Manikarnikashtakam — Sinhala Script

ත්වත්තීරේ මණිකර්ණිකේ හරිහරෞ සායුජ්යමුක්තිප්රදෞ

වාදන්තෞ කුරුතඃ පරස්පරමුභෞ ජන්තෝඃ ප්රයාණෝත්සවේ .

මද්රූපෝ මනුජෝ(අ)යමස්තු හරිණා ප්රෝක්තඃ ශිවස්තත්ක්ෂණා-

ත්තන්මධ්යාද්භෘගුලාඤ්ඡනෝ ගරුඩගඃ පීතාම්බරෝ නිර්ගතඃ .. 1 ..

ඉන්ද්රාද්යාස්ත්රිදශාඃ පතන්ති නියතං භෝගක්ෂයේ යේ පුන-

ර්ජායන්තේ මනුජාස්තතෝපි පශවඃ කීටාඃ පතඞ්ගාදයඃ .

යේ මාතර්මණිකර්ණිකේ තව ජලේ මජ්ජන්ති නිෂ්කල්මෂාඃ

සායුජ්යේ(අ)පි කිරීටකෞස්තුභධරා නාරායණාඃ ස්යුර්නරාඃ .. 2 ..

කාශී ධන්යතමා විමුක්තනගරී සාලඞ්කෘතා ගඞ්ගයා

තත්රේයං මණිකර්ණිකා සුඛකරී මුක්තිර්හි තත්කිඞ්කරී .

ස්වර්ලෝකස්තුලිතඃ සහෛව විබුධෛඃ කාශ්යා සමං බ්රහ්මණා

කාශී ක්ෂෝණිතලේ ස්ථිතා ගුරුතරා ස්වර්ගෝ ලඝුත්වං ගතඃ .. 3 ..

ගඞ්ගාතීරමනුත්තමං හි සකලං තත්රාපි කාශ්යුත්තමා

තස්යාං සා මණිකර්ණිකෝත්තමතමා යේත්රේශ්වරෝ මුක්තිදඃ .

දේවානාමපි දුර්ලභං ස්ථලමිදං පාපෞඝනාශක්ෂමං

පූර්වෝපාර්ජිතපුණ්යපුඤ්ජගමකං පුණ්යෛර්ජනෛඃ ප්රාප්යතේ .. 4 ..

දුඃඛාම්භෝධිගතෝ හි ජන්තුනිවහස්තේෂාං කථං නිෂ්කෘතිඃ

ජ්ඤාත්වා තද්ධි විරිඤ්චිනා විරචිතා වාරාණසී ශර්මදා .

ලෝකාඃස්වර්ගසුඛාස්තතෝ(අ)පි ලඝවෝ භෝගාන්තපාතප්රදාඃ

කාශී මුක්තිපුරී සදා ශිවකරී ධර්මාර්ථමෝක්ෂප්රදා .. 5 ..

ඒකෝ වේණුධරෝ ධරාධරධරඃ ශ්රීවත්සභූෂාධරඃ

යෝ(අ)ප්යේකඃ කිල ශඞ්කරෝ විෂධරෝ ගඞ්ගාධරෝ මාධවඃ .

යේ මාතර්මණිකර්ණිකේ තව ජලේ මජ්ජන්ති තේ මානවාඃ

රුද්රා වා හරයෝ භවන්ති බහවස්තේෂාං බහුත්වං කථම් .. 6 ..

ත්වත්තීරේ මරණං තු මඞ්ගලකරං දේවෛරපි ශ්ලාඝ්යතේ

ශක්රස්තං මනුජං සහස්රනයනෛර්ද්රෂ්ටුං සදා තත්පරඃ .

ආයාන්තං සවිතා සහස්රකිරණෛඃ ප්රත්යුද්ගතෝ(අ)භූත්සදා

පුණ්යෝ(අ)සෞ වෘෂගෝ(අ)ථවා ගරුඩගඃ කිං මන්දිරං යාස්යති .. 7 ..

මධ්යාහ්නේ මණිකර්ණිකාස්නපනජං පුණ්යං න වක්තුං ක්ෂමඃ

ස්වීයෛරබ්ධශතෛශ්චතුර්මුඛධරෝ වේදාර්ථදීක්ෂාගුරුඃ .

යෝගාභ්යාසබලේන චන්ද්රශිඛරස්තත්පුණ්යපාරඞ්ගත-

ස්ත්වත්තීරේ ප්රකරෝති සුප්තපුරුෂං නාරායණං වා ශිවම් .. 8 ..

කෘච්ඡ්රෛ කෝටිශතෛඃ ස්වපාපනිධනං යච්චාශ්වමේධෛඃ ඵලං

තත්සර්වේ මණිකර්ණිකාස්නපනජේ පුණ්යේ ප්රවිෂ්ටං භවේත් .

ස්නාත්වා ස්තෝත්රමිදං නරඃ පඨති චේත්සංසාරපාථෝනිධිං

තීර්ත්වා පල්වලවත්ප්රයාති සදනං තේජෝමයං බ්රහ්මණඃ .. 9 ..

Roman (IAST) Transliteration

tvattīre maṇikarṇike hariharau sāyujyamuktipradau

vādantau kurutaḥ parasparamubhau jantoḥ prayāṇotsave |

madrūpo manujo'yamastu hariṇā proktaḥ śivastatkṣaṇā-

ttanmadhyādbhṛgulāñchano garuḍagaḥ pītāmbaro nirgataḥ || 1 ||

indrādyāstridaśāḥ patanti niyataṃ bhogakṣaye ye puna-

rjāyante manujāstatopi paśavaḥ kīṭāḥ pataṅgādayaḥ |

ye mātarmaṇikarṇike tava jale majjanti niṣkalmaṣāḥ

sāyujye'pi kirīṭakaustubhadharā nārāyaṇāḥ syurnarāḥ || 2 ||

kāśī dhanyatamā vimuktanagarī sālaṅkṛtā gaṅgayā

tatreyaṃ maṇikarṇikā sukhakarī muktirhi tatkiṅkarī |

svarlokastulitaḥ sahaiva vibudhaiḥ kāśyā samaṃ brahmaṇā

kāśī kṣoṇitale sthitā gurutarā svargo laghutvaṃ gataḥ || 3 ||

gaṅgātīramanuttamaṃ hi sakalaṃ tatrāpi kāśyuttamā

tasyāṃ sā maṇikarṇikottamatamā yetreśvaro muktidaḥ |

devānāmapi durlabhaṃ sthalamidaṃ pāpaughanāśakṣamaṃ

pūrvopārjitapuṇyapuñjagamakaṃ puṇyairjanaiḥ prāpyate || 4 ||

duḥkhāmbhodhigato hi jantunivahasteṣāṃ kathaṃ niṣkṛtiḥ

jñātvā taddhi viriñcinā viracitā vārāṇasī śarmadā |

lokāḥsvargasukhāstato'pi laghavo bhogāntapātapradāḥ

kāśī muktipurī sadā śivakarī dharmārthamokṣapradā || 5 ||

eko veṇudharo dharādharadharaḥ śrīvatsabhūṣādharaḥ

yo'pyekaḥ kila śaṅkaro viṣadharo gaṅgādharo mādhavaḥ |

ye mātarmaṇikarṇike tava jale majjanti te mānavāḥ

rudrā vā harayo bhavanti bahavasteṣāṃ bahutvaṃ katham || 6 ||

tvattīre maraṇaṃ tu maṅgalakaraṃ devairapi ślāghyate

śakrastaṃ manujaṃ sahasranayanairdraṣṭuṃ sadā tatparaḥ |

āyāntaṃ savitā sahasrakiraṇaiḥ pratyudgato'bhūtsadā

puṇyo'sau vṛṣago'thavā garuḍagaḥ kiṃ mandiraṃ yāsyati || 7 ||

madhyāhne maṇikarṇikāsnapanajaṃ puṇyaṃ na vaktuṃ kṣamaḥ

svīyairabdhaśataiścaturmukhadharo vedārthadīkṣāguruḥ |

yogābhyāsabalena candraśikharastatpuṇyapāraṅgata-

stvattīre prakaroti suptapuruṣaṃ nārāyaṇaṃ vā śivam || 8 ||

kṛcchrai koṭiśataiḥ svapāpanidhanaṃ yaccāśvamedhaiḥ phalaṃ

tatsarve maṇikarṇikāsnapanaje puṇye praviṣṭaṃ bhavet |

snātvā stotramidaṃ naraḥ paṭhati cetsaṃsārapāthonidhiṃ

tīrtvā palvalavatprayāti sadanaṃ tejomayaṃ brahmaṇaḥ || 9 ||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वत्तीरे मणिकर्णिके हरिहरौ सायुज्यमुक्तिप्रदौ

वादन्तौ कुरुतः परस्परमुभौ जन्तोः प्रयाणोत्सवे ।

मद्रूपो मनुजोऽयमस्तु हरिणा प्रोक्तः शिवस्तत्क्षणा-

त्तन्मध्याद्भृगुलाञ्छनो गरुडगः पीताम्बरो निर्गतः ॥ 1 ॥

इन्द्राद्यास्त्रिदशाः पतन्ति नियतं भोगक्षये ये पुन-

र्जायन्ते मनुजास्ततोपि पशवः कीटाः पतङ्गादयः ।

ये मातर्मणिकर्णिके तव जले मज्जन्ति निष्कल्मषाः

सायुज्येऽपि किरीटकौस्तुभधरा नारायणाः स्युर्नराः ॥ 2 ॥

काशी धन्यतमा विमुक्तनगरी सालङ्कृता गङ्गया

तत्रेयं मणिकर्णिका सुखकरी मुक्तिर्हि तत्किङ्करी ।

स्वर्लोकस्तुलितः सहैव विबुधैः काश्या समं ब्रह्मणा

काशी क्षोणितले स्थिता गुरुतरा स्वर्गो लघुत्वं गतः ॥ 3 ॥

गङ्गातीरमनुत्तमं हि सकलं तत्रापि काश्युत्तमा

तस्यां सा मणिकर्णिकोत्तमतमा येत्रेश्वरो मुक्तिदः ।

देवानामपि दुर्लभं स्थलमिदं पापौघनाशक्षमं

पूर्वोपार्जितपुण्यपुञ्जगमकं पुण्यैर्जनैः प्राप्यते ॥ 4 ॥

दुःखाम्भोधिगतो हि जन्तुनिवहस्तेषां कथं निष्कृतिः

ज्ञात्वा तद्धि विरिञ्चिना विरचिता वाराणसी शर्मदा ।

लोकाःस्वर्गसुखास्ततोऽपि लघवो भोगान्तपातप्रदाः

काशी मुक्तिपुरी सदा शिवकरी धर्मार्थमोक्षप्रदा ॥ 5 ॥

एको वेणुधरो धराधरधरः श्रीवत्सभूषाधरः

योऽप्येकः किल शङ्करो विषधरो गङ्गाधरो माधवः ।

ये मातर्मणिकर्णिके तव जले मज्जन्ति ते मानवाः

रुद्रा वा हरयो भवन्ति बहवस्तेषां बहुत्वं कथम् ॥ 6 ॥

त्वत्तीरे मरणं तु मङ्गलकरं देवैरपि श्लाघ्यते

शक्रस्तं मनुजं सहस्रनयनैर्द्रष्टुं सदा तत्परः ।

आयान्तं सविता सहस्रकिरणैः प्रत्युद्गतोऽभूत्सदा

पुण्योऽसौ वृषगोऽथवा गरुडगः किं मन्दिरं यास्यति ॥ 7 ॥

मध्याह्ने मणिकर्णिकास्नपनजं पुण्यं न वक्तुं क्षमः

स्वीयैरब्धशतैश्चतुर्मुखधरो वेदार्थदीक्षागुरुः ।

योगाभ्यासबलेन चन्द्रशिखरस्तत्पुण्यपारङ्गत-

स्त्वत्तीरे प्रकरोति सुप्तपुरुषं नारायणं वा शिवम् ॥ 8 ॥

कृच्छ्रै कोटिशतैः स्वपापनिधनं यच्चाश्वमेधैः फलं

तत्सर्वे मणिकर्णिकास्नपनजे पुण्ये प्रविष्टं भवेत् ।

स्नात्वा स्तोत्रमिदं नरः पठति चेत्संसारपाथोनिधिं

तीर्त्वा पल्वलवत्प्रयाति सदनं तेजोमयं ब्रह्मणः ॥ 9 ॥