட்ட ஆசைகளை உடையவர்களை; மயக்கம், பேதம், ஒளி என்று பயம்; அபிபூவே, மாயையுடைய பிட்சுக்களை அனுபவிப்பாய். AI
பாஸந்தே பாஸுரைஸ்தே ஸஹசரசலிதைஶ்சாமரைஶ்சாருவேஷாஃ ।
வைகுண்டே கண்டலக்நஸ்திரஶுசிவிலஸத்காந்திதாருண்யலீலா-
லாவண்யாபூர்ணகாந்தாகுசபரஸுலபாஶ்லேஷஸம்மோதஸாந்த்ராஃ ॥ 9 ॥
bhāsante bhāsuraiste sahacaracalitaiścāmaraiścāruveṣāḥ |
vaikuṇṭhe kaṇṭhalagnasthiraśucivilasatkāntitāruṇyalīlā-
lāvaṇyāpūrṇakāntākucabharasulabhāśleṣasammodasāndrāḥ || 9 ||
எவர் இந்த பாவத்தை வழிபடுகிறார்களோ, தேவர்களின் தலைவர்களாலும் நல்ல மக்களாலும் வழிபடப்பட்ட அந்த மூன்றாவதான அவர், ஒளிரும் சாமரங்களுடன் அசையும் தோழர்களுடன் அழகிய உடையுடன் ஒளிர்கிறார்கள். வைகுண்டத்தில் கழுத்தில் ஒட்டிய நிலையான தூய்மையுடன் விளங்கும் இளமை லீலையின் அழகால் நிறைந்த காதலியின் மார்பின் பாரத்தால் எளிதில் தழுவுதலின் மகிழ்ச்சியால் செறிவானவர்கள். AI
-வர்தாமோதாந் ததாநா ம்ரு'துபதமுதிதோத்கீதகைஃ ஸுந்தரீணாம் ।
வ்ரு'ந்தைராவந்த்யமுக்தேந்த்வஹிமகுமதநாஹீந்த்ரதேவேந்த்ரஸேவ்யே
மௌகுந்தே மந்திரேऽஸ்மிந்நவிரதமுதயந்மோதிநாம் தேவதேவ ॥ 10 ॥
-vartāmodān dadhānā mṛdupadamuditodgītakaiḥ sundarīṇām |
vṛndairāvandyamuktendvahimagumadanāhīndradevendrasevye
maukunde mandire'sminnaviratamudayanmodināṃ devadeva || 10 ||
ஆனந்தத்திலிருந்து மெதுவாக மெதுவாக காற்றுகள் குந்த மந்தார மலர்களின் மகிழ்ச்சியைத் தரும் வாசனையைத் தாங்கி, மெல்லிய பாதங்களால் மகிழ்ச்சியுடன் எழும் கீதங்களுடன் அழகியர்களின் கூட்டங்களால் வணங்கப்பட்ட, விடுபட்ட சந்திரன், இமயம், மதன், அகம், இந்திரன், தேவேந்திரனால் சேவிக்கப்பட்ட முகுந்தனின் இந்த கோயிலில், இடைவிடாமல் மகிழ்ச்சி எழும் தேவதேவா. AI
-த்வித்யுத்வ்யூடஸ்புலிங்கப்ரகரவிகிரணோத்க்வாதிதே பாதிதாங்காந் ।
உத்காடம் பாத்யமாநா தமஸி தத இதஃ கிங்கரைஃ பங்கிலே தே
பங்க்திர்க்ராவ்ணாம் கரிம்ணா க்லபயதி ஹி பவத்வேஷிணோ வித்வதாத்ய ॥ 11 ॥
-dvidyudvyūḍhasphuliṅgaprakaravikiraṇotkvāthite bādhitāṅgān |
udgāḍhaṃ pātyamānā tamasi tata itaḥ kiṅkaraiḥ paṅkile te
paṅktirgrāvṇāṃ garimṇā glapayati hi bhavadveṣiṇo vidvadādya || 11 ||
மிகக் கொடிய வெப்பமான ஒளியுடன், வெளிப்படையான கடகட ஒலியுடன் மோதுதலால் எழும் மின்னலின் குவியல்களின் பொறிகளின் கதிர்களால் கொதிக்க வைக்கப்பட்டு, உடல்கள் துன்புறுத்தப்பட்டு, மிகவும் இருளில் இங்கும் அங்கும் வீசப்படும் உமது அடியவர்களால் சேறு நிறைந்த அந்த இடத்தில், கற்களின் வரிசை கனத்தால் உமது பகைவர்களை வாடச் செய்கிறது, வித்வான்களின் தலைவரே. AI
யுஷ்மாகம் பார்ஶ்வபூமிம் த்ரு'தரணரணிகஸ்வர்கிஸேவ்யாம் ப்ரபந்நஃ ।
யஸ்தூதாஸ்தே ஸ ஆஸ்தேऽதிபவமஸுலபக்லேஶநிர்மூகமஸ்த-
-ப்ராயாநந்தம் கதஞ்சிந்ந வஸதி ஸததம் பஞ்சகஷ்டேऽதிகஷ்டே ॥ 12 ॥
yuṣmākaṃ pārśvabhūmiṃ dhṛtaraṇaraṇikasvargisevyāṃ prapannaḥ |
yastūdāste sa āste'dhibhavamasulabhakleśanirmūkamasta-
-prāyānandaṃ kathañcinna vasati satataṃ pañcakaṣṭe'tikaṣṭe || 12 ||
இந்த இடத்தில், எங்கள் குருக்களான, ஹரியின் திருவடிகளை நெடுங்காலம் தியானித்த புண்ணியமுடையவர்களின், உங்கள் பக்கத்து நிலப்பரப்பை, போர் செய்யும் தேவர்களால் சேவிக்கப்பட்டதை அடைந்தவர், எவர் அலட்சியமாக இருக்கிறாரோ, அவர் உலகில் அடைய முடியாத துன்பத்தால் முடமாக்கப்பட்ட, எல்லையற்ற ஆனந்தத்தை எப்படியாவது அடையாமல், எப்போதும் ஐந்து துன்பங்களில் மிகுந்த துன்பத்தில் வாழ்கிறார். AI
-நாமக்நாநாந்தகூபே க்ஷுரமுகமுகரைஃ பக்ஷிபிர்விக்ஷதாங்காந் ।
பூயாஸ்ரு'ங்மூத்ரவிஷ்டாக்ரு'மிகுலகலிலே தத்க்ஷணக்ஷிப்தஶக்த்யா-
-த்யஸ்த்ரவ்ராதார்திதாம்ஸ்த்வத்த்விஷ உபஜிஹதே வஜ்ரகல்பா ஜலூகாஃ ॥ 13 ॥
-nāmagnānāndhakūpe kṣuramukhamukharaiḥ pakṣibhirvikṣatāṅgān |
pūyāsṛṅmūtraviṣṭhākṛmikulakalile tatkṣaṇakṣiptaśaktyā-
-dyastravrātārditāṃstvaddviṣa upajihate vajrakalpā jalūkāḥ || 13 ||
பசியால் மெலிந்தவர்களும், கடினமான பற்களையும் கூரிய நகங்களையும் உடைய அரக்கர்களால் குத்தப்பட்டு கலக்கமடைந்த கண்களை உடையவர்களும், நெருப்பில் வெந்து குருட்டுக் கிணற்றில் விழுந்தவர்களும், கூரிய முகங்களையுடைய பறவைகளால் உடல் காயப்பட்டவர்களும், சீழ், இரத்தம், சிறுநீர், மலம், புழுக்கள் நிறைந்த சேற்றில் அந்த நொடியில் எறியப்பட்ட சக்தி ஆயுதங்களால் துன்புறுத்தப்பட்டவர்களுமான உன்னுடைய எதிரிகள், வஜ்ராயுதம் போன்ற அட்டைகளால் கடிக்கப்படுகிறார்கள். AI
ஸ்வாமிந் ஸர்வாந்தராத்மந்நஜர ஜரயிதர்ஜந்மம்ரு'த்யாமயாநாம் ।
கோவிந்தே தேஹி பக்திம் பவதி ச பகவந்நூர்ஜிதாம் நிர்நிமித்தாம்
நிர்வ்யாஜாம் நிஶ்சலாம் ஸத்குணகணப்ரு'ஹதீம் ஶாஶ்வதீமாஶு தேவ ॥ 14 ॥
svāmin sarvāntarātmannajara jarayitarjanmamṛtyāmayānām |
govinde dehi bhaktiṃ bhavati ca bhagavannūrjitāṃ nirnimittāṃ
nirvyājāṃ niścalāṃ sadguṇagaṇabṛhatīṃ śāśvatīmāśu deva || 14 ||
தாயே, மாதரிஸ்வனே, தந்தையே, ஒப்பற்ற குருவே, சகோதரனே, இஷ்டர்களும் நண்பர்களும் ஆனவனே, எஜமானனே, எல்லாவற்றின் உள்ளிருக்கும் ஆத்மாவே, முதுமையற்றவனே, பிறப்பு இறப்பு நோய்களைப் போக்குபவனே, கோவிந்தனிடம் எனக்கு பக்தியை அளிப்பாயாக; உன்னிடமும், ஹே பகவானே, வலிமையான, காரணமற்ற, கபடமற்ற, அசையாத, நல்ல குணங்களின் கூட்டத்தால் பெரியதான, நிலையான பக்தியை விரைவில் அளிப்பாயாக, ஹே தேவா. AI
ஆஶ்லிஷ்டே ஶ்ரீதராப்யாமமுமத பரிவாராத்மநா ஸேவகேஷு ।
யஃ ஸந்தத்தே விரிஞ்சஶ்வஸநவிஹகபாநந்தருத்ரேந்த்ரபூர்வே-
-ஷ்வாத்யாயம்ஸ்தாரதம்யம் ஸ்புடமவதி ஸதா வாயுரஸ்மத்குருஸ்தம் ॥ 15 ॥
āśliṣṭe śrīdharābhyāmamumatha parivārātmanā sevakeṣu |
yaḥ sandhatte viriñcaśvasanavihagapānantarudrendrapūrve-
-ṣvādhyāyaṃstāratamyaṃ sphuṭamavati sadā vāyurasmadgurustam || 15 ||
விஷ்ணுவை விட உயர்ந்தவன் என்பதால், எல்லா நல்ல குணங்களாலும் அவரிடம் மிக உயர்ந்த பக்தியையும், லக்ஷ்மி மற்றும் தாரா (ஸ்ரீதரா) ஆகியோரால் அணைக்கப்பட்ட அவரிடம், பரிவார வடிவில், சேவகர்களிடம், பிரம்மா, வாயு, பறவை (கருடன்), அனந்தன், ருத்ரன், இந்திரன் முதலியோரிடையே தாரதம்யத்தை (படிநிலை வேறுபாட்டை) தெளிவாக அறிந்து, எப்போதும் காப்பாற்றுகிறானோ, அந்த வாயு எங்கள் குரு. AI
-தாதத்ஸே மிஶ்ரபுத்திம்ஸ்த்ரிதிவநிரயபூகோசராந் நித்யபத்தாந் ।
தாமிஸ்ராந்தாதிகாக்யே தமஸி ஸுபஹுலம் துஃகயஸ்யந்யதாஜ்ஞாந்
விஷ்ணோராஜ்ஞாபிரித்தம் ஶ்ரு'திஶதமிதிஹாஸாதி சாகர்ணயாமஃ ॥ 16 ॥
-dādhatse miśrabuddhiṃstridivanirayabhūgocarān nityabaddhān |
tāmisrāndhādikākhye tamasi subahulaṃ duḥkhayasyanyathājñān
viṣṇorājñābhiritthaṃ śṛtiśatamitihāsādi cākarṇayāmaḥ || 16 ||
ஹே குருவே, தத்துவ ஞானிகளையும், முக்தி அடைந்தவர்களையும், அவர்களின் தகுதி மற்றும் தாரதம்யத்தின்படி நீ சுகப்படுத்துகிறாய்; தேவலோகம், நரகம், பூமி ஆகியவற்றில் உள்ளவர்களையும், நித்திய பத்தர்களையும் கலப்பு அறிவுடையவர்களாக ஆக்குகிறாய்; தாமிஸ்ரம் முதலிய இருளில், மிக அதிகமாக, தவறான அறிவுடையவர்களைத் துன்புறுத்துகிறாய்; விஷ்ணுவின் கட்டளைகளின்படி இவ்வாறு நூறு ஸ்ருதிகளும் இதிகாசம் முதலியவையும் கேட்கிறோம். AI
க்யாதஸ்தேऽக்ர்யோऽவதாரஃ ஸஹித இஹ பஹுப்ரஹ்மசர்யாதிதர்மைஃ ।
ஸஸ்நேஹாநாம் ஸஹஸ்வாநஹரஹரஹிதம் நிர்தஹந் தேஹபாஜாம்
அம்ஹோமோஹாபஹோ யஃ ஸ்ப்ரு'ஹயதி மஹதீம் பக்திமத்யாபி ராமே ॥ 17 ॥
khyātaste'gryo'vatāraḥ sahita iha bahubrahmacaryādidharmaiḥ |
sasnehānāṃ sahasvānaharaharahitaṃ nirdahan dehabhājāṃ
aṃhomohāpaho yaḥ spṛhayati mahatīṃ bhaktimadyāpi rāme || 17 ||
மகிமை பொருந்திய மகத்தான வீரத்தையும், வலிமையான புயங்களையும் உடையவனும், உன்னுடைய சிறந்த அவதாரமாகப் புகழப்படுபவனும், பல பிரம்மசரியம் முதலிய தர்மங்களுடன் கூடியவனும், ஸ்நேஹம் (பாசம்) உள்ளவர்களிடம் பொறுமையுடையவனும், உடல் உடையவர்களின் பாவத்தையும் மோகத்தையும் அழிப்பவனும், இன்றும் ராமனிடம் மிகுந்த பக்தியை விரும்புபவனுமான அந்த ஹனுமானை நான் வணங்குகிறேன். AI
யாவத்ஸஞ்ஜீவநாத்யௌஷதநிதிமதிகப்ராண லங்காமநைஷிஃ ।
அத்ராக்ஷீதுத்பதந்தம் தத உத கிரிமுத்பாடயந்தம் க்ரு'ஹீத்வா
யாந்தம் கே ராகவாங்க்ரௌ ப்ரணதமபி ததைகக்ஷணே த்வாம் ஹி லோகஃ ॥ 18 ॥
yāvatsañjīvanādyauṣadhanidhimadhikaprāṇa laṅkāmanaiṣiḥ |
adrākṣīdutpatantaṃ tata uta girimutpāṭayantaṃ gṛhītvā
yāntaṃ khe rāghavāṅghrau praṇatamapi tadaikakṣaṇe tvāṃ hi lokaḥ || 18 ||
ஐம்பதாயிரம் யோஜனைகளால் தடுக்கப்பட்ட, மதிக்கத்தகாத மலையை, சஞ்சீவனி முதலிய மூலிகைகளின் குவியலுடன், ஹே அதிக பிராணனே, நீ லங்கைக்கு எடுத்துச் சென்றாய்; அப்போது பறந்து வருவதையும், பின்னர் மலையைப் பிடுங்கி எடுத்துக்கொண்டு வானில் செல்வதையும், ராகவனின் திருவடிகளில் வணங்கியதையும், அந்த ஒரு கணத்தில் உன்னை உலகம் பார்த்தது. AI
-ஸ்தாவத்விஸ்தாரவம்ஶ்சாப்யுபலலவ இவ வ்யக்ரபுத்த்யா த்வயாऽதஃ ।
ஸ்வஸ்வஸ்தாநஸ்திதாதிஸ்திரஶகலஶிலாஜாலஸம்ஶ்லேஷநஷ்ட-
-ச்சேதாங்கஃ ப்ராகிவாபூத் கபிவரவபுஷஸ்தே நமஃ கௌஶலாய ॥ 19 ॥
-stāvadvistāravaṃścāpyupalalava iva vyagrabuddhyā tvayā'taḥ |
svasvasthānasthitātisthiraśakalaśilājālasaṃśleṣanaṣṭa-
-chchedāṅkaḥ prāgivābhūt kapivaravapuṣaste namaḥ kauśalāya || 19 ||
ஹே ஒப்பற்ற மதியுடையவனே, பின்னர் நீ நூறு யோஜனை உயரமும் அதே அளவு அகலமும் உள்ள அந்த மலையை, நல்ல விளையாட்டாக, கவனமான மனதுடன் எறிந்தாய்; அதனால் முன்பு போலவே, தனது இடத்தில் நிலைத்திருக்கும் மிக உறுதியான துண்டுகள் மற்றும் பாறைகளின் கூட்டத்துடன் இணைந்து, வெட்டு அடையாளங்கள் அழிந்தது; குரங்குகளில் சிறந்தவனான உனது உருவத்திற்கு நமஸ்காரம்; உனது திறமைக்கு நமஸ்காரம். AI
நிஷ்பிஷ்டம் ஹாடகாத்ரிப்ரகடதடதடாகாதிஶங்கோ ஜநோऽபூத் ।
யேநாऽஜௌ ராவணாரிப்ரியநடநபடுர்முஷ்டிரிஷ்டம் ப்ரதேஷ்டும்
கிம் நேஷ்டே மே ஸ தேऽஷ்டாபதகடகதடித்கோடிபாம்ரு'ஷ்டகாஷ்டஃ ॥ 20 ॥
niṣpiṣṭaṃ hāṭakādriprakaṭataṭataṭākātiśaṅko jano'bhūt |
yenā'jau rāvaṇāripriyanaṭanapaṭurmuṣṭiriṣṭaṃ pradeṣṭuṃ
kiṃ neṣṭe me sa te'ṣṭāpadakaṭakataṭitkoṭibhāmṛṣṭakāṣṭhaḥ || 20 ||
துஷ்டர்களின் தலைவனான ராவணனின் மார்பைப் பார்த்து, பொன்னால் ஆன நல்ல கவசம் பொடிபட்டு, எலும்புக் கூடு நசுக்கப்பட்டதால், பொன் மலையின் தெளிவான மேற்பரப்பில் உள்ள குளத்தைப் போலத் தோன்றியதைக் கண்டு, மக்கள் பெரும் வியப்படைந்தனர். எந்த வாயுவால், போரில் ராவணனின் எதிரியான ராமனின் அழகிய நடனத்தில் திறமையுள்ள முஷ்டியால் விரும்பியதைக் கொடுக்க, எனக்கு விருப்பமில்லையா? அவர் உனக்கு, பொன்னால் ஆன கடகத்தின் ஒளிக் கோடிகளால் துடைக்கப்பட்ட காஷ்டத்தை உடையவர். AI
-த்யாஸேவோத்யத்தயார்த்ரஃ ஸஹபுஜமகரோத்ராமநாமா முகுந்தஃ ।
துஷ்ப்ராபே பாரமேஷ்ட்யே கரதலமதுலம் மூர்திவிந்யஸ்ய தந்யம்
தந்வந்பூயஃ ப்ரபூதப்ரணயவிகஸிதாப்ஜேக்ஷணஸ்த்வேக்ஷமாணஃ ॥ 21 ॥
-dyāsevodyaddayārdraḥ sahabhujamakarodrāmanāmā mukundaḥ |
duṣprāpe pārameṣṭhye karatalamatulaṃ mūrdhivinyasya dhanyaṃ
tanvanbhūyaḥ prabhūtapraṇayavikasitābjekṣaṇastvekṣamāṇaḥ || 21 ||
தேவியின் ஆணையால், பிரம்மா, சிவன் முதலியோரால் அழிக்க முடியாத அரக்கர்களை அழித்தல் முதலிய சேவைகளில் ஈடுபட்டு, கருணையால் நனைந்த முகுந்தன், ராமன் என்னும் பெயருடன், தன் புஜத்தால் மகரம் போன்ற அழகிய செயலைச் செய்தான். அடைய முடியாத பரமபதத்தில், ஒப்பற்ற கைத்தலத்தைத் தலையில் வைத்து, தன்யனாக, மீண்டும் மிகுந்த பிரேமையால் மலர்ந்த தாமரைக் கண்களுடன் உன்னைப் பார்த்தான். AI
-த்விப்ராநுக்ரோஶபாஶைரஸுவித்ரு'திஸுகஸ்யைகசக்ராஜநாநாம் ।
தஸ்மை தே தேவ குர்மஃ குருகுலபதயே கர்மணா ச ப்ரணாமாந்
கிர்மீரம் துர்மதீநாம் ப்ரதமமத ச யோ நர்மணா நிர்மமாத ॥ 22 ॥
-dviprānukrośapāśairasuvidhṛtisukhasyaikacakrājanānām |
tasmai te deva kurmaḥ kurukulapataye karmaṇā ca praṇāmān
kirmīraṃ durmatīnāṃ prathamamatha ca yo narmaṇā nirmamātha || 22 ||
வதைக்கப்பட்ட வித்னன், பலமிக்க பகன் முதலியோரை அழித்தல் முதலியவற்றால், துன்புறும் அந்தணர்களின் இரக்கத்தால், உயிர்களைக் காப்பாற்றும் சுகத்தை அளிக்கும் ஒரே சக்கரத்தை உடைய மக்களின் தலைவனான உனக்கு, தேவனே, குரு குலத்தின் தலைவனான உனக்கு, கர்மத்தால் நமஸ்காரங்களைச் செய்கிறோம். துர்மதிகளின் முதன்மையான கிர்மீரனை, விளையாட்டால் நசுக்கினாய். AI
யுத்தே த்வம் ஸ்வத்வரே வா பஶுமிவ தமயந் விஷ்ணுபக்ஷத்விடீஶம் ।
யாவத்ப்ரத்யக்ஷபூதம் நிகிலமகபுஜம் தர்பயாமாஸிதாஸௌ
தாவத்யாऽயோஜி த்ரு'ப்த்யா கிமு வத பகவந் ராஜஸூயாஶ்வமேதே ॥ 23 ॥
yuddhe tvaṃ svadhvare vā paśumiva damayan viṣṇupakṣadviḍīśam |
yāvatpratyakṣabhūtaṃ nikhilamakhabhujaṃ tarpayāmāsithāsau
tāvatyā'yoji tṛptyā kimu vada bhagavan rājasūyāśvamedhe || 23 ||
மிக எளிதாக, முதுமை இல்லாத வரனே, ஜராசந்தனின் உடல் எலும்பு மூட்டுகளை நசுக்கினாய். போரிலோ அல்லது யாகத்திலோ, விலங்கைப் போல விஷ்ணுவின் பக்கத்தை வெறுக்கும் அரசனை அடக்கினாய். எல்லா யாகங்களையும் நிறைவேற்றும் அந்த அரசன் நேரில் வந்தபோது, அவனைத் திருப்திப்படுத்தினாய். பகவானே, ராஜசூயம், அசுவமேத யாகங்களில் அவ்வளவு திருப்தியால் என்ன செய்யப்பட்டது? சொல். AI
பஹ்வக்ஷௌஹிண்யநீகக்ஷபணஸுநிபுணம் யஸ்ய ஸர்வோத்தமஸ்ய ।
ஶுஶ்ரூஷார்தம் சகர்த ஸ்வயமயமத ஸம்வக்துமாநந்ததீர்த-
-ஶ்ரீமந்நாமந்ஸமர்தஸ்த்வமபி ஹி யுவயோஃ பாதபத்மம் ப்ரபத்யே ॥ 24 ॥
bahvakṣauhiṇyanīkakṣapaṇasunipuṇaṃ yasya sarvottamasya |
śuśrūṣārthaṃ cakartha svayamayamatha saṃvaktumānandatīrtha-
-śrīmannāmansamarthastvamapi hi yuvayoḥ pādapadmaṃ prapadye || 24 ||
போரில் எதிரிகளைக் கொல்லும், கதையை உயர்த்திய பெரிய புஜங்களை உடைய உனது ஆரவாரமான அட்டகாசச் சிரிப்பு, பல அக்கௌஹிணி சைன்யங்களை அழிப்பதில் மிகத் திறமையுள்ள எந்தச் சிறந்தவனுடையது. சேவை செய்யும் பொருட்டு, நீயே இதைச் சொல்ல ஆனந்ததீர்த்தரின் அழகிய பெயரை உடையவனே, நீயும் சமர்த்தன். ஆகவே, உங்கள் இருவரின் தாமரைப் பாதங்களை அடைகிறேன். AI
-நித்ராம் வித்ராவ்ய ஸத்யோரசநபடுமதாऽபாத்ய வித்யாஸமுத்ர ।
வாக்தேவீ ஸா ஸுவித்யாத்ரவிணத விதிதா த்ரௌபதீ ருத்ரபத்ந்யா-
-துத்ரிக்தா த்ராகபத்ராத்ரஹயது தயிதா பூர்வபீமாऽஜ்ஞயா தே ॥ 25 ॥
-nidrāṃ vidrāvya sadyoracanapaṭumathā'pādya vidyāsamudra |
vāgdevī sā suvidyādraviṇada viditā draupadī rudrapatnyā-
-dudriktā drāgabhadrādrahayatu dayitā pūrvabhīmā'jñayā te || 25 ||
இதயத்தைப் பிளக்கும் என்னை, வாயுவின் பலத்தால் விரைவாக ஓடச் செய்யும் அவித்தையாகிய உறக்கத்தை உடனே போக்கி, படைப்பதில் திறமையுள்ள வித்யா சமுத்திரத்தை அடைந்த வாக்தேவியான சரஸ்வதி, நல்ல வித்யைச் செல்வத்தை அளிப்பவள், அறியப்பட்ட திரௌபதி, ருத்திரனின் மனைவியை விட மேலானவள், விரைவில் அபத்தத்தைப் போக்குபவள், உனது முன்னாள் பீமனின் ஆணையால் என்னைக் காப்பாற்றட்டும். AI
ப்ரஹ்மப்யாம் ப்ரு'ம்ஹிதாப்யாம் சிதஸுகவபுஷா க்ரு'ஷ்ணநாமாஸ்பதாப்யாம் ।
நிர்பேதாப்யாம் விஶேஷாத்விவசநவிஷயாப்யாமமூப்யாமுபாப்யாம்
துப்யம் ச க்ஷேமதேப்யஃ ஸரிஸிஜவிலஸல்லோசநேப்யோ நமோऽஸ்து ॥ 26 ॥
brahmabhyāṃ bṛṃhitābhyāṃ citasukhavapuṣā kṛṣṇanāmāspadābhyām |
nirbhedābhyāṃ viśeṣādvivacanaviṣayābhyāmamūbhyāmubhābhyāṃ
tubhyaṃ ca kṣemadebhyaḥ sarisijavilasallocanebhyo namo'stu || 26 ||
எந்த இருவருக்கும் நீ சேவகனாக இருந்தாய், குரு குலத்தை வளர்த்தவர்கள், க்ஷத்திரியர், பிராமணர் ஆகியோரால் போற்றப்பட்டவர்கள், பிரம்மத்தால் வளர்க்கப்பட்டவர்கள், சித்த சுக வடிவான கிருஷ்ணன் என்னும் பெயருக்கு இடமானவர்கள், பேதமில்லாதவர்கள், சிறப்பால் வேறுபாடற்றவர்கள், இரட்டை எண்ணிக்கைக்கு உட்பட்டவர்கள், அந்த இருவருக்கும், உனக்கும், க்ஷேமத்தை அளிப்பவர்களுக்கு, தாமரை போல ஒளிரும் கண்களை உடையவர்களுக்கு நமஸ்காரம் ஆகுக. AI
ப்ரோத்தர்தும் நாஶகத்ஸ த்வமுமுருவபுஷா பீஷயாமாஸ சேதி ।
பூர்ணஜ்ஞாநௌஜஸோஸ்தே குருதம வபுஷோஃ ஶ்ரீமதாநந்ததீர்த
க்ரீடாமாத்ரம் ததேதத் ப்ரமதத ஸுதியாம் மோஹக த்வேஷபாஜாம் ॥ 27 ॥
proddhartuṃ nāśakatsa tvamumuruvapuṣā bhīṣayāmāsa ceti |
pūrṇajñānaujasoste gurutama vapuṣoḥ śrīmadānandatīrtha
krīḍāmātraṃ tadetat pramadada sudhiyāṃ mohaka dveṣabhājām || 27 ||
பூக்களைத் தேடிச் செல்லும் வழியில், அந்த பீமன் அனுமனின் வாலைப் பிடுங்க முயன்று முடியாமல், நீ அவனை உன் பெரிய உருவத்தால் பயமுறுத்தினாய். முழு ஞானமும் வலிமையும் உடைய, பெரிய உருவம் கொண்ட ஸ்ரீமத் ஆனந்ததீர்த்தரே, அது உங்கள் இருவருக்கும் ஒரு விளையாட்டு மாத்திரமே; அது நல்லறிவுடையோரை மகிழ்வித்தது; மோகம் கொண்ட துவேஷம் உள்ளவர்களை மயக்கியது. AI
த்ராக்ச த்வம் ஸத்வரத்வாச்சரணத கதயா போதயாமாஸிதாரீந் ।
உந்மத்யாதத்யமித்யாத்வவசநவசநாநுத்பதஸ்தாம்ஸ்ததாऽந்யாந்
ப்ராயச்சஃ ஸ்வப்ரியாயை ப்ரியதமகுஸுமம் ப்ராண தஸ்மை நமஸ்தே ॥ 28 ॥
drākca tvaṃ satvaratvāccaraṇada gadayā pothayāmāsithārīn |
unmathyātathyamithyātvavacanavacanānutpathasthāṃstathā'nyān
prāyacchaḥ svapriyāyai priyatamakusumaṃ prāṇa tasmai namaste || 28 ||
பல கோடி எதிரிகளை, வளைந்து கூர்மையான பற்களையுடைய, மிகுந்த ஆரவாரமும் கோபமும் கொண்டவர்களை, விரைவாகவும் துரிதமாகவும் உன் கதாயுதத்தால் அடித்து நொறுக்கினாய். பொய்யான வாதங்களைப் பேசி நேர்வழியிலிருந்து விலகியவர்களையும், மற்றவர்களையும் அழித்து, உன் அன்புக்குரியவளுக்கு அன்பான மலரை அளித்தாய். உயிரே, அவனுக்கு உனக்கு நமஸ்காரம். AI
க்ருத்தஃ க்ரோதைகவஶ்யஃ க்ரிமிரிவ மணிமாந் துஷ்க்ரு'தீ நிஷ்க்ரியார்தம் ।
சக்ரே பூசக்ரமேத்ய க்ரகசமிவ ஸதாம் சேதஸஃ கஷ்டஶாஸ்த்ரம்
துஸ்தர்கம் சக்ரபாணேர்குணகணவிரஹம் ஜீவதாம் சாதிக்ரு'த்ய ॥ 29 ॥
kruddhaḥ krodhaikavaśyaḥ krimiriva maṇimān duṣkṛtī niṣkriyārtham |
cakre bhūcakrametya krakacamiva satāṃ cetasaḥ kaṣṭaśāstraṃ
dustarkaṃ cakrapāṇerguṇagaṇavirahaṃ jīvatāṃ cādhikṛtya || 29 ||
தேகத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களுக்கு அதிபதியாகி, அசத்தியர்களிடையே முறையற்ற வளைந்த புத்தியுடன், கோபம் கொண்டு, கோபத்திற்கு மட்டுமே அடிமையாகி, புழுவைப் போல, மணிமான் என்ற துஷ்கிருதி, செயலற்ற பொருளுக்காக, பூமண்டலத்தில் வந்து, பற்களைப் போன்று, சத்தியவான்களின் மனதிற்கு துன்பம் தரும் சாஸ்திரத்தை, துஷ்ட தர்க்கத்தை, சக்கரபாணியின் குணக்கூட்டத்தை இழந்த ஜீவர்களைப் பற்றி உருவாக்கினான். AI
ப்ரஹ்மாऽஹம் நிர்குணோऽஹம் விததமிதமிதி ஹ்யேஷ பாஷண்டவாதஃ ।
தத்யுக்த்யாபாஸஜாலப்ரஸரவிஷதரூத்தாஹதக்ஷப்ரமாண-
-ஜ்வாலாமாலாதராக்நிஃ பவந விஜயதே தேऽவதாரஸ்த்ரு'தீயஃ ॥ 30 ॥
brahmā'haṃ nirguṇo'haṃ vitathamidamiti hyeṣa pāṣaṇḍavādaḥ |
tadyuktyābhāsajālaprasaraviṣatarūddāhadakṣapramāṇa-
-jvālāmālādharāgniḥ pavana vijayate te'vatārastṛtīyaḥ || 30 ||
அந்த துஷ்பிரேக்ஷையைப் பின்பற்றி, சில குனரர்களால் ஆதரிக்கப்பட்டு, மற்றவர்களால் விடப்பட்டு, 'நான் பிரம்மம், நான் நிர்குணன்' என்று இது பொய் என்று, இந்த பாஷண்ட வாதம். அந்த யுக்தியின் மாயை வலையின் பரவலாகிய விஷ மரத்தை எரிக்கும் திறமையுள்ள பிரமாணம் என்ற ஜ்வாலாமாலையைத் தாங்கிய அக்னி போன்ற, பவனனே, உன் மூன்றாவது அவதாரம் வெற்றி பெறுகிறது. AI
வாஶந்தோ தேஶநாஶஸ்விதி பத குதியாம் நாஶமாஶாதஶாऽஶு ।
தாவந்தோऽஶ்லீலஶீலா விததஶபதஶாபாஶிவாஃ ஶாந்தஶௌர்யா-
-ஸ்த்வத்வ்யாக்யாஸிம்ஹநாதே ஸபதி தத்ரு'ஶிரே மாயிகோமாயவஸ்தே ॥ 31 ॥
vāśanto deśanāśasviti bata kudhiyāṃ nāśamāśādaśā'śu |
dhāvanto'ślīlaśīlā vitathaśapathaśāpāśivāḥ śāntaśauryā-
-stvadvyākhyāsiṃhanāde sapadi dadṛśire māyigomāyavaste || 31 ||
நிராசையுடன் கூச்சலிட்டு, பயத்தால் விவசமான தங்கள் மனதுடன், அடக்கப்பட்ட தற்பத்துடன், 'தேசம் அழியட்டும்' என்று கதறி, அந்த துர்புத்தியுடையவர்களின் ஆசை திசை விரைவில் அழிந்தது. அவமானமான ஒழுக்கமுடையவர்கள், பொய்யான சபதங்களும் சாபங்களும் உடையவர்கள், அமைதியான வீரியம் உடையவர்கள், உன் வியாக்யான சிம்மநாதத்தில் உடனே மாயிகோமாயங்களாகக் காணப்பட்டனர். AI
ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வஶக்திஃ ஸகலகுணகணாபூர்ணரூபப்ரகல்பஃ ।
ஸ்வச்சஃ ஸ்வச்சந்தம்ரு'த்யுஃ ஸுகயஸி ஸுஜநம் தேவ கிம் சித்ரமத்ர
த்ராதா யஸ்ய த்ரிதாமா ஜகதுத வஶகம் கிங்கராஃ ஶங்கராத்யாஃ ॥ 32 ॥
sarvajñaḥ sarvaśaktiḥ sakalaguṇagaṇāpūrṇarūpapragalbhaḥ |
svacchaḥ svacchandamṛtyuḥ sukhayasi sujanaṃ deva kiṃ citramatra
trātā yasya tridhāmā jagaduta vaśagaṃ kiṅkarāḥ śaṅkarādyāḥ || 32 ||
மூன்று அவதாரங்களிலும் எதிரிகளால் இரக்கமின்றி கொல்லப்பட்டும், மாற்றமின்றி, சர்வஜ்ஞனாக, சர்வசக்தியாக, எல்லா குணக்கூட்டங்களாலும் நிறைந்த ரூபத்துடன் பிரகல்பனாக, தூய்மையானவனாக, சுயேச்சை மரணம் உடையவனாக, தேவனே, நீ நல்லவர்களை மகிழ்விக்கிறாய்; இதில் என்ன ஆச்சரியம்? எவனுக்கு மூவுலகங்களும் அடங்கியுள்ளன, சங்கரன் முதலியோர் கிங்கரர்கள். AI
-பூராஸேகோபஶாந்தாஸுகஸுஜநமநோலோசநாபீயமாநம் ।
ஸந்த்ரக்ஷ்யே ஸுந்தரம் ஸந்துஹதிஹ மஹதாநந்தமாநந்ததீர்த
ஶ்ரீமத்வக்த்ரேந்துபிம்பம் துரதநுதுதிதம் நித்யதாऽஹம் கதா நு ॥ 33 ॥
-pūrāsekopaśāntāsukhasujanamanolocanāpīyamānam |
sandrakṣye sundaraṃ sanduhadiha mahadānandamānandatīrtha
śrīmadvaktrendubimbaṃ duratanududitaṃ nityadā'haṃ kadā nu || 33 ||
உதயமாகும் மந்தஸ்மித அழகுடன், மென்மையான தேன் போன்ற இனிய பேச்சு அமுத தாரையின் பூரண ஸேகத்தால் அமைதியடைந்த, சுகமான நல்லவர்களின் மனம் மற்றும் கண்களால் பருகப்படும், அழகான, இங்கே பெரும் ஆனந்தத்தை சுரக்கும், ஆனந்ததீர்த்தரே, ஸ்ரீமத் முக சந்திர பிம்பத்தை, துரிதனாக உள்ளத்தில் உதயமாகும், நித்தியமாக நான் எப்போது காண்பேன்? AI
-நத்யுச்சாம் ரோசயந்தீம் ஶ்ருதிசிதவசநாம் ஶ்ராவகாம்ஶ்சோத்யசுஞ்சூந் ।
வ்யாக்யாமுத்காததுஃகாம் சிரமுசிதமஹாசார்ய சிந்தாரதாம்ஸ்தே
சித்ராம் ஸச்சாஸ்த்ரகர்தாஶ்சரணபரிசராஞ்ச்ராவயாஸ்மாம்ஶ்ச கிஞ்சித் ॥ 34 ॥
-natyuccāṃ rocayantīṃ śruticitavacanāṃ śrāvakāṃścodyacuñcūn |
vyākhyāmutkhātaduḥkhāṃ ciramucitamahācārya cintāratāṃste
citrāṃ sacchāstrakartāścaraṇaparicarāñchrāvayāsmāṃśca kiñcit || 34 ||
பழங்காலத்தில் செய்யப்பட்ட நன்மைகளின் குவியலால் மிகத் திறமையான நடத்தையுடையவரும், அழகிய மனமுடையவரும், மிக உயர்ந்தவற்றை விரும்புபவரும், வேதங்களால் சிந்திக்கப்பட்ட வாக்குகளை உடையவரும், கேட்பவர்களையும் ஆராய்ச்சியில் தேர்ந்தவர்களையும் உடையவரும், விளக்கத்தால் துன்பங்களை அகற்றுபவரும், நெடுங்காலமாகப் பொருந்திய பெரிய ஆசாரியர்களின் சிந்தனையில் ஈடுபட்டவர்களும், வியக்கத்தக்க நல்ல சாஸ்திரங்களைச் செய்தவர்களும், உங்கள் திருவடிகளைச் சேவிக்கும் அடியவர்களுமான அவர்களை எங்களுக்குச் சற்று கேட்பிக்க வேண்டும். AI
ப்ரஹ்மாணம் பாவிநம் த்வாம் ஜ்வலதி நிஜபதே வைதிகாத்யா ஹி வித்யாஃ ।
ஸேவந்தே மூர்திமத்யஃ ஸுசரித சரிதம் பாதி கந்தர்வ கீதம்
ப்ரத்யேகம் தேவஸம்ஸத்ஸ்வபி தவ பகவந்நர்திதத்யோவதூஷு ॥ 35 ॥
brahmāṇaṃ bhāvinaṃ tvāṃ jvalati nijapade vaidikādyā hi vidyāḥ |
sevante mūrtimatyaḥ sucarita caritaṃ bhāti gandharva gītaṃ
pratyekaṃ devasaṃsatsvapi tava bhagavannartitadyovadhūṣu || 35 ||
ரத்தினங்களால் நன்கு அமைக்கப்பட்ட பீடத்தில், அழகிய ஒளியுடைய மணிகளின் ஒளியால் விளங்கும், பிரம்மனும், எதிர்காலத்தில் வரும் நீங்களும் வீற்றிருக்க, உங்கள் சொந்த இடத்தில் வேதங்களை முதலாக உடைய வித்தைகள் ஒளிர்கின்றன; உருவம் கொண்டவையாக அவை சேவிக்கின்றன; நல்ல நடத்தையே உங்கள் சரிதம்; கந்தர்வர்களின் கீதம் விளங்குகிறது; ஒவ்வொரு தேவ சபையிலும், இறைவனே, உங்களால் நடனமாடச் செய்யப்பட்ட தேவ கன்னியர்களிடையே. AI
ஸம்ஸாராப்தௌ நிமக்நாந் ஶரணமஶரணாநிச்சதோ வீக்ஷ்ய ஜந்தூந் ।
யுஷ்மாபிஃ ப்ரார்திதஃ ஸந் ஜலநிதிஶயநஃ ஸத்யவத்யாம் மஹர்ஷே-
-ர்வ்யக்தஶ்சிந்மாத்ரமூர்திர்ந கலு பகவதஃ ப்ராக்ரு'தோ ஜாது தேஹஃ ॥ 36 ॥
saṃsārābdhau nimagnān śaraṇamaśaraṇānicchato vīkṣya jantūn |
yuṣmābhiḥ prārthitaḥ san jalanidhiśayanaḥ satyavatyāṃ maharṣe-
-rvyaktaścinmātramūrtirna khalu bhagavataḥ prākṛto jātu dehaḥ || 36 ||
கருணையுள்ளவர்களால் எப்போதும் பிறப்பு, இறப்பு, நரகம் முதலிய அலைகளின் கூட்டத்தால் கலங்கிய இந்த சம்சாரக் கடலில் மூழ்கியவர்களும், அடைக்கலம் இல்லாதவர்களுமான உயிர்கள் அடைக்கலம் விரும்புவதைக் கண்டு, நீங்கள் வேண்டிக்கொள்ளப்பட்டவராக, பாற்கடலில் பள்ளிகொள்ளும் இறைவன், மகாமுனிகளின் மூலம் சத்யவதியில் வெளிப்பட்டவர்; அவரது திருமேனி சித் மாத்திரமானது; இறைவனின் திருமேனி ஒருபோதும் பிராகிருதமானது அல்ல. AI
-ரர்தம் லோகோபக்ரு'த்யை குணகணநிலயஃ ஸூத்ரயாமாஸ க்ரு'த்ஸ்நம் ।
யோऽஸௌ வ்யாஸாபிதாநஸ்தமஹமஹரஹர்பக்திதஸ்த்வத்ப்ரஸாதாத்
ஸத்யோ வித்யோபலப்த்யை குருதமமகுரும் தேவதேவம் நமாமி ॥ 37 ॥
-rarthaṃ lokopakṛtyai guṇagaṇanilayaḥ sūtrayāmāsa kṛtsnam |
yo'sau vyāsābhidhānastamahamaharaharbhaktitastvatprasādāt
sadyo vidyopalabdhyai gurutamamaguruṃ devadevaṃ namāmi || 37 ||
கலங்கிய நிலையில், எல்லா வேதங்களிலும் உள்ள பொருளை, குருடர்கள் ரத்தினக் குவியலைப் போல, உலக உதவிக்காக, குணங்களின் இருப்பிடமான அவர் முழுவதையும் சூத்திரமாக இயற்றினார்; அவர் வியாசர் எனும் பெயருடையவர்; அவரை, இறைவனே, உங்கள் அருளால், விரைவில் வித்தை பெறுவதற்காக, மிக உயர்ந்த குருவும், குரு அல்லாதவரும், தேவர்களின் தேவனுமான அவரை, நாள்தோறும் பக்தியுடன் வணங்குகிறேன். AI
க்ரு'ஷ்ணஸ்யாக்லிஷ்டகர்மா தததநுஸராணாதர்திதோ தேவஸங்கைஃ ।
பூமாவாகத்ய பூமந்நஸுகரமகரோர்ப்ரஹ்மஸூத்ரஸ்ய பாஷ்யம்
துர்பாஷ்யம் வ்யஸ்ய தஸ்யோர்மணிமத உதிதம் வேதஸத்யுக்திபிஸ்த்வம் ॥ 38 ॥
kṛṣṇasyākliṣṭakarmā dadhadanusarāṇādarthito devasaṅghaiḥ |
bhūmāvāgatya bhūmannasukaramakarorbrahmasūtrasya bhāṣyaṃ
durbhāṣyaṃ vyasya dasyormaṇimata uditaṃ vedasadyuktibhistvam || 38 ||
மற்றவர்களால் தாங்க முடியாத கட்டளையை, தலைமீது பரவும் கோடி கிரணங்களைக் கொண்ட கிரீடத்தின் மேல் தாங்கி, கிருஷ்ணனுடைய களைப்படையாத செயல்களை உடையவராக, தேவர்களின் கூட்டங்களால் வேண்டப்பட்டவராக, பூமிக்கு வந்து, இறைவனே, பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு அரிய பாஷ்யத்தைச் செய்தீர்; துஷ்டர்களின் தவறான பாஷ்யத்தை அழித்து, திருடனான மணிமதனால் சொல்லப்பட்டதை வேதத்தின் நல்ல யுக்திகளால் வெளிப்படுத்தினீர். AI
தத்ராபி ப்ரஹ்மஜாதிஸ்த்ரிபுவநவிஶதே மத்யகேஹாக்யகேஹே ।
பாரிவ்ராஜ்யாதிராஜஃ புநரபி பதரீம் ப்ராப்ய க்ரு'ஷ்ணம் ச நத்வா
க்ரு'த்வா பாஷ்யாணி ஸம்யக் வ்யதநுத ச பவாந் பாரதார்தப்ரகாஶம் ॥ 39 ॥
tatrāpi brahmajātistribhuvanaviśade madhyagehākhyagehe |
pārivrājyādhirājaḥ punarapi badarīṃ prāpya kṛṣṇaṃ ca natvā
kṛtvā bhāṣyāṇi samyag vyatanuta ca bhavān bhāratārthaprakāśam || 39 ||
தூய்மையான க்ஷேத்திரத்தில், துவிஜர்களின் கூட்டம் வாழும் இடத்தில், ரௌப்யபீடம் எனும் பெயருடைய இடத்தில், அங்கும் பிரம்ம ஜாதியில், மூன்று உலகங்களுக்கும் தெளிவான மத்தியகேஹம் எனும் வீட்டில், துறவிகளின் அரசராக, மீண்டும் பதரிக்குச் சென்று கிருஷ்ணனை வணங்கி, பாஷ்யங்களைச் செய்து, நீர் பாரதத்தின் பொருளை நன்கு வெளிப்படுத்தினீர். AI
வந்தே வந்தாருமீஶே ஶ்ரிய உத நியதம் ஶ்ரீமதாநந்ததீர்தம் ।
வந்தே மந்தாகிநீஸத்ஸரிதமலஜலாஸேகஸாதிக்யஸங்கம்
வந்தேऽஹம் தேவ பக்த்யா பவபயதஹநம் ஸஜ்ஜநாந்மோதயந்தம் ॥ 40 ॥
vande vandārumīśe śriya uta niyataṃ śrīmadānandatīrtham |
vande mandākinīsatsaridamalajalāsekasādhikyasaṅgaṃ
vande'haṃ deva bhaktyā bhavabhayadahanaṃ sajjanānmodayantam || 40 ||
தேவர்களின் கூட்டங்களால் நாள்தோறும் சேவிக்கப்படும், நிறைந்த பிரம்ம ஞானம் உடைய அந்த உங்களை வணங்குகிறேன்; வணங்குபவர்களுக்கு இறைவனாகிய, லக்ஷ்மியின், நிச்சயமாக ஸ்ரீமத் ஆனந்த தீர்த்தரை வணங்குகிறேன்; மந்தாகினி எனும் நல்ல ஆற்றின் தூய நீரால் நனைவதில் மிகுந்த தொடர்புடையவரை வணங்குகிறேன்; இறைவனே, பக்தியுடன், பவ பயத்தை எரிப்பவரும், சஜ்ஜனர்களை மகிழ்விப்பவருமான அவரை வணங்குகிறேன். AI
ஶ்ரீமத்பாதாப்ஜபக்தஃ ஸ்துதிமக்ரு'த ஹரேர்வாயுதேவஸ்ய சாஸ்ய ।
தத்பாதார்சாதரேண க்ரதிதபதலஸந்மாலயா த்வேதயா யே
ஸம்ராத்யாமூ நமந்தி ப்ரததமதிகுணா முக்திமேதே வ்ரஜந்தி ॥ 41 ॥
śrīmatpādābjabhaktaḥ stutimakṛta harervāyudevasya cāsya |
tatpādārcādareṇa grathitapadalasanmālayā tvetayā ye
saṃrādhyāmū namanti pratatamatiguṇā muktimete vrajanti || 41 ||
சுப்ரஹ்மண்யர் எனப்படும் சூரரின் மகனான, கேசவானந்த தீர்த்தரின் அழகிய தாமரைத் திருவடிகளில் பக்தி கொண்டவர், ஹரியையும் வாயுதேவரையும் பற்றிய இந்த ஸ்துதியைச் செய்தார். அவரது திருவடி அர்ச்சனையில் உள்ள அன்பினால் தொடுக்கப்பட்ட, பதங்கள் விளங்கும் மாலையாகிய இதனால், எவர் எப்போதும் நிறைந்த அறிவும் குணங்களும் உடையவர்களாக, இவற்றை வணங்கி வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் முக்தியை அடைவார்கள். AI
பாந்த்வஸ்மாந் புருஹூதவைரிபலவந்மாதங்கமாத்யத்கடா
கும்போச்சாத்ரிவிபாடநாதிகபடுப்ரத்யேகவஜ்ராயிதாஃ ।
ஶ்ரீமத்கண்டீரவாஸ்ய ப்ரதத ஸுநகரா தாரிதாராதிதூர-
ப்ரத்வஸ்தத்வாந்தஶாந்தப்ரவிததமநஸா பாவிதா நாகிவ்ரு'ந்தைஃ ॥ 1 ॥
pāntvasmān puruhūtavairibalavanmātaṅgamādyadghaṭā
kumbhoccādrivipāṭanādhikapaṭupratyekavajrāyitāḥ |
śrīmatkaṇṭhīravāsya pratata sunakharā dāritārātidūra-
pradhvastadhvāntaśāntapravitatamanasā bhāvitā nākivṛndaiḥ || 1 ||
அடுத்து ஸ்ரீ நகஸ்துதி. இந்திரனின் பகைவர்களான யானைகளின் மதம் பொழியும் கன்னங்களையும், மலைபோன்ற உயர்ந்த கும்பங்களையும் பிளக்கும் திறமையில் ஒவ்வொன்றும் வஜ்ராயுதம் போன்றவையும், அழகிய சிங்கத்தின் முகத்தை உடையவரின் நீண்ட கூரிய நகங்கள், எதிரிகளை வெகுதூரம் கிழித்து, இருளை முழுவதும் அழித்து அமைதி தரும், விரிந்த மனத்தால் தேவர்களால் தியானிக்கப்படுகின்றன. அவை எங்களைக் காப்பாற்றட்டும். AI
பஶ்யாம்யுத்தமவஸ்து தூரதரதோऽபாஸ்தம் ரஸோ யோऽஷ்டமஃ ।
யத்ரோஷோத்கரதக்ஷநேத்ரகுடிலப்ராந்தோத்திதாக்நிஸ்புரத்
கத்யோதோபமவிஸ்புலிங்கபஸிதா ப்ரஹ்மேஶஶக்ரோத்கராஃ ॥ 2 ॥
paśyāmyuttamavastu dūratarato'pāstaṃ raso yo'ṣṭamaḥ |
yadroṣotkaradakṣanetrakuṭilaprāntotthitāgnisphurat
khadyotopamavisphuliṅgabhasitā brahmeśaśakrotkarāḥ || 2 ||
லக்ஷ்மியின் கணவரே, உமது ஆளுமைக்கு நிகரான உயர்ந்த பொருளை எங்கும் காணவில்லை; எட்டாவது ரசமானது மிகத் தொலைவில் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. உமது கோபத்தின் குவியலால் வலப்பக்கத்தில் வளைந்த கண் ஓரத்தில் தோன்றும் நெருப்புப் பொறிகளால் மின்மினிப் பூச்சிகள் போன்று சாம்பலாக்கப்பட்டவர்கள் பிரம்மா, சிவன், இந்திரன் முதலிய தேவர்கள். AI