Manisha Panchakam — Gurmukhi Script

ਸਤ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਮਨੇ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿ ਦਾਯਕਮ੍ ।

ਕਾਸ਼ੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਹ ਗੌਰ੍ਯਾ ਮਾਰ੍ਗੇ ਤੁ ਸ਼੍ਙ੍ਕਰਮ੍ ॥ (ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍)

ਅਨ੍ਤ੍ਯਵੇषਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।

ਸ਼ਙ੍ਕਰਃਸੋऽਪਿ ਚਾਣ੍ਡਲਸ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼੍ਙ੍ਕਰਮ੍ ॥ (ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍)

ਅਨ੍ਨਮਯਾਦਨ੍ਨਮਯਮਥਵਾ ਚੈਤਨ੍ਯਮੇਵ ਚੈਤਨ੍ਯਾਤ੍ ।

ਯਤਿਵਰ ਦੂਰੀਕਰ੍ਤੁਂ ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਕਿਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ॥ (ਆਰ੍ਯਾ ਵृਤ੍ਤ)

ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਵਸ੍ਤੁਨਿ ਨਿਸ੍ਤਰਙ੍ਗਸਹਜਾਨਨ੍ਦਾਵਬੋਧਾਮ੍ਬੁਧੌ

ਵਿਪ੍ਰੋऽਯਂ ਸ਼੍ਵਪਚੋऽਯਮਿਤ੍ਯਪਿ ਮਹਾਨ੍ਕੋऽਯਂ ਵਿਭੇਦਭ੍ਰਮਃ ।

ਕਿਂ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਬੁਨਿ ਬਿਮ੍ਬਿਤੇऽਮ੍ਬਰਮਣੌ ਚਾਣ੍ਡਾਲਵੀਥੀਪਯਃ

ਪੂਰੇ ਵਾऽਨ੍ਤਰਮਸ੍ਤਿ ਕਾਞ੍ਚਨਘਟੀਮृਤ੍ਕੁਮ੍ਭਯੋਰ੍ਵਾऽਮ੍ਬਰੇ ॥ (ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਕ੍ਰੀਡਿਤ)

ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਸੁषੁਪ੍ਤਿषੁ ਸ੍ਫੁਟਤਰਾ ਯਾ ਸਂਵਿਦੁਜ੍ਜृਮ੍ਭਤੇ

ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਪਿਪੀਲਿਕਾਨ੍ਤਤਨੁषੁ ਪ੍ਰੋਤਾ ਜਗਤ੍ਸਾਕ੍षਿਣੀ ।

ਸੈਵਾਹਂ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਦृਢਪ੍ਰਜ੍ਞਾਪਿ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਚੇ-

ਚ੍ਚਾਣ੍ਡਾਲੋऽਸ੍ਤੁ ਸ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋऽਸ੍ਤੁ ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯੇषਾ ਮਨੀषਾ ਮਮ ॥ 1॥

ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵਾਹਮਿਦਂ ਜਗਚ੍ਚ ਸਕਲਂ ਚਿਨ੍ਮਾਤ੍ਰਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤਂ

ਸਰ੍ਵਂ ਚੈਤਦਵਿਦ੍ਯਯਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਯਾऽਸ਼ੇषਂ ਮਯਾ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ।

ਇਤ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯ ਦृਢਾ ਮਤਿਃ ਸੁਖਤਰੇ ਨਿਤ੍ਯੇ ਪਰੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ

ਚਾਣ੍ਡਾਲੋऽਸ੍ਤੁ ਸ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋऽਸ੍ਤੁ ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯੇषਾ ਮਨੀषਾ ਮਮ ॥ 2॥

ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਨਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਖਿਲਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵਾਚਾ ਗੁਰੋ-

ਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਰਨ੍ਤਰਂ ਵਿਮृਸ਼ਤਾ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਜਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਨਾ ।

ਭੂਤਂ ਭਾਵਿ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਪ੍ਰਦਹਤਾ ਸਂਵਿਨ੍ਮਯੇ ਪਾਵਕੇ

ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਾਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਂ ਸ੍ਵਵਪੁਰਿਤ੍ਯੇषਾ ਮਨੀषਾ ਮਮ ॥ 3॥

ਯਾ ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਨਰਦੇਵਤਾਭਿਰਹਮਿਤ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਫੁਟਾ ਗृਹ੍ਯਤੇ

ਯਦ੍ਭਾਸਾ ਹृਦਯਾਕ੍षਦੇਹਵਿषਯਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਤੋऽਚੇਤਨਾਃ ।

ਤਾਂ ਭਾਸ੍ਯੈਃ ਪਿਹਿਤਾਰ੍ਕਮਣ੍ਡਲਨਿਭਾਂ ਸ੍ਫੂਰ੍ਤਿਂ ਸਦਾ ਭਾਵਯ-

ਨ੍ਯੋਗੀ ਨਿਰ੍ਵृਤਮਾਨਸੋ ਹਿ ਗੁਰੁਰਿਤ੍ਯੇषਾ ਮਨੀषਾ ਮਮ ॥ 4॥

ਯਤ੍ਸੌਖ੍ਯਾਮ੍ਬੁਧਿਲੇਸ਼ਲੇਸ਼ਤ ਇਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਾ

ਯਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਨਿਤਰਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਕਲਨੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵृਤਃ ।

ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਤ੍ਯਸੁਖਾਮ੍ਬੁਧੌ ਗਲਿਤਧੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍

ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਦਿਤਪਦੋ ਨੂਨਂ ਮਨੀषਾ ਮਮ ॥ 5॥

ਦਾਸਸ੍ਤੇऽਹਂ ਦੇਹਦृष੍ਟ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋ

ਜਾਤਸ੍ਤੇਂऽਸ਼ੋ ਜੀਵਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਦृष੍ਟੇ ।

ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾऽऽਤ੍ਮਨ੍ਨਾਤ੍ਮਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮੇਵੇ-

ਤ੍ਯੇਵਂ ਮੇ ਧੀਰ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ॥

॥ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਚ੍ਛਙ੍ਕਰਭਗਵਤਃ ਕृਤੌ ਮਨੀषਾਪਞ੍ਚਕਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ॥

Roman (IAST) Transliteration

satyācāryasya gamane kadācinmukti dāyakam |

kāśīkśetraṃ prati saha gauryā mārge tu śṅkaram || (anuṣṭup)

antyaveṣadharaṃ dṛṣṭvā gaccha gaccheti cābravīt |

śaṅkaraḥso'pi cāṇḍalastaṃ punaḥ prāha śṅkaram || (anuṣṭup)

annamayādannamayamathavā caitanyameva caitanyāt |

yativara dūrīkartuṃ vāñchasi kiṃ brūhi gaccha gaccheti || (āryā vṛtta)

pratyagvastuni nistaraṅgasahajānandāvabodhāmbudhau

vipro'yaṃ śvapaco'yamityapi mahānko'yaṃ vibhedabhramaḥ |

kiṃ gaṅgāmbuni bimbite'mbaramaṇau cāṇḍālavīthīpayaḥ

pūre vā'ntaramasti kāñcanaghaṭīmṛtkumbhayorvā'mbare || (śārdūla vikrīḍita)

jāgratsvapnasuṣuptiṣu sphuṭatarā yā saṃvidujjṛmbhate

yā brahmādipipīlikāntatanuṣu protā jagatsākṣiṇī |

saivāhaṃ na ca dṛśyavastviti dṛḍhaprajñāpi yasyāsti ce-

ccāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 1||

brahmaivāhamidaṃ jagacca sakalaṃ cinmātravistāritaṃ

sarvaṃ caitadavidyayā triguṇayā'śeṣaṃ mayā kalpitam |

itthaṃ yasya dṛḍhā matiḥ sukhatare nitye pare nirmale

cāṇḍālo'stu sa tu dvijo'stu gururityeṣā manīṣā mama || 2||

śaśvannaśvarameva viśvamakhilaṃ niścitya vācā guro-

rnityaṃ brahma nirantaraṃ vimṛśatā nirvyājaśāntātmanā |

bhūtaṃ bhāvi ca duṣkṛtaṃ pradahatā saṃvinmaye pāvake

prārabdhāya samarpitaṃ svavapurityeṣā manīṣā mama || 3||

yā tiryaṅnaradevatābhirahamityantaḥ sphuṭā gṛhyate

yadbhāsā hṛdayākṣadehaviṣayā bhānti svato'cetanāḥ |

tāṃ bhāsyaiḥ pihitārkamaṇḍalanibhāṃ sphūrtiṃ sadā bhāvaya-

nyogī nirvṛtamānaso hi gururityeṣā manīṣā mama || 4||

yatsaukhyāmbudhileśaleśata ime śakrādayo nirvṛtā

yaccitte nitarāṃ praśāntakalane labdhvā munirnirvṛtaḥ |

yasminnityasukhāmbudhau galitadhīrbrahmaiva na brahmavid

yaḥ kaścitsa surendravanditapado nūnaṃ manīṣā mama || 5||

dāsaste'haṃ dehadṛṣṭyā'smi śambho

jātasteṃ'śo jīvadṛṣṭyā tridṛṣṭe |

sarvasyā''tmannātmadṛṣṭyā tvameve-

tyevaṃ me dhīrniścitā sarvaśāstraiḥ ||

|| iti śrīmacchaṅkarabhagavataḥ kṛtau manīṣāpañcakaṃ sampūrṇam ||

Sanskrit — Devanagari (original)

सत्याचार्यस्य गमने कदाचिन्मुक्ति दायकम् ।

काशीक्शेत्रं प्रति सह गौर्या मार्गे तु श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्त्यवेषधरं दृष्ट्वा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत् ।

शङ्करःसोऽपि चाण्डलस्तं पुनः प्राह श्ङ्करम् ॥ (अनुष्टुप्)

अन्नमयादन्नमयमथवा चैतन्यमेव चैतन्यात् ।

यतिवर दूरीकर्तुं वाञ्छसि किं ब्रूहि गच्छ गच्छेति ॥ (आर्या वृत्त)

प्रत्यग्वस्तुनि निस्तरङ्गसहजानन्दावबोधाम्बुधौ

विप्रोऽयं श्वपचोऽयमित्यपि महान्कोऽयं विभेदभ्रमः ।

किं गङ्गाम्बुनि बिम्बितेऽम्बरमणौ चाण्डालवीथीपयः

पूरे वाऽन्तरमस्ति काञ्चनघटीमृत्कुम्भयोर्वाऽम्बरे ॥ (शार्दूल विक्रीडित)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु स्फुटतरा या संविदुज्जृम्भते

या ब्रह्मादिपिपीलिकान्ततनुषु प्रोता जगत्साक्षिणी ।

सैवाहं न च दृश्यवस्त्विति दृढप्रज्ञापि यस्यास्ति चे-

च्चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 1॥

ब्रह्मैवाहमिदं जगच्च सकलं चिन्मात्रविस्तारितं

सर्वं चैतदविद्यया त्रिगुणयाऽशेषं मया कल्पितम् ।

इत्थं यस्य दृढा मतिः सुखतरे नित्ये परे निर्मले

चाण्डालोऽस्तु स तु द्विजोऽस्तु गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 2॥

शश्वन्नश्वरमेव विश्वमखिलं निश्चित्य वाचा गुरो-

र्नित्यं ब्रह्म निरन्तरं विमृशता निर्व्याजशान्तात्मना ।

भूतं भावि च दुष्कृतं प्रदहता संविन्मये पावके

प्रारब्धाय समर्पितं स्ववपुरित्येषा मनीषा मम ॥ 3॥

या तिर्यङ्नरदेवताभिरहमित्यन्तः स्फुटा गृह्यते

यद्भासा हृदयाक्षदेहविषया भान्ति स्वतोऽचेतनाः ।

तां भास्यैः पिहितार्कमण्डलनिभां स्फूर्तिं सदा भावय-

न्योगी निर्वृतमानसो हि गुरुरित्येषा मनीषा मम ॥ 4॥

यत्सौख्याम्बुधिलेशलेशत इमे शक्रादयो निर्वृता

यच्चित्ते नितरां प्रशान्तकलने लब्ध्वा मुनिर्निर्वृतः ।

यस्मिन्नित्यसुखाम्बुधौ गलितधीर्ब्रह्मैव न ब्रह्मविद्

यः कश्चित्स सुरेन्द्रवन्दितपदो नूनं मनीषा मम ॥ 5॥

दासस्तेऽहं देहदृष्ट्याऽस्मि शम्भो

जातस्तेंऽशो जीवदृष्ट्या त्रिदृष्टे ।

सर्वस्याऽऽत्मन्नात्मदृष्ट्या त्वमेवे-

त्येवं मे धीर्निश्चिता सर्वशास्त्रैः ॥

॥ इति श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ मनीषापञ्चकं सम्पूर्णम् ॥