അഥ ഗീതാമാഹാത്മ്യം
ധരോവാച
ഭഗവന് പരമേശാന ഭക്തിരവ്യഭിചാരിണീ ।
പ്രാരബ്ധം ഭുജ്യമാനസ്യ കഥം ഭവതി ഹേ പ്രഭോ ॥ 1 ॥
ശ്രീവിഷ്ണുരുവാച
പ്രാരബ്ധം ഭുജ്യമാനോ ഹി ഗീതാഭ്യാസരതഃ സദാ ।
സ മുക്തഃ സ സുഖീ ലോകേ കര്മണാ നോപലിപ്യതേ ॥ 2 ॥
മഹാപാപാദിപാപാനി ഗീതാധ്യാനം കരോതി ചേത് ।
ക്വചിത്സ്പര്ശം ന കുര്വന്തി നലിനീദലമമ്ബുവത് ॥ 3 ॥
ഗീതായാഃ പുസ്തകം യത്ര യത്ര പാഠഃ പ്രവര്തതേ ।
തത്ര സര്വാണി തീര്ഥാനി പ്രയാഗാദീനി തത്ര വൈ ॥ 4 ॥
സര്വേ ദേവാശ്ച ഋഷയഃ യോഗിനഃ പന്നഗാശ്ച യേ ।
ഗോപാലാ ഗോപികാ വാഽപി നാരദോദ്ധവപാര്ഷദൈഃ ॥ 5 ॥
സഹായോ ജായതേ ശീഘ്രം യത്ര ഗീതാ പ്രവര്തതേ ।
യത്ര ഗീതാവിചാരശ്ച പഠനം പാഠനം ശ്രുതമ് ।
തത്രാഹം നിശ്ചിതം പൃഥ്വി നിവസാമി സദൈവ ഹി ॥ 6 ॥
ഗീതാശ്രയേഽഹം തിഷ്ഠാമി ഗീതാ മേ ചോത്തമം ഗൃഹമ് ।
ഗീതാജ്ഞാനമുപാശ്രിത്യ ത്രീഁല്ലോകാന്-പാലയാമ്യഹമ് ॥ 7 ॥
ഗീതാ മേ പരമാ വിദ്യാ ബ്രഹ്മരൂപാ ന സംശയഃ ।
അര്ധമാത്രാക്ഷരാ നിത്യാ സ്വാനിര്വാച്യപദാത്മികാ ॥ 8 ॥
ചിദാനന്ദേന കൃഷ്ണേന പ്രോക്താ സ്വമുഖതോഽര്ജുനമ് ।
വേദത്രയീ പരാനന്ദാ തത്ത്വാര്ഥജ്ഞാനസംയുതാ ॥ 9 ॥
യോഽഷ്ടാദശം ജപേന്നിത്യം നരോ നിശ്ചലമാനസഃ ।
ജ്ഞാനസിദ്ധിം സ ലഭതേ തതോ യാതി പരം പദമ് ॥ 10 ॥
പാഠേഽസമര്ഥഃ സമ്പൂര്ണേ തതോഽര്ധം പാഠമാചരേത് ।
തദാ ഗോദാനജം പുണ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ ॥ 11 ॥
ത്രിഭാഗം പഠമാനസ്തു ഗങ്ഗാസ്നാനഫലം ലഭേത് ।
ഷഡംശം ജപമാനസ്തു സോമയാഗഫലം ലഭേത് ॥ 12 ॥
എകാധ്യായം തുയോ നിത്യം പഠതേ ഭക്തിസംയുതഃ ।
രുദ്രലോകമവാപ്നോതി ഗണോ ഭൂത്വാ വസേച്ചിരമ് ॥ 13 ॥
അധ്യായം ശ്ലോകപാദം വാ നിത്യം യഃ പഠതേ നരഃ ।
സ യാതി നരതാം യാവത് മന്വന്തരം വസുന്ധരേ ॥ 14 ॥
ഗീതായാഃ ശ്ലോകദശകം സപ്ത പഞ്ച ചതുഷ്ടയമ് ।
ദ്വൌത്രീനേകം തദര്ധം വാ ശ്ലോകാനാം യഃ പഠേന്നരഃ ॥ 15 ॥
ചന്ദ്രലോകമവാപ്നോതി വര്ഷാണാമയുതം ധൃവമ് ।
ഗീതാപാഠസമായുക്തഃ മൃതോ മാനുഷതാം വ്രജേത് ॥ 16 ॥
ഗീതാഭ്യാസം പുനഃ കൃത്വാ ലഭതേ മുക്തിമുത്തമമ് ।
ഗീതേത്യുച്ചാരസംയുക്തഃ മ്രിയമാണോ ഗതിം ലഭേത് ॥ 17 ॥
ഗീതാര്ഥശ്രവണാസക്തഃ മഹാപാപയുതോഽപി വാ ।
വൈകുണ്ഠം സമവാപ്നോതി വിഷ്ണുനാ സഹമോദതേ ॥ 18 ॥
ഗീതാര്ഥം ധ്യായതേ നിത്യം കൃത്വാ കര്മാണി ഭൂരിശഃ ।
ജീവന്മുക്തഃ സ വിജ്ഞേയഃ ദേഹാന്തേ പരമം പദമ് ॥ 19 ॥
മലനിര്മോചനം പുംസാം ജലസ്നാനം ദിനേ ദിനേ ।
സകൃദ്ഗീതാമ്ഭസി സ്നാനം സംസാരമലനാശനമ് ॥ 20 ॥
ഗീതാമാശ്രിത്യ ബഹവഃ ഭൂഭുജോ ജനകാദയഃ ।
നിര്ധൂതകല്മഷാ ലോകേ ഗീതാ യാതാഃ പരം പദമ് ॥ 21 ॥
തേ ശൃണ്വന്തി പഠന്ത്യേവ ഗീതാശാസ്ത്രമഹര്നിശമ് ।
ന തേ വൈ മാനുഷാ ജ്ഞേയാ ദേവാ ഏവ ന സംശയഃ ॥ 22 ॥
ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം നിത്യം ഇന്ദ്രിയൈര്ജനിതം ച യത് ।
തത്സര്വം നാശമായാതി ഗീതാപാഠേന തക്ഷണമ് ॥ 23 ॥
ധിക് തസ്യ ജ്ഞാനമാചാരം വ്രതം ചേഷ്ടാം തപോ യശഃ ।
ഗീതാര്ഥപഠനം നാഽസ്തി നാധമസ്തത്പരോ ജനഃ ॥ 24 ॥
സംസാരസാഗരം ഘോരം തര്തുമിച്ഛതി യോ ജനഃ ।
ഗീതാനാവം സമാരുഹ്യ പാരം യാതി സുഖേന സഃ ॥ 25 ॥
ഗീതായാഃ പഠനം കൃത്വാ മാഹാത്മ്യം നൈവ യഃ പഠേത് ।
വൃഥാ പാഠോ ഭവേത്തസ്യ ശ്രമ ഏവ ഹ്യുദാഹൃതഃ ॥ 26 ॥
ഏതന്മാഹാത്മ്യസംയുക്തം ഗീതാഭ്യാസം കരോതി യഃ ।
സ തത്ഫലമവാപ്നോതി ദുര്ലഭാം ഗതിമാപ്നുയാത് ॥ 27 ॥
സൂത ഉവാച
മാഹാത്മ്യമേതദ്ഗീതായാഃ മയാ പ്രോക്തം സനാതനമ് ।
ഗീതാന്തേ ച പഠേദ്യസ്തു യദുക്തം തത്ഫലം ഭവേത് ॥ 28 ॥
ഇതി ശ്രീ വരാഹപുരാണേ ശ്രീ ഗീതാമാഹാത്മ്യം സമ്പൂര്ണമ് ॥
ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥
Roman (IAST) Transliteration
atha gītāmāhātmyaṃ
dharovāca
bhagavan parameśāna bhaktiravyabhicāriṇī |
prārabdhaṃ bhujyamānasya kathaṃ bhavati he prabho || 1 ||
śrīviṣṇuruvāca
prārabdhaṃ bhujyamāno hi gītābhyāsarataḥ sadā |
sa muktaḥ sa sukhī loke karmaṇā nopalipyate || 2 ||
mahāpāpādipāpāni gītādhyānaṃ karoti cet |
kvacitsparśaṃ na kurvanti nalinīdalamambuvat || 3 ||
gītāyāḥ pustakaṃ yatra yatra pāṭhaḥ pravartate |
tatra sarvāṇi tīrthāni prayāgādīni tatra vai || 4 ||
sarve devāśca ṛṣayaḥ yoginaḥ pannagāśca ye |
gopālā gopikā vā'pi nāradoddhavapārṣadaiḥ || 5 ||
sahāyo jāyate śīghraṃ yatra gītā pravartate |
yatra gītāvicāraśca paṭhanaṃ pāṭhanaṃ śrutam |
tatrāhaṃ niścitaṃ pṛthvi nivasāmi sadaiva hi || 6 ||
gītāśraye'haṃ tiṣṭhāmi gītā me cottamaṃ gṛham |
gītājñānamupāśritya trī~llokān-pālayāmyaham || 7 ||
gītā me paramā vidyā brahmarūpā na saṃśayaḥ |
ardhamātrākṣarā nityā svānirvācyapadātmikā || 8 ||
cidānandena kṛṣṇena proktā svamukhato'rjunam |
vedatrayī parānandā tattvārthajñānasaṃyutā || 9 ||
yo'ṣṭādaśaṃ japennityaṃ naro niścalamānasaḥ |
jñānasiddhiṃ sa labhate tato yāti paraṃ padam || 10 ||
pāṭhe'samarthaḥ sampūrṇe tato'rdhaṃ pāṭhamācaret |
tadā godānajaṃ puṇyaṃ labhate nātra saṃśayaḥ || 11 ||
tribhāgaṃ paṭhamānastu gaṅgāsnānaphalaṃ labhet |
ṣaḍaṃśaṃ japamānastu somayāgaphalaṃ labhet || 12 ||
èkādhyāyaṃ tuyo nityaṃ paṭhate bhaktisaṃyutaḥ |
rudralokamavāpnoti gaṇo bhūtvā vasecciram || 13 ||
adhyāyaṃ ślokapādaṃ vā nityaṃ yaḥ paṭhate naraḥ |
sa yāti naratāṃ yāvat manvantaraṃ vasundhare || 14 ||
gītāyāḥ ślokadaśakaṃ sapta pañca catuṣṭayam |
dvautrīnekaṃ tadardhaṃ vā ślokānāṃ yaḥ paṭhennaraḥ || 15 ||
candralokamavāpnoti varṣāṇāmayutaṃ dhṛvam |
gītāpāṭhasamāyuktaḥ mṛto mānuṣatāṃ vrajet || 16 ||
gītābhyāsaṃ punaḥ kṛtvā labhate muktimuttamam |
gītetyuccārasaṃyuktaḥ mriyamāṇo gatiṃ labhet || 17 ||
gītārthaśravaṇāsaktaḥ mahāpāpayuto'pi vā |
vaikuṇṭhaṃ samavāpnoti viṣṇunā sahamodate || 18 ||
gītārthaṃ dhyāyate nityaṃ kṛtvā karmāṇi bhūriśaḥ |
jīvanmuktaḥ sa vijñeyaḥ dehānte paramaṃ padam || 19 ||
malanirmocanaṃ puṃsāṃ jalasnānaṃ dine dine |
sakṛdgītāmbhasi snānaṃ saṃsāramalanāśanam || 20 ||
gītāmāśritya bahavaḥ bhūbhujo janakādayaḥ |
nirdhūtakalmaṣā loke gītā yātāḥ paraṃ padam || 21 ||
te śṛṇvanti paṭhantyeva gītāśāstramaharniśam |
na te vai mānuṣā jñeyā devā eva na saṃśayaḥ || 22 ||
jñānājñānakṛtaṃ nityaṃ indriyairjanitaṃ ca yat |
tatsarvaṃ nāśamāyāti gītāpāṭhena takṣaṇam || 23 ||
dhik tasya jñānamācāraṃ vrataṃ ceṣṭāṃ tapo yaśaḥ |
gītārthapaṭhanaṃ nā'sti nādhamastatparo janaḥ || 24 ||
saṃsārasāgaraṃ ghoraṃ tartumicchati yo janaḥ |
gītānāvaṃ samāruhya pāraṃ yāti sukhena saḥ || 25 ||
gītāyāḥ paṭhanaṃ kṛtvā māhātmyaṃ naiva yaḥ paṭhet |
vṛthā pāṭho bhavettasya śrama eva hyudāhṛtaḥ || 26 ||
etanmāhātmyasaṃyuktaṃ gītābhyāsaṃ karoti yaḥ |
sa tatphalamavāpnoti durlabhāṃ gatimāpnuyāt || 27 ||
sūta uvāca
māhātmyametadgītāyāḥ mayā proktaṃ sanātanam |
gītānte ca paṭhedyastu yaduktaṃ tatphalaṃ bhavet || 28 ||
iti śrī varāhapurāṇe śrī gītāmāhātmyaṃ sampūrṇam ||
oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||
Sanskrit — Devanagari (original)
अथ गीतामाहात्म्यं
धरोवाच
भगवन् परमेशान भक्तिरव्यभिचारिणी ।
प्रारब्धं भुज्यमानस्य कथं भवति हे प्रभो ॥ 1 ॥
श्रीविष्णुरुवाच
प्रारब्धं भुज्यमानो हि गीताभ्यासरतः सदा ।
स मुक्तः स सुखी लोके कर्मणा नोपलिप्यते ॥ 2 ॥
महापापादिपापानि गीताध्यानं करोति चेत् ।
क्वचित्स्पर्शं न कुर्वन्ति नलिनीदलमम्बुवत् ॥ 3 ॥
गीतायाः पुस्तकं यत्र यत्र पाठः प्रवर्तते ।
तत्र सर्वाणि तीर्थानि प्रयागादीनि तत्र वै ॥ 4 ॥
सर्वे देवाश्च ऋषयः योगिनः पन्नगाश्च ये ।
गोपाला गोपिका वाऽपि नारदोद्धवपार्षदैः ॥ 5 ॥
सहायो जायते शीघ्रं यत्र गीता प्रवर्तते ।
यत्र गीताविचारश्च पठनं पाठनं श्रुतम् ।
तत्राहं निश्चितं पृथ्वि निवसामि सदैव हि ॥ 6 ॥
गीताश्रयेऽहं तिष्ठामि गीता मे चोत्तमं गृहम् ।
गीताज्ञानमुपाश्रित्य त्रीँल्लोकान्-पालयाम्यहम् ॥ 7 ॥
गीता मे परमा विद्या ब्रह्मरूपा न संशयः ।
अर्धमात्राक्षरा नित्या स्वानिर्वाच्यपदात्मिका ॥ 8 ॥
चिदानन्देन कृष्णेन प्रोक्ता स्वमुखतोऽर्जुनम् ।
वेदत्रयी परानन्दा तत्त्वार्थज्ञानसंयुता ॥ 9 ॥
योऽष्टादशं जपेन्नित्यं नरो निश्चलमानसः ।
ज्ञानसिद्धिं स लभते ततो याति परं पदम् ॥ 10 ॥
पाठेऽसमर्थः सम्पूर्णे ततोऽर्धं पाठमाचरेत् ।
तदा गोदानजं पुण्यं लभते नात्र संशयः ॥ 11 ॥
त्रिभागं पठमानस्तु गङ्गास्नानफलं लभेत् ।
षडंशं जपमानस्तु सोमयागफलं लभेत् ॥ 12 ॥
ऎकाध्यायं तुयो नित्यं पठते भक्तिसंयुतः ।
रुद्रलोकमवाप्नोति गणो भूत्वा वसेच्चिरम् ॥ 13 ॥
अध्यायं श्लोकपादं वा नित्यं यः पठते नरः ।
स याति नरतां यावत् मन्वन्तरं वसुन्धरे ॥ 14 ॥
गीतायाः श्लोकदशकं सप्त पञ्च चतुष्टयम् ।
द्वौत्रीनेकं तदर्धं वा श्लोकानां यः पठेन्नरः ॥ 15 ॥
चन्द्रलोकमवाप्नोति वर्षाणामयुतं धृवम् ।
गीतापाठसमायुक्तः मृतो मानुषतां व्रजेत् ॥ 16 ॥
गीताभ्यासं पुनः कृत्वा लभते मुक्तिमुत्तमम् ।
गीतेत्युच्चारसंयुक्तः म्रियमाणो गतिं लभेत् ॥ 17 ॥
गीतार्थश्रवणासक्तः महापापयुतोऽपि वा ।
वैकुण्ठं समवाप्नोति विष्णुना सहमोदते ॥ 18 ॥
गीतार्थं ध्यायते नित्यं कृत्वा कर्माणि भूरिशः ।
जीवन्मुक्तः स विज्ञेयः देहान्ते परमं पदम् ॥ 19 ॥
मलनिर्मोचनं पुंसां जलस्नानं दिने दिने ।
सकृद्गीताम्भसि स्नानं संसारमलनाशनम् ॥ 20 ॥
गीतामाश्रित्य बहवः भूभुजो जनकादयः ।
निर्धूतकल्मषा लोके गीता याताः परं पदम् ॥ 21 ॥
ते शृण्वन्ति पठन्त्येव गीताशास्त्रमहर्निशम् ।
न ते वै मानुषा ज्ञेया देवा एव न संशयः ॥ 22 ॥
ज्ञानाज्ञानकृतं नित्यं इन्द्रियैर्जनितं च यत् ।
तत्सर्वं नाशमायाति गीतापाठेन तक्षणम् ॥ 23 ॥
धिक् तस्य ज्ञानमाचारं व्रतं चेष्टां तपो यशः ।
गीतार्थपठनं नाऽस्ति नाधमस्तत्परो जनः ॥ 24 ॥
संसारसागरं घोरं तर्तुमिच्छति यो जनः ।
गीतानावं समारुह्य पारं याति सुखेन सः ॥ 25 ॥
गीतायाः पठनं कृत्वा माहात्म्यं नैव यः पठेत् ।
वृथा पाठो भवेत्तस्य श्रम एव ह्युदाहृतः ॥ 26 ॥
एतन्माहात्म्यसंयुक्तं गीताभ्यासं करोति यः ।
स तत्फलमवाप्नोति दुर्लभां गतिमाप्नुयात् ॥ 27 ॥
सूत उवाच
माहात्म्यमेतद्गीतायाः मया प्रोक्तं सनातनम् ।
गीतान्ते च पठेद्यस्तु यदुक्तं तत्फलं भवेत् ॥ 28 ॥
इति श्री वराहपुराणे श्री गीतामाहात्म्यं सम्पूर्णम् ॥
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥
atha gītāmāhātmyaṃ
dharovāca
bhagavan parameśāna bhaktiravyabhicāriṇī |
prārabdhaṃ bhujyamānasya kathaṃ bhavati he prabho || 1 ||
śrīviṣṇuruvāca
prārabdhaṃ bhujyamāno hi gītābhyāsarataḥ sadā |
sa muktaḥ sa sukhī loke karmaṇā nopalipyate || 2 ||
mahāpāpādipāpāni gītādhyānaṃ karoti cet |
kvacitsparśaṃ na kurvanti nalinīdalamambuvat || 3 ||
gītāyāḥ pustakaṃ yatra yatra pāṭhaḥ pravartate |
tatra sarvāṇi tīrthāni prayāgādīni tatra vai || 4 ||
sarve devāśca ṛṣayaḥ yoginaḥ pannagāśca ye |
gopālā gopikā vā'pi nāradoddhavapārṣadaiḥ || 5 ||
sahāyo jāyate śīghraṃ yatra gītā pravartate |
yatra gītāvicāraśca paṭhanaṃ pāṭhanaṃ śrutam |
tatrāhaṃ niścitaṃ pṛthvi nivasāmi sadaiva hi || 6 ||
gītāśraye'haṃ tiṣṭhāmi gītā me cottamaṃ gṛham |
gītājñānamupāśritya trī~llokān-pālayāmyaham || 7 ||
gītā me paramā vidyā brahmarūpā na saṃśayaḥ |
ardhamātrākṣarā nityā svānirvācyapadātmikā || 8 ||
cidānandena kṛṣṇena proktā svamukhato'rjunam |
vedatrayī parānandā tattvārthajñānasaṃyutā || 9 ||
yo'ṣṭādaśaṃ japennityaṃ naro niścalamānasaḥ |
jñānasiddhiṃ sa labhate tato yāti paraṃ padam || 10 ||
pāṭhe'samarthaḥ sampūrṇe tato'rdhaṃ pāṭhamācaret |
tadā godānajaṃ puṇyaṃ labhate nātra saṃśayaḥ || 11 ||
tribhāgaṃ paṭhamānastu gaṅgāsnānaphalaṃ labhet |
ṣaḍaṃśaṃ japamānastu somayāgaphalaṃ labhet || 12 ||
èkādhyāyaṃ tuyo nityaṃ paṭhate bhaktisaṃyutaḥ |
rudralokamavāpnoti gaṇo bhūtvā vasecciram || 13 ||
adhyāyaṃ ślokapādaṃ vā nityaṃ yaḥ paṭhate naraḥ |
sa yāti naratāṃ yāvat manvantaraṃ vasundhare || 14 ||
gītāyāḥ ślokadaśakaṃ sapta pañca catuṣṭayam |
dvautrīnekaṃ tadardhaṃ vā ślokānāṃ yaḥ paṭhennaraḥ || 15 ||
candralokamavāpnoti varṣāṇāmayutaṃ dhṛvam |
gītāpāṭhasamāyuktaḥ mṛto mānuṣatāṃ vrajet || 16 ||
gītābhyāsaṃ punaḥ kṛtvā labhate muktimuttamam |
gītetyuccārasaṃyuktaḥ mriyamāṇo gatiṃ labhet || 17 ||
gītārthaśravaṇāsaktaḥ mahāpāpayuto'pi vā |
vaikuṇṭhaṃ samavāpnoti viṣṇunā sahamodate || 18 ||
gītārthaṃ dhyāyate nityaṃ kṛtvā karmāṇi bhūriśaḥ |
jīvanmuktaḥ sa vijñeyaḥ dehānte paramaṃ padam || 19 ||
malanirmocanaṃ puṃsāṃ jalasnānaṃ dine dine |
sakṛdgītāmbhasi snānaṃ saṃsāramalanāśanam || 20 ||
gītāmāśritya bahavaḥ bhūbhujo janakādayaḥ |
nirdhūtakalmaṣā loke gītā yātāḥ paraṃ padam || 21 ||
te śṛṇvanti paṭhantyeva gītāśāstramaharniśam |
na te vai mānuṣā jñeyā devā eva na saṃśayaḥ || 22 ||
jñānājñānakṛtaṃ nityaṃ indriyairjanitaṃ ca yat |
tatsarvaṃ nāśamāyāti gītāpāṭhena takṣaṇam || 23 ||
dhik tasya jñānamācāraṃ vrataṃ ceṣṭāṃ tapo yaśaḥ |
gītārthapaṭhanaṃ nā'sti nādhamastatparo janaḥ || 24 ||
saṃsārasāgaraṃ ghoraṃ tartumicchati yo janaḥ |
gītānāvaṃ samāruhya pāraṃ yāti sukhena saḥ || 25 ||
gītāyāḥ paṭhanaṃ kṛtvā māhātmyaṃ naiva yaḥ paṭhet |
vṛthā pāṭho bhavettasya śrama eva hyudāhṛtaḥ || 26 ||
etanmāhātmyasaṃyuktaṃ gītābhyāsaṃ karoti yaḥ |
sa tatphalamavāpnoti durlabhāṃ gatimāpnuyāt || 27 ||
sūta uvāca
māhātmyametadgītāyāḥ mayā proktaṃ sanātanam |
gītānte ca paṭhedyastu yaduktaṃ tatphalaṃ bhavet || 28 ||
iti śrī varāhapurāṇe śrī gītāmāhātmyaṃ sampūrṇam ||
oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.