Narayaniyam Dashaka 3 - Uttamabhaktasya Gunah — Kannada Script

ಪಠನ್ತೋ ನಾಮಾನಿ ಪ್ರಮದಭರಸಿನ್ಧೌ ನಿಪತಿತಾಃ

ಸ್ಮರನ್ತೋ ರೂಪಂ ತೇ ವರದ ಕಥಯನ್ತೋ ಗುಣಕಥಾಃ ।

ಚರನ್ತೋ ಯೇ ಭಕ್ತಾಸ್ತ್ವಯಿ ಖಲು ರಮನ್ತೇ ಪರಮಮೂ-

ನಹಂ ಧನ್ಯಾನ್ ಮನ್ಯೇ ಸಮಧಿಗತಸರ್ವಾಭಿಲಷಿತಾನ್ ॥1॥

ಗದಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಂ ತವ ಚರಣಸೇವಾರಸಭರೇಽ-

ಪ್ಯನಾಸಕ್ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಭವತಿ ಬತ ವಿಷ್ಣೋ ಕುರು ದಯಾಮ್ ।

ಭವತ್ಪಾದಾಮ್ಭೋಜಸ್ಮರಣರಸಿಕೋ ನಾಮನಿವಹಾ-

ನಹಂ ಗಾಯಂ ಗಾಯಂ ಕುಹಚನ ವಿವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ವಿಜನೇ ॥2॥

ಕೃಪಾ ತೇ ಜಾತಾ ಚೇತ್ಕಿಮಿವ ನ ಹಿ ಲಭ್ಯಂ ತನುಭೃತಾಂ

ಮದೀಯಕ್ಲೇಶೌಘಪ್ರಶಮನದಶಾ ನಾಮ ಕಿಯತೀ ।

ನ ಕೇ ಕೇ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ನನಿಶಮಯಿ ಶೋಕಾಭಿರಹಿತಾ

ಭವದ್ಭಕ್ತಾ ಮುಕ್ತಾಃ ಸುಖಗತಿಮಸಕ್ತಾ ವಿದಧತೇ ॥3॥

ಮುನಿಪ್ರೌಢಾ ರೂಢಾ ಜಗತಿ ಖಲು ಗೂಢಾತ್ಮಗತಯೋ

ಭವತ್ಪಾದಾಮ್ಭೋಜಸ್ಮರಣವಿರುಜೋ ನಾರದಮುಖಾಃ ।

ಚರನ್ತೀಶ ಸ್ವೈರಂ ಸತತಪರಿನಿರ್ಭಾತಪರಚಿ -

ತ್ಸದಾನನ್ದಾದ್ವೈತಪ್ರಸರಪರಿಮಗ್ನಾಃ ಕಿಮಪರಮ್ ॥4॥

ಭವದ್ಭಕ್ತಿಃ ಸ್ಫೀತಾ ಭವತು ಮಮ ಸೈವ ಪ್ರಶಮಯೇ-

ದಶೇಷಕ್ಲೇಶೌಘಂ ನ ಖಲು ಹೃದಿ ಸನ್ದೇಹಕಣಿಕಾ ।

ನ ಚೇದ್ವ್ಯಾಸಸ್ಯೋಕ್ತಿಸ್ತವ ಚ ವಚನಂ ನೈಗಮವಚೋ

ಭವೇನ್ಮಿಥ್ಯಾ ರಥ್ಯಾಪುರುಷವಚನಪ್ರಾಯಮಖಿಲಮ್ ॥5॥

ಭವದ್ಭಕ್ತಿಸ್ತಾವತ್ ಪ್ರಮುಖಮಧುರಾ ತ್ವತ್ ಗುಣರಸಾತ್

ಕಿಮಪ್ಯಾರೂಢಾ ಚೇದಖಿಲಪರಿತಾಪಪ್ರಶಮನೀ ।

ಪುನಶ್ಚಾನ್ತೇ ಸ್ವಾನ್ತೇ ವಿಮಲಪರಿಬೋಧೋದಯಮಿಲ-

ನ್ಮಹಾನನ್ದಾದ್ವೈತಂ ದಿಶತಿ ಕಿಮತಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಮಪರಮ್ ॥6॥

ವಿಧೂಯ ಕ್ಲೇಶಾನ್ಮೇ ಕುರು ಚರಣಯುಗ್ಮಂ ಧೃತರಸಂ

ಭವತ್ಕ್ಷೇತ್ರಪ್ರಾಪ್ತೌ ಕರಮಪಿ ಚ ತೇ ಪೂಜನವಿಧೌ ।

ಭವನ್ಮೂರ್ತ್ಯಾಲೋಕೇ ನಯನಮಥ ತೇ ಪಾದತುಲಸೀ-

ಪರಿಘ್ರಾಣೇ ಘ್ರಾಣಂ ಶ್ರವಣಮಪಿ ತೇ ಚಾರುಚರಿತೇ ॥7॥

ಪ್ರಭೂತಾಧಿವ್ಯಾಧಿಪ್ರಸಭಚಲಿತೇ ಮಾಮಕಹೃದಿ

ತ್ವದೀಯಂ ತದ್ರೂಪಂ ಪರಮಸುಖಚಿದ್ರೂಪಮುದಿಯಾತ್ ।

ಉದಞ್ಚದ್ರೋಮಾಞ್ಚೋ ಗಲಿತಬಹುಹರ್ಷಾಶ್ರುನಿವಹೋ

ಯಥಾ ವಿಸ್ಮರ್ಯಾಸಂ ದುರುಪಶಮಪೀಡಾಪರಿಭವಾನ್ ॥8॥

ಮರುದ್ಗೇಹಾಧೀಶ ತ್ವಯಿ ಖಲು ಪರಾಞ್ಚೋಽಪಿ ಸುಖಿನೋ

ಭವತ್ಸ್ನೇಹೀ ಸೋಽಹಂ ಸುಬಹು ಪರಿತಪ್ಯೇ ಚ ಕಿಮಿದಮ್ ।

ಅಕೀರ್ತಿಸ್ತೇ ಮಾ ಭೂದ್ವರದ ಗದಭಾರಂ ಪ್ರಶಮಯನ್

ಭವತ್ ಭಕ್ತೋತ್ತಂಸಂ ಝಟಿತಿ ಕುರು ಮಾಂ ಕಂಸದಮನ ॥9॥

ಕಿಮುಕ್ತೈರ್ಭೂಯೋಭಿಸ್ತವ ಹಿ ಕರುಣಾ ಯಾವದುದಿಯಾ-

ದಹಂ ತಾವದ್ದೇವ ಪ್ರಹಿತವಿವಿಧಾರ್ತಪ್ರಲಪಿತಃ ।

ಪುರಃ ಕ್ಲೃಪ್ತೇ ಪಾದೇ ವರದ ತವ ನೇಷ್ಯಾಮಿ ದಿವಸಾ-

ನ್ಯಥಾಶಕ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಂ ನತಿನುತಿನಿಷೇವಾ ವಿರಚಯನ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

paṭhanto nāmāni pramadabharasindhau nipatitāḥ

smaranto rūpaṃ te varada kathayanto guṇakathāḥ |

caranto ye bhaktāstvayi khalu ramante paramamū-

nahaṃ dhanyān manye samadhigatasarvābhilaṣitān ||1||

gadakliṣṭaṃ kaṣṭaṃ tava caraṇasevārasabhare'-

pyanāsaktaṃ cittaṃ bhavati bata viṣṇo kuru dayām |

bhavatpādāmbhojasmaraṇarasiko nāmanivahā-

nahaṃ gāyaṃ gāyaṃ kuhacana vivatsyāmi vijane ||2||

kṛpā te jātā cetkimiva na hi labhyaṃ tanubhṛtāṃ

madīyakleśaughapraśamanadaśā nāma kiyatī |

na ke ke loke'sminnaniśamayi śokābhirahitā

bhavadbhaktā muktāḥ sukhagatimasaktā vidadhate ||3||

muniprauḍhā rūḍhā jagati khalu gūḍhātmagatayo

bhavatpādāmbhojasmaraṇavirujo nāradamukhāḥ |

carantīśa svairaṃ satataparinirbhātaparaci -

tsadānandādvaitaprasaraparimagnāḥ kimaparam ||4||

bhavadbhaktiḥ sphītā bhavatu mama saiva praśamaye-

daśeṣakleśaughaṃ na khalu hṛdi sandehakaṇikā |

na cedvyāsasyoktistava ca vacanaṃ naigamavaco

bhavenmithyā rathyāpuruṣavacanaprāyamakhilam ||5||

bhavadbhaktistāvat pramukhamadhurā tvat guṇarasāt

kimapyārūḍhā cedakhilaparitāpapraśamanī |

punaścānte svānte vimalaparibodhodayamila-

nmahānandādvaitaṃ diśati kimataḥ prārthyamaparam ||6||

vidhūya kleśānme kuru caraṇayugmaṃ dhṛtarasaṃ

bhavatkṣetraprāptau karamapi ca te pūjanavidhau |

bhavanmūrtyāloke nayanamatha te pādatulasī-

parighrāṇe ghrāṇaṃ śravaṇamapi te cārucarite ||7||

prabhūtādhivyādhiprasabhacalite māmakahṛdi

tvadīyaṃ tadrūpaṃ paramasukhacidrūpamudiyāt |

udañcadromāñco galitabahuharṣāśrunivaho

yathā vismaryāsaṃ durupaśamapīḍāparibhavān ||8||

marudgehādhīśa tvayi khalu parāñco'pi sukhino

bhavatsnehī so'haṃ subahu paritapye ca kimidam |

akīrtiste mā bhūdvarada gadabhāraṃ praśamayan

bhavat bhaktottaṃsaṃ jhaṭiti kuru māṃ kaṃsadamana ||9||

kimuktairbhūyobhistava hi karuṇā yāvadudiyā-

dahaṃ tāvaddeva prahitavividhārtapralapitaḥ |

puraḥ klṛpte pāde varada tava neṣyāmi divasā-

nyathāśakti vyaktaṃ natinutiniṣevā viracayan ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

पठन्तो नामानि प्रमदभरसिन्धौ निपतिताः

स्मरन्तो रूपं ते वरद कथयन्तो गुणकथाः ।

चरन्तो ये भक्तास्त्वयि खलु रमन्ते परममू-

नहं धन्यान् मन्ये समधिगतसर्वाभिलषितान् ॥1॥

गदक्लिष्टं कष्टं तव चरणसेवारसभरेऽ-

प्यनासक्तं चित्तं भवति बत विष्णो कुरु दयाम् ।

भवत्पादाम्भोजस्मरणरसिको नामनिवहा-

नहं गायं गायं कुहचन विवत्स्यामि विजने ॥2॥

कृपा ते जाता चेत्किमिव न हि लभ्यं तनुभृतां

मदीयक्लेशौघप्रशमनदशा नाम कियती ।

न के के लोकेऽस्मिन्ननिशमयि शोकाभिरहिता

भवद्भक्ता मुक्ताः सुखगतिमसक्ता विदधते ॥3॥

मुनिप्रौढा रूढा जगति खलु गूढात्मगतयो

भवत्पादाम्भोजस्मरणविरुजो नारदमुखाः ।

चरन्तीश स्वैरं सततपरिनिर्भातपरचि -

त्सदानन्दाद्वैतप्रसरपरिमग्नाः किमपरम् ॥4॥

भवद्भक्तिः स्फीता भवतु मम सैव प्रशमये-

दशेषक्लेशौघं न खलु हृदि सन्देहकणिका ।

न चेद्व्यासस्योक्तिस्तव च वचनं नैगमवचो

भवेन्मिथ्या रथ्यापुरुषवचनप्रायमखिलम् ॥5॥

भवद्भक्तिस्तावत् प्रमुखमधुरा त्वत् गुणरसात्

किमप्यारूढा चेदखिलपरितापप्रशमनी ।

पुनश्चान्ते स्वान्ते विमलपरिबोधोदयमिल-

न्महानन्दाद्वैतं दिशति किमतः प्रार्थ्यमपरम् ॥6॥

विधूय क्लेशान्मे कुरु चरणयुग्मं धृतरसं

भवत्क्षेत्रप्राप्तौ करमपि च ते पूजनविधौ ।

भवन्मूर्त्यालोके नयनमथ ते पादतुलसी-

परिघ्राणे घ्राणं श्रवणमपि ते चारुचरिते ॥7॥

प्रभूताधिव्याधिप्रसभचलिते मामकहृदि

त्वदीयं तद्रूपं परमसुखचिद्रूपमुदियात् ।

उदञ्चद्रोमाञ्चो गलितबहुहर्षाश्रुनिवहो

यथा विस्मर्यासं दुरुपशमपीडापरिभवान् ॥8॥

मरुद्गेहाधीश त्वयि खलु पराञ्चोऽपि सुखिनो

भवत्स्नेही सोऽहं सुबहु परितप्ये च किमिदम् ।

अकीर्तिस्ते मा भूद्वरद गदभारं प्रशमयन्

भवत् भक्तोत्तंसं झटिति कुरु मां कंसदमन ॥9॥

किमुक्तैर्भूयोभिस्तव हि करुणा यावदुदिया-

दहं तावद्देव प्रहितविविधार्तप्रलपितः ।

पुरः क्लृप्ते पादे वरद तव नेष्यामि दिवसा-

न्यथाशक्ति व्यक्तं नतिनुतिनिषेवा विरचयन् ॥10॥