📚 Bhagavad Gita

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ਮੂਲਮ੍ - ਪ੍ਰਥਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

Chapter 1 — Arjuna Vishada Yoga — The Yoga of Arjuna's Dejection

✍️ Traditionally attributed to Maharishi Vyasa 📂 Gita 🖋️ Gurmukhi script 🔢 47 verses
📄 Download PDF
View: Text in this script too →
🖋️ Script: ਪੰਜਾਬੀ ▾
⚠️ AI-generated translation — the English meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — English
Chapter 1, Arjuna Vishada Yoga (“the yoga of Arjuna's despondency”), sets the scene of the Bhagavad Gita. Blind King Dhritarashtra asks Sanjaya what happened on the field of Kurukshetra. Duryodhana reviews the warriors of both armies before his teacher Drona, and the conches are sounded on both sides. Arjuna asks Krishna to place his chariot between the armies; seeing his grandfathers, teachers, relatives and friends ready to fight, he is overcome with grief and compassion. He argues that killing his kinsmen would destroy families and their traditions and bring only sin, and finally sets down his bow and arrows and sits down in the chariot.

AI-generated · not yet verified

The English meaning of each verse is shown below the verse.

⚠️ AI-generated translation — the Malayalam meaning was produced by AI and automatically cross-checked against the Sanskrit, but it may still contain errors. It has not yet been reviewed by a scholar. Please refer to a traditional commentary for study.
Summary — Malayalam
ധൃതരാഷ്ട്രർ സഞ്ജയനോട് കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ തന്റെ പുത്രന്മാരും പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും എന്തു ചെയ്തു എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്. ദുര്യോധനൻ തന്റെ സൈന്യത്തെയും പാണ്ഡവസൈന്യത്തെയും വിവരിച്ചശേഷം ഭീഷ്മൻ ശംഖൂതി, തുടർന്ന് ഇരുപക്ഷവും ശംഖങ്ങൾ മുഴക്കി. അർജുനൻ തന്റെ രഥം ഇരുസൈന്യങ്ങൾക്കും മധ്യേ നിർത്താൻ കൃഷ്ണനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ബന്ധുക്കളെയെല്ലാം യുദ്ധത്തിന് നിൽക്കുന്നതു കണ്ട് കരുണയാൽ ആവേശിതനായ അർജുനൻ ദുഃഖിച്ച്, സ്വജനങ്ങളെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപമുണ്ടെന്നും രാജ്യസുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. അവസാനം അമ്പും വില്ലും വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അർജുനൻ രഥത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് ഇരുന്നു.

AI-generated · not yet verified

The Malayalam meaning of each verse is shown below the verse.

Meaning —
ੴ ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਅਥ ਪ੍ਰਥਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ।
ਅਰ੍ਜੁਨਵਿषਾਦਯੋਗਃ
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਉਵਾਚ
Shloka 1
ਧਰ੍ਮਕ੍षੇਤ੍ਰੇ ਕੁਰੁਕ੍षੇਤ੍ਰੇ ਸਮਵੇਤਾ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ ।
ਮਾਮਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਸਞ੍ਜਯ ॥ 1 ॥
dharmakṣetre kurukṣetre samavetā yuyutsavaḥ |
māmakāḥ pāṇḍavāścaiva kimakurvata sañjaya || 1 ||

Dhritarashtra said: O Sanjaya, assembled on the holy field of Kurukshetra and eager to fight, what did my sons and the sons of Pandu do? AI

ധൃതരാഷ്ട്രർ പറഞ്ഞു: സഞ്ജയാ, ധർമ്മക്ഷേത്രമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങിയിറങ്ങിയ എന്റെ പുത്രന്മാരും പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും എന്തു ചെയ്തു? AI

ਸਞ੍ਜਯ ਉਵਾਚ
Shloka 2
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਂ ਵ੍ਯੂਢਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ ।
ਆਚਾਰ੍ਯਮੁਪਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥ 2 ॥
dṛṣṭvā tu pāṇḍavānīkaṃ vyūḍhaṃ duryodhanastadā |
ācāryamupasaṅgamya rājā vacanamabravīt || 2 ||

Sanjaya said: Seeing the army of the Pandavas drawn up in battle formation, King Duryodhana then approached his teacher (Drona) and spoke these words. AI

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: പാണ്ഡവസൈന്യം വ്യൂഹമായി നിരന്നിരിക്കുന്നതു കണ്ടിട്ട്, ദുര്യോധനരാജാവ് അപ്പോൾ ആചാര്യനെ സമീപിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. AI

Shloka 3
ਪਸ਼੍ਯੈਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਚਾਰ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਚਮੂਮ੍ ।
ਵ੍ਯੂਢਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਵ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਧੀਮਤਾ ॥ 3 ॥
paśyaitāṃ pāṇḍuputrāṇāmācārya mahatīṃ camūm |
vyūḍhāṃ drupadaputreṇa tava śiṣyeṇa dhīmatā || 3 ||

O teacher, behold this mighty army of the sons of Pandu, arrayed by your talented disciple, the son of Drupada (Dhrishtadyumna). AI

ആചാര്യാ, ബുദ്ധിമാനായ നിന്റെ ശിഷ്യനായ ദ്രുപദപുത്രൻ വ്യൂഹമായി നിരത്തിയിരിക്കുന്ന പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ ഈ മഹത്തായ സൈന്യത്തെ നോക്കൂ. AI

Shloka 4
ਅਤ੍ਰ ਸ਼ੂਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾ ਯੁਧਿ ।
ਯੁਯੁਧਾਨੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ ॥ 4 ॥
atra śūrā maheṣvāsā bhīmārjunasamā yudhi |
yuyudhāno virāṭaśca drupadaśca mahārathaḥ || 4 ||

Here are heroes, mighty archers, equal in battle to Bhima and Arjuna — Yuyudhana, Virata and Drupada, the great chariot-warrior; AI

ഇവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ഭീമനോടും അർജുനനോടും തുല്യരായ വീരന്മാരും മഹാധനുര്ധാരികളും ഉണ്ട് — യുയുധാനൻ, വിരാടൻ, മഹാരഥനായ ദ്രുപദൻ; AI

Shloka 5
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।
ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ ॥ 5 ॥
dhṛṣṭaketuścekitānaḥ kāśirājaśca vīryavān |
purujitkuntibhojaśca śaibyaśca narapuṅgavaḥ || 5 ||

Dhrishtaketu, Chekitana and the valiant king of Kashi; Purujit, Kuntibhoja and Shaibya, the best among men; AI

ധൃഷ്ടകേതു, ചേകിതാനൻ, വീര്യവാനായ കാശിരാജാവ്; പുരുജിത്ത്, കുന്തിഭോജൻ, നരശ്രേഷ്ഠനായ ശൈബ്യൻ; AI

Shloka 6
ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤ ਉਤ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।
ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਰਥਾਃ ॥ 6 ॥
yudhāmanyuśca vikrānta uttamaujāśca vīryavān |
saubhadro draupadeyāśca sarva eva mahārathāḥ || 6 ||

the courageous Yudhamanyu and the valiant Uttamaujas, the son of Subhadra (Abhimanyu) and the sons of Draupadi — all of them great chariot-warriors. AI

പരാക്രമശാലിയായ യുധാമന്യു, വീര്യവാനായ ഉത്തമൗജസ്, സുഭദ്രാപുത്രനായ അഭിമന്യു, ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാർ — ഇവരെല്ലാം മഹാരഥന്മാരാകുന്നു. AI

Shloka 7
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯੇ ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ।
ਨਾਯਕਾ ਮਮ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਞ੍ਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ॥ 7 ॥
asmākaṃ tu viśiṣṭā ye tānnibodha dvijottama |
nāyakā mama sainyasya sañjñārthaṃ tānbravīmi te || 7 ||

But know also, O best of the twice-born, those who are most distinguished on our side, the leaders of my army; I name them for your information. AI

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തിൽ വിശിഷ്ടരായവരെ അറിയൂ; എന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ നായകന്മാരെ ഞാൻ നിനക്ക് അറിവിനായി പറയാം. AI

Shloka 8
ਭਵਾਨ੍ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸਮਿਤਿਞ੍ਜਯਃ ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ॥ 8 ॥
bhavānbhīṣmaśca karṇaśca kṛpaśca samitiñjayaḥ |
aśvatthāmā vikarṇaśca saumadattistathaiva ca || 8 ||

Yourself, Bhishma, Karna and Kripa, who is ever victorious in battle; Ashvatthama, Vikarna and the son of Somadatta (Bhurishravas); AI

അങ്ങ്, ഭീഷ്മൻ, കർണ്ണൻ, യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ജയിക്കുന്ന കൃപൻ; അശ്വത്ഥാമാവ്, വികർണ്ണൻ, അതുപോലെ സോമദത്തപുത്രൻ; AI

Shloka 9
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਾਃ ।
ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਰਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ॥ 9 ॥
anye ca bahavaḥ śūrā madarthe tyaktajīvitāḥ |
nānāśastrapraharaṇāḥ sarve yuddhaviśāradāḥ || 9 ||

and many other heroes who are ready to lay down their lives for my sake, armed with various weapons, all skilled in warfare. AI

എനിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിക്കാൻ സന്നദ്ധരായ, പലവിധ ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച, യുദ്ധത്തിൽ സമർഥരായ മറ്റനേകം വീരന്മാരുമുണ്ട്. AI

Shloka 10
ਅਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਬਲਂ ਭੀष੍ਮਾਭਿਰਕ੍षਿਤਮ੍ ।
ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮੇਤੇषਾਂ ਬਲਂ ਭੀਮਾਭਿਰਕ੍षਿਤਮ੍ ॥ 10 ॥
aparyāptaṃ tadasmākaṃ balaṃ bhīṣmābhirakṣitam |
paryāptaṃ tvidameteṣāṃ balaṃ bhīmābhirakṣitam || 10 ||

This army of ours, protected by Bhishma, is insufficient, whereas their army, protected by Bhima, is sufficient. (Some commentators read the words the other way: our army is unlimited, theirs limited.) AI

ഭീഷ്മനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ ഈ സൈന്യം അപര്യാപ്തമാണ്; ഭീമനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ സൈന്യമാകട്ടെ പര്യാപ്തവുമാണ്. AI

Shloka 11
ਅਯਨੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਥਾਭਾਗਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ।
ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਰਕ੍षਨ੍ਤੁ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ ॥ 11 ॥
ayaneṣu ca sarveṣu yathābhāgamavasthitāḥ |
bhīṣmamevābhirakṣantu bhavantaḥ sarva eva hi || 11 ||

Therefore, all of you, standing firm in your respective positions at every entrance of the formation, must protect Bhishma above all. AI

അതിനാൽ, നിങ്ങളെല്ലാവരും ഓരോ വ്യൂഹത്തിലും ഓരോ ഭാഗത്ത് യഥാസ്ഥാനം നിന്നുകൊണ്ട് ഭീഷ്മനെത്തന്നെ സംരക്ഷിക്കണം. AI

Shloka 12
ਤਸ੍ਯ ਸਞ੍ਜਨਯਨ੍ਹਰ੍षਂ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਃ ਪਿਤਾਮਹਃ ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਨਦ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਧ੍ਮੌ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ॥ 12 ॥
tasya sañjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān || 12 ||

Then, to cheer Duryodhana, the valiant grandsire Bhishma, the eldest of the Kurus, roared loudly like a lion and blew his conch. AI

അപ്പോൾ കുരുക്കളിൽ മൂത്തവനും പിതാമഹനുമായ, പ്രതാപവാനായ ഭീഷ്മൻ ദുര്യോധനനിൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് സിംഹഗർജ്ജനം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി ശംഖൂതി. AI

Shloka 13
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਣਵਾਨਕਗੋਮੁਖਾਃ ।
ਸਹਸੈਵਾਭ੍ਯਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍ ॥ 13 ॥
tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca paṇavānakagomukhāḥ |
sahasaivābhyahanyanta sa śabdastumulo'bhavat || 13 ||

Then conches, kettledrums, tabors, drums and cow-horns blared forth all at once, and the sound was tumultuous. AI

അനന്തരം ശംഖുകളും ഭേരികളും പണവങ്ങളും ആനകങ്ങളും ഗോമുഖങ്ങളും ഒരുമിച്ച് മുഴങ്ങി; ആ ശബ്ദം കോലാഹലമായിത്തീർന്നു. AI

Shloka 14
ਤਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੈਰ੍ਹਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਮਹਤਿ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤੌ ।
ਮਾਧਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਚੈਵ ਦਿਵ੍ਯੌ ਸ਼ਙ੍ਖੌ ਪ੍ਰਦਘ੍ਮਤੁਃ ॥ 14 ॥
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradaghmatuḥ || 14 ||

Then Madhava (Krishna) and the son of Pandu (Arjuna), seated in a great chariot yoked with white horses, blew their divine conches. AI

പിന്നീട് വെളുത്ത കുതിരകൾ പൂട്ടിയ വലിയ രഥത്തിൽ ഇരുന്ന മാധവനും പാണ്ഡവനും ദിവ്യമായ ശംഖുകൾ ഊതി. AI

Shloka 15
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਦੇਵਦਤ੍ਤਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ ।
ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਦਧ੍ਮੌ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਵृਕੋਦਰਃ ॥ 15 ॥
pāñcajanyaṃ hṛṣīkeśo devadattaṃ dhanañjayaḥ |
pauṇḍraṃ dadhmau mahāśaṅkhaṃ bhīmakarmā vṛkodaraḥ || 15 ||

Hrishikesha (Krishna) blew the Panchajanya, Dhananjaya (Arjuna) the Devadatta, and Bhima, of terrible deeds, blew the great conch Paundra. AI

ഹൃഷീകേശൻ പാഞ്ചജന്യവും, ധനഞ്ജയൻ ദേവദത്തവും, ഭയങ്കരകർമ്മങ്ങളുള്ള വൃകോദരൻ മഹാശംഖമായ പൗണ്ഡ്രവും ഊതി. AI

Shloka 16
ਅਨਨ੍ਤਵਿਜਯਂ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਘੋषਮਣਿਪੁष੍ਪਕੌ ॥ 16 ॥
anantavijayaṃ rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
nakulaḥ sahadevaśca sughoṣamaṇipuṣpakau || 16 ||

King Yudhishthira, the son of Kunti, blew the Anantavijaya; Nakula and Sahadeva blew the Sughosha and the Manipushpaka. AI

കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ അനന്തവിജയവും, നകുലനും സഹദേവനും സുഘോഷവും മണിപുഷ്പകവും ഊതി. AI

Shloka 17
ਕਾਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਮਹਾਰਥਃ ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ ॥ 17 ॥
kāśyaśca parameṣvāsaḥ śikhaṇḍī ca mahārathaḥ |
dhṛṣṭadyumno virāṭaśca sātyakiścāparājitaḥ || 17 ||

The king of Kashi, the great archer; Shikhandi, the great chariot-warrior; Dhrishtadyumna, Virata and the unconquered Satyaki; AI

കാശിരാജാവും മഹാധനുർധരനും, മഹാരഥനായ ശിഖണ്ഡിയും, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും വിരാടനും, അപരാജിതനായ സാത്യകിയും; AI

Shloka 18
ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ ।
ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ਦਧ੍ਮੁਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ॥ 18 ॥
drupado draupadeyāśca sarvaśaḥ pṛthivīpate |
saubhadraśca mahābāhuḥ śaṅkhāndadhmuḥ pṛthakpṛthak || 18 ||

Drupada and the sons of Draupadi, O lord of the earth, and the mighty-armed son of Subhadra — all blew their own conches, each in turn. AI

ഭൂമിപതേ, ദ്രുപദനും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരും എല്ലാവശത്തുനിന്നും, മഹാബാഹുവായ സുഭദ്രാപുത്രനും, ഓരോരുത്തരായി ശംഖങ്ങൾ ഊതി. AI

Shloka 19
ਸ ਘੋषੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਹृਦਯਾਨਿ ਵ੍ਯਦਾਰਯਤ੍ ।
ਨਭਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚੈਵ ਤੁਮੁਲੋ ਵ੍ਯਨੁਨਾਦਯਨ੍ ॥ 19 ॥
sa ghoṣo dhārtarāṣṭrāṇāṃ hṛdayāni vyadārayat |
nabhaśca pṛthivīṃ caiva tumulo vyanunādayan || 19 ||

That tumultuous sound, resounding through the sky and the earth, tore the hearts of the sons of Dhritarashtra. AI

ആ ഘോഷം ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും മുഴങ്ങി, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിളർന്നു. AI

Shloka 20
ਅਥ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਕਪਿਧ੍ਵਜਃ ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਮ੍ਪਾਤੇ ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ॥ 20 ॥
atha vyavasthitāndṛṣṭvā dhārtarāṣṭrānkapidhvajaḥ |
pravṛtte śastrasampāte dhanurudyamya pāṇḍavaḥ || 20 ||

Then, O king, seeing the sons of Dhritarashtra standing in array as the clash of weapons was about to begin, Arjuna, the son of Pandu, whose banner bears the monkey (Hanuman), raised his bow, AI

അനന്തരം, രാജാവേ, ആയുധങ്ങളുടെ സമ്പാതം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ വ്യൂഹത്തിൽ നിൽക്കുന്നതു കണ്ട്, കപിധ്വജനായ പാണ്ഡവൻ വില്ലുയർത്തി, AI

ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਮਾਹ ਮਹੀਪਤੇ।
hṛṣīkeśaṃ tadā vākyamidamāha mahīpate|

and, O lord of the earth (Dhritarashtra), he then spoke these words to Hrishikesha (Krishna). AI

ഭൂമിപതേ, അപ്പോൾ ഹൃഷീകേശനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. AI

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ
Shloka 21
ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਰਥਂ ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇऽਚ੍ਯੁਤ ॥ 21 ॥
senayorubhayormadhye rathaṃ sthāpaya me'cyuta || 21 ||

Arjuna said: O Achyuta, place my chariot between the two armies, AI

അർജുനൻ പറഞ്ഞു: അച്യുതാ, രണ്ടു സൈന്യങ്ങളുടെയും മധ്യേ എന്റെ രഥം നിർത്തുക. AI

Shloka 22
ਯਾਵਦੇਤਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍षੇऽਹਂ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਨਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ।
ਕੈਰ੍ਮਯਾ ਸਹ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਰਣਸਮੁਦ੍ਯਮੇ ॥ 22 ॥
yāvadetānnirīkṣe'haṃ yoddhukāmānavasthitān |
kairmayā saha yoddhavyamasminraṇasamudyame || 22 ||

so that I may look at those who stand here eager for battle, and know with whom I must fight in this combat. AI

ഈ യുദ്ധസമുദ്യമത്തിൽ ഞാൻ ആരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യണമെന്ന്, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഇവരെ ഞാൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നതുവരെ. AI

Shloka 23
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਾਨਵੇਕ੍षੇऽਹਂ ਯ ਏਤੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਵਃ ॥ 23 ॥
yotsyamānānavekṣe'haṃ ya ete'tra samāgatāḥ |
dhārtarāṣṭrasya durbuddheryuddhe priyacikīrṣavaḥ || 23 ||

I wish to see those who have assembled here to fight, wishing to please in battle the evil-minded son of Dhritarashtra. AI

ദുർബുദ്ധിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ യുദ്ധത്തിൽ പ്രീണിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഇവിടെ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നവരായി, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോകുന്നവരെ ഞാൻ നോക്കട്ടെ. AI

ਸਞ੍ਜਯ ਉਵਾਚ
Shloka 24
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੇਨ ਭਾਰਤ ।
ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍ ॥ 24 ॥
evamukto hṛṣīkeśo guḍākeśena bhārata |
senayorubhayormadhye sthāpayitvā rathottamam || 24 ||

Sanjaya said: O descendant of Bharata, thus addressed by Gudakesha (Arjuna), Hrishikesha placed that finest of chariots between the two armies, AI

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: അല്ലയോ ഭാരതവംശത്തിലെ പ്രഭോ, ഗുഡാകേശനായ അർജുനൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹൃഷീകേശൻ ആ ഉത്തമരഥത്തെ ഇരുസൈന്യങ്ങൾക്കും നടുവിൽ നിർത്തി. AI

Shloka 25
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਪ੍ਰਮੁਖਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਮਹੀਕ੍षਿਤਾਮ੍ ।
ਉਵਾਚ ਪਾਰ੍ਥ ਪਸ਼੍ਯੈਤਾਨ੍ਸਮਵੇਤਾਨ੍ਕੁਰੂਨਿਤਿ ॥ 25 ॥
bhīṣmadroṇapramukhataḥ sarveṣāṃ ca mahīkṣitām |
uvāca pārtha paśyaitānsamavetānkurūniti || 25 ||

in front of Bhishma, Drona and all the rulers of the earth, and said: “O Partha, behold these Kurus assembled here.” AI

ഭീഷ്മനും ദ്രോണരും മുതലായവരുടെയും ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ട്, 'അല്ലയോ പാർഥ, ഇവിടെ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്ന ഈ കുരുക്കളെ നോക്കൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു. AI

Shloka 26
ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਿਤॄਨਥ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤੁਲਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸਖੀਂਸ੍ਤਥਾ ॥ 26 ॥
tatrāpaśyatsthitānpārthaḥ pitṝnatha pitāmahān |
ācāryānmātulānbhrātṝnputrānpautrānsakhīṃstathā || 26 ||

There Partha saw, standing in both armies, fathers and grandfathers, teachers, maternal uncles, brothers, sons, grandsons and companions, AI

അവിടെ പാർഥൻ പിതാക്കന്മാരെയും പിതാമഹന്മാരെയും ആചാര്യന്മാരെയും അമ്മാവന്മാരെയും സഹോദരന്മാരെയും പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും നിന്നിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു. AI

Shloka 27
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਨ੍ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ ।
ਤਾਨ੍ਸਮੀਕ੍ष੍ਯ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬਨ੍ਧੂਨਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ॥ 27 ॥
śvaśurānsuhṛdaścaiva senayorubhayorapi |
tānsamīkṣya sa kaunteyaḥ sarvānbandhūnavasthitān || 27 ||

fathers-in-law and well-wishers as well. Seeing all these kinsmen standing there, the son of Kunti (Arjuna), AI

ഇരുസൈന്യങ്ങളിലുമായി ഭാര്യാപിതാക്കന്മാരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കൂടി കണ്ടു. അവിടെ നിൽക്കുന്ന ആ ബന്ധുക്കളെയെല്ലാം കണ്ട കുന്തീപുത്രനായ അർജുനൻ, AI

ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿषੀਦਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍।
kṛpayā parayāviṣṭo viṣīdannidamabravīt|

overcome with deep compassion, spoke these words in sorrow. AI

അതിയായ കരുണയാൽ ആവേശിക്കപ്പെട്ടവനായി ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ട് ഇത് പറഞ്ഞു. AI

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ
Shloka 28
ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਂ ਸ੍ਵਜਨਂ ਕृष੍ਣ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ॥ 28 ॥
dṛṣṭvemaṃ svajanaṃ kṛṣṇa yuyutsuṃ samupasthitam || 28 ||

Arjuna said: O Krishna, seeing these my own people standing here, eager to fight, AI

അർജുനൻ പറഞ്ഞു: അല്ലയോ കൃഷ്ണ, യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഈ എന്റെ സ്വജനങ്ങളെ കണ്ടിട്ട്, AI

Shloka 29
ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖਂ ਚ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ ।
ਵੇਪਥੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਮੇ ਰੋਮਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ॥ 29 ॥
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |
vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate || 29 ||

my limbs give way and my mouth is parched; my body trembles and my hair stands on end. AI

എന്റെ അവയവങ്ങൾ തളരുന്നു, മുഖം വരണ്ടുപോകുന്നു; എന്റെ ശരീരത്തിൽ വിറയലും രോമാഞ്ചവും ഉണ്ടാകുന്നു. AI

Shloka 30
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਸ੍ਰਂਸਤੇ ਹਸ੍ਤਾਤ੍ਤ੍ਵਕ੍ਚੈਵ ਪਰਿਦਹ੍ਯਤੇ ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਵਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭ੍ਰਮਤੀਵ ਚ ਮੇ ਮਨਃ ॥ 30 ॥
gāṇḍīvaṃ sraṃsate hastāttvakcaiva paridahyate |
na ca śaknomyavasthātuṃ bhramatīva ca me manaḥ || 30 ||

The Gandiva bow slips from my hand and my skin is burning; I cannot stand steady, and my mind seems to whirl. AI

ഗാണ്ഡീവം കൈയിൽ നിന്ന് വഴുതിവീഴുന്നു, ത്വക്ക് കത്തുന്നു; എനിക്ക് നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, എന്റെ മനസ്സ് കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. AI

Shloka 31
ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਕੇਸ਼ਵ ।
ਨ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਜਨਮਾਹਵੇ ॥ 31 ॥
nimittāni ca paśyāmi viparītāni keśava |
na ca śreyo'nupaśyāmi hatvā svajanamāhave || 31 ||

I see evil omens, O Keshava, and I foresee no good in killing my own kinsmen in battle. AI

കേശവാ, ഞാൻ അമംഗളമായ അടയാളങ്ങൾ കാണുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ സ്വജനങ്ങളെ കൊന്നാൽ നമുക്ക് ശ്രേയസ്സ് ഉണ്ടാകുമെന്നും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. AI

Shloka 32
ਨ ਕਾਙ੍ਕ੍षੇ ਵਿਜਯਂ ਕृष੍ਣ ਨ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਖਾਨਿ ਚ ।
ਕਿਂ ਨੋ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਕਿਂ ਭੋਗੈਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨ ਵਾ ॥ 32 ॥
na kāṅkṣe vijayaṃ kṛṣṇa na ca rājyaṃ sukhāni ca |
kiṃ no rājyena govinda kiṃ bhogairjīvitena vā || 32 ||

I do not desire victory, O Krishna, nor a kingdom, nor pleasures. Of what use to us is a kingdom, O Govinda, or enjoyments, or even life itself? AI

കൃഷ്ണാ, ഞാൻ വിജയവും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, രാജ്യവും സുഖങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഗോവിന്ദാ, നമുക്ക് രാജ്യം കൊണ്ടെന്ത്? ഭോഗങ്ങൾ കൊണ്ടെന്ത്? ജീവിതം കൊണ്ടെന്ത്? AI

Shloka 33
ਯੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਕਾਙ੍ਕ੍षਿਤਂ ਨੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਗਾਃ ਸੁਖਾਨਿ ਚ ।
ਤ ਇਮੇऽਵਸ੍ਥਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਨਾਨਿ ਚ ॥ 33 ॥
yeṣāmarthe kāṅkṣitaṃ no rājyaṃ bhogāḥ sukhāni ca |
ta ime'vasthitā yuddhe prāṇāṃstyaktvā dhanāni ca || 33 ||

Those for whose sake we desire kingdom, enjoyments and pleasures stand here in battle, having staked their lives and wealth — AI

ഏതിനുവേണ്ടിയാണോ നമുക്ക് രാജ്യവും ഭോഗങ്ങളും സുഖങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കാനുള്ളത്, അവർ ഇതാ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണങ്ങളും ധനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് നിൽക്കുന്നു. AI

Shloka 34
ਆਚਾਰ੍ਯਾਃ ਪਿਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ ।
ਮਾਤੁਲਾਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਯਾਲਾਃ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਥਾ ॥ 34 ॥
ācāryāḥ pitaraḥ putrāstathaiva ca pitāmahāḥ |
mātulāḥ śvaśurāḥ pautrāḥ śyālāḥ sambandhinastathā || 34 ||

teachers, fathers, sons and grandfathers, maternal uncles, fathers-in-law, grandsons, brothers-in-law and other relatives. AI

ആചാര്യന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, പുത്രന്മാർ, അതുപോലെ പിതാമഹന്മാർ, മാതുലന്മാർ, ശ്വശുരന്മാർ, പൗത്രന്മാർ, ശ്യാലന്മാർ, അതുപോലെ ബന്ധുക്കൾ. AI

Shloka 35
ਏਤਾਨ੍ਨ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਘ੍ਨਤੋऽਪਿ ਮਧੁਸੂਦਨ ।
ਅਪਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੇਤੋਃ ਕਿਂ ਨੁ ਮਹੀਕृਤੇ ॥ 35 ॥
etānna hantumicchāmi ghnato'pi madhusūdana |
api trailokyarājyasya hetoḥ kiṃ nu mahīkṛte || 35 ||

O Madhusudana, I do not wish to kill them, even if they kill me — not even for the sovereignty of the three worlds, let alone for this earth. AI

മധുസൂദനാ, കൊല്ലപ്പെട്ടാലും ഞാൻ ഇവരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയും ഞാൻ കൊല്ലില്ല; പിന്നെ ഈ ഭൂമിക്കുവേണ്ടി എന്തിന്? AI

Shloka 36
ਨਿਹਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਃ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ ।
ਪਾਪਮੇਵਾਸ਼੍ਰਯੇਦਸ੍ਮਾਨ੍ਹਤ੍ਵੈਤਾਨਾਤਤਾਯਿਨਃ ॥ 36 ॥
nihatya dhārtarāṣṭrānnaḥ kā prītiḥ syājjanārdana |
pāpamevāśrayedasmānhatvaitānātatāyinaḥ || 36 ||

What joy could we have, O Janardana, by killing the sons of Dhritarashtra? Only sin would come upon us by slaying these aggressors. AI

ജനാർദനാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ കൊന്നിട്ട് നമുക്ക് എന്ത് സന്തോഷം ഉണ്ടാകും? ഈ ആക്രമണകാരികളെ കൊന്നാൽ പാപം മാത്രമേ നമ്മെ ബാധിക്കൂ. AI

Shloka 37
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰ੍ਹਾ ਵਯਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸ੍ਵਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍ ।
ਸ੍ਵਜਨਂ ਹਿ ਕਥਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸੁਖਿਨਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਾਧਵ ॥ 37 ॥
tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān |
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava || 37 ||

Therefore we should not kill the sons of Dhritarashtra, our own kinsmen. How could we be happy, O Madhava, after killing our own people? AI

അതുകൊണ്ട് മാധവാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ സ്വബന്ധുക്കളെ കൊല്ലാൻ നാം അർഹരല്ല. സ്വജനങ്ങളെ കൊന്നിട്ട് നമുക്ക് എങ്ങനെ സുഖികളാകാൻ കഴിയും? AI

Shloka 38
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯੇਤੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਭੋਪਹਤਚੇਤਸਃ ।
ਕੁਲਕ੍षਯਕृਤਂ ਦੋषਂ ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੇ ਚ ਪਾਤਕਮ੍ ॥ 38 ॥
yadyapyete na paśyanti lobhopahatacetasaḥ |
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ mitradrohe ca pātakam || 38 ||

Even though they, their minds overpowered by greed, see no wrong in destroying the family and no sin in treachery to friends, AI

ലോഭത്താൽ ബുദ്ധി മറഞ്ഞ ഇവർ കുലക്ഷയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷവും മിത്രദ്രോഹത്തിലെ പാപവും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും. AI

Shloka 39
ਕਥਂ ਨ ਜ੍ਞੇਯਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪਾਪਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍ ।
ਕੁਲਕ੍षਯਕृਤਂ ਦੋषਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ ॥ 39 ॥
kathaṃ na jñeyamasmābhiḥ pāpādasmānnivartitum |
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ prapaśyadbhirjanārdana || 39 ||

why should we, who clearly see the evil in destroying a family, not know to turn away from this sin, O Janardana? AI

ജനാർദനാ, കുലനാശത്തിൽ ഉള്ള ദോഷം വ്യക്തമായി കാണുന്ന നമ്മൾ ഈ പാപത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയേണ്ടതെങ്ങനെ എന്ന് അറിയാതിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? AI

Shloka 40
ਕੁਲਕ੍षਯੇ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲਧਰ੍ਮਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ ।
ਧਰ੍ਮੇ ਨष੍ਟੇ ਕੁਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਧਰ੍ਮੋऽਭਿਭਵਤ੍ਯੁਤ ॥ 40 ॥
kulakṣaye praṇaśyanti kuladharmāḥ sanātanāḥ |
dharme naṣṭe kulaṃ kṛtsnamadharmo'bhibhavatyuta || 40 ||

When a family is destroyed, its age-old family traditions perish; and when those traditions perish, unrighteousness overtakes the whole family. AI

കുലം നശിക്കുമ്പോൾ സനാതനമായ കുലധർമങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; ധർമം നശിക്കുമ്പോൾ അധർമം മുഴുവൻ കുലത്തെയും കീഴടക്കുന്നു. AI

Shloka 41
ਅਧਰ੍ਮਾਭਿਭਵਾਤ੍ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਦੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਦੁष੍ਟਾਸੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਜਾਯਤੇ ਵਰ੍ਣਸਙ੍ਕਰਃ ॥ 41 ॥
adharmābhibhavātkṛṣṇa praduṣyanti kulastriyaḥ |
strīṣu duṣṭāsu vārṣṇeya jāyate varṇasaṅkaraḥ || 41 ||

When unrighteousness prevails, O Krishna, the women of the family become corrupt; and when the women are corrupt, O descendant of Vrishni, there arises a mixing of social orders (varna-sankara). AI

കൃഷ്ണാ, അധർമം കീഴടക്കുമ്പോൾ കുലസ്ത്രീകൾ ദുഷിക്കുന്നു; വാർഷ്ണേയാ, സ്ത്രീകൾ ദുഷിക്കുമ്പോൾ വർണസങ്കരം ഉണ്ടാകുന്നു. AI

Shloka 42
ਸਙ੍ਕਰੋ ਨਰਕਾਯੈਵ ਕੁਲਘ੍ਨਾਨਾਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ।
ਪਤਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਹ੍ਯੇषਾਂ ਲੁਪ੍ਤਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਃ ॥ 42 ॥
saṅkaro narakāyaiva kulaghnānāṃ kulasya ca |
patanti pitaro hyeṣāṃ luptapiṇḍodakakriyāḥ || 42 ||

This mixing leads both the family and its destroyers to hell; their ancestors fall, deprived of the offerings of rice-balls and water. AI

ഈ സങ്കരം കുലഘാതകർക്കും കുലത്തിനും നരകത്തിനു തന്നെ കാരണമാകുന്നു; പിണ്ഡവും ഉദകവും ലഭിക്കാതെ അവരുടെ പിതൃക്കൾ വീഴുന്നു. AI

Shloka 43
ਦੋषੈਰੇਤੈਃ ਕੁਲਘ੍ਨਾਨਾਂ ਵਰ੍ਣਸਙ੍ਕਰਕਾਰਕੈਃ ।
ਉਤ੍ਸਾਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਾਤਿਧਰ੍ਮਾਃ ਕੁਲਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਃ ॥ 43 ॥
doṣairetaiḥ kulaghnānāṃ varṇasaṅkarakārakaiḥ |
utsādyante jātidharmāḥ kuladharmāśca śāśvatāḥ || 43 ||

Through these misdeeds of the destroyers of families, which cause the mixing of social orders, the eternal duties of community and family are ruined. AI

വർണസങ്കരം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ ദോഷങ്ങളാൽ കുലഘാതകരുടെ ജാതിധർമങ്ങളും ശാശ്വതമായ കുലധർമങ്ങളും നശിക്കുന്നു. AI

Shloka 44
ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਕੁਲਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ।
ਨਰਕੇऽਨਿਯਤਂ ਵਾਸੋ ਭਵਤੀਤ੍ਯਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ॥ 44 ॥
utsannakuladharmāṇāṃ manuṣyāṇāṃ janārdana |
narake'niyataṃ vāso bhavatītyanuśuśruma || 44 ||

We have heard, O Janardana, that people whose family duties have been destroyed dwell in hell for an indefinite time. AI

ജനാർദനാ, കുലധർമങ്ങൾ നശിച്ച മനുഷ്യർക്ക് അനിശ്ചിതകാലം നരകവാസം ഉണ്ടാകുമെന്ന് നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. AI

Shloka 45
ਅਹੋ ਬਤ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾ ਵਯਮ੍ ।
ਯਦ੍ਰਾਜ੍ਯਸੁਖਲੋਭੇਨ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਜਨਮੁਦ੍ਯਤਾਃ ॥ 45 ॥
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ || 45 ||

Alas! What a great sin we have resolved to commit, in being ready to kill our own kinsmen out of greed for the pleasures of a kingdom! AI

അയ്യോ! രാജ്യസുഖത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ലോഭത്താൽ സ്വജനത്തെ കൊല്ലാൻ നാം ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ പാപം ചെയ്യാൻ നാം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു! AI

Shloka 46
ਯਦਿ ਮਾਮਪ੍ਰਤੀਕਾਰਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਰਣੇ ਹਨ੍ਯੁਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਕ੍षੇਮਤਰਂ ਭਵੇਤ੍ ॥ 46 ॥
yadi māmapratīkāramaśastraṃ śastrapāṇayaḥ |
dhārtarāṣṭrā raṇe hanyustanme kṣemataraṃ bhavet || 46 ||

It would be better for me if the sons of Dhritarashtra, weapons in hand, were to kill me in battle while I am unarmed and do not resist. AI

ആയുധം ധരിച്ച ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ പ്രതികരിക്കാത്തതും ആയുധമില്ലാത്തതുമായ എന്നെ കൊന്നാൽ അത് എനിക്ക് കൂടുതൽ ക്ഷേമകരമായിരിക്കും. AI

ਸਞ੍ਜਯ ਉਵਾਚ ।
Shloka 47
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਥੋਪਸ੍ਥ ਉਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਸ਼ੋਕਸਂਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਃ ॥ 47 ॥
evamuktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ || 47 ||

Sanjaya said: Having spoken thus on the battlefield, Arjuna, his mind overwhelmed with sorrow, cast aside his bow and arrows and sat down on the seat of the chariot. AI

ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട്, ദുഃഖത്താൽ വിക്ഷുബ്ധമായ മനസ്സോടെ അർജുനൻ അമ്പും വില്ലും വലിച്ചെറിഞ്ഞ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ രഥത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് ഇരുന്നു. AI

ੴ ਤਤ੍ਸਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾਸੂਪਨਿषਤ੍ਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਯਾਂ ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਸਂਵਾਦੇ ਅਰ੍ਜੁਨਵਿषਾਦਯੋਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਥਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ॥1 ॥
Sanskrit — Devanagari (original)
ॐ श्री परमात्मने नमः
अथ प्रथमोऽध्यायः ।
अर्जुनविषादयोगः
धृतराष्ट्र उवाच
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ 1 ॥
सञ्जय उवाच
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसङ्गम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ 2 ॥
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ 3 ॥
अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ 4 ॥
धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कुन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ 5 ॥
युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च वीर्यवान् ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः ॥ 6 ॥
अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य सञ्ज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ 7 ॥
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिञ्जयः ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सौमदत्तिस्तथैव च ॥ 8 ॥
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ 9 ॥
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ 10 ॥
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ 11 ॥
तस्य सञ्जनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ 12 ॥
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ 13 ॥
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदघ्मतुः ॥ 14 ॥
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनञ्जयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ 15 ॥
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ 16 ॥
काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ 17 ॥
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ 18 ॥
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ 19 ॥
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसम्पाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ 20 ॥
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते।
अर्जुन उवाच
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ 21 ॥
यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ 22 ॥
योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ 23 ॥
सञ्जय उवाच
एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ 24 ॥
भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ 25 ॥
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ 26 ॥
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ 27 ॥
कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत्।
अर्जुन उवाच
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ 28 ॥
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥ 29 ॥
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ 30 ॥
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ 31 ॥
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ 32 ॥
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ 33 ॥
आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः श्यालाः सम्बन्धिनस्तथा ॥ 34 ॥
एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ 35 ॥
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ 36 ॥
तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ 37 ॥
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकम् ॥ 38 ॥
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ 39 ॥
कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ 40 ॥
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ 41 ॥
सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषां लुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ 42 ॥
दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ 43 ॥
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरकेऽनियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ 44 ॥
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ 45 ॥
यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ 46 ॥
सञ्जय उवाच ।
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ 47 ॥
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे अर्जुनविषादयोगो नाम प्रथमोऽध्यायः ॥1 ॥
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Gurmukhi script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.
🕉 InfoLyter.in