Shri Gurugita Tritiyodhyayah

ॐ

ಶ್ರೀ ಗುರುಗೀತಾ ತೃತೀಯೋಧ್ಯಾಯಃ

Gita Kannada

ಅಥ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಅಥ ಕಾಮ್ಯಜಪಸ್ಥಾನಂ ಕಥಯಾಮಿ ವರಾನನೇ ।

ಸಾಗರಾನ್ತೇ ಸರಿತ್ತೀರೇ ತೀರ್ಥೇ ಹರಿಹರಾಲಯೇ ॥ 236 ॥

ಶಕ್ತಿದೇವಾಲಯೇ ಗೋಷ್ಠೇ ಸರ್ವದೇವಾಲಯೇ ಶುಭೇ ।

ವಟಸ್ಯ ಧಾತ್ರ್ಯಾ ಮೂಲೇ ವಾ ಮಠೇ ಬೃನ್ದಾವನೇ ತಥಾ ॥ 237 ॥

ಪವಿತ್ರೇ ನಿರ್ಮಲೇ ದೇಶೇ ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಠಾನತೋಽಪಿ ವಾ ।

ನಿರ್ವೇದನೇನ ಮೌನೇನ ಜಪಮೇತತ್ ಸಮಾರಭೇತ್ ॥ 238 ॥

ಜಾಪ್ಯೇನ ಜಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಜಪಸಿದ್ಧಿಂ ಫಲಂ ತಥಾ ।

ಹೀನಂ ಕರ್ಮ ತ್ಯಜೇತ್ಸರ್ವಂ ಗರ್ಹಿತಸ್ಥಾನಮೇವ ಚ ॥ 239 ॥

ಶ್ಮಶಾನೇ ಬಿಲ್ವಮೂಲೇ ವಾ ವಟಮೂಲಾನ್ತಿಕೇ ತಥಾ ।

ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಕಾನಕೇ ಮೂಲೇ ಚೂತವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧೌ ॥ 240 ॥

ಪೀತಾಸನಂ ಮೋಹನೇ ತು ಹ್ಯಸಿತಂ ಚಾಭಿಚಾರಿಕೇ ।

ಜ್ಞೇಯಂ ಶುಕ್ಲಂ ಚ ಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ವಶ್ಯೇ ರಕ್ತಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ॥ 241 ॥

ಜಪಂ ಹೀನಾಸನಂ ಕುರ್ವನ್ ಹೀನಕರ್ಮಫಲಪ್ರದಮ್ ।

ಗುರುಗೀತಾಂ ಪ್ರಯಾಣೇ ವಾ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೇ ರಿಪುಸಙ್ಕಟೇ ॥ 242 ॥

ಜಪನ್ ಜಯಮವಾಪ್ನೋತಿ ಮರಣೇ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿಕಾ ।

ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಗುರುಪುತ್ರೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 243 ॥

ಗುರುಮನ್ತ್ರೋ ಮುಖೇ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ನಾಽನ್ಯಥಾ ।

ದೀಕ್ಷಯಾ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಗುರುಪುತ್ರಕೇ ॥ 244 ॥

ಭವಮೂಲವಿನಾಶಾಯ ಚಾಷ್ಟಪಾಶನಿವೃತ್ತಯೇ ।

ಗುರುಗೀತಾಮ್ಭಸಿ ಸ್ನಾನಂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಃ ಕುರುತೇ ಸದಾ ॥ 245 ॥

ಸ ಏವಂ ಸದ್ಗುರುಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸದಸದ್ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ ।

ತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 246 ॥

ಸರ್ವಶುದ್ಧಃ ಪವಿತ್ರೋಽಸೌ ಸ್ವಭಾವಾದ್ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ।

ತತ್ರ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ಷೇತ್ರಪೀಠೇ ಚರನ್ತಿ ಚ ॥ 247 ॥

ಆಸನಸ್ಥಾಃ ಶಯಾನಾ ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತಸ್ತಿಷ್ಠತೋಽಪಿ ವಾ ।

ಅಶ್ವಾರೂಢಾ ಗಜಾರೂಢಾಃ ಸುಷುಪ್ತಾ ಜಾಗ್ರತೋಽಪಿ ವಾ ॥ 248 ॥

ಶುಚಿರ್ಭೂತಾ ಜ್ಞಾನವನ್ತೋ ಗುರುಗೀತಾಂ ಜಪನ್ತಿ ಯೇ ।

ತೇಷಾಂ ದರ್ಶನಸಂಸ್ಪರ್ಶಾತ್ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜಾಯತೇ ॥ 249 ॥

ಸಮುದ್ರೇ ವೈ ಯಥಾ ತೋಯಂ ಕ್ಷೀರೇ ಕ್ಷೀರಂ ಜಲೇ ಜಲಮ್ ।

ಭಿನ್ನೇ ಕುಮ್ಭೇ ಯಥಾಽಽಕಾಶಂ ತಥಾಽಽತ್ಮಾ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ॥ 250 ॥

ತಥೈವ ಜ್ಞಾನವಾನ್ ಜೀವಃ ಪರಮಾತ್ಮನಿ ಸರ್ವದಾ ।

ಐಕ್ಯೇನ ರಮತೇ ಜ್ಞಾನೀ ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ದಿವಾನಿಶಮ್ ॥ 251 ॥

ಏವಂವಿಧೋ ಮಹಾಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ತತೇ ಸದಾ ।

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಕಾರೇಣ ಗುರುಭಕ್ತಿಂ ಸಮಾಚರೇತ್ ॥ 252 ॥

ಗುರುಸನ್ತೋಷಣಾದೇವ ಮುಕ್ತೋ ಭವತಿ ಪಾರ್ವತಿ ।

ಅಣಿಮಾದಿಷು ಭೋಕ್ತೃತ್ವಂ ಕೃಪಯಾ ದೇವಿ ಜಾಯತೇ ॥ 253 ॥

ಸಾಮ್ಯೇನ ರಮತೇ ಜ್ಞಾನೀ ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ನಿಶಿ ।

ಏವಂವಿಧೋ ಮಹಾಮೌನೀ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸಮತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ 254 ॥

ಅಥ ಸಂಸಾರಿಣಃ ಸರ್ವೇ ಗುರುಗೀತಾ ಜಪೇನ ತು ।

ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾಂಸ್ತು ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ತ್ರಿಸತ್ಯಂ ಮಮ ಭಾಷಿತಮ್ ॥ 255 ॥

ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಧರ್ಮಸಾರಂ ಮಯೋದಿತಮ್ ।

ಗುರುಗೀತಾಸಮಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ನಾಸ್ತಿ ತತ್ತ್ವಂ ಗುರೋಃ ಪರಮ್ ॥ 256 ॥

ಗುರುರ್ದೇವೋ ಗುರುರ್ಧರ್ಮೋ ಗುರೌ ನಿಷ್ಠಾ ಪರಂ ತಪಃ ।

ಗುರೋಃ ಪರತರಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ರಿವಾರಂ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ ॥ 257 ॥

ಧನ್ಯಾ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಧನ್ಯೋ ಗೋತ್ರಂ ಧನ್ಯಂ ಕುಲೋದ್ಭವಃ ।

ಧನ್ಯಾ ಚ ವಸುಧಾ ದೇವಿ ಯತ್ರ ಸ್ಯಾದ್ಗುರುಭಕ್ತತಾ ॥ 258 ॥

ಆಕಲ್ಪಜನ್ಮ ಕೋಟೀನಾಂ ಯಜ್ಞವ್ರತತಪಃ ಕ್ರಿಯಾಃ ।

ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಫಲಾ ದೇವಿ ಗುರೂಸನ್ತೋಷಮಾತ್ರತಃ ॥ 259 ॥

ಶರೀರಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಪ್ರಾಣಮರ್ಥಂ ಸ್ವಜನಬನ್ಧುತಾ ।

ಮಾತೃಕುಲಂ ಪಿತೃಕುಲಂ ಗುರುರೇವ ನ ಸಂಶಯಃ ॥ 260 ॥

ಮನ್ದಭಾಗ್ಯಾ ಹ್ಯಶಕ್ತಾಶ್ಚ ಯೇ ಜನಾ ನಾನುಮನ್ವತೇ ।

ಗುರುಸೇವಾಸು ವಿಮುಖಾಃ ಪಚ್ಯನ್ತೇ ನರಕೇಽಶುಚೌ ॥ 261 ॥

ವಿದ್ಯಾ ಧನಂ ಬಲಂ ಚೈವ ತೇಷಾಂ ಭಾಗ್ಯಂ ನಿರರ್ಥಕಮ್ ।

ಯೇಷಾಂ ಗುರೂಕೃಪಾ ನಾಸ್ತಿ ಅಧೋ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 262 ॥

ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತೃಕಿನ್ನರಾಃ ।

ಸಿದ್ಧಚಾರಣಯಕ್ಷಾಶ್ಚ ಅನ್ಯೇ ಚ ಮುನಯೋ ಜನಾಃ ॥ 263 ॥

ಗುರುಭಾವಃ ಪರಂ ತೀರ್ಥಮನ್ಯತೀರ್ಥಂ ನಿರರ್ಥಕಮ್ ।

ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯಂ ದೇವಿ ಶ್ರೀಗುರೋಶ್ಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ್ ॥ 264 ॥

ಕನ್ಯಾಭೋಗರತಾ ಮನ್ದಾಃ ಸ್ವಕಾನ್ತಾಯಾಃ ಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ ।

ಅತಃ ಪರಂ ಮಯಾ ದೇವಿ ಕಥಿತಂ ನ ಮಮ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 265 ॥

ಇದಂ ರಹಸ್ಯಮಸ್ಪಷ್ಟಂ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಚ ವರಾನನೇ ।

ಸುಗೋಪ್ಯಂ ಚ ತವಾಗ್ರೇ ತು ಮಮಾತ್ಮಪ್ರೀತಯೇ ಸತಿ ॥ 266 ॥

ಸ್ವಾಮಿಮುಖ್ಯಗಣೇಶಾದ್ಯಾನ್ ವೈಷ್ಣವಾದೀಂಶ್ಚ ಪಾರ್ವತಿ ।

ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮಹಾಮಾಯೇ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶಂ ಕುರುಷ್ವ ಮೇ ॥ 267 ॥

ಅಭಕ್ತೇ ವಞ್ಚಕೇ ಧೂರ್ತೇ ಪಾಷಣ್ಡೇ ನಾಸ್ತಿಕಾದಿಷು ।

ಮನಸಾಽಪಿ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಕದಾಚನ ॥ 268 ॥

ಗುರವೋ ಬಹವಃ ಸನ್ತಿ ಶಿಷ್ಯವಿತ್ತಾಪಹಾರಕಾಃ ।

ತಮೇಕಂ ದುರ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ಶಿಷ್ಯಹೃತ್ತಾಪಹಾರಕಮ್ ॥ 269 ॥

ಚಾತುರ್ಯವಾನ್ ವಿವೇಕೀ ಚ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಜ್ಞಾನವಾನ್ ಶುಚಿಃ ।

ಮಾನಸಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಯಸ್ಯ ಗುರುತ್ವಂ ತಸ್ಯ ಶೋಭತೇ ॥ 270 ॥

ಗುರವೋ ನಿರ್ಮಲಾಃ ಶಾನ್ತಾಃ ಸಾಧವೋ ಮಿತಭಾಷಿಣಃ ।

ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಸದಾಚಾರಾಃ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ ॥ 271 ॥

ಸೂಚಕಾದಿಪ್ರಭೇದೇನ ಗುರವೋ ಬಹುಧಾ ಸ್ಮೃತಾಃ ।

ಸ್ವಯಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪರೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ತತ್ತ್ವನಿಷ್ಠಂ ಭಜೇತ್ಸುಧೀಃ ॥ 272 ॥

ವರ್ಣಜಾಲಮಿದಂ ತದ್ವದ್ಬಾಹ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಂ ತು ಲೌಕಿಕಮ್ ।

ಯಸ್ಮಿನ್ ದೇವಿ ಸಮಭ್ಯಸ್ತಂ ಸ ಗುರುಃ ಸುಚಕಃ ಸ್ಮೃತಃ ॥ 273 ॥

ವರ್ಣಾಶ್ರಮೋಚಿತಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮವಿಧಾಯಿನೀಮ್ ।

ಪ್ರವಕ್ತಾರಂ ಗುರುಂ ವಿದ್ಧಿ ವಾಚಕಂ ತ್ವಿತಿ ಪಾರ್ವತಿ ॥ 274 ॥

ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರ್ಯಾದಿಮನ್ತ್ರಾಣಾಮುಪದೇಷ್ಟಾ ತು ಪಾರ್ವತಿ ।

ಸ ಗುರುರ್ಬೋಧಕೋ ಭೂಯಾದುಭಯೋರಯಮುತ್ತಮಃ ॥ 275 ॥

ಮೋಹಮಾರಣವಶ್ಯಾದಿತುಚ್ಛಮನ್ತ್ರೋಪದೇಶಿನಮ್ ।

ನಿಷಿದ್ಧಗುರುರಿತ್ಯಾಹುಃ ಪಣ್ಡಿತಾಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಃ ॥ 276 ॥

ಅನಿತ್ಯಮಿತಿ ನಿರ್ದಿಶ್ಯ ಸಂಸಾರಂ ಸಙ್ಕಟಾಲಯಮ್ ।

ವೈರಾಗ್ಯಪಥದರ್ಶೀ ಯಃ ಸ ಗುರುರ್ವಿಹಿತಃ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 277 ॥

ತತ್ತ್ವಮಸ್ಯಾದಿವಾಕ್ಯಾನಾಮುಪದೇಷ್ಟಾ ತು ಪಾರ್ವತಿ ।

ಕಾರಣಾಖ್ಯೋ ಗುರುಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಭವರೋಗನಿವಾರಕಃ ॥ 278 ॥

ಸರ್ವಸನ್ದೇಹಸನ್ದೋಹನಿರ್ಮೂಲನವಿಚಕ್ಷಣಃ ।

ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಭಯಘ್ನೋ ಯಃ ಸ ಗುರುಃ ಪರಮೋ ಮತಃ ॥ 279 ॥

ಬಹುಜನ್ಮಕೃತಾತ್ ಪುಣ್ಯಾಲ್ಲಭ್ಯತೇಽಸೌ ಮಹಾಗುರುಃ ।

ಲಬ್ಧ್ವಾಽಮುಂ ನ ಪುನರ್ಯಾತಿ ಶಿಷ್ಯಃ ಸಂಸಾರಬನ್ಧನಮ್ ॥ 280 ॥

ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾ ಲೋಕೇ ಗುರವಃ ಸನ್ತಿ ಪಾರ್ವತಿ ।

ತೇಷು ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸೇವ್ಯೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 281 ॥

ನಿಷಿದ್ಧಗುರುಶಿಷ್ಯಸ್ತು ದುಷ್ಟಸಙ್ಕಲ್ಪದೂಷಿತಃ ।

ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಲಯಪರ್ಯನ್ತಂ ನ ಪುನರ್ಯಾತಿ ಮರ್ತ್ಯತಾಮ್ ॥ 282 ॥

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾದೇವೀ ಮಹಾದೇವವಚಸ್ತಥಾ ।

ಅತ್ಯನ್ತವಿಹ್ವಲಮನಾಃ ಶಙ್ಕರಂ ಪರಿಪೃಚ್ಛತಿ ॥ 283 ॥

ಪಾರ್ವತ್ಯುವಾಚ ।

ನಮಸ್ತೇ ದೇವದೇವಾತ್ರ ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿದಸ್ತಿ ಮೇ ।

ಶ್ರುತ್ವಾ ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯಮಧುನಾ ಭೃಶಂ ಸ್ಯಾದ್ವಿಹ್ವಲಂ ಮನಃ ॥ 284 ॥

ಸ್ವಯಂ ಮೂಢಾ ಮೃತ್ಯುಭೀತಾಃ ಸುಕೃತಾದ್ವಿರತಿಂ ಗತಾಃ ।

ದೈವಾನ್ನಿಷಿದ್ಧಗುರುಗಾ ಯದಿ ತೇಷಾಂ ತು ಕಾ ಗತಿಃ ॥ 285 ॥

ಶ್ರೀ ಮಹಾದೇವ ಉವಾಚ ।

ಶೃಣು ತತ್ತ್ವಮಿದಂ ದೇವಿ ಯದಾ ಸ್ಯಾದ್ವಿರತೋ ನರಃ ।

ತದಾಽಸಾವಧಿಕಾರೀತಿ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಶ್ರುತಿಮಸ್ತಕೈಃ ॥ 286 ॥

ಅಖಣ್ಡೈಕರಸಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿತ್ಯಮುಕ್ತಂ ನಿರಾಮಯಮ್ ।

ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ ಸನ್ದರ್ಶಿತಂ ಯೇನ ಸ ಭವೇದಸ್ಯಂ ದೇಶಿಕಃ ॥ 287 ॥

ಜಲಾನಾಂ ಸಾಗರೋ ರಾಜಾ ಯಥಾ ಭವತಿ ಪಾರ್ವತಿ ।

ಗುರೂಣಾಂ ತತ್ರ ಸರ್ವೇಷಾಂ ರಾಜಾಽಯಂ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 288 ॥

ಮೋಹಾದಿರಹಿತಃ ಶಾನ್ತೋ ನಿತ್ಯತೃಪ್ತೋ ನಿರಾಶ್ರಯಃ ।

ತೃಣೀಕೃತಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುವೈಭವಃ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 289 ॥

ಸರ್ವಕಾಲವಿದೇಶೇಷು ಸ್ವತನ್ತ್ರೋ ನಿಶ್ಚಲಸ್ಸುಖೀ ।

ಅಖಣ್ಡೈಕರಸಾಸ್ವಾದತೃಪ್ತೋ ಹಿ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 290 ॥

ದ್ವೈತಾದ್ವೈತವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವಾನುಭೂತಿಪ್ರಕಾಶವಾನ್ ।

ಅಜ್ಞಾನಾನ್ಧತಮಶ್ಛೇತ್ತಾ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 291 ॥

ಯಸ್ಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರೇಣ ಮನಸಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪ್ರಸನ್ನತಾ ।

ಸ್ವಯಂ ಭೂಯಾತ್ ಧೃತಿಶ್ಶಾನ್ತಿಃ ಸ ಭವೇತ್ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 292 ॥

ಸಿದ್ಧಿಜಾಲಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಯೋಗಿನಾಂ ಮನ್ತ್ರವಾದಿನಾಮ್ ।

ತುಚ್ಛಾಕಾರಮನೋವೃತ್ತಿಃ ಯಸ್ಯಾಸೌ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 293 ॥

ಸ್ವಶರೀರಂ ಶವಂ ಪಶ್ಯನ್ ತಥಾ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮದ್ವಯಮ್ ।

ಯಃ ಸ್ತ್ರೀಕನಕಮೋಹಘ್ನಃ ಸ ಭವೇತ್ ಪರಮೋ ಗುರುಃ ॥ 294 ॥

ಮೌನೀ ವಾಗ್ಮೀತಿ ತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ದ್ವಿಧಾಽಭೂಚ್ಛೃಣು ಪಾರ್ವತಿ ।

ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮೌನಿನಾಂ ಲೋಭೋ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ಭವತಿ ಪ್ರಿಯೇ ॥ 295 ॥

ವಾಗ್ಮೀ ತೂತ್ಕಟಸಂಸಾರಸಾಗರೋತ್ತಾರಣಕ್ಷಮಃ ।

ಯತೋಽಸೌ ಸಂಶಯಚ್ಛೇತ್ತಾ ಶಾಸ್ತ್ರಯುಕ್ತ್ಯನುಭೂತಿಭಿಃ ॥ 296 ॥

ಗುರುನಾಮಜಪಾದ್ದೇವಿ ಬಹುಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಾನ್ಯಪಿ ।

ಪಾಪಾನಿ ವಿಲಯಂ ಯಾನ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಸನ್ದೇಹಮಣ್ವಪಿ ॥ 297 ॥

ಶ್ರೀಗುರೋಸ್ಸದೃಶಂ ದೈವಂ ಶ್ರೀಗುರೋಸದೃಶಃ ಪಿತಾ ।

ಗುರುಧ್ಯಾನಸಮಂ ಕರ್ಮ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ 298 ॥

ಕುಲಂ ಧನಂ ಬಲಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಬಾನ್ಧವಾಸ್ಸೋದರಾ ಇಮೇ ।

ಮರಣೇ ನೋಪಯುಜ್ಯನ್ತೇ ಗುರುರೇಕೋ ಹಿ ತಾರಕಃ ॥ 299 ॥

ಕುಲಮೇವ ಪವಿತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ ಸತ್ಯಂ ಸ್ವಗುರುಸೇವಯಾ ।

ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ಸಕಲಾ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಗುರುತರ್ಪಣಾತ್ ॥ 300 ॥

ಗುರುರೇಕೋ ಹಿ ಜಾನಾತಿ ಸ್ವರೂಪಂ ದೇವಮವ್ಯಯಮ್ ।

ತದ್ಜ್ಞಾನಂ ಯತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ನಾನ್ಯಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರಕೋಟಿಭಿಃ ॥ 301 ॥

ಸ್ವರೂಪಜ್ಞಾನಶೂನ್ಯೇನ ಕೃತಮಪ್ಯಕೃತಂ ಭವೇತ್ ।

ತಪೋಜಪಾದಿಕಂ ದೇವಿ ಸಕಲಂ ಬಾಲಜಲ್ಪವತ್ ॥ 302 ॥

ಶಿವಂ ಕೇಚಿದ್ಧರಿಂ ಕೇಚಿದ್ವಿಧಿಂ ಕೇಚಿತ್ತು ಕೇಚನ ।

ಶಕ್ತಿಂ ದೈವಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿವದನ್ತಿ ವೃಥಾ ನರಾಃ ॥ 303 ॥

ನ ಜಾನನ್ತಿ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಗುರುದೀಕ್ಷಾಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ ।

ಭ್ರಾನ್ತಾಃ ಪಶುಸಮಾ ಹ್ಯೇತೇ ಸ್ವಪರಿಜ್ಞಾನವರ್ಜಿತಾಃ ॥ 304 ॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕೈವಲ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಗುರುಮೇವ ಭಜೇತ್ಪ್ರಿಯೇ ।

ಗುರುಂ ವಿನಾ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಮೂಢಾಸ್ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ ॥ 305 ॥

ಭಿದ್ಯತೇ ಹೃದಯಗ್ರನ್ಥಿಶ್ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವಸಂಶಯಾಃ ।

ಕ್ಷೀಯನ್ತೇ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಗುರೋಃ ಕರುಣಯಾ ಶಿವೇ ॥ 306 ॥

ಕೃತಾಯಾ ಗುರುಭಕ್ತೇಸ್ತು ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರತಃ ।

ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾತಕಾದ್ಘೋರಾತ್ ಗುರುಭಕ್ತೋ ವಿಶೇಷತಃ ॥ 307 ॥

ದುಸ್ಸಙ್ಗಂ ಚ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಾಪಕರ್ಮ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ।

ಚಿತ್ತಚಿಹ್ನಮಿದಂ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 308 ॥

ಚಿತ್ತತ್ಯಾಗನಿಯುಕ್ತಶ್ಚ ಕ್ರೋಧಗರ್ವವಿವರ್ಜಿತಃ ।

ದ್ವೈತಭಾವಪರಿತ್ಯಾಗೀ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 309 ॥

ಏತಲ್ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತತ್ವಂ ಸರ್ವಭೂತಹಿತೇ ರತಮ್ ।

ನಿರ್ಮಲಂ ಜೀವಿತಂ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧೀಯತೇ ॥ 310 ॥

ಕ್ರಿಯಯಾ ಚಾನ್ವಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ದೀಕ್ಷಾಜಾಲಂ ನಿರೂಪಿತಮ್ ।

ಮನ್ತ್ರದೀಕ್ಷಾಭಿಧಂ ಸಾಙ್ಗೋಪಾಙ್ಗಂ ಸರ್ವಂ ಶಿವೋದಿತಮ್ ॥ 311 ॥

ಕ್ರಿಯಯಾ ಸ್ಯಾದ್ವಿರಹಿತಾಂ ಗುರುಸಾಯುಜ್ಯದಾಯಿನೀಮ್ ।

ಗುರುದೀಕ್ಷಾಂ ವಿನಾ ಕೋ ವಾ ಗುರುತ್ವಾಚಾರಪಾಲಕಃ ॥ 312 ॥

ಶಕ್ತೋ ನ ಚಾಪಿ ಶಕ್ತೋ ವಾ ದೈಶಿಕಾಙ್ಘ್ರಿ ಸಮಾಶ್ರಯೇತ್ ।

ತಸ್ಯ ಜನ್ಮಾಸ್ತಿ ಸಫಲಂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಫಲಪ್ರದಮ್ ॥ 313 ॥

ಅತ್ಯನ್ತಚಿತ್ತಪಕ್ವಸ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯುತಸ್ಯ ಚ ।

ಪ್ರವಕ್ತವ್ಯಮಿದಂ ದೇವಿ ಮಮಾತ್ಮಪ್ರೀತಯೇ ಸದಾ ॥ 314 ॥

ರಹಸ್ಯಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಗೀತಾಶಾಸ್ತ್ರಮಿದಂ ಶಿವೇ ।

ಸಮ್ಯಕ್ಪರೀಕ್ಷ್ಯ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಸಾಧಕಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥ 315 ॥

ಸತ್ಕರ್ಮಪರಿಪಾಕಾಚ್ಚ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಶ್ಚ ಧೀಮತಃ ।

ಸಾಧಕಸ್ಯೈವ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಪ್ರಯತ್ನತಃ ॥ 316 ॥

ನಾಸ್ತಿಕಾಯ ಕೃತಘ್ನಾಯ ದಾಮ್ಭಿಕಾಯ ಶಠಾಯ ಚ ।

ಅಭಕ್ತಾಯ ವಿಭಕ್ತಾಯ ನ ವಾಚ್ಯೇಯಂ ಕದಾಚನ ॥ 317 ॥

ಸ್ತ್ರೀಲೋಲುಪಾಯ ಮೂರ್ಖಾಯ ಕಾಮೋಪಹತಚೇತಸೇ ।

ನಿನ್ದಕಾಯ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ಗುರುಗೀತಾ ಸ್ವಭಾವತಃ ॥ 318 ॥

ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಶಮನಂ ಸರ್ವೋಪದ್ರವವಾರಕಮ್ ।

ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಹರಂ ದೇವಿ ಗೀತಾಶಾಸ್ತ್ರಮಿದಂ ಶಿವೇ ॥ 319 ॥

ಶ್ರುತಿಸಾರಮಿದಂ ದೇವಿ ಸರ್ವಮುಕ್ತಂ ಸಮಾಸತಃ ।

ನಾನ್ಯಥಾ ಸದ್ಗತಿಃ ಪುಂಸಾಂ ವಿನಾ ಗುರುಪದಂ ಶಿವೇ ॥ 320 ॥

ಬಹುಜನ್ಮಕೃತಾತ್ಪಾಪಾದಯಮರ್ಥೋ ನ ರೋಚತೇ ।

ಜನ್ಮಬನ್ಧನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಗುರುಮೇವ ಭಜೇತ್ಸದಾ ॥ 321 ॥

ಅಹಮೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಹಮೇವ ಪರಂ ಪದಮ್ ।

ಏತದ್ಜ್ಞಾನಂ ಯತೋ ಭೂಯಾತ್ತಂ ಗುರುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಮ್ ॥ 322 ॥

ಅಲಂ ವಿಕಲ್ಪೈರಹಮೇವ ಕೇವಲಂ

ಮಯಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಚರಾಚರಮ್ ।

ಇದಂ ರಹಸ್ಯಂ ಮಮ ಯೇನ ದರ್ಶಿತಂ

ಸ ವನ್ದನೀಯೋ ಗುರುರೇವ ಕೇವಲಮ್ ॥ 323 ॥

ಯಸ್ಯಾನ್ತಂ ನಾದಿಮಧ್ಯಂ ನ ಹಿ ಕರಚರಣಂ ನಾಮಗೋತ್ರಂ ನ ಸೂತ್ರಮ್ ।

ನೋ ಜಾತಿರ್ನೈವ ವರ್ಣೋ ನ ಭವತಿ ಪುರುಷೋ ನೋ ನಪುಂಸೋ ನ ಚ ಸ್ತ್ರೀ ॥ 324 ॥

ನಾಕಾರಂ ನೋ ವಿಕಾರಂ ನ ಹಿ ಜನಿಮರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ಪುಣ್ಯಂ ನ ಪಾಪಮ್ ।

ನೋಽತತ್ತ್ವಂ ತತ್ತ್ವಮೇಕಂ ಸಹಜಸಮರಸಂ ಸದ್ಗುರುಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ॥ 325 ॥

ನಿತ್ಯಾಯ ಸತ್ಯಾಯ ಚಿದಾತ್ಮಕಾಯ

ನವ್ಯಾಯ ಭವ್ಯಾಯ ಪರಾತ್ಪರಾಯ ।

ಶುದ್ಧಾಯ ಬುದ್ಧಾಯ ನಿರಞ್ಜನಾಯ

ನಮೋಽಸ್ತು ನಿತ್ಯಂ ಗುರುಶೇಖರಾಯ ॥ 326 ॥

ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪಾಯ ವ್ಯಾಪಿನೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ।

ನಮಃ ಶ್ರೀಗುರುನಾಥಾಯ ಪ್ರಕಾಶಾನನ್ದಮೂರ್ತಯೇ ॥ 327 ॥

ಸತ್ಯಾನನ್ದಸ್ವರೂಪಾಯ ಬೋಧೈಕಸುಖಕಾರಿಣೇ ।

ನಮೋ ವೇದಾನ್ತವೇದ್ಯಾಯ ಗುರವೇ ಬುದ್ಧಿಸಾಕ್ಷಿಣೇ ॥ 328 ॥

ನಮಸ್ತೇ ನಾಥ ಭಗವನ್ ಶಿವಾಯ ಗುರುರೂಪಿಣೇ ।

ವಿದ್ಯಾವತಾರಸಂಸಿದ್ಧ್ಯೈ ಸ್ವೀಕೃತಾನೇಕವಿಗ್ರಹ ॥ 329 ॥

ನವಾಯ ನವರೂಪಾಯ ಪರಮಾರ್ಥೈಕರೂಪಿಣೇ ।

ಸರ್ವಾಜ್ಞಾನತಮೋಭೇದಭಾನವೇ ಚಿದ್ಘನಾಯ ತೇ ॥ 330 ॥

ಸ್ವತನ್ತ್ರಾಯ ದಯಾಕ್ಲುಪ್ತವಿಗ್ರಹಾಯ ಶಿವಾತ್ಮನೇ ।

ಪರತನ್ತ್ರಾಯ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಭವ್ಯಾನಾಂ ಭವ್ಯರೂಪಿಣೇ ॥ 331 ॥

ವಿವೇಕಿನಾಂ ವಿವೇಕಾಯ ವಿಮರ್ಶಾಯ ವಿಮರ್ಶಿನಾಮ್ ।

ಪ್ರಕಾಶಿನಾಂ ಪ್ರಕಾಶಾಯ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಜ್ಞಾನರೂಪಿಣೇ ॥ 332 ॥

ಪುರಸ್ತಾತ್ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ ಪೃಷ್ಠೇ ನಮಸ್ಕುರ್ಯಾದುಪರ್ಯಧಃ ।

ಸದಾ ಮಚ್ಚಿತ್ತರೂಪೇಣ ವಿಧೇಹಿ ಭವದಾಸನಮ್ ॥ 333 ॥

ಶ್ರೀಗುರುಂ ಪರಮಾನನ್ದಂ ವನ್ದೇ ಹ್ಯಾನನ್ದವಿಗ್ರಹಮ್ ।

ಯಸ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಮಾತ್ರೇಣ ಚಿದಾನನ್ದಾಯ ತೇ ಮನಃ ॥ 334 ॥

ನಮೋಽಸ್ತು ಗುರವೇ ತುಭ್ಯಂ ಸಹಜಾನನ್ದರೂಪಿಣೇ ।

ಯಸ್ಯ ವಾಗಮೃತಂ ಹನ್ತಿ ವಿಷಂ ಸಂಸಾರಸಞ್ಜ್ಞಕಮ್ ॥ 335 ॥

ನಾನಾಯುಕ್ತೋಪದೇಶೇನ ತಾರಿತಾ ಶಿಷ್ಯಸನ್ತತಿಃ ।

ತತ್ಕೃಪಾಸಾರವೇದೇನ ಗುರುಚಿತ್ಪದಮಚ್ಯುತಮ್ ॥ 336 ॥

[ಪಾಠಭೇದಃ -

ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಗುರವೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ।

ಸ್ವಾರಾಮೋಕ್ತಪದೇಚ್ಛೂನಾಂ ದತ್ತಂ ಯೇನಾಚ್ಯುತಂ ಪದಮ್ ॥

]

ಅಚ್ಯುತಾಯ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಗುರವೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ।

ಸರ್ವತನ್ತ್ರಸ್ವತನ್ತ್ರಾಯ ಚಿದ್ಘನಾನನ್ದಮೂರ್ತಯೇ ॥ 337 ॥

ನಮೋಽಚ್ಯುತಾಯ ಗುರವೇಽಜ್ಞಾನಧ್ವಾನ್ತೈಕಭಾನವೇ ।

ಶಿಷ್ಯಸನ್ಮಾರ್ಗಪಟವೇ ಕೃಪಾಪೀಯೂಷಸಿನ್ಧವೇ ॥ 338 ॥

ಓಮಚ್ಯುತಾಯ ಗುರವೇ ಶಿಷ್ಯಸಂಸಾರಸೇತವೇ ।

ಭಕ್ತಕಾರ್ಯೈಕಸಿಂಹಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಚಿತ್ಸುಖಾತ್ಮನೇ ॥ 339 ॥

ಗುರುನಾಮಸಮಂ ದೈವಂ ನ ಪಿತಾ ನ ಚ ಬಾನ್ಧವಾಃ ।

ಗುರುನಾಮಸಮಃ ಸ್ವಾಮೀ ನೇದೃಶಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್ ॥ 340 ॥

ಏಕಾಕ್ಷರಪ್ರದಾತಾರಂ ಯೋ ಗುರುಂ ನೈವ ಮನ್ಯತೇ ।

ಶ್ವಾನಯೋನಿಶತಂ ಗತ್ವಾ ಚಾಣ್ಡಾಲೇಷ್ವಪಿ ಜಾಯತೇ ॥ 341 ॥

ಗುರುತ್ಯಾಗಾದ್ಭವೇನ್ಮೃತ್ಯುಃ ಮನ್ತ್ರತ್ಯಾಗಾದ್ದರಿದ್ರತಾ ।

ಗುರುಮನ್ತ್ರಪರಿತ್ಯಾಗೀ ರೌರವಂ ನರಕಂ ವ್ರಜೇತ್ ॥ 342 ॥

ಶಿವಕ್ರೋಧಾದ್ಗುರುಸ್ತ್ರಾತಾ ಗುರುಕ್ರೋಧಾಚ್ಛಿವೋ ನ ಹಿ ।

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ನ ಲಙ್ಘಯೇತ್ ॥ 343 ॥

ಸಂಸಾರಸಾಗರಸಮುದ್ಧರಣೈಕಮನ್ತ್ರಂ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿದೇವಮುನಿಪೂಜಿತಸಿದ್ಧಮನ್ತ್ರಮ್ ।

ದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಭವರೋಗವಿನಾಶಮನ್ತ್ರಂ

ವನ್ದೇ ಮಹಾಭಯಹರಂ ಗುರುರಾಜಮನ್ತ್ರಮ್ ॥ 344 ॥

ಸಪ್ತಕೋಟಿಮಹಾಮನ್ತ್ರಾಶ್ಚಿತ್ತವಿಭ್ರಮಕಾರಕಾಃ ।

ಏಕ ಏವ ಮಹಾಮನ್ತ್ರೋ ಗುರುರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ ॥ 345 ॥

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಪಾರ್ವತೀಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।

ಇದಮೇವ ಪರಂ ತತ್ತ್ವಂ ಶೃಣು ದೇವಿ ಸುಖಾವಹಮ್ ॥ 346 ॥

ಗುರುತತ್ತ್ವಮಿದಂ ದೇವಿ ಸರ್ವಮುಕ್ತಂ ಸಮಾಸತಃ ।

ರಹಸ್ಯಮಿದಮವ್ಯಕ್ತಂ ನ ವದೇದ್ಯಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ॥ 347 ॥

ನ ಮೃಷಾ ಸ್ಯಾದಿಯಂ ದೇವಿ ಮದುಕ್ತಿಃ ಸತ್ಯರೂಪಿಣೀ ।

ಗುರುಗೀತಾಸಮಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ 348 ॥

ಗುರುಗೀತಾಮಿಮಾಂ ದೇವಿ ಭವದುಃಖವಿನಾಶಿನೀಮ್ ।

ಗುರುದೀಕ್ಷಾವಿಹೀನಸ್ಯ ಪುರತೋ ನ ಪಠೇತ್ ಕ್ವಚಿತ್ ॥ 349 ॥

ರಹಸ್ಯಮತ್ಯನ್ತರಹಸ್ಯಮೇತನ್ನ ಪಾಪಿನಾ ಲಭ್ಯಮಿದಂ ಮಹೇಶ್ವರಿ ।

ಅನೇಕಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಪುಣ್ಯಪಾಕಾದ್ಗುರೋಸ್ತು ತತ್ತ್ವಂ ಲಭತೇ ಮನುಷ್ಯಃ ॥ 350 ॥

ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದಹಮೇವ ಸರ್ವಂ

ಮಯ್ಯೇವ ಸರ್ವಂ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಂ ಚ ।

ಇತ್ಥಂ ವಿಜಾನಾಮಿ ಸದಾತ್ಮರೂಪಂ

ತಸ್ಯಾಙ್ಘ್ರಿಪದ್ಮಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್ ॥ 351 ॥

ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾನ್ಧಸ್ಯ ವಿಷಯಾಕ್ರಾನ್ತಚೇತಸಃ ।

ಜ್ಞಾನಪ್ರಭಾಪ್ರದಾನೇನ ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮೇ ಪ್ರಭೋ ॥ 352 ॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕನ್ದಪುರಾಣೇ ಉತ್ತರಖಣ್ಡೇ ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರ ಸಂವಾದೇ ಶ್ರೀ ಗುರುಗೀತಾ ಸಮಾಪ್ತ ॥

ಮಙ್ಗಲಂ

ಮಙ್ಗಲಂ ಗುರುದೇವಾಯ ಮಹನೀಯಗುಣಾತ್ಮನೇ ।

ಸರ್ವಲೋಕಶರಣ್ಯಾಯ ಸಾಧುರೂಪಾಯ ಮಙ್ಗಲಮ್ ॥

Roman (IAST) Transliteration

atha tṛtīyo'dhyāyaḥ ||

atha kāmyajapasthānaṃ kathayāmi varānane |

sāgarānte sarittīre tīrthe hariharālaye || 236 ||

śaktidevālaye goṣṭhe sarvadevālaye śubhe |

vaṭasya dhātryā mūle vā maṭhe bṛndāvane tathā || 237 ||

pavitre nirmale deśe nityānuṣṭhānato'pi vā |

nirvedanena maunena japametat samārabhet || 238 ||

jāpyena jayamāpnoti japasiddhiṃ phalaṃ tathā |

hīnaṃ karma tyajetsarvaṃ garhitasthānameva ca || 239 ||

śmaśāne bilvamūle vā vaṭamūlāntike tathā |

siddhyanti kānake mūle cūtavṛkṣasya sannidhau || 240 ||

pītāsanaṃ mohane tu hyasitaṃ cābhicārike |

jñeyaṃ śuklaṃ ca śāntyarthaṃ vaśye raktaṃ prakīrtitam || 241 ||

japaṃ hīnāsanaṃ kurvan hīnakarmaphalapradam |

gurugītāṃ prayāṇe vā saṅgrāme ripusaṅkaṭe || 242 ||

japan jayamavāpnoti maraṇe muktidāyikā |

sarvakarmāṇi siddhyanti guruputre na saṃśayaḥ || 243 ||

gurumantro mukhe yasya tasya siddhyanti nā'nyathā |

dīkṣayā sarvakarmāṇi siddhyanti guruputrake || 244 ||

bhavamūlavināśāya cāṣṭapāśanivṛttaye |

gurugītāmbhasi snānaṃ tattvajñaḥ kurute sadā || 245 ||

sa evaṃ sadguruḥ sākṣāt sadasadbrahmavittamaḥ |

tasya sthānāni sarvāṇi pavitrāṇi na saṃśayaḥ || 246 ||

sarvaśuddhaḥ pavitro'sau svabhāvādyatra tiṣṭhati |

tatra devagaṇāḥ sarve kṣetrapīṭhe caranti ca || 247 ||

āsanasthāḥ śayānā vā gacchantastiṣṭhato'pi vā |

aśvārūḍhā gajārūḍhāḥ suṣuptā jāgrato'pi vā || 248 ||

śucirbhūtā jñānavanto gurugītāṃ japanti ye |

teṣāṃ darśanasaṃsparśāt divyajñānaṃ prajāyate || 249 ||

samudre vai yathā toyaṃ kṣīre kṣīraṃ jale jalam |

bhinne kumbhe yathā''kāśaṃ tathā''tmā paramātmani || 250 ||

tathaiva jñānavān jīvaḥ paramātmani sarvadā |

aikyena ramate jñānī yatra kutra divāniśam || 251 ||

evaṃvidho mahāyuktaḥ sarvatra vartate sadā |

tasmātsarvaprakāreṇa gurubhaktiṃ samācaret || 252 ||

gurusantoṣaṇādeva mukto bhavati pārvati |

aṇimādiṣu bhoktṛtvaṃ kṛpayā devi jāyate || 253 ||

sāmyena ramate jñānī divā vā yadi vā niśi |

evaṃvidho mahāmaunī trailokyasamatāṃ vrajet || 254 ||

atha saṃsāriṇaḥ sarve gurugītā japena tu |

sarvān kāmāṃstu bhuñjanti trisatyaṃ mama bhāṣitam || 255 ||

satyaṃ satyaṃ punaḥ satyaṃ dharmasāraṃ mayoditam |

gurugītāsamaṃ stotraṃ nāsti tattvaṃ guroḥ param || 256 ||

gururdevo gururdharmo gurau niṣṭhā paraṃ tapaḥ |

guroḥ parataraṃ nāsti trivāraṃ kathayāmi te || 257 ||

dhanyā mātā pitā dhanyo gotraṃ dhanyaṃ kulodbhavaḥ |

dhanyā ca vasudhā devi yatra syādgurubhaktatā || 258 ||

ākalpajanma koṭīnāṃ yajñavratatapaḥ kriyāḥ |

tāḥ sarvāḥ saphalā devi gurūsantoṣamātrataḥ || 259 ||

śarīramindriyaṃ prāṇamarthaṃ svajanabandhutā |

mātṛkulaṃ pitṛkulaṃ gurureva na saṃśayaḥ || 260 ||

mandabhāgyā hyaśaktāśca ye janā nānumanvate |

gurusevāsu vimukhāḥ pacyante narake'śucau || 261 ||

vidyā dhanaṃ balaṃ caiva teṣāṃ bhāgyaṃ nirarthakam |

yeṣāṃ gurūkṛpā nāsti adho gacchanti pārvati || 262 ||

brahmā viṣṇuśca rudraśca devāśca pitṛkinnarāḥ |

siddhacāraṇayakṣāśca anye ca munayo janāḥ || 263 ||

gurubhāvaḥ paraṃ tīrthamanyatīrthaṃ nirarthakam |

sarvatīrthamayaṃ devi śrīguroścaraṇāmbujam || 264 ||

kanyābhogaratā mandāḥ svakāntāyāḥ parāṅmukhāḥ |

ataḥ paraṃ mayā devi kathitaṃ na mama priye || 265 ||

idaṃ rahasyamaspaṣṭaṃ vaktavyaṃ ca varānane |

sugopyaṃ ca tavāgre tu mamātmaprītaye sati || 266 ||

svāmimukhyagaṇeśādyān vaiṣṇavādīṃśca pārvati |

na vaktavyaṃ mahāmāye pādasparśaṃ kuruṣva me || 267 ||

abhakte vañcake dhūrte pāṣaṇḍe nāstikādiṣu |

manasā'pi na vaktavyā gurugītā kadācana || 268 ||

guravo bahavaḥ santi śiṣyavittāpahārakāḥ |

tamekaṃ durlabhaṃ manye śiṣyahṛttāpahārakam || 269 ||

cāturyavān vivekī ca adhyātmajñānavān śuciḥ |

mānasaṃ nirmalaṃ yasya gurutvaṃ tasya śobhate || 270 ||

guravo nirmalāḥ śāntāḥ sādhavo mitabhāṣiṇaḥ |

kāmakrodhavinirmuktāḥ sadācārāḥ jitendriyāḥ || 271 ||

sūcakādiprabhedena guravo bahudhā smṛtāḥ |

svayaṃ samyak parīkṣyātha tattvaniṣṭhaṃ bhajetsudhīḥ || 272 ||

varṇajālamidaṃ tadvadbāhyaśāstraṃ tu laukikam |

yasmin devi samabhyastaṃ sa guruḥ sucakaḥ smṛtaḥ || 273 ||

varṇāśramocitāṃ vidyāṃ dharmādharmavidhāyinīm |

pravaktāraṃ guruṃ viddhi vācakaṃ tviti pārvati || 274 ||

pañcākṣaryādimantrāṇāmupadeṣṭā tu pārvati |

sa gururbodhako bhūyādubhayorayamuttamaḥ || 275 ||

mohamāraṇavaśyāditucchamantropadeśinam |

niṣiddhagururityāhuḥ paṇḍitāstattvadarśinaḥ || 276 ||

anityamiti nirdiśya saṃsāraṃ saṅkaṭālayam |

vairāgyapathadarśī yaḥ sa gururvihitaḥ priye || 277 ||

tattvamasyādivākyānāmupadeṣṭā tu pārvati |

kāraṇākhyo guruḥ prokto bhavaroganivārakaḥ || 278 ||

sarvasandehasandohanirmūlanavicakṣaṇaḥ |

janmamṛtyubhayaghno yaḥ sa guruḥ paramo mataḥ || 279 ||

bahujanmakṛtāt puṇyāllabhyate'sau mahāguruḥ |

labdhvā'muṃ na punaryāti śiṣyaḥ saṃsārabandhanam || 280 ||

evaṃ bahuvidhā loke guravaḥ santi pārvati |

teṣu sarvaprayatnena sevyo hi paramo guruḥ || 281 ||

niṣiddhaguruśiṣyastu duṣṭasaṅkalpadūṣitaḥ |

brahmapralayaparyantaṃ na punaryāti martyatām || 282 ||

evaṃ śrutvā mahādevī mahādevavacastathā |

atyantavihvalamanāḥ śaṅkaraṃ paripṛcchati || 283 ||

pārvatyuvāca |

namaste devadevātra śrotavyaṃ kiñcidasti me |

śrutvā tvadvākyamadhunā bhṛśaṃ syādvihvalaṃ manaḥ || 284 ||

svayaṃ mūḍhā mṛtyubhītāḥ sukṛtādviratiṃ gatāḥ |

daivānniṣiddhagurugā yadi teṣāṃ tu kā gatiḥ || 285 ||

śrī mahādeva uvāca |

śṛṇu tattvamidaṃ devi yadā syādvirato naraḥ |

tadā'sāvadhikārīti procyate śrutimastakaiḥ || 286 ||

akhaṇḍaikarasaṃ brahma nityamuktaṃ nirāmayam |

svasmin sandarśitaṃ yena sa bhavedasyaṃ deśikaḥ || 287 ||

jalānāṃ sāgaro rājā yathā bhavati pārvati |

gurūṇāṃ tatra sarveṣāṃ rājā'yaṃ paramo guruḥ || 288 ||

mohādirahitaḥ śānto nityatṛpto nirāśrayaḥ |

tṛṇīkṛtabrahmaviṣṇuvaibhavaḥ paramo guruḥ || 289 ||

sarvakālavideśeṣu svatantro niścalassukhī |

akhaṇḍaikarasāsvādatṛpto hi paramo guruḥ || 290 ||

dvaitādvaitavinirmuktaḥ svānubhūtiprakāśavān |

ajñānāndhatamaśchettā sarvajñaḥ paramo guruḥ || 291 ||

yasya darśanamātreṇa manasaḥ syāt prasannatā |

svayaṃ bhūyāt dhṛtiśśāntiḥ sa bhavet paramo guruḥ || 292 ||

siddhijālaṃ samālokya yogināṃ mantravādinām |

tucchākāramanovṛttiḥ yasyāsau paramo guruḥ || 293 ||

svaśarīraṃ śavaṃ paśyan tathā svātmānamadvayam |

yaḥ strīkanakamohaghnaḥ sa bhavet paramo guruḥ || 294 ||

maunī vāgmīti tattvajño dvidhā'bhūcchṛṇu pārvati |

na kaścinmaunināṃ lobho loke'sminbhavati priye || 295 ||

vāgmī tūtkaṭasaṃsārasāgarottāraṇakṣamaḥ |

yato'sau saṃśayacchettā śāstrayuktyanubhūtibhiḥ || 296 ||

gurunāmajapāddevi bahujanmārjitānyapi |

pāpāni vilayaṃ yānti nāsti sandehamaṇvapi || 297 ||

śrīgurossadṛśaṃ daivaṃ śrīgurosadṛśaḥ pitā |

gurudhyānasamaṃ karma nāsti nāsti mahītale || 298 ||

kulaṃ dhanaṃ balaṃ śāstraṃ bāndhavāssodarā ime |

maraṇe nopayujyante gurureko hi tārakaḥ || 299 ||

kulameva pavitraṃ syāt satyaṃ svagurusevayā |

tṛptāḥ syussakalā devā brahmādyā gurutarpaṇāt || 300 ||

gurureko hi jānāti svarūpaṃ devamavyayam |

tadjñānaṃ yatprasādena nānyathā śāstrakoṭibhiḥ || 301 ||

svarūpajñānaśūnyena kṛtamapyakṛtaṃ bhavet |

tapojapādikaṃ devi sakalaṃ bālajalpavat || 302 ||

śivaṃ keciddhariṃ kecidvidhiṃ kecittu kecana |

śaktiṃ daivamiti jñātvā vivadanti vṛthā narāḥ || 303 ||

na jānanti paraṃ tattvaṃ gurudīkṣāparāṅmukhāḥ |

bhrāntāḥ paśusamā hyete svaparijñānavarjitāḥ || 304 ||

tasmātkaivalyasiddhyarthaṃ gurumeva bhajetpriye |

guruṃ vinā na jānanti mūḍhāstatparamaṃ padam || 305 ||

bhidyate hṛdayagranthiśchidyante sarvasaṃśayāḥ |

kṣīyante sarvakarmāṇi guroḥ karuṇayā śive || 306 ||

kṛtāyā gurubhaktestu vedaśāstrānusārataḥ |

mucyate pātakādghorāt gurubhakto viśeṣataḥ || 307 ||

dussaṅgaṃ ca parityajya pāpakarma parityajet |

cittacihnamidaṃ yasya tasya dīkṣā vidhīyate || 308 ||

cittatyāganiyuktaśca krodhagarvavivarjitaḥ |

dvaitabhāvaparityāgī tasya dīkṣā vidhīyate || 309 ||

etallakṣaṇayuktatvaṃ sarvabhūtahite ratam |

nirmalaṃ jīvitaṃ yasya tasya dīkṣā vidhīyate || 310 ||

kriyayā cānvitaṃ pūrvaṃ dīkṣājālaṃ nirūpitam |

mantradīkṣābhidhaṃ sāṅgopāṅgaṃ sarvaṃ śivoditam || 311 ||

kriyayā syādvirahitāṃ gurusāyujyadāyinīm |

gurudīkṣāṃ vinā ko vā gurutvācārapālakaḥ || 312 ||

śakto na cāpi śakto vā daiśikāṅghri samāśrayet |

tasya janmāsti saphalaṃ bhogamokṣaphalapradam || 313 ||

atyantacittapakvasya śraddhābhaktiyutasya ca |

pravaktavyamidaṃ devi mamātmaprītaye sadā || 314 ||

rahasyaṃ sarvaśāstreṣu gītāśāstramidaṃ śive |

samyakparīkṣya vaktavyaṃ sādhakasya mahātmanaḥ || 315 ||

satkarmaparipākācca cittaśuddhiśca dhīmataḥ |

sādhakasyaiva vaktavyā gurugītā prayatnataḥ || 316 ||

nāstikāya kṛtaghnāya dāmbhikāya śaṭhāya ca |

abhaktāya vibhaktāya na vācyeyaṃ kadācana || 317 ||

strīlolupāya mūrkhāya kāmopahatacetase |

nindakāya na vaktavyā gurugītā svabhāvataḥ || 318 ||

sarvapāpapraśamanaṃ sarvopadravavārakam |

janmamṛtyuharaṃ devi gītāśāstramidaṃ śive || 319 ||

śrutisāramidaṃ devi sarvamuktaṃ samāsataḥ |

nānyathā sadgatiḥ puṃsāṃ vinā gurupadaṃ śive || 320 ||

bahujanmakṛtātpāpādayamartho na rocate |

janmabandhanivṛttyarthaṃ gurumeva bhajetsadā || 321 ||

ahameva jagatsarvamahameva paraṃ padam |

etadjñānaṃ yato bhūyāttaṃ guruṃ praṇamāmyaham || 322 ||

alaṃ vikalpairahameva kevalaṃ

mayi sthitaṃ viśvamidaṃ carācaram |

idaṃ rahasyaṃ mama yena darśitaṃ

sa vandanīyo gurureva kevalam || 323 ||

yasyāntaṃ nādimadhyaṃ na hi karacaraṇaṃ nāmagotraṃ na sūtram |

no jātirnaiva varṇo na bhavati puruṣo no napuṃso na ca strī || 324 ||

nākāraṃ no vikāraṃ na hi janimaraṇaṃ nāsti puṇyaṃ na pāpam |

no'tattvaṃ tattvamekaṃ sahajasamarasaṃ sadguruṃ taṃ namāmi || 325 ||

nityāya satyāya cidātmakāya

navyāya bhavyāya parātparāya |

śuddhāya buddhāya nirañjanāya

namo'stu nityaṃ guruśekharāya || 326 ||

saccidānandarūpāya vyāpine paramātmane |

namaḥ śrīgurunāthāya prakāśānandamūrtaye || 327 ||

satyānandasvarūpāya bodhaikasukhakāriṇe |

namo vedāntavedyāya gurave buddhisākṣiṇe || 328 ||

namaste nātha bhagavan śivāya gururūpiṇe |

vidyāvatārasaṃsiddhyai svīkṛtānekavigraha || 329 ||

navāya navarūpāya paramārthaikarūpiṇe |

sarvājñānatamobhedabhānave cidghanāya te || 330 ||

svatantrāya dayākluptavigrahāya śivātmane |

paratantrāya bhaktānāṃ bhavyānāṃ bhavyarūpiṇe || 331 ||

vivekināṃ vivekāya vimarśāya vimarśinām |

prakāśināṃ prakāśāya jñānināṃ jñānarūpiṇe || 332 ||

purastātpārśvayoḥ pṛṣṭhe namaskuryāduparyadhaḥ |

sadā maccittarūpeṇa vidhehi bhavadāsanam || 333 ||

śrīguruṃ paramānandaṃ vande hyānandavigraham |

yasya sannidhimātreṇa cidānandāya te manaḥ || 334 ||

namo'stu gurave tubhyaṃ sahajānandarūpiṇe |

yasya vāgamṛtaṃ hanti viṣaṃ saṃsārasañjñakam || 335 ||

nānāyuktopadeśena tāritā śiṣyasantatiḥ |

tatkṛpāsāravedena gurucitpadamacyutam || 336 ||

[pāṭhabhedaḥ -

acyutāya namastubhyaṃ gurave paramātmane |

svārāmoktapadecchūnāṃ dattaṃ yenācyutaṃ padam ||

]

acyutāya namastubhyaṃ gurave paramātmane |

sarvatantrasvatantrāya cidghanānandamūrtaye || 337 ||

namo'cyutāya gurave'jñānadhvāntaikabhānave |

śiṣyasanmārgapaṭave kṛpāpīyūṣasindhave || 338 ||

omacyutāya gurave śiṣyasaṃsārasetave |

bhaktakāryaikasiṃhāya namaste citsukhātmane || 339 ||

gurunāmasamaṃ daivaṃ na pitā na ca bāndhavāḥ |

gurunāmasamaḥ svāmī nedṛśaṃ paramaṃ padam || 340 ||

ekākṣarapradātāraṃ yo guruṃ naiva manyate |

śvānayoniśataṃ gatvā cāṇḍāleṣvapi jāyate || 341 ||

gurutyāgādbhavenmṛtyuḥ mantratyāgāddaridratā |

gurumantraparityāgī rauravaṃ narakaṃ vrajet || 342 ||

śivakrodhādgurustrātā gurukrodhācchivo na hi |

tasmātsarvaprayatnena gurorājñāṃ na laṅghayet || 343 ||

saṃsārasāgarasamuddharaṇaikamantraṃ

brahmādidevamunipūjitasiddhamantram |

dāridryaduḥkhabhavarogavināśamantraṃ

vande mahābhayaharaṃ gururājamantram || 344 ||

saptakoṭimahāmantrāścittavibhramakārakāḥ |

eka eva mahāmantro gururityakṣaradvayam || 345 ||

evamuktvā mahādevaḥ pārvatīṃ punarabravīt |

idameva paraṃ tattvaṃ śṛṇu devi sukhāvaham || 346 ||

gurutattvamidaṃ devi sarvamuktaṃ samāsataḥ |

rahasyamidamavyaktaṃ na vadedyasya kasyacit || 347 ||

na mṛṣā syādiyaṃ devi maduktiḥ satyarūpiṇī |

gurugītāsamaṃ stotraṃ nāsti nāsti mahītale || 348 ||

gurugītāmimāṃ devi bhavaduḥkhavināśinīm |

gurudīkṣāvihīnasya purato na paṭhet kvacit || 349 ||

rahasyamatyantarahasyametanna pāpinā labhyamidaṃ maheśvari |

anekajanmārjitapuṇyapākādgurostu tattvaṃ labhate manuṣyaḥ || 350 ||

yasya prasādādahameva sarvaṃ

mayyeva sarvaṃ parikalpitaṃ ca |

itthaṃ vijānāmi sadātmarūpaṃ

tasyāṅghripadmaṃ praṇato'smi nityam || 351 ||

ajñānatimirāndhasya viṣayākrāntacetasaḥ |

jñānaprabhāpradānena prasādaṃ kuru me prabho || 352 ||

iti śrīskandapurāṇe uttarakhaṇḍe umāmaheśvara saṃvāde śrī gurugītā samāpta ||

maṅgalaṃ

maṅgalaṃ gurudevāya mahanīyaguṇātmane |

sarvalokaśaraṇyāya sādhurūpāya maṅgalam ||